Жерде жүретін көгершіннің түрлері

Кіріспе

Құс түрлері

Жай дала көгершіні (Columbina passerina) – АҚШ-тың оңтүстігінде, Орталық Американың бір бөлігінде, Кариб аймағында және Оңтүстік Американың солтүстігінде қоныстанатын шағын құс. Бұл АҚШ-та кездесетін ең кішкентай көгершін болып саналады. Атынан көрініп тұрғанындай, құс көп уақытын жерде жүріп өткізеді, бірақ сонымен қатар ұша да біледі.

Таксономия

Жалпы жер көгершіні 1758 жылы швед натуралисі Карл Линней өзінің "Systema Naturae" кітабының оныншы басылымында ресми түрде сипаттады. Ол оны Columba туысына жататын басқа көгершіндермен бірге орналастырды және Columba passerina деген екілік атауын берді. Пассирина деген атау латын тіліндегі "пассирин" деген сөзден шыққан, яғни "қарғадай" деген мағынаны білдіреді. Қазіргі кезде бұл түр 1825 жылы неміс натуралисі Иоганн Баптист фон Спикс енгізген Columbina туысына жатады. Бұл туыста Инка көгершіні (Columbina inca) және қабықты көгершін (Columbina squammata) сияқты тоғыз түр бар. C. p. passerina (Линней, 1758) – атаулы түр, АҚШ-тың оңтүстік-шығысы.
C. p. pallescens (Бейрд, 1860) – АҚШ-тың оңтүстік-батысы. Аталықтарының түсі ашық, ал аналықтарының құрсағында көбірек ақ түс байқалады. C. p. socorroensis (Ридгуэй, 1887) – Сокорро аралы, Мексика. Олар C. p. pallescens-тен қарағырақ қоңыр түсті және қанаттары қысқа. C. p. neglecta (Carriker, 1910) – Орталық Америка, Гондурас пен Панама аралығы. Олардың қауырсыны C. p. pallescens-тен қараңғырақ. C. p. bahamensis (Мейнард, 1887) – Бермуда және Багам аралдарының көп бөлігі.
C. p. exigua (Райли, 1905) – Ұлы Инагуа аралы (Багам аралдарының оңтүстігі), Мона аралы, Пуэрто-Рико.
C. p. insularis (Ридгуэй, 1888) – Куба, Кайман аралдары және Испаньола (Доминикан Республикасы мен Гаити). Арқасы мен кеудесі C. p. bahamensis-тен қараңғырақ. C. p. umbrina Buden, 1985 – Ile de la Tortue, Гаити. Арқасы қараңғы, тұмсығының төменгі бөлігі де қараңғы. C. p. jamaicensis (Мейнард, 1899) – Ямайка; аталықтарының құрсағы өте қараңғы, ал аналықтарының тұмсығы ақшыл. C. p. portoricensis (Lowe, 1908) – Пуэрто-Рико (Мона аралынан басқа) және Виргин аралдары (Сент-Кройдан басқа). C. p. nigrirostris-ке ұқсас, бірақ тұмсығының төменгі бөлігі қызыл. C. p. nigrirostris (Danforth, 1935) – Солтүстік Кіші Антиль аралдары, Виргин аралдарындағы Сент-Крой. C. p. trochila (Бонапарт, 1855) – Мартиника. Бұл құстардың кеудесі сұрғылт жасыл түсті, ал құйрық қауырсындары қоңыр. C. p. antillarum (Lowe, 1908) – Оңтүстік Кіші Антиль аралдары.
C. p. aflavida (Palmer and Riley, 1902) – Солтүстік Колумбия, Солтүстік Венесуэла, Нидерланд Антиль аралдары, Тринидад. Бұл көгершіндер әдеттегіден ірі, аталықтарының құрсағы қара қоңыр түсті. Сонымен қатар, аталық және аналықтарының тұмсығы да қараңғырақ. C. p. parvula (Todd, 1913) – Орталық Колумбия.
C. p. nana (Todd, 1913) – Батыс Колумбия.
C. p. quitensis (Todd, 1913) – Орталық Эквадор.

