Кіріспе
Шығыс Тимордағы Индонезияны қолдайтын әскери топтың басшысы Эврико Баррос Гомес Гутерриш (4 шілде 1969 жылы туған) – 1999 және 2000 жылдар аралығында Шығыс Тимор тәуелсіздік алуға тырысқан кезде Индонезия әскері тартқан, Тимор тәуелсіздігіне қарсы әрекет етуші. Ол Шығыс Тимордағы бірнеше жаппай қырғынға қатысты және тәуелсіздік алғаннан кейін астана Дилиді қырғынға ұшырату мен қирату кезіндегі бас милиция жетекшісі болды. Индонезия Гутерресті 2002 жылдың қараша айында ресми түрде айыптап, он жылға түрмеге кесті, ол 2006 жылдан 2008 жылға дейін жазасын өтеді. 2003 жылдың тамызында ол Индонезияның Папуа аймағында "Ласкар Мерах Путих" ("Қызыл және ақ жауынгерлер") атты ұйым құрды. Elsham жетекшісі Алойсиус Ренварин 2003 жылдың желтоқсанында Гутерриш Папуаның Тимика қаласында ұйымына кеңсе беруді жергілікті биліктен сұрағанда, ұйымда Малуку, Тимор және Сулавесиден келген 200-ге жуық индонезиялық экспаттар бар екенін хабарлады.
Eurico Barros Gomes Guterres (born 4 July 1969) is a pro Indonesian, anti Timorese independence militiaman recruited by the Indonesian military during East Timor's bid for independence between 1999 and 2000. He was involved in several massacres in East Timor, and was a chief militia leader during the post independence massacres and destruction of the capital Dili. Indonesia officially convicted and sentenced Guterres to ten years imprisonment in November 2002, for which he was incarcerated in 2006 until 2008. In August 2003 he formed Laskar Merah Putih (The Red and White Warriors) in Indonesian Papua. Elsham leader Aloysius Renwarin reported Guterres had 200 members consisting of Indonesian expatriates from Maluku, Timor and Sulawesi in December 2003 when Guterres requested the local government to provide his organisation offices in Timika, Papua.
Өмірбаян
Гутерриш Шығыс Тимордың Уатулари қаласында (Викекеге жақын) дүниеге келген. Оның ата-анасы 1976 жылы Индонезияның ТНИ күштері Фретилинге деген көзқарастары үшін өлтірілді. Гутерриш кейіннен Фретилинді олардың өліміне кінәлады, оның Индонезияға адалдығы белгілі болғаннан кейін. Жас Гутеррешті Индонезия азаматы тәрбиеледі, содан кейін оны Дилидегі Бекорадағы Исаның қасиетті жүрегінің католик мектебіне оқуға жіберді. Ол жоғары мектепті тастап, ұсақ-көлді қылмыстарға, соның ішінде Дилидегі Тацитолу қаласындағы үкімет қорғаған құмар ойындар залына қатысты. 1988 жылы Индонезияның әскери барлау қызметі оны қазан айында Дилиге келетін президент Сухартоны өлтіруге қатысқан деген күдікпен ұстады. Осы кезде Гутерриш тәуелсіздік идеясынан Индонезияны қолдауға ауысты. Ол Армияның Копасс арнайы күштері үшін ақпарат беруші болды және тәуелсіздік қозғалысына қарсы қос агент ретінде жұмыс істеді, ол оны 1990 жылы партиядан шығарды. 1994 жылы қарсы көтеріліс офицері Прабово Субианто Гутерресті Gardapaksi ұйымына қабылдады, бұл ұйым шағын бизнесті бастау үшін арзан несиелер берді, сонымен қатар қарыз алушыларды ақпарат берушілер ретінде және әскери жақтас жасақтарда пайдаланды. Шығыс Тимор губернаторы Хосе Абилио Осио Соарес адам құқықтарын бұзу деректерімен танымал болған Gardapaksi ұйымын қолдады. 1997 жылы әскерилер берген орта мектеп аттестатымен Дилидегі Экономика институтына оқуға түсті. Sekolah Tinggi Ilmu Ekonomi (STIE) интеграцияшыл Филомено Хорней басқарса да, Гутерриш тек үш семестр оқыды. Ол Баукау епискобы Насиментоның немересіне үйленген және үш баласы бар. 1999 жылдың сәуір айында Ликиша шіркеуіндегі қырғынға қатысқан басты күдікті ретінде қарастырылады. 2002 жылы арнайы сот оны 10 жылға бас бостандығынан айырды және 2006 жылы жазасын өтеуге кірісті. 2008 жылы ол Индонезия Жоғарғы сотына шағымдану арқылы түрмеден босатылды. 2003-2004 жылдары Ұлттық мандат партиясының (Partai Amanat Nasional немесе PAN) мүшесі болды. 2005-2015 жылдары Шығыс Нуса Тенгерадағы PAN-ның төрағасы болды. Содан кейін ол PAN Шығыс Нуса Тенгера кеңесшісі және PAN Орталық басшы кеңесінің мүшесі болды. 2017 жылдың қазан айында ол PAN-нан кетті, себебі оның бірнеше досы бұрын партиядан шыққан еді.