Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Көше жойылған Корольдік әуе күштерінің ұшқыш эскадрильясы
Defunct flying squadron of the Royal Air Force
No 23 эскадрилья – 2021 жылдың қаңтар айында алғашқы "ғарыш эскадрильясы" ретінде қайта құрылған, Корольдік әуе күштерінің "күнделікті ғарыш операцияларына" жауапты эскадрильясы. 2009 жылдың қазан айында таратылғанға дейін ол Линкольнширдегі RAF Уоддингтоннан Boeing Sentry AEW1 Әуедегі ескерту және бақылау жүйесі (AWACS) ұшағын пайдаланды.
Number 23 Squadron is a squadron of the Royal Air Force responsible for 'day to day space operations', having been reformed in January 2021, as the first "space squadron". Up until its disbandment in October 2009, it operated the Boeing Sentry AEW1 Airborne Warning And Control System (AWACS) aircraft from RAF Waddington, Lincolnshire.
Реформация
Эскадрилья 1925 жылғы 1 шілдеде RAF Henlow әуежайында Sopwith Snipe ұшақтарымен қайта құрылды, оған Бірінші дүниежүзілік соғыстың асық аспан шебері Raymond Collishaw басшылық етті. 1926 жылғы мамыр айында эскадрилья көбірек заманауи Gloster Gamecock истребителдерімен қайта жабдықталды.
The squadron was re formed on 1 July 1925 at RAF Henlow with the Sopwith Snipe, under command of the First World War air ace Raymond Collishaw. The squadron re equipped with more modern Gloster Gamecock fighters in May 1926,
1931 жылғы сәуірде эскадрильяның бір бөлігі Bristol Bulldogs ұшақтарымен жабдықталды, бұл тағы бір бір орындық истребитель болатын, сонымен қатар Gamecock ұшақтарын пайдалануды жалғастырды. Gamecock және Bulldog екі ұшағы да RAF-те жаңадан пайда болған Hawker Hart жеңіл бомбалаушы ұшағынан нашар болды, ал 1931 жылғы маусым айында эскадрилья екі орындық истребитель ретінде бағалау үшін бір Hart ұшағын алды. Бағалау сәтті аяқталды және Hart истребительдерінің алты ұшақтық тобы сол жылдың қазан айынан бастап эскадрильядағы қалған Gamecock ұшақтарын ауыстырды. 1932 жылғы қыркүйекте эскадрилья RAF Biggin Hill әуежайына көшірілді және 1933 жылғы сәуір айына қарай толыққанды Hart истребителдерімен жабдықталды, ол кезде ол Hawker Demons деп аталды. 1935 жылғы қыркүйектегі Абиссиния дағдарысы эскадрильяның ұшақтары мен құрамынан айырылуына әкелді, себебі шетелде уақытша орналасқан эскадрильяларды күшейту қажет болды. Эскадрильяның запасы 1936 жылғы наурыз айында бір ұшаққа дейін төмендеді, бірақ кейін толық күшіне келді. 1944 жылғы маусым айында эскадрилья Англияға оралды және Норфолк графтығындағы RAF Little Snoring әуежайынан 100-ші топтың құрамында жұмыс істеді. 100-ші топтың міндеті бомбалаушыларды қолдау болды, яғни Люфтваффенің британдық бомбалаушыларға қарсы әрекеттерін тоқтату, ал 23-ші эскадрильяға неміс түнгі истребительдеріне қарсы төмен биіктіктегі түнгі шабуылдар тапсырылды. Күндізгі уақыттағы бомбалаушыларға сүйемелдеу миссияларын орындаудан бөлек, эскадрилья түнгі операцияларын да жүзеге асырды. 23-ші эскадрилья соғыс аяқталғаннан кейін, 1945 жылғы 25 қыркүйекте таратылды.
In April 1931 the squadron partly re equipped with Bristol Bulldogs, another single seat fighter, while continuing to operate the Gamecock. Both the Gamecock and Bulldog were outperformed by the Hawker Hart light bomber which had recently entered service with the RAF, and in June 1931, the squadron received a single Hart for evaluation as a two seat fighter. The evaluation was a success, and a flight of six fighter variants of the Hart, designated the Hart Fighter replaced the squadrons remaining Gamecocks from October that year. The squadron moved to RAF Biggin Hill in September 1932 and by April 1933, was fully equipped with Hart fighters, which by then were known as Hawker Demons. The Abyssinia Crisis in September 1935 led to the squadron being stripped of both aircraft and men in order to reinforce squadrons that were temporarily deployed overseas, with the squadron inventory dropping to a single aircraft in March 1936 before returning to full strength. In June 1944 the squadron returned to England, operating from RAF Little Snoring in Norfolk as part of 100 Group. The role of 100 Group was bomber support, i. e. to disrupt the Luftwaffe's attempts to stop the British bomber offensive, with 23 Squadron being tasked with low level night intruder operations against German night fighters. In addition to its normal night time operations, the squadron also carried out daylight bomber escort missions. 23 Sqn was disbanded, following the war's end, on 25 September 1945.
