Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ағылшын футболшысы және жаттықтырушысы (1960 жылы туған)
English football player and manager (born 1960)
Брюс, Ньюкасл Юнайтедтің бала кезінен бергі жанкүйері, команданың ойынды ақша төлемей, Сент-Джеймс паркіне тығылып кіргенін айтты. "Мен әрқашан Ньюкаслдың адамы болдым, бала кезімде бір шағын ақшаны үнемдеу үшін турникеттердің астынан өтіп кіретінмін. Олар – менің командам еді, мен оларды бала күнімнен жақтап келдім, және Джорди болғандықтан, бұл бізге сіңірілген, клубты қазір де солай жақтаймыз." Осы аймақтан шыққан басқа да болашақ кәсіпқойлар сияқты,
Bruce, a boyhood fan of Newcastle United, said that he sneaked into St James' Park without paying to watch the team play, saying "I have always been a Newcastle lad and when I was a kid, I crawled under the turnstiles to get in to try and save a bob or whatever it was. They were my team, I went to support them as a boy and being a Geordie it's in bred, you follow the club still the same today." Like several other future professionals from the area,
Бірнеше кәсіби клубтардан, соның ішінде Ньюкасл Юнайтед, Сандерленд, Дерби Каунти және Саутпорттан бас тартқаннан кейін, Брюс Swan Hunter кемежайсында шәкірт сантехник болып жұмыс істеуге дайындалып тұрғанда, үшінші дивизиондық клуб Гиллингхэм оған сынаққа шақыру жасады. Оның жаттықтырушысы Джерри Саммерс оны халықаралық жастар турнирінде Уолсенд сапында ойнағанда көріп, сынаққа шақырды. Ол Уолсенд клубының тағы бір ойыншысы Питер Бердслимен бірге Кентке сапарлады, бірақ Гиллингхэм Брюске шәкірт ретінде келісімшарт жасасса, Бердслиге бас тартты.
Having been turned down by several professional clubs, including Newcastle United, Sunderland, Derby County and Southport, Bruce was about to start work as an apprentice plumber at the Swan Hunter dockyard when he was offered a trial by Third Division club Gillingham, whose manager Gerry Summers had seen him playing for Wallsend in an international youth tournament. He travelled down to Kent with another player from the Wallsend club, Peter Beardsley, but although Gillingham signed Bruce as an apprentice, they turned Beardsley away.
Гиллингхам
Брюс 1978–79 жылғы маусымды «Гиллингхемнің» резервтік құрамында өткізді және қорғаныста ойнағанына қарамастан, 18 гол соқты және маусымды үздік бомбардир ретінде аяқтады. 1979 жылдың қаңтарында Англия жастар құрамасына шақырылды, 8 матч өткізіп, 1980 жылғы 18 жасқа дейінгі Еуропа чемпионатына қатысты. 1979 жылдың мамырында клубтың негізгі құрамында дебют жасауға жақын болды, бірақ Саммерс соңғы сәтте «Гиллингхемнің» үшінші дивизионнан көтерілуіне үміттене бергендіктен, Брюс осы жағдайдың қысымына дайын емес деп шешті. Ақырында ол 1979 жылдың 11 тамызында Лига кубогы аясында «Льютон Таунға» қарсы өткен ойында тұңғыш рет алаңға шықты. Ол клуб сапында 200-ден астам ойын өткізді.
Bruce spent the 1978–79 season in Gillingham's reserve team and, despite playing in defence, scored 18 goals to finish the season as top scorer. In January 1979, he was selected to represent the England youth team, and he went on to gain eight caps, participating in the 1980 UEFA European Under 18 Championship. He came close to making his debut for the club's senior team in May 1979, but Summers decided at the last minute that, as Gillingham were chasing promotion from the Third Division, Bruce was not yet ready to handle the pressure of the occasion. He eventually made his senior debut in a League Cup tie against Luton Town on 11 August 1979, He went on to make more than 200 appearances for the club,
Жоғары дивизион клубтарының өзіне қызығушылық танытып жақандығына сенімді Брюс 1983–84 жылғы маусым соңында аяқталар ескі келісімінен кейін «Гиллингхеммен» жаңа келісімге отырмауға бекінді. 1983 жылдың сәуірінде «Ньюпорт Каунтиге» қарсы матчта ол ашуға еріп, қарсыластың ойыншысы Томми Тайнанды қасақана жарақаттауға тырысты, бірақ дұрыс соқпай, өзінің аяғын сындырып алды, нәтижесінде алты ай бойы алаңға шыға алмады. Ол 1984 жылы ФА кубогында «Эвертонға» қарсы екі ойында да тең нәтиже көрсеткен «Гиллингхемге» көмектесу үшін қайта оралды, соның арқасында бірінші дивизион клубтарының скауттары қайтадан назарына ілікті. Брюс 1984 жылдың тамызында «Норвич Ситиге» 125 000 фунт стерлинг немесе 135 000 фунт стерлинг көлеміндегі трансфер сомасымен қосылды.
Confident that he was being targeted by clubs from higher divisions, Bruce resolved not to sign a new contract with Gillingham when his existing deal expired at the end of the 1983–84 season. In an April 1983 match against Newport County, he attempted, in a moment of anger, to deliberately injure opposition player Tommy Tynan, but connected awkwardly and succeeded only in breaking his own leg, leaving him unable to play again for six months. He returned in time to play a key role in Gillingham achieving two draws against Everton in the FA Cup in 1984, attracting the attention once again of scouts from First Division clubs. Bruce eventually opted to sign for Norwich City in August 1984 for a fee variously reported as £125,000 or £135,000.
Норвич қаласы
Брюс 1984-85 маусымда Ливерпульге қарсы дебютінің бірінші минутында Норвич сапында өз қақпасына гол соқты, бірақ Лига кубогының жартылай финалында жергілікті қарсыласы Ипсвич Таунға қарсы команданың жеңіс голын соқты және финалда Норвичтің жеңісі үшін үздік ойыншы атанды. Брюс «Норвич Сити» командасының маусымдық үздік ойыншысы деп танылды, бірақ команда Екінші дивизионға түсіп қалды. Брюс әр матчта ойнады, нәтижесінде Норвич 1985-86 маусымда алғаш рет жоғары дивизионға қайта оралды, содан кейін ол клубтан кетіп бара жатқан Дейв Уотсонның орнына клуб капитаны болып тағайындалды. Келесі маусымда ол клубты лигадағы ең жоғары жетістігіне – бесінші орынға жеткізуге көмектесті. 1987 жылы ол Мальтаның бас құрама командасына қарсы матчта Англияның B құрамасының капитаны болып таңдалды, бірақ ол Англия жейдесіндегі жалғыз ойыны осы болды және кейіннен ол Англияның бас құрамасына ешқашан шақырылмаған өз заманының ең үздік қорғаушыларының бірі деп есептелді. Брюс кейін былай деді: «Мен Бенфикада (sic) Англияның бұрынғы жаттықтырушысы Бобби Робсонмен кездестім. Ол маған келіп: «Мен сені шақыруым керек еді» деді. Оны естігеніме қуандым, бірақ бұл маған ешқандай пайда әкелмеді. Мен әрқашан бір мүмкіндік алмағанымды өкінемін». Брюс 1987 жылдың соңында ірі клубтардың назарына ілікті, Манчестер Юнайтед, Тоттенхэм Хотспур, Челси және Рейнджерс оны өз сапына қосуға қызығушылық танытты. Манчестер Юнайтед оның қолтаңбасын алуда жетекке шықты, ал Брюс клубқа қосылғысы келетінін ашық айтты. Келісімге келуге жақын болғанда Норвич бастапқыда келіскен 800,000 фунт стерлинг орнына 900,000 фунт стерлинг трансферлік ақы сұрады. 1987 жылдың 17 желтоқсанында, 27 жасқа толуына аз уақыт қалғанда, келісім шартқа қол қойылды және Брюс ресми түрде «Карроу Роудтан» кетті. Трансферлік ақы 800,000 фунт стерлинг деп хабарланды. Норвич жанкүйерлері оның үлесін есінде сақтап, 2002 жылы оны «Норвич Сити» даналық кеңесіне енгізді.
