Дэвид Хилмерс: Американдық ғарышкердің өмірбаяны

Кіріспе

Американдық ғарышкер (1950 жылы туған)

Дэвид Карл Хилмерс (1950 жылдың 28 қаңтарында туған) – NASA-ның бұрынғы ғарышкері, төрт рет «Space Shuttle» ғарыш кемесімен миссия орындаған. Ол Айова штатының Клинтон қаласында дүниеге келген, бірақ Айова штатының ДеУитт қаласын өз туған қаласы деп есептейді. Оның екі ұлы бар. Бос уақытында пианинода ойнау, бағбандалықпен айналысу, электроника, отбасымен бірге уақыт өткізу және түрлі спорт түрлерімен қызығады. Оның ата-анасы қайтыс болған. Бес академиялық дәрежесі бар, ол АҚШ-тың ең көп білім алған ғарышкерлерінің арасында екінші орында, алты дәрежесі бар Стори Масгрейвтен кейін.

Білім

1968 жылы Айова штатының Девитт қаласындағы Орталық қоғамдық орта мектебін бітірген; 1972 жылы Корнелл колледжінен математика мамандығы бойынша бакалавр (summa cum laude) дәрежесін, 1977 жылы электр инженериясы бойынша ғылым магистрі (үлкен жетістіктермен) дәрежесін және 1978 жылы АҚШ Әскери-теңіз күштерінің аспирантурасынан электр инженері дәрежесін алған. 1995 жылы Бейлор медицина колледжінен медицина докторы (М.Д.) дәрежесін құрметпен, ал 2002 жылы Хьюстон қаласындағы Техас университетінің денсаулық сақтау орталығындағы (UTHealth) UTHealth School of Public Health мектебінен халық денсаулығы магистрі (MPH) дәрежесін алды.

Тәжірибе

Хилмерс 1972 жылғы шілдеде АҚШ Теңіз жаяу әскерінің қатарына әрекеттік қызметке кірді. Базалық мектепті және Әскери-теңіз ұшқыш офицерлік мектебін аяқтағаннан кейін, ол Солтүстік Каролина штатындағы Черри-Пойнт Теңіз жаяу әскері әуе станциясындағы VMA(AW) 121 авиациялық бөліміне тағайындалды, онда A-6 Intruder ұшағында бомбалаушы-навигатор болып қызмет етті. 1975 жылы ол Жерорта теңізіндегі Алтыншы флот құрамында орналасқан 1-ші батальонның 2-ші Теңіз жаяу әскерімен байланыс офицері болды. 1978 жылы АҚШ Әскери-теңіз аспирантурасын бітірді, кейін Жапониядағы Ивакуни әскери-теңіз базасының әуе станциясындағы 1-ші Теңіз авиациялық қанатына тағайындалды. НАСА оны таңдаған кезде ол Калифорниядағы Эль-Торо әскери-теңіз базасының әуе станциясында 3-ші Теңіз авиациялық қанатында қызмет етіп жатқан еді.

