Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Римдік саяси кеңесші (б.з.д. 8 ж.)
Roman political advisor (d. 8 BCE)
Гай Кильний Маэценас (б.з.д. 13 сәуір 68 ж. – б.з.д. 8 ж.) Октавианның (кейіннен император Август болып билеген) досы және саяси кеңесшісі болды. Ол сонымен қатар Хораций мен Вергилийді қоса алғанда, Август дәуірінің ақындарының жаңа буынының маңызды демеушісі болды. Август билігі тұсында Маэценас Рим императорының дербес мәдениет министрі рөлін атқарды, бірақ байлығы мен билігіне қарамастан, Сенатқа кірмеуді таңдады, атты әскер тобының құрамында қалды.
Gaius Cilnius Maecenas ( 13 April 68 BC – 8 BC) was a friend and political advisor to Octavian (who later reigned as emperor Augustus). He was also an important patron for the new generation of Augustan poets, including both Horace and Virgil. During the reign of Augustus, Maecenas served as a quasi culture minister to the Roman emperor but in spite of his wealth and power he chose not to enter the Senate, remaining of equestrian rank.
Өмірбаян
Проперцийдің кітабындағы мәлімдемелер Мэйценнің Мутина, Филиппи және Перуджа шайқастарына қатысқан болуын көрсетеді. Ол ежелгі этрус тегімен мақтанды және б.з.б. 4-ғасырда Аррециумдағы байлығы мен ықпалымен қалалықтарының қызғануын тудырған Цилний әулетінен шыққанмын деп мәлімдеді. Гораций өзінің алғашқы "Одалар" кітабының басында Мэйценге арнаған сөзінде "atavis edite regibus" (патшалардың ұрпағы) деген сөздермен осыған сілтеме жасайды. Тацит оны "Цилний Мэйцен" деп атайды; "Цилний" оның анасының тегі болуы мүмкін, немесе Мэйцен – шын мәнінде, тегі есім болуы мүмкін. Б.з.б. 91 жылы Цицеронның айтуынша, атты әскерлер орденінің ықпалды мүшесі болған Гай Мэйцен оның әкесі немесе атасы болуы мүмкін. Гораций мен Мэйценнің әдеби талғамдары оның заманының ең жақсы білімін алғанын көрсетеді. Оның зор байлығы бір бөлігі мұраға алынған болуы мүмкін, бірақ оның мәртебесі мен ықпалы император Августпен тығыз байланысына байланысты болды. Ол алғаш рет 40 жылы тарихқа енді, ол Октавианның Скрибониямен некелесуін ұйымдастырды, содан кейін Брундизий келісімін келіссөздер арқылы және Марк Антониймен татуласуға көмектесті. Жақын досы және кеңесшісі ретінде, Август шетелде болғанда оның орынбасары ретінде де қызмет етті. 38 жылы Гораций Мэйценмен танысты, ол бұрын Луций Варий Руфты және Вергилийді жақын қарым-қатынасына қабылдаған еді. 37 жылы "Брундизийге саяхат" еңбегінде Мэйцен мен Марк Кокцей Нерва – болашақ император Нерваның арғы атасы – маңызды тапсырмамен жіберілгені және Тарантум келісімі арқылы билікке таласқан екі адамның арасында татуласуға қол жеткізгені айтылады. 36 жылы Секст Помпейге қарсы Сицилия соғысы кезінде Мэйцен Римге қайтарылды және қала мен Италиядағы жоғарғы әкімшілік басқару құқығы оған сеніп тапсырылды. Ол Актиум шайқасына әкелген науқан кезінде Октавианның вице-губернаторы болды, ол Лепид кішісінің қастандығын жылдам және құпия түрде жойды; оның басшысы провинцияларда болмаған кезде ол қайтадан сол лауазымды иеленді. Суетоний жазғандай, өмірінің соңғы жылдарында ол қожайынының құрметінен біршама айырылды. Тарихшы императордың құрметінен айырылуын Мэйценнің өзінің әдемі, бірақ қиын әйелі Теренцияға оның ағасы Луций Лициний Варро Мурена қатысқан қастандықтың ашылуын жариялағандығымен байланыстырады, бірақ Кассий Дионың айтуынша (б.з.б. 3-ғасырдың басында жазған), бұл императордың Теренциямен қарым-қатынасына байланысты болды. Мэйцен б.з.б. 8 жылы қайтыс болды, өзінің байлығының жалғыз мұрагері ретінде императорды тағайындады.