Bruce began the 1984–85 season by scoring an own goal in the first minute of his debut for Norwich against Liverpool, but went on to score the team's winning goal in the semi final of the League Cup against local rivals Ipswich Town, and was named man of the match in Norwich's victory in the final. Bruce was voted Norwich City Player of the Season, but the team was relegated to the Second Division. Bruce played in every match as Norwich won promotion back to the top division at the first time of asking in the 1985–86 season, after which he was chosen to replace the departing Dave Watson as club captain. The following season he helped the club to its highest league finish to date of fifth position. In 1987, he was chosen to captain the England B team in a match against the full national team of Malta, but it was to be his only appearance in an England shirt, and he has subsequently been described as one of the best defenders of his era never to be selected for the full England team. Bruce later stated, "I bumped into former England manager Bobby Robson in Benfica (sic). He came up to me and said 'I should have capped you'. It was nice to hear but it still didn't get me one I'll always be a little disappointed I didn't get one." Bruce began to attract the attention of big name clubs in late 1987, with Manchester United, Tottenham Hotspur, Chelsea and Rangers all reported to be interested in signing him. Manchester United quickly emerged as the front runners for his signature, and Bruce publicly expressed his desire to sign for the club. The deal came close to collapsing when Norwich asked for a transfer fee of £900,000 after initially agreeing to accept £800,000, On 17 December 1987, shortly before his 27th birthday, the deal was concluded and Bruce officially left Carrow Road, for a fee reported as £800,000 Norwich fans remembered his contribution, and in 2002 voted him into the Norwich City Hall of Fame.
Манчестер Юнайтед
Брюс Манчестер Юнайтед сапындағы дебютін 1987 жылдың 19 желтоқсанында Портсмутқа қарсы өткізіп, 2:1 есебімен жеңіске жетті. Бұл клубқа 1980 жылдан бері бірінші дивизиондағы алғашқы екі орынға жол ашты. Келесі маусымда команда тек ортаңғы көрсеткіштерге қол жеткізді, бұл жаттықтырушы Алекс Фергюсонды бірнеше жаңа ойыншыларды шақыруға итерді, олардың ішінде 1989 жылдың тамызында Миддлсбродан келген Гэри Паллистер де болды. 2006 жылы сол кездегі «Юнайтед» капитаны Гэри Невилл олардың орталық қорғаныстағы серіктестігін клуб тарихындағы ең жақсы деп атады. «Долли мен Дейзи» деп лақапталған бұл екеудің жұбы «Манчестер Юнайтед» ресми сайтында «күдіссіз ең жақсы» деп сипатталған. Брюс пен Паллистер 1990 жылы «Кристал Пэласқа» қарсы өткен ФА кубогы финалында жеңіске жеткен команданың құрамында болды. Англия клубтарына еуропалық жарыстардан бес жылдық тоқтау салғаннан кейін, ол «Хейзел» стадионындағы апаттан кейін салынған болатын. 1990-1991 маусымда «Юнайтед» Англиядан Еуропа Кубогының иегерлері кубогына алғаш рет қатысты. Брюс тұрақты түрде ойнап, үш гол соқты, команданың «Барселонаға» қарсы финалға дейінгі жолында. Ол бірінші голды соғуға жақын болды, бірақ Марк Хьюз допты сызықтан бұрып, голды өзіне иеленді, ал «Юнайтед» ойынды 2:1 есебімен жеңді. Бұл Брюс үшін өте нәтижелі маусым болды, ол бірінші дивизионда 13 гол соқты, ал барлық жарыстарда 19 гол соқты. 1991-1992 маусымда Брюс ұзаққа созылған жамбас проблемасының операциясынан кейін бірнеше аптаға жарыстан шеттеді. Осы уақытта «Лидс Юнайтед» бір маусымдық күрестен кейін «Манчестер Юнайтедті» төрт ұпаймен жеңіп, чемпион атанды. Брюс «Юнайтедтің» 1992 жылдың сәуір айында алғашқы Лига кубогын жеңуіне көмектесті, финалда жарақат алған Брайан Робсонның орнына команда капитаны болды. 1992-1993 маусымда Робсонның жарақаттары жиіледі, нәтижесінде Брюс жаңа Премьер-лиганың алғашқы маусымында «Юнайтедтің» көптеген матчтарында команда капитаны болды. Ол 1967 жылдан бері Англия чемпионатында алғаш рет жеңіске жетті, ал 3 мамырда «Блэкберн Роверске» қарсы өткен үй матчында Робсонмен бірге кубокты алды. «Юнайтедтағы» сәттілігінің шыңында Брюс Ирландия Республикасының ұлттық құрамасының жаттықтырушысы Джек Чарльтонмен байланысқа түсті, ол Брюстің анасының туған жеріне байланысты Ирландия құрамасынан ойнауға құқылы екенін анықтады. Брюс өзінің автобиографиясында одан әрі тергеу кезінде Англияның B құрамасына өткізілген достық матчы мәселе тудырмағанын, бірақ Англия жастар құрамасының УЕФА санкциялаған турниріндегі қатысуы оған басқа елдің аға құрамасында ойнауға тыйым салғанын айтты. Кейіннен ол Ирландия үшін ойнамауды шешкенін, өйткені бұл УЕФА клубтың жарыстарындағы құрамындағы шетелдік ойыншылардың санын шектеген кезде оның клубы үшін қиындықтар тудыратынын мәлімдеді. 1994-1995 маусым Брюс пен «Юнайтед» үшін көңіл көншітпейтін болды, өйткені клуб үшінші рет Премьер-лига титулын жеңіп алуға тырысып, ФА кубогының финалында «Эвертоннан» жеңілді. Келесі маусымда Брюске үш клуб жаттықтырушылық қызмет ұсынды, бірақ Фергюсон ойыншының «Юнайтед» командасында әлі де маңызды рөл атқаратынын сезінгендіктен, оған бұл мүмкіндіктерді пайдалануға рұқсат бермеді. Брюс тағы да 30 Премьер-лига матчында ойнады, «Юнайтед» «Ньюкасл Юнайтедке» қарағанда 12 ұпаймен көшбасшылықты қайтадан жеңіп алды. Бір аптадан кейін ол жеңіл жарақат алғандықтан ФА кубогы финалына «Юнайтед» құрамына алынбады. Матч соңында команда капитаны және «Ливерпульді» 1:0 есебімен жеңгендегі жалғыз голды соққан Эрик Кантона Брюсті кубокты қабылдауға көндіруге тырысты, бірақ Брюс бас тартты. Фергюсон Брюстің құрамнан шығарылуы оның клубтағы уақыты аяқталып бара жатқанын көрсететін белгі емес екенін мәлімдеді.
