Кіріспе

Empfindsamkeit немесе Empfindsamer Stil – 18 ғасырдағы Германияда дамыған музыкалық композиция және поэзия стилі. Ол "шынайы және табиғи" сезімдерді жеткізу мақсадымен жасалған, көңіл-күйдің күрт өзгерістерімен ерекшеленеді. Бұл стиль барокко дәуіріндегі әсерлер доктринасымен (Affektenlehre) салыстырылып дамыды, онда бір композиция (немесе бөлімі) бойында бір эмоция немесе музыкалық көңіл-күй сақталған.

Этимология

Неміс тіліндегі "Empfindsamkeit" есімдік әдетте "сезімталдық" деп аударылады (Джейн Остин өзінің "Сезім мен сезімталдық" романында қолданған мағынасында), ал "empfindsam" сөзі кейде "сентиментальды" немесе "өте сезімтал" деп аударылады. "Empfindsamkeit" кейде "сентиментализм" деп аударылады, және тіпті сол кездегі ағылшын әдебиетіндегі сентиментализм әдеби ағымынан туындаған болуы мүмкін.

Тарих

Эмпфиндсамер стилі халықаралық галант стиліне ұқсас және оның диалектісі саналады, ол қарапайым гомофониялық текстуралармен (бір ғана анық мелодия, бағынышты аккордтық сүйемелдеумен) және периодты мелодиялық фразалармен сипатталады. Дегенмен, галант стилінен өзгеше, эмпфиндсамер стилі әсемдікке берілмейді, көптеген безендірулерден аулақ болады. Эмпфиндсамер стилінің мақсаты болған драмалық еркіндік тарихшыларды 1770 жылдар шамасында пайда болған «Штурм унд Дранг» (дауыл мен құйын) деп аталатын, одан да жарқын және күшті кезеңге ұқсас, ғасырдың ортасындағы Empfindsamkeit-ті қарастыруға итермеледі. Бұл екі бағыт бірлесіп «романтизмге дейінгі» көріністер ретінде қарастырылады, себебі олардың басымдығы бұзылыс тудыратын экспрессивті контрасттар, тональностьтың тұрақсыздығы, регистрдің күрт өзгеруі, динамикалық контраст және қызықты оркестрлік эффекттер сияқты ерекшеліктерге бағытталған, ал мұның бәрі он сегізінші ғасырдың екінші жартысындағы музыкалық классицизмге тән емес.