НАСА тәжірибесі

Хилмерс 1980 жылдың шілдесінде НАСА-ның ғарышкері болып таңдалды және 1981 жылдың тамызында бастапқы оқу кезеңін аяқтады. 1983 жылы ол ұшыруға дайын күшіндегі команда мүшесі ретінде таңдалды. Оның НАСА-дағы алғашқы жұмыстарына PAM, IUS және Centaur сияқты ракетаның жоғарғы сатыларымен жұмыс істеу, сондай-ақ Shuttle Avionics Integration Laboratory (SAIL) жүйесінде шаттл бағдарламалық қамтамасыз етілуін тексеру кірді. Ол сонымен қатар Астронавт кеңсесінің оқу координаторы болып жұмыс істеді, Қорғаныс министрлігінің түрлі жүктемелерімен айналысты, STS 41 D, STS 41 G, STS 51 A, STS 51 C және STS 51 D миссияларында Миссиялық бақылау орталығында ғарыш кемесімен байланысшы (CAPCOM) ретінде қызмет етті, Астронавт кеңсесі үшін ғарыш станциясы мәселелерімен айналысты және Астронавт кеңсесі ішіндегі Миссияны дамыту бөлімінің басшысы болды. 1985 жылдың мамырында ол STS 61 F экипажының құрамына енді, ол Centaur жоғарғы сатысын пайдалана отырып, Ulysses ғарыш кемесін планетааралық траекторияға шығаруға тиіс болды. Бұл миссия 1986 жылдың мамырында жоспарланған, бірақ шаттл-Centaur жобасы 1986 жылдың шілдесінде тоқтатылды, содан кейін Хилмерс ұшудан бас тартуды дамыту, жүк қауіпсіздігі және шаттлдің бортындағы бағдарламалық жасақтамасы саласында жұмыс істеді. 1987 жылы ол STS 26 миссиясына дайындық және ұшу бағдарламалық жасақтамасын әзірлеуге қатысты. Кейіннен ол астронавттар кеңсесінің Миссияны дамыту бөлімінің басшысы болды. Төрт ғарышқа ұшудың ардагері, ол ғарышта 493 сағаттан астам уақыт өткізді. Ол STS 51 J (3-7 қазан, 1985), STS 26 (29 қыркүйек - 3 қазан, 1988), STS 36 (28 ақпан - 4 наурыз, 1990) және STS 42 (22-30 қаңтар, 1992) миссияларында миссиялық маман ретінде қызмет етті.

Ғарыш ұшу тәжірибесі

STS 51 J Атлантис, Қорғаныс министрлігінің құпия миссиясы, 1985 жылғы 3 қазанда Флоридадағы Кеннеди ғарыш орталығынан ұшырылды. Бұл «Атлантис» орбиталық кемесінің алғашқы сапары болды. Хилмерс миссия барысында орбитадағы бірқатар іс-шараларға жауапты болды. 98 сағат орбиталық жұмыс істегеннен кейін, Атлантис 1985 жылғы 7 қазанда Калифорния штатындағы Эдвардс әуе күштері базасына қонды. STS 26 Discovery, Challenger апатынан кейін ұшырылған алғашқы миссия, 1988 жылғы 29 қыркүйекте Флоридадағы Кеннеди ғарыш орталығынан ұшырылды. Төрт күндік миссия барысында экипаж ТDRS C спутнигін сәтті орбитаға шығарды, ол кейіннен инерциялық жоғарғы саты (IUS) зымыранымен орбитаға жеткізілді. Олар сондай-ақ 11 орта дек экспериментін жүргізді. 1988 жылғы 3 қазанда Калифорниядағы Эдвардс әуе базасына қонғанша, Discovery Жерді 64 рет айналды. STS 36 Атлантис 1990 жылғы 28 ақпанда Флоридадағы Кеннеди ғарыш орталығынан ұшырылды. Бұл миссия Қорғаныс министрлігінің жүктемелерін және бірқатар қосымша жүктемелерді алып жүрді. Жерді 72 рет айналғаннан кейін, STS 36 миссиясы 1990 жылғы 4 наурызда Калифорниядағы Эдвардс әуе базасында көл төсегіне қонды, 1,87 миллион миль саяхаттағаннан кейін. Хилмерс ұшақ апатында қаза тапқан Манли Ланьер «Сонни» Картер-младшийдің орнын соңғы миссиясында алды. STS 42 Discovery 1992 жылғы 22 қаңтарда Флоридадағы Кеннеди ғарыш орталығынан ұшырылды. Халықаралық микрогравитациялық зертхананың 1-модулінде жүргізілген 55 ірі эксперимент 11 елдің зерттеушілерімен жүзеге асырылды және ғылыми салалардың кең спектрін қамтыды. Жерді 128 рет айналған кезде, STS 42 экипажы миссияның негізгі мақсатын – микрогравитацияның материалдарды өңдеуге және тіршілік ғылымдарына тигізетін әсерін зерттеуді орындады. Бұл ғарыштағы бірегей зертханада экипаж мүшелері екі сменада тәулік бойы жұмыс істеді. Эксперименттерде ақуыз және жартылай өткізгіш кристалдарының өсуіне микрогравитацияның әсері зерттелді. Сонымен қатар, өсімдіктерге, тіндерге, бактерияларға, жәндіктерге және адамның вестибулярлық реакциясына нөлдік гравитацияның әсері туралы биологиялық эксперименттер жүргізілді. Бұл сегіз күндік миссия 1992 жылғы 30 қаңтарда Калифорния штатындағы Эдвардс әуе базасына қонды.