Bruce made his Manchester United debut in a 2–1 win over Portsmouth on 19 December 1987, helping the club to a top two place in the First Division for the first time since 1980. The team only finished in mid table in the following season, prompting manager Alex Ferguson to bring in several new players, including Gary Pallister, who joined the club in August 1989 from Middlesbrough. His partnership with Bruce in the centre of defence was described in 2006 by the then United captain, Gary Neville, as the best in the club's history. "Dolly and Daisy", as the pair were affectionately known, are described as "arguably the best" on the official Manchester United website. Bruce and Pallister were part of the team that won the 1990 FA Cup Final against Crystal Palace in a replay. Following the lifting of the five year ban on English clubs from European competitions, which had been imposed after the Heysel Stadium disaster, United became England's first entrants into the European Cup Winners' Cup in the 1990–91 season. Bruce played regularly, and scored three goals, in the team's progress to the final against FC Barcelona. He came close to scoring the first goal, only for Mark Hughes to deflect the ball over the line and claim the goal, and United went on to win the game 2–1. This was a particularly high scoring season for Bruce, who found the net 13 times in the First Division and 19 times in total in all competitions. Bruce missed several weeks of the 1991–92 season when he underwent an operation on a longstanding hernia problem, in which Leeds United, after a season long tussle, beat Manchester United to the championship by four points. Bruce helped United win their first ever League Cup in April 1992, captaining the team in the final in place of the injured Bryan Robson. Injuries continued to take their toll upon Robson during the 1992–93 season, leading to Bruce captaining the team in the majority of United's matches during the first season of the new Premier League. the first time the club had won the championship of English football since 1967, and he and Robson received the trophy jointly after the home victory over Blackburn Rovers on 3 May. At the height of his success with United, Bruce was contacted by Jack Charlton, manager of the Republic of Ireland national team, who had discovered that, due to his mother's place of birth, Bruce was eligible to play for Ireland. Bruce states in his autobiography that further investigation revealed that, while his earlier appearance for England B in a friendly was not an issue, his appearances for the England Youth team in a UEFA sanctioned tournament prohibited him from playing for the senior team of another country. He has subsequently claimed that he chose not to play for Ireland as it would have caused problems for his club at a time when UEFA restricted the number of foreign players that a club could have in their squad in its competitions. The 1994–95 season was a disappointing one for Bruce and United, as the club failed in its bid to win a third consecutive Premier League title and lost to Everton in the FA Cup final. During the following season Bruce was offered the job of manager by three clubs, but Ferguson refused to allow him to pursue the opportunities as he felt the player still had a role to play in the United team. Bruce made a further 30 Premier League appearances, as United managed to overcome a 12 point deficit to Newcastle United to win the championship once again. A week later he was left out of United's squad for the FA Cup final due to a slight injury. At the end of the match Eric Cantona, who had captained the team and scored the only goal in a 1–0 win over Liverpool, attempted to persuade Bruce to be the one to receive the trophy, but Bruce declined. Ferguson denied that Bruce's omission was a sign that his time at the club was nearing an end,
Кейінгі ойыншылық мансабы
Брюс – Бирмингемнің жаттықтырушысы Тревор Фрэнсистің команданың тәжірибесін арттыру үшін шақырған бес бұрынғы Премьер-лига ойыншысының бірі еді. Ол команда капитаны болды, бірақ Бирмингемдегі мансабы Фрэнсиспен келіспеушіліктерге толы болды. Директор Дэвид Салливан клуб акциялары нарыққа шығарылғаннан кейін Фрэнсистің орнына Брюсті басқарушы етіп тағайындау туралы қауесеттерді жоққа шығаруға мәжбүр болды. Бирмингем сапында ойнағанда, Брюс бұрынғы «Манчестер Юнайтед» әріптесі Брайан Робсоннан «Миддлсброға» өту туралы бірнеше ұсыныс алды, бірақ трансфер так бір орындалмады. 1997–98 маусымында Брюс жиі тізімнен тыс қалды, ал «Ноттингем Форестқа» қарсы матчта оның алаңда болмауы көпшілік арасында сөз соғысына ұласты, бұл жаттықтырушының қызметтен босатылуы және Брюстің маусым соңына дейін уақытша басқарушы болуы мүмкін деген әңгімелерге себепкер болды. Маусым соңында ол «Шеффилд Юнайтедтің» ойыншы-жаттықтырушысы лауазымын қабылдады. Келісім Бирмингем оның ойыншылық келісімшарты үшін трансферлік соманы келісуге тырысқандықтан кейінесе кешіктірілді, бірақ ол 1998 жылдың 2 шілдесінде жаңа қызметіне кірісті. Ең жақсы күйінде, ол тыныш және ойластырылған пастарын, сондай-ақ қысым астында допты, көбінесе кеудесімен бақылау қабілетімен ерекшеленді. Сол кезде «Ливерпульдің» Марк Райт осы салаларда Брюстің шеберлігіне тең болатын жалғыз орталық қорғаушы деп есептелді. Ол осал немесе әдемі болмаса да, қарсыластардың соққыларын қабылдауға дайындығы мен батылдығы «Манчестер Юнайтед» кезеңінде қорғаныстың «жүрегі» етті. Ол жарақат алған кезде де ойнауын жалғастырғанымен белгілі болды, тіпті 1992 жылы операция күтіп тұрса да, «Юнайтед» командасына жедел түрде оралды.
Bruce was among five former Premier League players signed by Birmingham manager Trevor Francis to add experience to a squad expected to challenge for promotion. He was made captain of the team, but his Birmingham career was dogged by a series of disagreements with Francis. Director David Sullivan felt the need to publicly deny rumours that Bruce was lined up to replace Francis as manager after the club's stock market flotation. While playing for Birmingham, Bruce was the subject of several bids from his old Manchester United colleague Bryan Robson to sign for Middlesbrough, but the transfer never happened. The 1997–98 season saw Bruce being left out more frequently, and his omission against Nottingham Forest provoked a public war of words, which fuelled rumours that the manager was to be dismissed and that Bruce would take over as caretaker until the end of the season. At the end of the season he accepted the post of player manager of Sheffield United. Though the deal was delayed while Birmingham attempted to negotiate a transfer fee for his playing contract, he took up his new position on 2 July 1998. In his prime, he was particularly noted for his calm and deliberate passing of the ball, and his ability to control it under pressure, often with his chest. At the time, Mark Wright of Liverpool was said to be the only other centre back able to match Bruce's level of skill in these areas. Although lacking poise and grace, his bravery and willingness to take knocks from opposition players made him the "heart" of the defence during his time with Manchester United. He was well known for continuing to play even when injured, including returning to the United team at short notice in 1992 even though he was awaiting an operation on a hernia.
