Кіріспе
Рим императоры Тиберийдің асырап алған немересі және мұрагері Друз Цезарь (б.з. 8 – 33) – Рим императоры Тиберийдің асырап алған немересі және мұрагері, оның інісі Неронмен бірге. Друз Юлий-Клавдий әулетінен шыққан, Тиберийдің генералы және мұрагері Германның ұлы. Әкесі мен Тиберийдің ұлы Кіші Друздың қазасынан кейін, Тиберий 23 жылдың қыркүйегінде Друз бен оның інісі Нерон Цезарды бірге асырап алды. Императордың мұрагері болғандықтан, ол және оның інісі үдемелі саяси мансапқа ие болды. Сейан, преториандық гвардияның префекті, Римде күшті болды және Суетоний мен Тацит сияқты ежелгі жазушылардың пікірінше, Кіші Друздың құлауына себепкер болды. Сейанның билігі өскен сайын, императорлық отбасының басқа мүшелері де құла бастады. 29 жылы Тиберий Сенатқа Нерон мен оның анасына шабуыл жасайтын хат жазды, және Сенат оларды екеуін де жер аударып жіберді. Екі жылдан кейін Нерон Понза аралында жер аударылып қайтыс болды. Кейіннен Друз ағасына тағылған ұқсас айыптамалар бойынша түрмеге қамалды және 30 жылдан бастап үш жылдан кейін қайтыс болғанға дейін түрмеде қалды. Олардың өлімі үшінші ағасы Гай Калигуланың асырап алынуына және 37 жылы Тиберийдің қайтысынан кейін билікке көтерілуіне жағдай жасады.
Drusus Caesar ( AD 8 – 33) was the adopted grandson and heir of the Roman emperor Tiberius, alongside his brother Nero. Born into the prominent Julio Claudian dynasty, Drusus was the son of Tiberius' general and heir, Germanicus. After the deaths of his father and of Tiberius' son, Drusus the Younger, Drusus and his brother Nero Caesar were adopted together by Tiberius in September AD 23. As a result of being heirs of the emperor, he and his brother enjoyed accelerated political careers. Sejanus, the prefect of the Praetorian Guard, had become powerful in Rome and is believed by ancient writers such as Suetonius and Tacitus to have been responsible for the downfall of Drusus the Younger. As Sejanus' power grew, other members of the imperial family began to fall as well. In AD 29, Tiberius wrote a letter to the Senate attacking Nero and his mother, and the Senate had them both exiled. Two years later, Nero died in exile on the island of Ponza. Drusus was later imprisoned following similar charges as his brother, and remained in prison from AD 30 until his death three years later. Their deaths allowed for the adoption and ascension of their third brother, Gaius Caligula, following the death of Tiberius in AD 37.
Түп-басқасы және отбасы
Друз шамамен біздің заманымыздың 8 жылында Германия мен Агриппина Ескінің ұлы ретінде дүниеге келді. Ол 23 жылы toga virilis киді, яғни ол кезде кемінде 14 жаста болған. Друздың әкесінің ата-бабалары – Нерон Клавдий Друз (Ескі Друз) және Марк Антоний мен Октавия Кішінің қызы Антония Кіші. Анасының ата-бабалары – Августтың жақын досы Маркус Випсаний Агриппа және Августтың қызы Юлия Үлкен. Друздың сегіз бауырласы болды: төрт ағасы (Тиберий мен Гай, ерте қайтыс болған; Нерон Юлий Цезарь; және тағы бір Гай, «Калигула» деген лақап атымен белгілі), үш қарындасы (Агриппина Жасы, Юлия Друзилла және Юлия Ливилла) және аты белгісіз бауыры немесе қарындасы (әдетте Игнот деп аталады). Юлий-Клавдий әулетінің мүшесі ретінде ол әулеттің барлық бес императорының жақын туысы болды: оның арғы атасы Август – әулеттің бірінші императоры, арғы ағасы Тиберий – екінші император, ағасы Гай (Калигула) – үшінші император, ағасы Клавдий – төртінші император, ал немересі Луций Домиций (көбінесе «Нерон» деп аталады) – бесінші және соңғы император. 