Сақтау және жіберу: телекоммуникация техникасы, деректерді уақытша сақтап, кейін жіберу. Үзіліссіз байланыс жоқ жерде, жылдамдылық қажет болғанда тиімді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Телекоммуникациялық техника
Telecommunications technique
"Сақтау және жіберу" – бұл телекоммуникациялық техника, онда ақпарат аралық станцияға жіберіліп, онда сақталады және кейіннен соңғы пунктке немесе басқа аралық станцияға жіберіледі. Аралық станция немесе желілік контексттегі түйін, хабарды жібермес бұрын оның толықтығын тексереді. Әдетте, бұл техника үзіліссіз байланысы жоқ желілерде қолданылады, әсіресе қиын өңірлерде немесе жоғары жылдамдықты қажет ететін жағдайларда. Сонымен қатар, деректерді беруде үлкен кешігулер мен қателіктердің деңгейі өзгеріп, жоғары болғанда немесе тікелей, бастапқыдан соңғы пунктке дейінгі байланыс мүмкін болмағанда бұл техника тиімді болуы мүмкін.
Store and forward is a telecommunications technique in which information is sent to an intermediate station where it is kept and sent at a later time to the final destination or to another intermediate station. The intermediate station, or node in a networking context, verifies the integrity of the message before forwarding it. In general, this technique is used in networks with intermittent connectivity, especially in the wilderness or environments requiring high mobility. It may also be preferable in situations when there are long delays in transmission and error rates are variable and high, or if a direct, end to end connection is not available.
Заманауи дүкендер мен форвард желілері
Сақтау және жіберу кідіріске төзімді желілерде басталады. Мұндай желілерде нақты уақыт қызметтері қолжетімді емес. Логистикалық желі – бұл аралық түйіндердегі желіге ендірілген буферлерді ашып, жоғары деңгейдегі басқарушыларға кэштеу, нүктеден көп нүктеге (немесе көп тарату) байланыс, мазмұн жеткізу және көптеген басқа да күйлі таратылған қызметтерді икемді түрде құруға мүмкіндік беретін сақтау және жіберу желісінің кеңейтілген түрі. Деректерді беру мүмкіндігі болғанда, логистикалық желіні пайдаланып нақты уақыт қызметтерін құруға болады. Сақтау және жіберу коммутациялық орталығы – бұл хабарламаны бастапқы пайдаланушыдан, яғни жіберушіден ұсынылған кезде қабылдап, физикалық жадта сақтап, бастапқы пайдаланушы берген басымдыққа және қолда бар шығу арнасына сәйкес мақсатты пайдаланушыға, яғни алушыға жіберетін хабарлама коммутациялық орталығы. Сақтау және жіберу коммутациялық орталықтары көбінесе мобильді қызмет көрсету станцияларында іске асырылады, онда жіберушіден келген хабарламалар алдымен осы орталықтарға жіберіледі. Егер мақсатты адресі қолжетімді болмаса, орталық бұл хабарламаны сақтап, кейін жіберуге тырысады. Бұл хабарламаның жеткізілу мүмкіндігін арттырады. Әйтпесе, егер мақсатты орын сол уақытта қолжетімді болса, хабарлама дереу жіберіледі.
Store and forward originates with delay tolerant networks. No real time services are available for these kinds of networks. Logistical Networking is a scalable form of store and forward networking that exposes network embedded buffers on intermediate nodes and allows flexible creation of services by higher level managers including caching, point to multipoint communication (or multicast), content delivery and many other stateful distributed services. Real time services can be created using logistical networking when data transfer connectivity permits. A store and forward switching center is a message switching center in which a message is accepted from the originating user, i. e., sender, when it is offered, held in a physical storage, and forwarded to the destination user, i. e., receiver, in accordance with the priority placed upon the message by the originating user and the availability of an outgoing channel. Store and forward switching centers are usually implemented in mobile service stations where the messages that are sent from the sender is first sent to these centers. If the destination address isn't available, then the center stores this message and tries sending it later. This improves the probability of the message to be delivered. In the other case, if the destination is available at that time, then the message is immediately sent.