Менеджерлік мансабының алғашқы жылдары
Бірінші маусымында Брюс «Шеффилд Юнайтедті» Бірінші дивизионда сегізінші орынға жеткізіп, плей-оффқа қалу үшін 9 ұпай жетіспеді. «Арсеналға» қарсы ФА кубогы матчында командасын алаңнан шығаруға тырысқанда дау тудырды. Брюс «канонерлердің» жарақат алған ойыншыға көмек көрсету үшін допты ойынға қайтарған «Юнайтедке» допты қайтармай, жеңіс голын соққандығы спорттық әдептің жазылмаған ережесін бұзғанын сезінді. Матч аяғына дейін жалғасты, бірақ «Арсеналдың» ишарасынан кейін жарамсыз деп танылып, қайтадан ойналды. 1999 жылдың мамырында Брюс клуб басқармасындағы жанжал мен трансферлерге қаражаттың жетіспеуін айтып, бір маусымнан кейін қызметінен кетті. Ол футболдан теледидардағы жұмысқа өтуді ойлады, бірақ «Хаддерсфилд Таунның» иесі Барри Рубери оны клубтың басқарушысы болуға көндірді. «Хаддерсфилд» 1999–2000 маусымында жаңадан келгендердің ішінде алғашқы үміткерлердің бірі болды, қараша айының соңында Бірінші дивизион кестесінде үшінші орынға көтерілу үшін бес ойынның бесiнде жеңіске жетті, бірақ формасын жоғалтып, плей-оффқа қатыса алмады. Команда 2000–2001 маусымының басында күресін жалғастырды, 11 матчтан тек алты ұпай ғана жинады, ал Брюс 2000 жылдың қазан айында жұмыстан босатылды. Содан кейін ол Руберимен дауласып, оны ойыншыларға 3 миллион фунт стерлинг жұмсап, «эгосын қанағаттандыруға» тырысқанын айыптады. Брюс «Квинс Парк Рейнджерс» клубының бас бапкері болуға байланысты болғанымен, 2001 жылдың сәуір айында «Уиган Атлетик» клубының бас бапкері болып тағайындалғанға дейін ойыннан тыс қалды. Команда Екінші дивизионның плей-оффына қатысты, бірақ жартылай финалда жеңілді, ал Брюс клубты басқарған екі айдан кейін «Кристал Пэлас» клубының бас бапкері болды. Жаңа клубы 2001–2002 маусымын күшті бастады, Бірінші дивизион кестесінде көшбасшылыққа ие болды және 1997–1998 маусымында жоғалтқан Премьер-лигаға оралуға жақсы мүмкіндіктерге ие болды, бірақ Брюс маусымның басындағы үш айдан кейін «Бирмингем Ситиге» бас бапкер ретінде оралу үшін отставкаға кетті. Бастапқыда «Кристал Пэлас» шығарған бұйрыққа қарамастан, ол ақырында Мидлендс клубына қосылуға рұқсат алды. Ол бұл уақытқа дейін ұзақ мерзімге жұмыс таба алмайтын басқарушы ретінде танымал болды, бірақ ұзақ жеңіліссіз серия команданы плей-оффқа қатысуға мүмкіндік берді. Команда Брюстің бұрынғы клубы «Норвич Ситиді» пенальти сериясынан кейін жеңіп, Премьер-лигаға жолдама алды, ағылшын футболының жоғары деңгейінен 16 жылдық үзіліске соңғы нүкте қойды. «Бирмингем» 2002–2003 маусымының басында Премьер-лига кестесінің төменгі жағында күресті, бірақ Брюстің Кристоф Дюгарриға қол қоюы команданы жандандырды, олар маусымды 13-орында аяқтады және 1970 жылдан бері алғаш рет жергілікті бәсекелес «Астон Вилладан» жоғары аяқтады. Келесі маусымда команда кестеде төртінші орынға дейін көтерілді, бірақ команданың табысы төмендеді және олар маусым соңында оныншы орында аяқтады. Осы көңілі толмауына қарамастан, Брюс 2004 жылдың маусымында Сент-Эндрюде тағы бес жыл жұмыс істеуге бағытталған жаңа келісімшартқа қол қойды, бірақ екі айдан кейін «Ньюкасл Юнайтедтің» төрағасы Фредди Шепард Брюсті Робсонның орнын басатын жаңа бас бапкерді іздеудегі басты мақсаты ретінде қарастырғаны хабарланды. Клуб «Бирмингемге» 3 миллион фунт стерлингтен астам өтемақы төлеуге дайын екендігі айтылды, ал Брюс өзі Сент-Джеймс-паркте басқаруға құлшынып отырғаны хабарланды, бірақ ол ақырында «Бирмингемде» қалды. Ол «Меніңше, маған [«Бирмингем Ситиде»] атқаруға жұмысым бар және оны аяқтауға бекінім», - деді, бірақ «Ньюкасл» клубты ауыстыруға көндірген жағдайда әлдеқайда көп өтемақы төлеуге немесе заңдық шараларға ұшырауы мүмкін еді. 2004–2005 маусымында үлкен үміттер болды, бірақ клуб қайтадан ортаңғы орынға ие болып, маусымды 12-орында аяқтады. 2006 жылдың ақпанында Грейм Сонесс «Ньюкаслдың» бас бапкері болып жұмыстан босатылғаннан кейін Брюс қайтадан жұмысқа байланысты болды, бірақ ол ақырында Гленн Родерге берілді. 2005–2006 маусымының осы кезеңінде «Бирмингем» лигада қиындықтармен күресіп, 2006 жылдың 21 наурызында «Ливерпуль» командасы «АФ Кубогының» ширек финалында үйінде 7:0 есебімен жеңілді. Кейбір клуб жақтастары оның отставкаға кетуін талап ете бастады, бірақ Брюс менеджер ретінде күресуге уәде берді. Команда 2006 жылдың сәуір айының басында «Болтон Уондерерсті» жеңіп, жарты жылдан бері алғаш рет төмендеу аймағынан шықты. Алайда, оларды көп ұзамай «Портсмут» басып алды, оның 29 сәуірдегі «Уиган Атлетикке» қарсы жеңісі «Бирмингемнің» ұпайларын теңестіруіне математикалық тұрғыдан мүмкіндік бермеді, сондықтан төмендеді. Брюс дивизиондағы ең үлкен трансферлік бюджетке ие болса да, «Бирмингем» 2006–2007 маусымында Чемпиондықта жайлы бастады және «Норвич Ситиге» қарсы 1:0 есебімен жеңілгеннен кейін, команданың бес ойынның бесiнде жеңіліске ұшырауына байланысты жанкүйерлер мен жергілікті журналистер бас бапкерді жұмыстан босатуға шақырды. Брюс команданың нашар өнері үшін жауапкершілікті мойындады және жұмысы үшін қорқатынын мойындады, бірақ команда «Дерби Каунтиге» қарсы 1:0 есебімен жеңіске жетті, содан кейін қараша айының соңында лига кестесінде жетекшілердің бірі болу үшін бес ойынның бесiнде жеңіске жетті. 2007 жылдың 29 сәуірінде «Бирмингем» «Дерби Каунтидің» «Кристал Пэластан» 2:0 есебімен жеңіліске ұшырауы арқасында Премьер-лигаға жолдама алды, бір матч қалғанда. Төраға Дэвид Голд баспасөз мәслихатында «Қараңғы күндер болды, бірақ Стив керемет болды. Ол қайта оралуға бекінді. Ол команданы қайта құрды және енді бәріміз қайта қалаған жердеміз», - деді.