Expressions in Propertius seem to imply that Maecenas had taken some part in the campaigns of Mutina, Philippi, and Perugia. He prided himself on his ancient Etruscan lineage, and claimed descent from the princely house of the Cilnii, who excited the jealousy of their townsmen by their preponderant wealth and influence at Arretium in the 4th century BC. Horace makes reference to this in his address to Maecenas at the opening of his first books of Odes with the expression "atavis edite regibus" (descendant of kings). Tacitus refers to him as "Cilnius Maecenas"; it is possible that "Cilnius" was his mother's nomen – or that Maecenas was in fact a cognomen. The Gaius Maecenas mentioned in Cicero as an influential member of the equestrian order in 91 BC may have been his grandfather, or even his father. The testimony of Horace and Maecenas's own literary tastes imply that he had profited from the highest education of his time. His great wealth may have been in part hereditary, but he owed his position and influence to his close connection with the emperor Augustus. He first appears in history in 40 BC, when he was employed by Octavian in arranging his marriage with Scribonia, and afterwards in assisting to negotiate the Treaty of Brundisium and the reconciliation with Mark Antony. As a close friend and advisor he had even acted as deputy for Augustus when he was abroad. It was in 38 BC that Horace was introduced to Maecenas, who had before this received Lucius Varius Rufus and Virgil into his intimacy. In the "Journey to Brundisium", in 37, Maecenas and Marcus Cocceius Nerva – great grandfather of the future emperor Nerva – are described as having been sent on an important mission, and they were successful in patching up, by the Treaty of Tarentum, a reconciliation between the two claimants for supreme power. During the Sicilian war against Sextus Pompeius in 36, Maecenas was sent back to Rome, and was entrusted with supreme administrative control in the city and in Italy. He was vicegerent of Octavian during the campaign that led to the Battle of Actium, when, with great promptness and secrecy, he crushed the conspiracy of Lepidus the Younger; during the subsequent absences of his chief in the provinces he again held the same position. During the latter years of his life as recorded by Suetonius he fell somewhat out of favour with his master. The historian attributes the loss of the imperial favour to Maecenas' having indiscreetly revealed to Terentia, his allegedly beautiful but difficult wife, the discovery of the conspiracy in which her brother Lucius Licinius Varro Murena was implicated, but according to Cassius Dio (writing in the early 3rd century AD) it was due to the emperor's relations with Terentia. Maecenas died in 8 BC, leaving the emperor sole heir to his wealth.
Беделі
Оның жеке басы туралы пікірлер ежелгі заманда зәулім түрде екіге бөлінген, бірақ оның басқару және дипломатиялық қабілеті туралы куәлік бірауыздан болды. Ол жаңа тәртіп орнатуға, тараптарды келісуге жеткізуге және жаңа империяны көптеген қауіптерден сәуматты түрде алып өтуге үлкен үлес қосты. Октавианның Антоний мен Лепидпен алғашқы одағынан кейінгі гуманистік саясаты оның ықпалымен тікелей байланысты болды. Марк Веллей Патеркул оның адам және мемлекет қайраткері ретіндегі мінез-құлқын "қиын жағдайларда тынымсыз еңбек етіп, алысқа көре білетін, әрекет ету жолын білетін, бірақ жұмыстан босағанда әйелге қарағанда ысырапшыл және нәзік" деп сипаттаған. Горацийдың "Одаларындағы" сөздер Маценаттың римдіктер өз қаласына тән деп есептеген мінсіздік пен күшке ие болмағанын көрсетеді.
Opinions were much divided in ancient times as to his personal character; but the testimony as to his administrative and diplomatic ability was unanimous. He enjoyed the credit of sharing largely in the establishment of the new order of things, of reconciling parties, and of carrying the new empire safely through many dangers. To his influence especially were attributed the more humane policies of Octavian after his first alliance with Antony and Lepidus. The best summary of his character as a man and a statesman, by Marcus Velleius Paterculus, describes him as "of sleepless vigilance in critical emergencies, far seeing and knowing how to act, but in his relaxation from business more luxurious and effeminate than a woman." Expressions in the Odes of Horace seem to imply that Maecenas was deficient in the robustness of fibre which Romans liked to imagine was characteristic of their city.
