Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Құс түрлері, сыртқы түрі шығыршықты көгершіндерге ұқсас құстар.
Species of bird
the bird species similar in appearance to ring necked doves
Еуразиялық жағалы көгершін, жағалы көгершін немесе түрік көгершін (Streptopelia decaocto) – Еуропа мен Азияға тән көгершін түрі; ол Жапонияға, Солтүстік Америкаға және Кариб теңізі аралдарына әкелінген.
The Eurasian collared dove, collared dove or Turkish dove (Streptopelia decaocto) is a dove species native to Europe and Asia; it was introduced to Japan, North America and islands in the Caribbean.
Таксономия
Columba decaocto – 1838 жылы венгр табиғаттанушысы Имре Фривальдски ұсынған ғылыми атау. Ол Еуразия жағалы көгершінін сипаттаған. Типтік орны – Болгариядағы Пловдив қаласы. Бирма жағалы көгершіні (S. xanthocycla) бұрын Еуразия жағалы көгершінінің түршесі саналған, бірақ 2021 жылы Халықаралық орнитологтар конгресі (IOC) оны жеке түр ретінде бөліп шығарды. Бұрын кейде екі басқа түрше де қабылданған: Орталық Азиядағы Түркістаннан S. d. stoliczkae және Оңтүстік Үндістан мен Шри-Ланкадан S. d. intercedens. Қазір олар номинативті түршеге (S. d. decaocto) кіші синонимдер саналады. Еуразия жағалы көгершіні Оңтүстік-Шығыс Азиядағы Сунда жағалы көгершінімен және Сахара аймағынан оңтүстік Африкадағы Африка жағалы көгершінімен тығыз байланысты, олармен бірге супертүр құрайды.
Columba decaocto was the scientific name proposed by the Hungarian naturalist Imre Frivaldszky in 1838 who described a Eurasian collared dove. The type locality is Plovdiv in Bulgaria. The Burmese collared dove (S. xanthocycla) was formerly considered a subspecies of the Eurasian collared dove, but was split as a distinct species by the IOC in 2021. Two other subspecies were formerly sometimes accepted, S. d. stoliczkae from Turkestan in central Asia and S. d. intercedens from southern India and Sri Lanka. They are now considered junior synonyms of the nominate subspecies (S. d. decaocto). The Eurasian collared dove is closely related to the Sunda collared dove of Southeast Asia and the African collared dove of Sub Saharan Africa, forming a superspecies with these.
Сипаттама
Еуразиялық жағалы көгершін – орташа мөлшердегі көгершін, орман көгершінінен анық кіші, ұзындығы бойынша тас көгершінге ұқсас, бірақ жіңішкелеу және ұзын құйрықты, сондай-ақ туысқан еуропалық торғай көгершінен сәл ірі, орташа ұзындығы тұмсықтың ұшынан құйрықтың ұшына дейін , қанаттарының ені – , ал салмағы – . Жалпы түсі сұр, жоны сұрғылт-қызыл, астыңғы жағы ақшыл сұр, қанат астында көк сұр дақ бар. Құйрық қауырсындары үстінен сұр, ал астыңғы жағы қара сұр және ұшы ақ; сыртқы құйрық қауырсындары үстінен де ақшыл ұшты. Оның мойнында ақ жиекті қара жартылай шеңбер бар, осыдан оның аты шыққан. Аяқтары қысқа, қызыл, ал тұмсығы қара. Көздің радужкасы қызыл, бірақ алыстан қарағанда көздер қара болып көрінеді, себебі оқушы салыстырмалы түрде үлкен және қара оқушының айналасында қызғылт қоңыр радужканың жіңішке шегірі ғана көрінеді. Көздің айналасында ақ немесе сары түсті терісі бар кішкентай аймақ орналасқан. Екі жыныстың арасында айырмашылықты анықтау қиын; жасөспірімдер нашар дамыған жағасымен және қоңыр радужкасымен ерекшеленеді. Ол сондай-ақ Исландияға келеңсіз қонақ ретінде (2006 жылға дейін 41 жазба) жеткен, бірақ онда сәтті орналаспаған.
The Eurasian collared dove is a medium sized dove, distinctly smaller than the wood pigeon, similar in length to a rock pigeon but slimmer and longer tailed, and slightly larger than the related European turtle dove, with an average length of from tip of beak to tip of tail, with a wingspan of , and a weight of It is grey buff to pinkish grey overall, a little darker above than below, with a blue grey underwing patch. The tail feathers are grey buff above, and dark grey and tipped white below; the outer tail feathers are also tipped whitish above. It has a black half collar edged with white on its nape from which it gets its name. The short legs are red and the bill is black. The iris is red, but from a distance the eyes appear to be black, as the pupil is relatively large and only a narrow rim of reddish brown iris can be seen around the black pupil. The eye is surrounded by a small area of bare skin, which is either white or yellow. The two sexes are virtually indistinguishable; juveniles differ in having a poorly developed collar, and a brown iris. It has also reached Iceland as a vagrant (41 records up to 2006), but has not colonised successfully there.