In his first season as a manager, Bruce guided Sheffield United to eighth place in the First Division, nine points away from a place in the play offs. He caused controversy when he attempted to take his team off the pitch during an FA Cup match against Arsenal. Bruce felt that the Gunners had broken an unwritten rule of sportsmanship by scoring the winning goal from a throw in instead of returning the ball to United, who had intentionally kicked it out of play to allow an injured player to be attended to. Although the game eventually continued to a finish, following a gesture by Arsenal the match was declared void and replayed. In May 1999, Bruce resigned from his post after just one season in charge, citing turmoil in the club's boardroom and a shortage of funds for transfers. He contemplated leaving football for a job in television, but was persuaded by Huddersfield Town owner Barry Rubery to become the club's manager. Huddersfield were early promotion contenders in the 1999–2000 season, winning six consecutive matches to rise to third place in the First Division table by late November, but lost form and failed to reach the play offs. The team continued to struggle at the start of the 2000–01 season, gaining just six points from 11 matches, and Bruce was sacked in October 2000. He then became involved in a dispute with Rubery, who accused him of "wasting" £3 million on players and having "an ego to feed". Although he was linked with the manager's job at Queens Park Rangers, Bruce remained out of the game until he was appointed manager of Wigan Athletic in April 2001. The team reached the Second Division play offs but lost in the semi finals, and Bruce almost immediately left the club, where he had been in charge for less than two months, to take over as manager of Crystal Palace. Although his new club began the 2001–02 season strongly, topping the First Division table and looking well placed for regaining the Premier League place that it had last held in the 1997–98 season, Bruce tendered his resignation less than three months into the season in order to return to Birmingham City as manager. Although he was initially prevented from doing so by an injunction taken out by Crystal Palace, he was eventually allowed to join the Midlands based club after a compensation package was agreed. By now he had acquired a reputation as a manager who rarely held down a job for a significant length of time. but a lengthy unbeaten run saw the team qualify for the play offs. The team went on to beat Bruce's former club Norwich City in the final after a penalty shoot out to gain promotion to the Premier League, ending a 16 year absence from the top level of English football. Birmingham spent the early part of the 2002–03 season struggling near the foot of the Premier League table, but Bruce's signing of Christophe Dugarry revitalised the team, who ended the season in 13th place and finished higher than local rivals Aston Villa for the first time since the 1970s. The following season began well for Birmingham, who climbed as high as fourth in the table, but the team's fortunes declined and they could only finish in tenth place at the end of the season. Despite this disappointment, Bruce signed a new contract in June 2004 designed to keep him at St Andrew's for a further five years, but just two months later Freddy Shepherd, chairman of Newcastle United, was reported to have made Bruce his main target in the search for a new manager to replace Bobby Robson. The club was reportedly prepared to pay Birmingham more than £3 million in compensation, and Bruce himself was said to be keen to take over at St James' Park, but he ultimately remained at Birmingham. He stated that "as far as I'm concerned, I've got a job to do [at Birmingham City] and I'm determined to get on with it", but it was also reported that Newcastle would have been required to pay a much larger compensation fee or face legal action had he been persuaded to switch clubs. Initial expectations were high for the 2004–05 season, but the club once again finished in a mid table position, ending the season in 12th place. Following the sacking of Graeme Souness as Newcastle manager in February 2006, Bruce was again linked with the job, which ultimately went to Glenn Roeder. By this stage of the 2005–06 season, Birmingham were struggling in the league, and on 21 March 2006 were beaten 7–0 at home by Liverpool in the FA Cup quarter finals. Some supporters of the club began to call for his resignation, but Bruce insisted that he would fight on as manager. The team managed to climb out of the relegation zone for the first time in nearly six months after a win over Bolton Wanderers in early April 2006. However, they were soon overtaken by Portsmouth, whose victory over Wigan Athletic on 29 April left Birmingham mathematically unable to match their points total and therefore relegated. Although Bruce had the largest transfer budget in the division made available to him, Birmingham made a slow start to the 2006–07 season in the Championship and, after a 1–0 defeat at home to Norwich City, the team's fifth consecutive match without a win, there were calls from fans and local journalists for the manager to be sacked. Bruce publicly accepted responsibility for the team's poor run and admitted that he feared for his job, but the team responded with a 1–0 victory over Derby County, and then recorded a further five consecutive league victories to be joint leaders of the league table by late November. On 29 April 2007, Birmingham secured promotion to the Premier League, with one match to play, by virtue of Derby County's 2–0 defeat at Crystal Palace. Chairman David Gold told the press "There have been some dark days but Steve has been outstanding. He was determined to bounce back. He has rebuilt the team and now we are all back where we want to be."
Уиган Атлетик
2007 жылдың мамыр айында «Бирмингемнің» басқармасы Брюспен жаңа келісімшарт жасасты, бірақ клубтың болашақ сатып алушысы Карсон Йенгтің оны бекітуге құлықсыздығы оның болашағын күмәнді қалдырды. 2007 жылдың қазан айында «Болтон Уондерерске» бас бапкерлік лауазым бойынша онымен сөйлесуге рұқсат берілмеді. Сол айдың соңында Брюс пен Йенг кездесті, ол жағымды нәтижелер берді деген хабар тарады. Кейін Брюс «Бирмингем» клубының басқарушы директоры Каррен Брэди оны клубпен жаңа келісімшартқа «алдап» өткізгенін айтты. «Виган Атлетик» Брюске бас бапкерлік лауазым бойынша сұрақтар жібергенде, ол олардың ұсынысын қабылдады. Келісімшарт талаптарына сәйкес, «Виган» оның қызметінен айырылғаны үшін «Бирмингемге» сол кездегі әлемдік рекордтық өтемақы – шамамен 3 миллион фунт стерлинг төлеуге келісті, содан кейін олармен сөйлесуге рұқсат алды. 19 қарашада «Виган» Брюсті екінші рет қатарына қол қойғанын жариялады. 21 қарашада Брюсті «Виганның» жаңа бас бапкері ретінде ресми түрде таныстыру мақсатында өткен баспасөз конференциясында клубтың бас атқарушы директоры Бренда Спенсер Брюс пен «Бирмингем Сити» арасындағы «белгісіз мәселелерге» байланысты келісім уақытша тоқтатылғанын хабарлады, бұл мәселелер Брюстің «Сент-Эндрюс» стадионындағы келісімшартының имиджтік құқықтарына аванстық төлем жасауға байланысты болды. 2007 жылдың 23 қарашасында «Виган» Брюстің келісімшартқа қол қойғанын және «Латиске» ресми түрде қайта оралғанын жариялады. Оның басқарушылықтағы алғашқы ойыны 2007 жылдың 1 желтоқсанында «Манчестер Ситимен» өткен 1:1 есебімен тең аяқталды. «Виган» маусымның қалған бөлігін құлдыраудан сақтау үшін күресті, бірақ маусымның соңғы ойынында «Астон Вилланы» жеңіп, Премьер-лигада қалуға қол жеткізді. 2008 жылдың қыркүйегінде Кевин Киганның кеткенінен кейін Брюс тағы да «Ньюкасл Юнайтедтің» бас бапкерлік лауазымына үміткер ретінде қарастырылды. Брюс «Виганды» 2008-09 маусымында 11-орынға жеткізді, бірақ қаңтардағы трансферлік терезеде жартылай қорғаушы Уилсон Паласиосты «Тоттенхэм Хотспурға» жоғалтты.