STS 51 J Atlantis, a classified Department of Defense mission, launched from Kennedy Space Center, Florida, on October 3, 1985. This was the maiden voyage of the Orbiter Atlantis. Hilmers had prime responsibility for a number of on orbit activities during the mission. After 98 hours of orbital operations, Atlantis landed at Edwards Air Force Base, California, on October 7, 1985. STS 26 Discovery, the first mission to be flown after the Challenger accident, was launched from the Kennedy Space Center, Florida, on September 29, 1988. During the four day mission, the crew successfully deployed the Tracking and Data Relay Satellite (TDRS C), which was subsequently carried to orbit by the Inertial Upper Stage (IUS) rocket. They also operated eleven mid deck experiments. Discovery completed 64 orbits of the Earth before landing at Edwards Air Force Base, California, on October 3, 1988. STS 36 Atlantis launched from the Kennedy Space Center, Florida, on February 28, 1990. This mission carried Department of Defense payloads and a number of secondary payloads. After 72 orbits of the Earth, the STS 36 mission concluded with a lakebed landing at Edwards Air Force Base, California, on March 4, 1990, after traveling 1.87 million miles. Hilmers replaced Manley Lanier "Sonny" Carter Jr., killed in a plane crash, for his last mission. STS 42 Discovery launched from the Kennedy Space Center, Florida, on January 22, 1992. Fifty five major experiments conducted in the International Microgravity Laboratory 1 module were provided by investigators from eleven countries, and represented a broad spectrum of scientific disciplines. During 128 orbits of the Earth, the STS 42 crew accomplished the mission's primary objective of investigating the effects of microgravity on materials processing and life sciences. In this unique laboratory in space, crew members worked around the clock in two shifts. Experiments investigated the microgravity effects on the growth of protein and semiconductor crystals. Biological experiments on the effects of zero gravity on plants, tissues, bacteria, insects and human vestibular response were also conducted. This eight day mission culminated in a landing at Edwards Air Force Base, California, on January 30, 1992.

НАСА-дан кейінгі тәжірибе

Хилмерс үшінші шаттл рейсіне дайындық кезінде медициналық мектепке түсуді шешті. Төртінші рейсіне дайындық барысында ол кешкі уақытта медицинаға дайындық курстарында оқыды. 1992 жылдың қазан айында Хилмерс NASA және АҚШ Теңіз корпусынан зейнетке шықты, содан кейін медициналық мектепті аяқтап, Бейлор Медицина Колледжіндегі Ішкі медицина/Педиатрия біріктірілген бағдарламасында интернатурасын өтеді. Қазіргі таңдағыда ол Хьюстон қаласындағы Бейлор Медицина Колледжінің Ішкі медицина және Педиатрия кафедраларында, Ғарыш медицинасы орталығында және Бейлордың жаһандық бастамаларында профессор қызметін атқарады. Оқыту және клиникалық жұмысынан басқа, ол көптеген елдердегі жаһандық денсаулық және нашар тамақтану мәселелерін зерттеумен айналысады. Бос уақытын Хьюстон қаласында және дамып келе жатқан елдерде гуманитарлық медициналық көмек көрсетуге жұмсайды, соның ішінде 2014 жылы Эбола індеті кезінде Ирак, Перу, Шри-Ланка, Филиппин, Гаити және Либериядағы төтенше жағдайларға байланысты жұмыстарда қатысады.