Меценат (меценаттық)
Мейцен жас ақындарды қолдауымен танымал; сондықтан оның есімі «өнердің меценаты» деген атауға ие болды. Ол өзінің құрметіне «Георгика» шығармасын жазған Вергилийді қолдады. Вергилий, Хораций поэзиясының үлгілеріне тәнті болғаннан кейін, Хорацийді Мейценмен таныстырды. Шын мәнінде, Хораций өзінің «Одалар» жинағының бірінші өлеңін (Ода I. i) жаңа меценатына арнап бастайды. Мейцен оған толық қаржылық көмек көрсетті, сондай-ақ Сабин тауларындағы меншік берді. Проперций, сондай-ақ Варий Руф, Плотий Тукка, Вальгий Руф және Домиций Марс сияқты кішігірім ақындар да оның қолдауында болды. Оның әдебиетке деген жомарт меценаттығы – оның есімін әйгілі еткен – оның иегерлері тарапынан алғыспен еске алынады және Марциал мен Ювеналдың кейінгі дәуірдегі әдебиетшілердің өкінішімен куәландырылады. Оның меценаттығы мақтан тұту немесе әдебиетке ғана құмарлықтан емес, мемлекеттің жоғары мүддесін ескере отырып жүзеге асырылды. Ол сол кездегі ақындардың талантын тек сарайдың ең көрнекті әшекейі ғана емес, сонымен қатар адамдардың санасын жаңа тәртіпке бейімдеу және ағымдағы жағдайға идеалды даңқ пен сәулет беру күші деп таныды. Вергилийдің «Эклогтары» мен «Георгикасы» арасындағы мақсаттың өзгеруі көбінесе мемлекет қайраткерінің ақынның талантына берген бағытының нәтижесі болды. Хорацийдің ерте одаларында, онда ол мемлекеттік істерге деген эпикурейлік бейжайлығын жариялайды, одан кейінгі үшінші кітаптың ұлы ұлттық одалары арасындағы ұқсас өзгеріс кейбіреулерімен де осы басшылыққа байланысты деп есептеледі. Алайда, «Одалар» жинағының құрылымы толық хронологиялық емес, ал олардың жазылуы «Сатиралар» мен «Эподалар» жинақтарынан кейін болғандықтан, бұл аргумент әлсіз; бірақ, Мейценнің айналасындағы ортаның «Рим Одалары» (III.1–6) және басқалары, мысалы, Полиоға арналған «Motum ex Metello» (II.1) өлеңдеріне әсер еткені сөзсіз. Мейцен сонымен қатар Проперцийдің ақындық табиғатын қоғамдық мәселелер туралы үнемі айтудан аулаққа тырысты, бұл күш-жігер үшінші кітаптың ирониялық элегияларында кері нәтиже берді. Бірақ оның меценаттық ниеті тек саяси болғанда, ол ешқашан оның иегерлеріндегідей құрмет пен сүйіспеншілікті оятпаған болар еді. Мейценнің өзінің айналасындағы талантты адамдармен қарым-қатынасындағы ең бағалы қасиеттері – оның қарапайымдылығы, жылылығы және адалдығы болды. Ол өзінің кейбір достарын таңдауда ерекшелік танытпаса да, жақындыққа тек лайықты адамдарды ғана қабылдады және бір рет қабылдағаннан кейін олармен теңдес ретінде қарым-қатынас жасады. Мейценнің даналығының көп бөлігі Хорацийдің «Сатиралары» мен «Жазуларында» сақталған. Әдебиеттің басқа да меценаттарының ешқайсысының есімі Вергилийдің «Георгикасы», Хорацийдің «Одаларының» алғашқы үш кітабы және оның «Жазуларының» бірінші кітабы сияқты ұзақ қызығушылық тудыратын шығармалармен байланысты емес. «Вергилиана қосымшасындағы» екі өлең – оған арналған элегиялар. Вергилий оларды жазған жоқ, өйткені ол Мейценнен он бір жыл бұрын қайтыс болды; оларды Альбинован Педо жазған болуы мүмкін.