In May 2007, Birmingham's board agreed a new contract for Bruce, but the unwillingness of the club's prospective purchaser Carson Yeung to ratify it left his future uncertain. In October 2007, Bolton Wanderers were refused permission to speak to him about their managerial vacancy. Later that month, Bruce and Yeung held a meeting which reportedly had positive results. Bruce later claimed that Birmingham's managing director Karren Brady had "shafted" him on a new contract with the club, and when Wigan Athletic requested permission to speak to Bruce about their managerial vacancy, he was receptive to their approach. As required under the terms of his contract, Wigan agreed to pay Birmingham a then world record compensation for the loss of his services of around £3 million, and they were then allowed to speak to him. On 19 November, Wigan announced the signing of Bruce for a second time. On 21 November, during a press conference which was intended to formally present Bruce as the new manager of Wigan, the club's chief executive Brenda Spencer informed the media that the deal had been put on hold by "unknown issues" between Bruce and Birmingham City, reported to centre on the advance payment of the image rights element of Bruce's contract at St Andrew's. On 23 November 2007 Wigan announced that Bruce had now signed his contract and would officially rejoin the Latics. His first game in charge was a 1–1 home draw with Manchester City on 1 December 2007. Wigan spent the remainder of the season struggling against relegation, but the club secured Premier League survival with victory over Aston Villa in the penultimate game of the season. In September 2008, Bruce was once again linked with the manager's job at Newcastle United following the departure of Kevin Keegan. Bruce led Wigan to an 11th place finish in the 2008–09 season, despite the loss of midfielder Wilson Palacios to Tottenham Hotspur in the January transfer window.
Сандерленд
2009 жылдың 27 мамырында Брюске маусымның соңғы ойынынан кейін бас бапкерліктен кеткен Рикки Сбрагияның орнын басу үшін «Сандерлендпен» келісімдер жүргізуге рұқсат берілгені хабарланды. Брюс 3 маусымда үш жылдық келісімшартқа қол қойғаннан кейін «Сандерлендтің» жаңа бапкері болып тағайындалды. Оған бұрынғы «Уиган Атлетик» командасынан үш жаттықтырушы – көмекшісі Эрик Блэк, қақпашылар жаттықтырушысы Найджел Спинк және резервтік команда жаттықтырушысы Кит Бертчин қосылды. «Сандерлендтегі» алғашқы маусымында, қатарынан 14 ойын жеңіліске ұшырағанына қарамастан, Брюс «Қара мысықтарды» Премьер-лигада 13-орынға көтерді. Брюс «Сандерленд» құрамына кең ауқымды өзгерістер енгізді, алғашқы 18 айда 13 ойыншыны сатып алып, 15-ін сатты. 2011 жылдың 30 қарашасында Брюс нәтижесіз ойындар сериясынан кейін, соңғы матчта турнирдің соңғы орындағы «Уиганға» 2:1 есебімен ұтылғаннан кейін бас бапкерліктен босатылды. Кейін ол бас бапкерліктен босатылуын «Сандерлендтің» өміріндегі қарсыласы – «Ньюкасл Юнайтед» клубының жанкүйері екендігімен байланыстырды.
On 27 May 2009, Bruce was reported to have been given permission to talk to Sunderland about succeeding Ricky Sbragia, who resigned as manager after the last match of the season. Bruce was confirmed as the new manager of Sunderland on 3 June after signing a three year contract. He was joined at Sunderland by three of his former Wigan Athletic coaching staff, assistant Eric Black, goalkeeping coach Nigel Spink, and reserve team coach Keith Bertschin. In his first season at Sunderland, despite a run of 14 games without a win, Bruce led the Black Cats to a 13th place finish in the Premier League. Bruce made wholesale changes to Sunderland's squad, signing 13 players and selling 15 in his first 18 months at the club. Bruce was dismissed as manager on 30 November 2011, with Sunderland in 16th position following a poor run of form which culminated with a 2–1 home defeat to bottom club Wigan four days earlier. He later linked his dismissal from the managerial post with the fact that he is a fan of Newcastle United, Sunderland's bitter rivals.
Халл қаласы
2012 жылдың 8 маусымында Брюс үш жылдық келісімшарт бойынша Чемпионшип лигасының «Халл Сити» клубының бас бапкері болып тағайындалды. Алғашқы маусымында ол клубты Премьер-лигаға көтерді, маусымның соңғы күні Чемпионшипте екінші орынды жеңіп алды. Келесі маусымда «Тайгерлер» клуб тарихындағы рекордтық 37 ұпай жинап, 16-шы орынға ие болды және тұңғыш рет Англия Футбол Кубогының (FA Cup) финалына өтті. Финалдың алғашқы он минутында олар екі голмен еселіп алға шықты, бірақ қарсыластары «Арсенал» ойынның екі жартысында бір голдан соғып, ойынды қосымша уақытқа дейін соқты, содан кейін үшінші гол соғып, кубокты жеңіп алды. Финалға өту «Халл» клубына 2014–15 жылғы УЕФА Еуропа лигасына қатысуға мүмкіндік берді, бұл олардың алғашқы еуропалық турнирі болды. 2015 жылдың наурыз айында Брюс үш жылға келісімшартын ұзартты. 2014–15 маусымының соңғы ойынына дейін «Халл» турнир кестесінің төменгі жағында қалды және Премьер-лигада қалу үшін Брюстің бұрынғы клубы «Манчестер Юнайтедті» жеңуі қажет болды. Бірақ олар 0–0 есебімен тең ойнап, Чемпионшипке түсіп қалды. Брюстің шарттық келісімдері арқылы келген бірнеше ойыншының нашар ойын көрсетуі, соның ішінде клубтың рекордтық трансфері Абель Эрнандес, клубтың Премьер-лигада қалуына кедергі келтірген басты факторлардың бірі деп танылды. 2016 жылдың қаңтар айында Брюс «Халл» командасын төрт жеңіске жеткізгені үшін Чемпионшип айының үздік бас бапкері атанды, ал алты гол соққан Эрнандес ойыншылар арасындағы осы атауға ие болды. «Халл» маусымды төртінші орында аяқтап, плей-оффқа қатысуға жолдама алды, онда жартылай финалда «Дерби Каунти» клубын жеңді. 28 мамырдағы финалда Мохамед Диамэнің «Шеффилд Уэнсдей» қақпасына 25 метрден соққан голы «Халл» клубына Брюстің басшылығымен екінші рет Премьер-лигаға жолдама алды. Ойыннан кейін Брюс команданың Чемпионшипке түсіп қалғандығына байланысты отставкаға кетуді ойластырғанын және болашақ жаңа иелерімен келешегіне кепілдік алу үшін келісімдер жүргізетінін айтты. 2016 жылдың шілдесінде, «Халл» клубындағы болашағы әлі белгісіз болған кезде, ол Англия Футбол қауымдастығының (The Football Association) өкілдерімен Англия құрамасының бас бапкері лауазымына қатысты сұхбаттасты. Үш күннен кейін Брюс «Халл Сити» клубының басшылығымен кездесіп, сол күні клубта трансферлік жұмыстардың тоқтатылуына байланысты көңілі толмағанын мәлімдеп, отставкаға кетуін жариялады.