Соғыстан кейінгі операциялар
1946 жылғы 1 қыркүйекте эскадрилья де Хавилленд Москито ұшақтарымен түнгі күрес эскадрильясы ретінде қайта құрылды. 1957 жылы эскадрилья Gloster Javelin барлық жағдайға бейімделген истребительдерге көшті, содан бері ұзақ жылдар бойы әуе қорғанысы рөлінде жұмыс істеп келеді. Эскадрильяның әуе қорғанысы саласындағы бай тарихы бар, ол Gloster Javelin, Lightning, Phantom және Tornado F3 истребительдерін пайдаланды. 1975 жылғы 1 қарашада эскадрилья RAF Coningsby әуе базасынан алғашқы Phantom ұшақтарын алды, ал 1983 жылғы қазан айында Аргентинадан қайта басып алынғаннан кейін Фолкленд аралдарындағы Стэнли әуежайына дислокацияланды, 1 қарашада ол жерге жетті. Олар 1988 жылғы 31 қазанға дейін онда қызмет етті, содан кейін олардың міндеттерін 1435 ұшу тобы қабылдады. Эскадрилья 1988 жылғы 1 қарашада RAF Leeming әуе базасында Panavia Tornado ұшақтарымен қайта құрылды, ол 1994 жылғы 26 ақпанға дейін пайдаланылды, содан кейін бөлім таратылды. 1996 жылғы сәуірде қайта құрылғаннан кейін эскадрилья ерте ескерту рөлін қабылдады, RAF-тің Sentry AEW1 паркін 8-ші эскадрильямен бөлісті. Эскадрилья 2009 жылғы 2 қазанда 8-ші эскадрильямен біріктіріліп таратылды. 2021 жылғы қаңтардың басында эскадрилья "күнделікті ғарыш кеңістігін басқару және бақылау үшін жауапты" болатын "ғарыш эскадрильясы" ретінде қайта құрылды. Кейін ол әуе маршалы атағына ие болды. Ол 1960 жылдан бастап 38-ші топтың командирі, 1962 жылдан бастап Біріккен соғыс штабының директоры, 1964 жылдан бастап Қиыр Шығыс әуе күштерінің қолбасшысы және 1967 жылдан бастап Әуе штабы бастығының орынбасары қызметін атқарды, содан кейін 1969 жылы зейнетке шықты. Эндрю Джордж Уолтон эскадрильямен бірге Tornado және Phantom ұшақтарында ұшқан, әуе вице-маршалы шеніне жеткен, сондай-ақ Британ империясының орденінің командирі (CBE) атағын алған, ол 2010 жылы зейнетке шықты. Wing Commander A J 'Red' Owen DFC және Bar, AFC, DFM, 1962 жылғы мамырдан 1964 жылғы қазанға дейін 23-ші эскадрильяның командирі болды. Ол Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде RAF-тің ең табысты түнгі күрес ұшқыштарының бірі болды, кем дегенде 15 жау ұшағын жойды. Австралия авиациясының пионері Чарльз Кингсфорд Смит 1917 жылғы шілдеде эскадрильяға тағайындалды. Ол өзі атып түсірілмей тұрып, төрт неміс ұшағын атып түсірді, содан кейін эскадрилья ішінде оқытушылық қызмет атқарды.
The squadron was reformed on 1 September 1946 as a night fighter squadron operating the de Havilland Mosquito. In 1957 the squadron converted to the Gloster Javelin all weather fighter, beginning a long period operating in the air defence role. The squadron has a strong heritage in the air defence role, operating Gloster Javelins, Lightnings, Phantoms and Tornado F3s. The squadron first acquired Phantoms on 1 November 1975 at RAF Coningsby before moving to RAF Wattisham for just under 10 years. Then in October 1983 the squadron deployed to Stanley airfield, Falkland Islands after their recapture from Argentina, arriving there on 1 November. They remained here until 31 October 1988 when its duty was assumed by 1435 Flight. The squadron then reformed on 1 November 1988 at RAF Leeming with the Panavia Tornado which it operated until 26 February 1994, when the unit was disbanded. The squadron assumed the Airborne Early Warning role upon reformation in April 1996, sharing the RAF's Sentry AEW1 fleet with No. 8 Squadron. The squadron disbanded on 2 October 2009, when it amalgamated with No 8 Squadron. And in early January 2021, the squadron was reformed as a 'space squadron', which will be "responsible for day to day space command and control". He was later promoted to Air Marshal. He served as Officer Commanding No. 38 Group from 1960, the Director of the Joint Warfare Staff from 1962, the Commander of the Far East Air Force from 1964 and the Deputy Chief of the Air Staff from 1967 before retiring in 1969. Andrew George Walton flew with the squadron in Tornados and Phantoms, and rose to the rank of Air Vice Marshal, receiving a CBE (Commander of the Order of the British Empire) in the process, before retiring in 2010. Wing Commander A J 'Red' Owen DFC and Bar, AFC, DFM, was 23 Squadron's commanding officer between May 1962 and October 1964. He was one of the RAFs most successful night fighter pilots during World War II, credited with destroying at least 15 enemy aircraft. Air Commodore Charles Kingsford Smith MC, Australian Aviation pioneer was assigned to the Squadron in July 1917, while in the Squadron he shot down four German fighters before being shot down himself, he would go on to hold a training role within the Squadron.