Maecenas is most famous for his support of young poets; hence his name has become the eponym for a "patron of arts". He supported Virgil who wrote the Georgics in his honour. It was Virgil, impressed with examples of Horace's poetry, who introduced Horace to Maecenas. Indeed, Horace begins the first poem of his Odes (Odes I. i) by addressing his new patron. Maecenas gave him full financial support as well as an estate in the Sabine Mountains. Propertius and the minor poets Varius Rufus, Plotius Tucca, Valgius Rufus, and Domitius Marsus also were his protégés. His character as a munificent patron of literature – which has made his name a household word – is gratefully acknowledged by the recipients of it and attested by the regrets of the men of letters of a later age, expressed by Martial and Juvenal. His patronage was exercised, not from vanity or a mere dilettante love of letters, but with a view to the higher interest of the state. He recognized in the genius of the poets of that time not only the truest ornament of the court, but the power of reconciling men's minds to the new order of things, and of investing the actual state of affairs with an ideal glory and majesty. The change in seriousness of purpose between the Eclogues and the Georgics of Virgil was in a great measure the result of the direction given by the statesman to the poet's genius. A similar change between the earlier odes of Horace, in which he declares his epicurean indifference to affairs of state, and the great national odes of the third book has been ascribed by some to the same guidance. However, since the organization of the Odes is not entirely chronological, and their composition followed both books of Satires and the Epodes, this argument is plainly specious; but doubtless the milieu of Maecenas's circle influenced the writing of the Roman Odes (III.1–6) and others such as the ode to Pollio, Motum ex Metello (II.1). Maecenas endeavoured also to divert the less masculine genius of Propertius from harping continually on his love to themes of public interest, an effort which to some extent backfired in the ironic elegies of Book III. But if the motive of his patronage had been merely political, it never could have inspired the affection which it did in its recipients. The great charm of Maecenas in his relation to the men of genius who formed his circle was his simplicity, cordiality and sincerity. Although not particular in the choice of some of the associates of his pleasures, he admitted none but men of worth to his intimacy, and when once admitted they were treated like equals. Much of the wisdom of Maecenas probably lives in the Satires and Epistles of Horace. It has fallen to the lot of no other patron of literature to have his name associated with works of such lasting interest as the Georgics of Virgil, the first three books of Horace's Odes, and the first book of his Epistles. Two poems in the Appendix Vergiliana are elegies to him. Virgil cannot have written them, as he died eleven years before Maecenas; they may have been written by Albinovanus Pedo.
Шығармалары
Мэйценн проза мен өлең түрінде өзі де әдебиет жазды, бірақ олардың барлығы қазір жоғалған туындылар. Қазір сақталған жиырмаға жуық үзінді оның әдебиетті бағалаушы және қолдаушы ретіндегі жетістіктеріне қарағанда, автор ретінде кем жеткенін көрсетеді. Оның түрлі тақырыптарға арналған прозалық шығармалары – "Прометей", "Симпозиум" (Вергилий, Гораций және Мессалла қатысқан кеш), "De cultu suo" (өз өмірі туралы) және мазмұны белгісіз "In Octaviam" ("Октавияға қарсы") атты өлеңі Август, Сенека және Квинтилиан тарапынан ерекше стильі, сирек қолданылатын сөздері және дұрыс емес ауыстырулары үшін сынға ұшырады. Дио Кассиусқа сәйкес, Мэйценн стенографияның бір жүйесін де ойлап тапқан.
Maecenas also wrote literature himself in both prose and verse, which are now lost literary work. The some twenty fragments that remain show that he was less successful as an author than as a judge and patron of literature. His prose works on various subjects – Prometheus, dialogues like Symposium (a banquet at which Virgil, Horace, and Messalla were present), De cultu suo (on his manner of life), and a poem In Octaviam ("Against Octavia") of which the content is unclear – were ridiculed by Augustus, Seneca, and Quintilian for their strange style, the use of rare words and awkward transpositions. According to Dio Cassius, Maecenas was also the inventor of a system of shorthand.