13 жылы оның әкесі Рейн өзені бойындағы әскерлердің қолбасшысы болып тағайындалды, ол Арминийдің күштеріне қарсы Германияға үш жорыққа жетекшілік етті, бұл оны Тевтобург орман шайқасында римдіктердің жеңілісін қайтару арқылы танымал етті. 14 қазанда Германикус Августтың өліміне байланысты көңіл айту үшін Сенаттан делегацияны қабылдады. Август тамыз айында қайтыс болды, ал Тиберий император болды, соның салдарынан Германикус империяның мұрагері атанды. Тиберийдің бұйрығымен Германикус провинцияларды қайта ұйымдастыру және императорлық билікті нығайту үшін Азияға жіберілді. Провинциялардағы жағдай соншалықты нашар болғандықтан, басшы отбасының мүшесінің араласуы қажет деп есептелді. Алайда, шығыста екі жыл өткен соң, Германикус Сирияның губернаторы Гней Кальпурний Пизонмен келіспеушілікке кезікті. Олардың араздасуы кезінде Германикус ауырып, 19 қазанда қайтыс болды. Друз шамамен 29 жылы Эмилия Лепидаға үйленді. Ол Маркус Эмилиус Лепидтің екінші туысы болды. Тацит олардың некесінде «ол күйеуін үздірілмей айыптаған» десе, 36 жылы ол құлмен жасаған зина үшін айыпталып, «күнәсіне күмән болмағандықтан» өзін-өзі өлтірді. Анасы Агриппина күйеуінің жас Друздың мұрагері болуына көмектесу үшін өлтірілгенін сенді және оның егіз ұлдарының дүниеге келуі өз ұлдарын ығыстыруға оны жетелейді деп қорқыды. Алайда, оның қорқынышы расталмады, Тиберий 20 жылы Неронды билікке көтерді. Неронға toga virilis (ерлік тогасы) берілді, ол квестор лауазымына бес жыл бұрын тағайындалды және жас Друздың қызы Юлияға үйленді. Германикус қайтыс болғаннан кейін, Жас Друз Тиберийдің жаңа мұрагері болды. Ол 21 жылы екінші консулдыққа және 22 жылы tribunicia potestas (трибун билігіне) ие болды. Сол кезде преториандық префект Сеян императорға айтарлықтай ықпал ете бастады, император оны «еңбектегі серігім» деп атады. Тацит пен Кассий Дионың айтуынша, Жас Друз бен Сеян араздасып, Друз ауырып, 14 қыркүйекте 23 жылы көрінетін себептермен қайтыс болды. Ежелгі дереккөздерде өлімнің себебі у деп айтылса, қазіргі авторлар, мысалы, Барбара Левик, оның аурудан қайтыс болғанын ұсынады.
Мансап
Жас Друздың өлімі Сеянға тікелей қауіп келтірмеді. Керісінше, оның өлімі Друз бен Неронды мұрагерлер дәрежесіне көтерді. Друз еркектердің киімін (toga virilis) киді және ағасы Неронға берілгендей, заңмен белгіленген жасқа жетпес бұрын бес жылдай квестор шеніне ие болуға уәде алды. Сенатта Сеян сенаторлардың аз ғана қарсылығына тап болды, бірақ Тиберий 24 жылы Сенатта Нерон мен оның ағасы Друздың денсаулығы үшін жария етуге болатын дұғаларға наразылық білдірді. 28 жылы Сенат Клеменция (игілік) және Амицития (достық) құрбандықтарына арналған алтарлар орнатуға келісім берді. Ол кезде игілік билеуші топтың қасиеті саналды, себебі тек күштілер ғана кешірім беруге құқылы болды. Амицития алтарының екі жағында Сеян мен Тиберийдің мүсіндері орналастырылды. Осы кезде Сеянның Тибериймен байланысы соншалықты күшті болды, тіпті римдік қоғамда оның құрметіне мүсіндер орнатылып, оған дұғалар мен құрбандықтар шалынды. Сеянның туған күні императорлық отбасы мүшелеріне арналғандай құрметпен тойланатын болды. Автор және тарихшы Алстонның айтуынша, "Сеянның Тибериймен байланысы халыққа оның одан әрі билікке көтерілетінін көрсететін болса керек". Сенат императордан нақты тапсырма алғанға дейін бұл мәселе бойынша шешім қабылдаудан бас тартты. Тиберий айыптауларын қайталап, оны қайталағанда, Сенат енді кешіктірмеді; және Агриппина мен Неронның тағдыры шешілді. Нерон мемлекет жауы деп жарияланды, Понтия аралына жер аударылды және 31 жылы өлтірілді немесе өзін-өзі өлтіруге мәжбүр болды.
Өлімнен кейін
Сейан император Неронның өлімінен кейін, 31 жылдың қазанында күрт құлдырап, дереу жазаланды. Бұл оқиғаның нақты себептері әлі анық емес. Сейанға сенгеніне өкінген Тиберий Друзды босатуды қарастырды, бірақ ол тым ұзақ уақыт түрмеде отырғанын, енді босатудың қажеті жоқ деп шешті. Сенат оның күнделігінен оқыған түрмеде отырған кезінің жай-күйін білгенде қатты таң қалды. Друздың кіші ұлы Тиберий Гемелл атасы Тиберийге Капри аралына шақырылды, онда ол мен Гай Калигула бірлескен мұрагерлер деп жарияланды. Калигула билікке келген соң Гемеллді өзінің асырап алған ұлы етіп алды, бірақ көп ұзамай оны өзіне қарсы қастандық жасады деген айыппен өлтірді.