Қолмен жұмыс істейтін реле
Сақтау және жіберу желілері компьютерлер пайдаланудан бұрын пайда болған. Хабарларды жіберу үшін нүктеден нүктеге телепринтер жабдықтары қолданылды, олар қабылдаушы жағында релелік орталықта тесілген қағаз лентасында сақталды. Орталықтағы оператор хабар лентасын қабылдау машинасынан алып, адрестік ақпаратты оқып, содан кейін оны тиісті шығыс нүктесі арқылы телепринтер байланысына жіберді. Егер шығыс байланысы қолданылып жатса, оператор хабарламаны лентаға физикалық кезекке қойды, әдетте ол қысқыштар немесе ілгектер жиынтығынан тұратын. 20 ғасырдың ортасындағы ірі релелік орталықта ондаған кіріс және шығыс телепринтерлері, көптеген операторлар және ең жоғары жүктеме кезінде кезекте мыңдаған хабарламалар болуы мүмкін. Операторлар осы орталықтарды "үзілген лента релелік орталықтары" деп атады, себебі кіріс телепринтерден алынған хабарламаны қағаз лентасын үзіп, бір хабарламаны екіншіден бөліп алып тастау қажет болатын. АҚШ әскери терминінде мұндай орталық "Автоматтандырылмаған релелік орталық" (NARC) деп аталды.
Store and forward networks predate the use of computers. Point to point teleprinter equipment was used to send messages which were stored at the receiving end on punched paper tape at a relay center. A human operator at the center removed the message tape from the receiving machine, read the addressing information, and then sent it toward its destination on appropriate outbound point to point teleprinter link. If the outbound link was in use, the operator placed the message in tape in a physical queue, usually consisting of a set of clips or hooks. A major relay center in the mid 1900s might have dozens of inbound and outbound teleprinters, scores of operators, and thousands of messages in the queues during peak periods. Operators referred to these centers as "torn tape relay centers", a reference to removing the received message from the inbound teleprinter by tearing the paper tape to separate one message from the next. The U. S. military term for such a center was "Non Automated Relay Center" (NARC).
Автоматты реле
1948 жылы Western Union 55 A жоспарын енгізді, бұл алғашқы автоматты электромеханикалық хабарды сақтау және жіберу жүйесі. Барлық хабарламалар қағаз таспаға тегіліп, содан кейін қағаз таспа оқығыштары арқылы оқылды, олардың арасында аралық сақтағыш болды.
In 1948, Western Union introduced Plan 55 A, the first automatic electromechanical store and forward message switching system. All message storage was performed by paper tape punches paired with paper tape readers, with a bin in between.
Электрондық пошта
SMTP-ді пайдаланатын электрондық пошта жүйесі хабарды қабылдап, сақтап, кейін оны басқа жерге жіберу жиі кездеседі. Толық ашық пошта релелік серверлер қазір сирек болса да, қарапайым серверлік қайта жіберу ғана емес, сонымен қатар көптеген электрондық пошта сүзгілеу және автоматтандырылған электрондық пошта тізімдері қызметтері де осылай жұмыс істейді.
It is very common for an email system using SMTP to accept a message, store it and then forward it on elsewhere. Although fully open mail relays are no longer common, not only does simple server based forwarding work this way, but also many email filtering and automated electronic mailing lists services.
UUCP
Интернет пайда болғанға дейін компьютерлер түрлі нүктеден нүктеге қосылу техникаларын пайдаланған, көптеген кіші компьютерлер телефон арқылы қосылуды қолданған. UUCP сақтау және жіберу протоколдары хабарламаның (әдетте электрондық пошта) компьютерлер тізбегі арқылы өтуіне және соңында түпкілікті меңзілге жетуіне мүмкіндік берді. 20 ғасырдың соңында сақтау және жіберу техникалары пакеттік коммутацияға дамыды, ол көптеген жағдайларда оның орнын басты.
Prior to the deployment of the Internet, computers were connected via a variety of point to point techniques, with many smaller computers using dial up connections. The UUCP store and forward protocols allowed a message (typically e mail) to move across the collection of computers and eventually reach its destination. Late in the 20th century, store and forward techniques evolved into packet switching which replaced it for most purposes.
FidoNet
FidoNet – электрондық поштаны сақтау және жіберу жүйесі болатын, әлем бойынша миллиондаған пайдаланушысы бар 45 000 жүйеге дейін өркендеген бағдарламалар тақтасы жүйесі. Бұл жүйе өте тиімді болды, көбінесе хобби желісінде беріліс құнын төмендету үшін ең соңғы файлдарды сығу және файлдарды беру жүйелерін белсенді түрде пайдаланды. Кейін жүйе EchoMail деп аталатын, қоғамдық хабарламаларға (форумдарға) қолдау көрсету үшін өзгертілді, ол сығылған күйінде күніне шамамен 8 МБ-қа дейін өсті.
FidoNet was an email store and forward system for bulletin board systems that peaked at 45,000 systems with millions of users across the world. The system was highly efficient, using the latest file compression and file transfer systems to aggressively drive down the cost of transmission on what was largely a hobby network. The system was later modified to support public messages (forums) called EchoMail, which grew to about 8 MB a day, compressed.