On 8 June 2012, Bruce was appointed as manager at Championship club Hull City on a three year contract. In his first season with the club, he led them to promotion to the Premier League, clinching second place in the Championship on the final day of the season. The following season, the "Tigers" came 16th with a club record tally of 37 points, and reached the final of the FA Cup for the first time. They took a two goal lead in the first ten minutes of the final, but opponents Arsenal scored a goal in each half to take the game into extra time and then scored a third to win the trophy. Reaching the final qualified Hull for the 2014–15 UEFA Europa League, their first European campaign. In March 2015, Bruce signed a three year contract extension. A run of poor form left Hull near the bottom of the table going into the final game of the 2014–15 season and needing to defeat Bruce's former club Manchester United to stand any chance of avoiding relegation. They could only manage a 0–0 draw and were relegated to the Championship. The poor performances of a number of players signed by Bruce, including club record signing Abel Hernández, were identified as key factors in the club's failure to remain in the Premier League. In January 2016, Bruce won the Championship Manager of the Month after leading Hull to four victories; Hernández, who scored six times, got the players' equivalent. Hull finished the season in fourth, qualifying for the play offs, where they defeated Derby County in the semi finals. In the final on 28 May, a 25 yard goal from Mohamed Diamé against Sheffield Wednesday won Hull promotion to the Premier League for the second time during Bruce's spell in charge. Bruce said after the game that he had considered resignation following the team's relegation, and would hold talks with the prospective new owners to be assured of his future. In July 2016, with his future at Hull seemingly still uncertain, he was interviewed by officials of The Football Association concerning the vacant position of manager of England. Three days later, Bruce met with Hull City officials and announced his resignation later that day amid claims he became frustrated by a lack of transfer activity at the club.
Астон Вилла
2016 жылдың 12 қазанында Брюс Чемпионшип лигасының «Астон Вилла» клубының бас жаттықтырушысы болып тағайындалды. Оның басқаруымен өткен екінші ойында «Вилла» «Редингті» жеңіп, клубтың 11 ойыннан кейінгі алғашқы жеңісін және 14 айдан бергі алғашқы сыртқы ойындағы жеңісін одіс етті. Ол «Брайтон энд Хов Альбионнан» Колин Кальдервудты көмекші жаттықтырушы, ал бұрынғы клубы «Халл Ситиден» Стивен Клеменсті бірінші команданың жаттықтырушысы етіп шақырды. 2017–18 маусымда «Вилла» плей-оффқа ілігіп, «Миддлсброны» жеңіп финалға өтті, бірақ финалда «Фулхэмге» 1:0 есебімен жеңіліп, Премьер-лигаға жолдама алу мүмкіндігінен айырылды. 2018 жылдың 2 қазанында «Вилла» екі голмен жеңіске шығып, өз алаңында турнирдің соңғы орындағы командасы «Престон Норт-Эндпен» 3:3 тең түсті. Бір көрермен Брюске капуста лақтырып жіберді, ал «Холт-Энд» трибунасындағы жанкүйерлер Брюстің кетіп қалуын талап етті. Келесі күні нашар нәтижелер көрсеткені үшін ол «Вилладан» босатылды.
On 12 October 2016, Bruce was appointed manager of Championship club Aston Villa. In his second match in charge, Villa defeated Reading, the club's first win in 11 games and the first away win for 14 months. He brought in Colin Calderwood as assistant manager from Brighton & Hove Albion and Stephen Clemence from old club Hull City as first team coach. In the 2017–18 season, Villa secured a play off place and defeated Middlesbrough to reach the final, but lost 1–0 to Fulham in the final and thus missed out on promotion to the Premier League. On 2 October 2018, Villa surrendered a two goal lead, drawing 3–3 at home to bottom club Preston North End. One spectator threw a cabbage at Bruce and there were calls from home fans on the Holte End for Bruce to go. The following day, he was sacked by Villa after a poor run of form.
Шеффилд, сәрсенбі
2019 жылдың қаңтар айында Брюс келесі айдың басынан бастап Чемпионшип лигасының «Шеффилд Уэнсдей» клубының бас бапкері болып тағайындалды. 27 қаңтарда «Күннің матчы» бағдарламасының сарапшылары Дэнни Мерфи мен Руд Гуллит оның осы лауазымға кірісудегі кешігуін «Челсиге» қарсы өткен ФА Кубогы матчында 0:3 есебімен жеңілген кезде сынады. Брюс бұрынғы шешімін қорғады, себебі ол «Астон Вилладан» кеткеннен кейін екі операция жасаған және жазылуға уақыт керек болды, сондай-ақ 2018 жылы екі ата-анасынан айырылғаннан кейін қайғыдан сақадануы қажет болды.
In January 2019, Bruce was appointed manager of Championship club Sheffield Wednesday with effect from the start of the following month. On 27 January, his delay in taking up this appointment was criticised by Match of the Day pundits Danny Murphy and Ruud Gullit during a 3–0 FA Cup defeat away to Chelsea. Bruce subsequently defended his decision, as he had had two operations since leaving Aston Villa and needed time to recuperate, as well as the need to recover from the death of both his parents in 2018.
