Реджинальд Пекок: 15 ғасырдың дін және теология ғалымы
Reginald Pecock
Реджинальд Пекок (1395-1461): Уэльский священник, ученый и писатель, епископ Сент-Асафа и Чичестера. Биография, образование и карьера церковного деятеля.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
15 ғасырдағы Чичестер епискобы және Сент-Асаф епискобы Реджинальд Пекок (немесе Пикок; шамамен 1395 – шамамен 1461) - Уэльс дін қызметкері, схоластик және жазушы.
15th century Bishop of Chichester and Bishop of St Asaph
Reginald Pecock (or Peacock; c. 1395 – c. 1461) was a Welsh prelate, scholastic, and writer.
Өмір
Пекок, мүмкін, Лаугарнда туған және Оксфордтың Ориел колледжінде білім алған. 1421 жылы дін қызметкері ретінде тағайындалған Пекок 1431 жылы Лондондағы Уиттингтон колледжінде магистрлік дәрежесін алды, онда ол сонымен қатар көршілес шіркеудің пастыры болды. 1444 жылдың 14 маусымында ол Сент-Асафтың епископы болып тағайындалды, ал 1450 жылдың 23 наурызында Чичестер епископы болып ауыстырылды. 1454 жылы ол патшалық кеңестің мүшесі болды. Ол педагогикалық және poleмикалық сипаттағы кітаптар жазды. Оның педагогикалық кітаптарына толыққандай жаңа катехизис ұсынған «Донет», «Донетке қосымша» және «Христиан дінінің ережесі» кіреді. Ол 1449 жылы жазған «Рухани қауымды тым көп айыптау» және 1456 жылы жазған «Иман кітабы» еңбектерінде христиан ілімі туралы пікірталасқа қосылды. Бұл екеуі де лоллардтық нанымдардан гөрі берік болды және шіркеудің қатесіздігін жоққа шығарып, тек Жазбалар мен ақылға сүйену арқылы лоллардтық қозғалысты тоқтатуға тырысты. Пекок 1458 жылы ақылға шақыруы және епископтық биліктің басымдылығына шабуыл жасауы үшін қызметтен алынды. Лоллардтарға шабуыл жасағанда Пекок келесі діни көзқарастарды алға тартты: ол Жазбалар дұрыс пен бұрыс туралы жалғыз өлшем емес екенін мәлімдеді; ол сенімнің кейбір қағидаларына және Шіркеудің қатесіздігіне күмән келтірді; ол «от пен қылыш немесе асылу арқылы емес, ақылмен адамдарды шын нанымға жетелеуді» қалады және жалпы алғанда ақыл-ойдың құдіретін жоғары бағалады. Осы көзқарастарынан кейін Кентербери архиепискобы Томас Буркье оның жазбаларын тексеруді бұйырды. Тексеру жүргізілді және ол ереске кінәлі деп танылды. Пекок патшалық кеңестен шығарылды және ол ашық түрде (Сент-Полс-Кростте, 1457 жылдың 4 желтоқсанында) бұрынғы пікірлерінен бас тартты, онда ол Шіркеу басшылығының барлық мәселелердегі қажеттілігіне бағыну туралы айтқан болатын. «15 ғасырдағы ең өнімді ағылшын теологы» деп аталған Пекок 1459 жылдың қаңтарында епископтық лауазымынан кетуге мәжбүр болды және Кембриджширдегі Торни аббаттығына көшірілді, онда ол шамамен 1461 жылға дейін қайтыс болғанша қалды. Епископтың басты еңбегі – 1449–1455 жылдары жарық көрген, рухани қауымды тым көп айыптаған «Қарсыласушы». Лоллардтық қозғалыстың тарихындағы маңыздылығымен қатар, «Қарсыласушы» сол кездегі ағылшын тілінің үлгісі ретінде ерекше қызығушылық тудырады, Пекок халық тілін қолданған алғашқы жазушылардың бірі болды. Оның ой-пікірлері де, стилі де білімді және қабілетті адамның еңбегі. 1860 жылы Черчилль Бэбингтонның Роллс сериясы үшін жарыққа шығарған «Қарсыласушының» басылымына Пекок туралы өмірбаян қосылды.