The common ground dove was formally described by the Swedish naturalist Carl Linnaeus in 1758, in the tenth edition of his Systema Naturae. He placed it with all the other pigeons in the genus Columba and coined the binomial name Columba passerina. The specific name passerina is from the Latin passerinus meaning "sparrow like". The species is now placed with other New World ground doves in the genus Columbina that was introduced in 1825, by the German naturalist Johann Baptist von Spix. There are nine species in this genus including the Inca dove (Columbina inca) and the scaled dove (Columbina squammata). C. p. passerina (Linnaeus, 1758) – the nominate subspecies, southeastern United States
C. p. pallescens (Baird, 1860) – southwest United States. Males are paler and females have more white on their underbelly. C. p. socorroensis (Ridgway, 1887) – Socorro Island, Mexico. They are darker brown than C. p. pallescens and have shorter wings as well. C. p. neglecta (Carriker, 1910) – Central America, from Honduras to Panama. They have darker feathers then C. p. pallescens. C. p. bahamensis (Maynard, 1887) – Bermuda and most of the Bahamas
C. p. exigua (Riley, 1905) – Great Inagua Island (south Bahamas), Mona Island, Puerto Rico
C. p. insularis (Ridgway, 1888) – Cuba, the Cayman Islands and Hispaniola (both the Dominican Republic and Haiti). Both its back and chest are darker than C. p. bahamensis. C. p. umbrina Buden, 1985 – Ile de la Tortue, Haiti. Darker on the back, and the bottom part of their beak is darker. C. p. jamaicensis (Maynard, 1899) – Jamaica; has a pale beak with males being very dark on the underbelly. C. p. portoricensis (Lowe, 1908) – Puerto Rico (except Mona Island) and the Virgin Islands (except St Croix). Similar to C. p. nigrirostris but the lower part of the beak is red. C. p. nigrirostris (Danforth, 1935) – northern Lesser Antilles, St. Croix in the Virgin Islands. C. p. trochila (Bonaparte, 1855) – Martinique. These birds have a greyish green colouration on their chest and have chestnut tail feathers. C. p. antillarum (Lowe, 1908) – southern Lesser Antilles
C. p. aflavida (Palmer and Riley, 1902) – north Colombia, north Venezuela, Netherlands Antilles, Trinidad. These doves are larger than usual, with males having darker brown underparts. Also, both males and females have darker bills. C. p. parvula (Todd, 1913) – central Colombia
C. p. nana (Todd, 1913) – west Colombia
C. p. quitensis (Todd, 1913) – central Ecuador

Сипаттама

Жер көгершіні – Солтүстік Америкадағы ең кішкентай және массасы бойынша әлемдегі ең кішкентай көгершіндердің бірі. Бұл түрдің ұзындығы сантиметрге жетеді, қанаттарын жайғанда сантиметрді құрайды, ал салмағы грамм шамасында болады. Жер көгершінінің сары түсті, қара ұшы бар мүсілі бар. Мүсілді қоршаған қауырсындары қызғылт түсті. Басы мен төс жағының жоғарғы бөлігіндегі қауырсындары қабықша тәрізді көрінеді. Құйрық қауырсындары өте қысқа және арқасымен бірдей түсті. Құстың арқасындағы қауырсындары қоңыр түсті. Қанат жапқыштары мен қанат қауырсындары да қоңыр, бірақ олардың үстінде қара дақтар бар. Жер көгершінінің қаштанақты алдыңғы қанаттары мен қанат шеттері бар, оларды құс ұшқанда ғана көруге болады. Жер көгершінінің қауырсындарында жыныстық диморфизм байқалады. Еркектердің басының үстіңгі жағында сландық сұр қауырсындары, ал қарнында қызғылт сұр түс басым. Ал аналықтары еркектерге қарағанда күлгін сұр түсті және түсі біркелкі болады. Жер көгершінінің дауысы жұмсақ, көтеріліп келетін үн ретінде сипатталады. Көбінесе бұл үн қайталанып естіледі және өте ерекше. Жер көгершіні ағаштар мен бұталары бар ашық кеңістіктерде мекендейді. Оларды құмды ормандарда, егістіктерде, саванналарда және адам құрылыстарының жанында да кездестіруге болады. Жер көгершіндері аумақтық мінез-құлық танытады, бірақ басқыншылармен қарым-қатынаста сирек агрессивті болады және мүмкіндігі болса, құс азықтандырғыштардан жейді. Олар көбінесе қозғалып жүріп, басқа тамақ іздеп жүргенде тамақтанады. Ұя салу ақпан мен қазан аралығында жүзеге асуы мүмкін, бірақ ұя салудың ең жоғары шағы априльдің басы мен мамырдың ортасында болады. Олар бір жылда 2-3 рет жұмыртқалайды. Орташа есеппен екі ақ жұмыртқа туады, оларды екі ата-анасы 12-14 күндей күтіп бағады. Балапандар туған кезде көзі ашық емес және аздаған сұр жұмсақ қауырсындарымен жабылған. Жас құстар 11 күнде ұша бастайды. Екі ата-анасы да жас құстар өздері тамақтана алатын болғанша тамақтандырады.