Мейцена бақтары
Мейцена өзінің атақты бақтарын, Римдегі эллиндік-парсы бақ стиліндегі алғашқы бақтарды, Эскилин төбесінде, Сервий қабырғасының үстінде және оған іргелес жатқан некрополь үстінде, Ламия бақтарының жанында орналастырды. Онда террасалар, кітапханалар және рим мәдениетінің басқа да элементтері болды. Мейцена Римде алғашқы жылы сумен қыздырылатын ванна салды дегенді айтады, ол бақтарда орналасқан болуы мүмкін. Оның сәнді бақтары мен виллалары Жас Сенеканың наразылығын тудырды. Бақтардың шамамен орналасқан жері белгілі болғанымен, әдеби мәліметтерді салыстырып, оның нақты орнын анықтау қиын – олар Сервий аймағының екі жағында және Эскилин қақпасының солтүстігінде де, оңтүстігінде де жатқан болуы мүмкін. Ескі Эскилин некрополінің жалпы қабірлері қазіргі Витторио Эммануэле алаңының солтүстік-батыс бұрышынан, яғни Ескилин қақпасының сыртынан және Тибуртина ветус жолының солтүстігінен табылды. Horti Maecenatiani, әдетте, осы қақпадан және жолдан солтүстікке қарай, аймақтың екі жағында да созылған. "Мейценаның аудиториясы" – тамақтану мен ойын-сауық үшін пайдаланылған орын, қазіргі уақытта (алдын ала брондау жасау қажет) Виа Меруланаға жақын Ларго Леопардиде сақталған. Мейценаның қайтысынан кейін бақтар императорлық меншікке өтті, ал Тиберий Римге 2 жылы қайтып келгеннен кейін сол жерде тұрды. Нерон оларды өзінің Домус Транзиториясы арқылы Палатин төбесімен байланыстырды және одан Maecenatiana мұнарасынан өрттің көрінісін тамашалады. Бұл мұнара, мүмкін, Горацийдың айтуынша, "molem propinquam nubibus arduis" ("көкке жақын үлкен құрылыс") болған. Фронто сатып алған horti Maecenatiani Мейценаның бұрынғы бақтары болды ма, әлі белгісіз, ал XII ғасырда Magister Gregorius есімді автордың айтуынша, domus Frontoniana да Мейценаның бақтарына қатысты болуы мүмкін.
Maecenas sited his famous gardens, the first gardens in the Hellenistic Persian garden style in Rome, on the Esquiline Hill, atop the Servian Wall and its adjoining necropolis, near the gardens of Lamia. It contained terraces, libraries, and other aspects of Roman culture. Maecenas is said to have been the first to construct a swimming bath of hot water in Rome, which may have been in the gardens. The luxury of his gardens and villas incurred the displeasure of Seneca the Younger. Though the approximate site is known, it is not easy to reconcile literary indications to determine the gardens' exact location, whether or not they lay on both sides of the Servian ager and both north and south of the porta Esquilina. Common graves of the archaic Esquiline necropolis have been found near the north west corner of the modern Piazza Vittorio Emanuele, that is, outside the Esquiline gate of antiquity and north of the via Tiburtina vetus; most probably the horti Maecenatiani extended north from this gate and road on both sides of the ager. The "Auditorium of Maecenas", a probable venue for dining and entertainment, may still be visited (upon reservation) on Largo Leopardi near Via Merulana. The gardens became imperial property after Maecenas's death, and Tiberius lived there after his return to Rome in 2 AD. Nero connected them with the Palatine Hill via his Domus Transitoria, and viewed the burning of that from the turris Maecenatiana. This turris was probably the "molem propinquam nubibus arduis" ("the pile, among the clouds") mentioned by Horace. Whether the horti Maecenatiani bought by Fronto actually were the former gardens of Maecenas is unknown, and the domus Frontoniana mentioned in the twelfth century by Magister Gregorius may also refer to the gardens of Maecenas.