Pecock was probably born in Laugharne and was educated at Oriel College, Oxford. Having been ordained priest in 1421, Pecock secured a mastership at Whittington College, London, in 1431 where he was also parish priest of St. Michael Paternoster Royal, the adjacent parish church. On 14 June 1444 he was consecrated as Bishop of St Asaph, and translated as Bishop of Chichester on 23 March 1450. In 1454 he became a member of the privy council. He wrote books of both a pedagogical and polemical nature. His pedagogical books, in which he proposes a wholly new catechism include The Donet, The Follower to the Donet, and The Rule of Christian Religion. He joined the debate on Christian doctrine in his Repressing of Over Mich Wyting [blaming] the Clergie, 1449, and Book of Faith, 1456. These were both more cogent than the Lollard tenets, and sought to stay the Lollard movement by setting aside ecclesiastical infallibility, and taking the appeal to Scripture and reason alone. It was principally Pecock's appeal to reason and his attack on the primacy of episcopal authority for which he was deprived in 1458. In attacking the Lollards, Pecock put forward the following religious views: he asserted that the Scriptures were not the only standard of right and wrong; he questioned some of the articles of the creed and the infallibility of the Church; he wished "bi cleer witte drawe men into consente of trewe feith otherwise than bi fire and swerd or hangement" and in general he exalted the authority of reason. Owing to these views, the archbishop of Canterbury, Thomas Bourchier, ordered his writings to be examined. This was done and he was found guilty of heresy. Pecock was removed from the privy council and he publicly (at St Paul's Cross, 4 December 1457), renounced his opinions in accordance with his previously stated opinion about the need for obedience in all matters to the Church hierarchy. Pecock, who has been called "the most prolific English theologian of the 15th century", was then forced to resign his bishopric in January 1459, and was removed to Thorney Abbey in Cambridgeshire, where he doubtless remained until his death about 1461. The bishop's chief work is the famous Represser of over much weeting [blaming] of the Clergie, which was issued c. 1449–1455. In addition to its great importance in the history of the Lollard movement the Represser has an exceptional interest as a model of the English of the time, Pecock being one of the first writers to use the vernacular. In thought and style alike it is the work of a man of learning and ability. A biography of Pecock is added to the edition of the Repressor published by Churchill Babington for the Rolls Series in 1860.
Қолданыстағы шығармалар
Діни қызметкерлерді тым көп кінәлауды басу (The Repressor of Over Much Blaming of the Clergy), 1449 ж.; редактор – Черчилль Бэбингтон; Лонгман, Грин және Робертс, (2 томдық, Лондон, 1860). Иман кітабы (The Book of Faith), 1456 ж.; редактор – Дж. Л. Морисон, (Глазго, 1909). Донет, редактор – Э. В. Хичкок, (Лондон, 1921). Донеттің ізбасары, редактор – Э. В. Хичкок (Оксфорд, 1971). Кристайн дінінің ережесі, Реджинальд Пэкок, алғаш рет Пирпонт Морган қолжазбасы 519 бойынша редакцияланды, Уильям Кэбелл Грит; Лондон, Х. Милфорд, Оксфорд университетінің баспасы, 1927; & Нью-Йорк, 1971); Миллвуд, Нью-Йорк, Краус қайта басылымы, 1987.
The Repressing of Over Mich Wyting of the Clergie (The Repressor of Over Much Blaming of the Clergy),(1449); ed. Churchill Babington; Longman, Green and Roberts, (2 vols,London, 1860). The Book of Faith (1456), ed. J. L. Morison, (Glasgow, 1909). The Donet, ed. E. V. Hitchcock, (London, 1921). The Follower of the Donet, ed. E. V. Hitchcock (Oxford, 1971). The Reule of Crysten Religioun, by Reginald Pecock now first edited from Pierpont Morgan Ms. 519, by William Cabell Greet; London, H. Milford, Oxford University Press, 1927; & New York, 1971); Millwood, N. Y., Kraus Reprint, 1987.