Ньюкасл Юнайтед
BBC Sport 2019 жылдың шілдесінде Брюстің «Уэднесдей» клубындағы лауазымынан кеткенін, оған дейін Премьер-лиганың «Ньюкасл Юнайтед» клубымен бас жатқызушы лауазымы бойынша келіссөздер жүргізгенін мойындағаннан кейін хабарлады. Оның «Ньюкаслға» тағайындалуы 17 шілдеде расталды. Бірақ «Шеффилд Уэднесдей» клубы көп ұзамай Премьер-лигаға оның тағайындалуында бұзушылықтар болғаны туралы шағым түсірді, Брюстің 48 сағат бұрын отставкаға кеткеніне байланысты әлі де заңдық мәселелер бар екенін, сондай-ақ Брюстің келісімшартының құпия ақпараттары жарияланғанын, оның клубта қалуына мүмкіндік болмағанын күдіктендірді. «Ньюкасл Юнайтед» кез келген қателік жасағанын жоққа шығарды және ешқандай мәселенің қарауға жетпейтініне сенімді екенін мәлімдеді. Жанкүйерлердің пікірлері әртүрлі болды, кейбіреулері Брюстің бұрынғы бас жатқызушы Рафаэль Бенитестің деңгейіне жете алмайтынын айтты, ал оның соңғы кезде Премьер-лигада ойнамауы және қарсылас клуб «Сандерлендті» басқарғаны даулы болды. Брюс Бенитестің танымалдығын мойындады және жанкүйерлердің үкім шығаруға асықпай, оған өзін көрсетуге уақыт беретініне үміттенедінін айтты. Брюс көп ұзамай алты ойыншыны сатып алды, оның ішінде Жоэлинтонды 1899 жылғы «Хоффенхаймнан» 40 миллион фунт стерлингке сатып алды, бұл клубтың бұрын Мигель Альмиронды сатып алумен орнатылған трансферлік рекордты жаңартты. Оның басқарушылықтың алғашқы маусымында «Ньюкасл» кейбір сарапшылар тарапынан құлдырауға ұшырауы күтілді, бірақ COVID-19 пандемиясы маусымды тоқтатқандықтан 13-орынды иеленді. Келесі маусымда, пандемияға байланысты көбінесе көрермендерсіз өткен, Брюс клубты 12-орынға жеткізді. 2021 жылдың қазан айында клуб Сауд Арабиясының мемлекеттік еңбек қоры басқарған консорциумға 300 миллион фунт стерлингке сатылды. Команда Премьер-лиганың төменгі жағында болғандықтан, Брюстің жаңа иелері тарапынан жұмыстан босатылуы күтілді, бірақ ол лауазымында қалды және Англия футболының қазіргі заманында 1000 бәсекелестік матчты басқарған 34-ші бас жатқызушы ретінде Англия футбол лигасының бас жатқызушылар қауымдастығы тарапынан мойындалды. «Ньюкасл» 2021 жылдың 17 қазанында «Сент-Джеймс Паркте» «Тоттенхэм Хотсперге» 3:2 есебімен жеңіліске ұшырады, ал кейбір «Ньюкасл» жанкүйерлері ойын кезінде және одан кейін Брюстің лауазымынан босатылуын талап етті. Брюс 2021 жылдың 20 қазанында келісімшартының қалған бөлігі үшін 8 миллион фунт стерлинг төленгеннен кейін, үш күннен кейін өзара келісім бойынша «Ньюкаслдан» кетті.
BBC Sport reported in July 2019 that Bruce had resigned from his position at Wednesday, after he earlier admitted that he had held talks with Premier League Newcastle United over their managerial vacancy. His appointment at Newcastle was confirmed on 17 July. Sheffield Wednesday, however, soon filed a report to the Premier League alleging misconduct in his appointment, stating that there were still outstanding legal issues with Bruce having resigned just 48 hours earlier, whilst also suspecting that confidential details of Bruce's contract were leaked making it impossible for him to remain at the club. Newcastle United denied any wrongdoing and stated that they were confident no case could be escalated. Reaction from the fans was mixed, with some feeling Bruce would not achieve the standard set by his predecessor Rafael Benítez, whilst his recent lack of Premier League football and management of rival club Sunderland proved controversial. Bruce acknowledged Benítez's popularity, and stated he hoped the fans would not rush to judgement and give him time to prove himself. Bruce soon made six signings, notably securing Joelinton from 1899 Hoffenheim for £40 million, breaking the club's transfer fee record previously set by the purchase of Miguel Almirón for £21 million six months earlier. In his first season in charge, Newcastle were tipped for relegation by some pundits but finished 13th, as the campaign was interrupted by the COVID 19 pandemic. The following season, almost entirely played behind closed doors due to the ongoing pandemic, saw Bruce guide the club to 12th. In October 2021, the club was bought for £300 million by a consortium led by the Saudi Arabian government's sovereign wealth fund. With the team close to the bottom of the Premier League, Bruce was widely expected to be dismissed from his job by the new owners, but remained in charge and was recognised by the League Managers Association as only the 34th manager in the modern era of English football to have taken charge for 1,000 competitive matches. Newcastle lost that match 3–2 to Tottenham Hotspur at St James' Park on 17 October 2021, and some Newcastle supporters called for Bruce to be removed from his post during and after the game. Bruce left Newcastle by mutual consent three days later on 20 October 2021, after receiving a reported £8 million payout for the remainder of his contract.
Вест Бромвич Альбион
2022 жылдың 3 ақпанында Брюс EFL Чемпионатының «Вест Бромвич Альбион» клубының бас жаттықтырыушысы болып тағайындалды, Валериен Исмаэльдің орнына. Брюс «Вест Бромвич Альбионмен» 18 айлық келісімшартқа қол қойды, сол кезде клуб Чемпионатта алтыншы орында тұрды. Сегіз айдан кейін ол қызметтен кетті, команда дивизионда 22-орында болды, бұл екі он жылдан астам уақыт ішіндегі ең төменгі көрсеткіш еді.
On 3 February 2022, Bruce was appointed manager of EFL Championship club West Bromwich Albion, replacing Valérien Ismaël. Bruce signed an 18 month contract with West Brom who, at the time, were in sixth place in the Championship. He left the role eight months later with the team 22nd in the division, their lowest league position for more than two decades.
Жеке өмір
Брюс 1983 жылдың ақпанынан бері Дженетке (туған аты Смит) үйленген, ол да Хексем аймағынан және Брюспен бір мектепте оқыған. Бұрын ол әкесінің басшылығымен «Бирмингем Сити» клубында ойнаған, бірақ 2006 жылы клубты тастап кетті, ішінара оның әкесіне таныстықпен айып тағылғандықтан. 2004 жылы Эми «Астон Вилла» ойыншысы Ли Хендримен романдық қарым-қатынаста болды деген қызықты әңгімелер баспанада жарияланды, бұл оның әкесінің ашуын тудырды, ол бұл хабарларды «өтірік» деп атап, журналистер оның дәрігеріне хабарласып, үй қоқысын қарап, қауесеттерді табуға тырысқандарын мәлімдеді. 2004 жылдың қыркүйегінде Брюс үйінің сыртында қызының көлігін ұрлауға тырысқан екі адаммен төбелес жасады. Төбелес салдарынан ол бетінен жарақат алды, бірақ сол күні Премьер-лига матчына баруына бөгет болмады. Оқиғадан кейін бір газет оны Хендриге қатысты айыптаулармен байланыстыруға тырысты, бұл Брюсті заңдық шаралар қолдану туралы ойлануға итермеледі. Ол 2019 жылдың соңында жаңа өмірбаян жариялауды жоспарлаған, бірақ ата-анасының қазасы және «Ньюкаслдағы» жұмысына назар аудару ниеті салдарынан кітап жарық көру мерзімі шексізге соқтырылды.
Bruce has been married since February 1983 to Janet (née Smith), who is also from the Hexham area, and went to the same school as Bruce. He had previously played under his father's management at Birmingham City, but left the club in 2006, in part due to accusations of nepotism levelled at his father. Amy was linked romantically with Aston Villa player Lee Hendrie in tabloid newspaper stories in 2004, which provoked an angry response from her father, who described the reports as "lies", and claimed that journalists had gone so far as to contact his doctor and examine his household waste in an attempt to uncover gossip. In September 2004, Bruce was involved in an altercation outside his home with two men who were attempting to steal his daughter's car. The affray left him with facial injuries but did not prevent him from travelling to a Premier League match the same day. After the incident one newspaper attempted to connect it with the allegations concerning Hendrie, leading Bruce to contemplate legal action. He intended to publish a new autobiography in late 2019 but the book was postponed indefinitely due to the deaths of his parents and his desire to concentrate on his job at Newcastle.