Солтүстік Америкадағы инвазивті мәртебесі
1974 жылы Багам аралдарындағы Нью-Провиденс штатының Насау қаласында Еуразия жағалы көгершіндерінің 50-ден азы тұтқындықтан қашып шықты. Багам аралдарынан Флоридаға тараған бұл түр қазір АҚШ-тың дерлік барлық штаттарында, сондай-ақ Мексикада кездеседі. Арканзаста (АҚШ) бұл түр алғаш рет 1989 жылы тіркелді, содан бері саны артып, қазір штаттың 75 округінің 42-сінде таралған. 1997 жылы штаттың оңтүстік-шығыс бұрышынан бес жыл ішінде солтүстік-батыс бұрышына дейін тарады, бұл шамамен жылына белгілі бір қашықтықты қамтиды. Бұл Еуропада байқалған жылдық таралу жылдамдығынан екі есе жоғары. 2012 жылғы мәліметтер бойынша, түрдің ең көп таралған жері Флоридада, әзірге айтарлықтай теріс әсерлер байқалған жоқ. Дегенмен, бұл түр агрессивті бәсекелес ретінде белгілі және популяциясы арта берсе, жергілікті құстар бұл жаңа келгендермен бәсекелесіп қалуы мүмкін деген алаңдаушылық бар. Флорида сияқты түрдің ұзақ уақыт бойы орналасқан аймақтарында популяцияның өсуі тоқтады, ал соңғы байқаулар осы аймақтардағы популяцияның төмендеуін көрсетеді. Жақында ғана таралған аймақтарда халық саны әлі де экспоненциалды түрде өсіп келеді; 2015 жылға дейін Еуразия жағалы көгершіні Солтүстік Американың дерлік барлық аймағында жыл сайын 1,5%-дан астам халық санының өсуін көрсетті. Жүктілік сыйымдылығы жоғары температурасы және орташа даму деңгейі бар аймақтарда, мысалы, қала маңындағы аудандар мен кейбір ауыл шаруашылығы аймақтарында жоғары. Зерттеулерде аурудың жергілікті түрлерге таралуы тіркелмегенімен, Еуразия жағалы көгершіндері Trichomonas gallinae паразитінің және көгершін парамиксовирусының 1-ші түрінің белгілі тасымалдаушылары болып табылады. Еркек көгершіннің ұсыну ритуалы – бұл әдеттегі ұшу, ол көптеген басқа көгершіндер сияқты, жоғарыға жылдам, тік көтерілуден басталып, содан кейін қанаттары денеден төмен, кері «V» пішінде ұстап, шеңбер бойымен ұзаққа созылған сырғанаудан тұрады. Басқа уақыттарда ұшу әдетте жылдам және қысқа соққылармен, сырғанаусыз тікелей болады.
In 1974, fewer than 50 Eurasian collared doves escaped captivity in Nassau, New Providence, Bahamas. From the Bahamas, the species spread to Florida, and is now found in nearly every state in the U. S., as well as in Mexico. In Arkansas (the United States), the species was recorded first in 1989 and since then has grown in numbers and is now present in 42 of 75 counties in the state. It spread from the southeastern corner of the state in 1997 to the northwestern corner in five years, covering a distance of about at a rate of per year. This is more than double the rate of per year observed in Europe. As of 2012, few negative impacts have been demonstrated in Florida, where the species is most prolific. However, the species is known as an aggressive competitor and there is concern that as populations continue to grow, native birds will be out competed by the invaders. Population growth has ceased in areas where the species has long been established, such as Florida, and in these regions, recent observations suggest the population is in decline. The population is still growing exponentially in areas of more recent introduction; up to 2015, the Eurasian collared dove experienced a greater than 1.5% yearly population increase throughout nearly the entirety of its North American range. Carrying capacities appear to be highest in areas with higher temperatures and intermediate levels of development, such as suburban areas and some agricultural areas. While the spread of disease to native species has not been recorded in a study, Eurasian collared doves are known carriers of the parasite Trichomonas gallinae and pigeon paramyxovirus type 1. The male's mating display is a ritual flight, which, as with many other pigeons, consists of a rapid, near vertical climb to height followed by a long glide downward in a circle, with the wings held below the body in an inverted "V" shape. At all other times, flight is typically direct using fast and clipped wing beats and without use of gliding.
Тамақ және азықтандыру
Еуразиялық жағалы көгершін ұяң емес және көбінесе адам тұрағына өте жақын тамақтанады, тіпті құс үстелдеріне де келеді; ең ірі популяциялар әдетте шаруашылықтар маңында кездеседі, онда астық сақтау қоймаларының немесе мал азықтандыру орындарының жанында шашыраған астық көп болады. Бұл әлеуметтік түр және қыс айларында азық көздерінің, мысалы, астық (оның негізгі тағамы), тұқымдар, жапырақтар мен жәндіктердің маңында үлкен топтар жиналады. Топтардың саны көбінесе 10-нан 50-ге дейін жетеді, бірақ 10 000-ға дейін топтар тіркелген.
The Eurasian collared dove is not wary and often feeds very close to human habitation, including visiting bird tables; the largest populations are typically found around farms where spilt grain is frequent around grain stores or where livestock are fed. It is a gregarious species and sizeable winter flocks form around food supplies such as grain (its main food), seeds, shoots, and insects. Flocks most commonly number between 10 and 50, but flocks of up to 10,000 have been recorded.