Мұра
Оның есімі көптеген тілдерде жақсы байланысы бар және бай демеуші деген мағынада қолданылады. Мысалы, Джон Дьюи «Өнер тәжірибесі» атты лекциясында былай деді: «Бай және ықпалды адамдардың экономикалық қолдауы көптеген жағдайларда көркем өнер туындыларын дамытуға септігін тигізді. Мүмкін, көптеген ежелгі тайпалардың өзінің Маэценасы болған шығар». Ол осы рөлі үшін екі өлеңде мақталады, олар оның өлімінен кейін жазылған және «Виргилиана қосымшасында» жиналған «Маэценасқа арналған Элегиялар» (Elegiae in Maecenatem) деп аталады. Әртүрлі тілдерде бұл тіпті (жеке) демеушілік сөзіне айналған (көбінесе мәдени, бірақ кейде кең ауқымды, әдетте демеушіліктен гөрі ізгіленген). «Gaudeamus igitur» студенттік әнінің бір шумағы студенттердің жомарттығына ұзақ өмір тілейді («Maecenatum», «Maecenas» сөзінің көпше түрінің жайылым септігі). 18 ғасырдың ақыны және кітап жариялаған алғашқы афроамерикандық жазушы Пхиллис Уитли 1773 жылы «Діни және моральдық тақырыптардағы өлеңдер» атты кітабының алғашқы өлеңі ретінде «Маэценасқа» деген өлеңін жариялады. Польша мен Батыс Украинада заңгерлерге әдетте «Пан Меценас» деп құрметпен аталатын, себебі заңгерлер қайырымдылықпен айналысып, өнерді қолдаушылар саналған. «Ұлы Гетсбиде» Мидас пен Дж. П. Морганмен бірге Маэценас – үш белгілі байдың бірі, олардың құпияларын баяндаушы Ник Карравей үй кітапханасына сатып алған кітаптардан табуға үміттенеді.
His name has become a byword in many languages for a well connected and wealthy patron. For instance, John Dewey, in his lectures Art as Experience, said "Economic patronage by wealthy and powerful individuals has at many times played a part in the encouragement of artistic production. Probably many a savage tribe had its Maecenas." He is celebrated for this role in two poems, the Elegiae in Maecenatem, which were written after his death and collected in the Appendix Vergiliana. In various languages, it has even been coined into a word for (private) patronage (mainly cultural, but sometimes wider, usually perceived as more altruistic than sponsorship). A verse of the student song "Gaudeamus igitur" wishes longevity upon the charity of the students' benefactors ("Maecenatum", genitive plural of "Maecenas"). Phillis Wheatley, the 18th century poet and the first African American writer to publish a book, published a poem "To Maecenas" as the first poem in her 1773 book Poems on Various subjects, Religious and Moral. In Poland and Western Ukraine, a lawyer would customarily be addressed with the honorific "Pan Mecenas", as lawyers were considered to be philanthropists and patrons of the arts. In The Great Gatsby, along with Midas and J. P. Morgan, Maecenas is one of the three famous wealthy men whose secrets narrator Nick Carraway hopes to find in the books he buys for his home library.
Кино және теледидар суреттері
Маэценасты 2005 жылғы HBO телесериалының екінші маусымында Алекс Уиндхам сомдады. Ол "Imperium: Augustus" телефильмінде Рассел Барр рөлінде ойнады. Сондай-ақ ол ITV телеарнасының "Plebs" екінші маусымының бір бөлімінде де пайда болды. 2021 жылғы "Домина" телесериалында оны Юсеф Керкур бейнеледі.
Maecenas was portrayed by Alex Wyndham in the second season of the 2005 HBO television series Rome. He was portrayed by Russell Barr in the made for TV movie Imperium: Augustus. He is also featured in one episode of the second series of Plebs on ITV. In the 2021 TV series Domina, he was portrayed by Youssef Kerkour.
Екіншілік көздер
В. Гардтаузен, Август және оның заманы, I. 762 және келесі беттер; ii. 432 және келесі беттер. Мэйценаның поэзиясының фрагменттері Ж. Блансдорф (ред.) жинап, жариялаған, Филипп Ле Дозе, "Мекен. Көлеңкелер мен жарқырау", Париж, "Қарапайым хаттар", 2014. Fragmenta poetarum Latinorum epicorum et lyricorum praeter Ennium et Lucilium, 3-ші басылым, Штутгарт: Тьюбнер, 1995, 243–48 беттер. С. Лайонс, Горацийдың одаларындағы музыка, 2010, Оксфорд, Арис және Филлипс.
V. Gardthausen, Augustus and seine Zeit, i. 762 seq. ; ii. 432 seq. The fragments of Maecenas' poetry have been collected and edited by J. Blänsdorf (ed. ),
Philippe Le Doze, "Mécène. Ombres et flamboyances", Paris, Les Belles Lettres, 2014. Fragmenta poetarum Latinorum epicorum et lyricorum praeter Ennium et Lucilium, 3rd ed., Stuttgart: Teubner, 1995, pp. 243–48. S. Lyons, Music in the Odes of Horace, 2010, Oxford, Aris and Phillips .