Кіріспе

Еуразияда кездесетін ірі, ақ/жасыл мойынды, ағаштарда қоныстайтын құс түрі.

Жалпы ағаш көгершіні (Columba palumbus), қарапайым ағаш көгершіні деп те аталады, көгершіндер (Columbidae) тұқымдасының ірі түрі және Батыс Палеарктикаға тән. Ол Columba туысына жатады, оған тас көгершін (Columba livia) сияқты жақын түрлер де кіреді. Оның тамақтануы әртүрлі, көбінесе өсімдіктермен, соның ішінде дәнді дақылдармен қоректенеді, сондықтан олар шаруашылық зиянкестері саналады. Ағаш көгершіндері өте кең аумақта аулауға түседі, бірақ бұл олардың санына елеулі әсер тигізбейді.

Сипаттама

Батыс Еуропадағы үш Columba көгершіні – жалпы ағаш көгершін, қор көгершін және тау көгершін, сырт көрінісімен ұқсас болғанымен, өте ерекше сипаттамалары бар; жалпы ағаш көгершіннің үлкен мөлшері мен салмағы, сондай-ақ мойны мен қанатындағы ақ түсі арқылы бірден тануға болады. Басқа жағынан қарапайым сұр түсті, ал кеудесі қызғылт. Қанаттарының ені және қанат шегінің ұзындығы құрасады. Құйрығының ұзындығы , тұмсығы және табан сүйегі шамамен сондай. Ересек құстардың мойнында жасыл және ақ дақтың тізбегі, ал кеудесінде қызғылт дақ болады. Көздің түсі ақшыл сары, ал тау көгершінінің көзі қызғылт-сары, ал қор көгершіннің көзі қара түсті. Жас құстардың мойнында екі жағында ақ дақтар болмайды. Шамамен 6 айлық болғанда (ұядан шыққаннан кейін үш айдай) мойнының екі жағында кішкентай ақ дақтар пайда болады, олар құс 6–8 айлыққа жеткенде толық пішінін алады. Жас құстардың тұмсығы сұр, ал жалпы түсі ересектерге қарағанда ашық сұр болады.

Таралуы және мекендейтін ортасы

Еуропаның солтүстік және шығыс, сондай-ақ Азияның батыс бөліктеріндегі суық аймақтарда орман көгершіні көшпенді болып табылады, бірақ Еуропаның оңтүстік және батыс бөліктерінде ол кең таралған және көптеп кездесетін тұрақты мекендеуші. Ұлыбританияда орман көгершіндерін саябақтар мен бақтарда жиі көруге болады, және қалалар мен мекендерде олардың саны артып келеді.

Мінез-құлық

Оның ұшуы жылдам, үнемі қанат соғу арқылы іске асырылады, кейде қанаттың күрт сілкінісімен, бұл жалпы көгершіндерге тән. Ол қатты шумен ұшып кетеді. Жақсы қоныстанады, көбейетін кезде мойны ісіп, қанаттары төмен түсіп, құйрығы жайылған күйде көлденең бұтақ бойымен жүреді. Көрнекі ұшу кезінде құс биікке көтеріледі, қанаттары сыбырлап, қамшыдай шапақтап, құс қатаң қанаттарымен төмен сығады. Жалпы орман көгершіні үйірлі, көбею маусымынан тыс, көбінесе өте ірі топтарды құрайды. Көптеген көгершіндер сияқты, орман көгершіндері де айналаға қарау үшін ағаштар мен ғимараттарды пайдаланады, ал олардың ерекше дауысы оларды көруден бұрын естіртуі мүмкін. Орман көгершіндері өз аумағын ашулы қорғайды және ұя салу және қыстау орындарына қол жеткізу үшін бір-бірімен күреседі. Еркектер әдетте қарсыластарын қорқыту және қуу арқылы ығыстыруға тырысады, бірақ тікелей күреседі, секіріп, екі қанатымен қарсыласын ұрады. Бұл түр шаруашылыққа зиян келтіруі мүмкін және көбінесе аң аулауға рұқсат етілген, көптеген Еуропа елдерінде заңды түр болып саналады. Ауылдық жерлерде сақ, бірақ қудаланбаған жерлерде жиі үйренеді.

Өсіру

Ол орман, саябақтар мен бақтардағы ағаштарда көбейеді, қарапайым таяқтан жасалған ұясына екі ақ жұмыртқа салады, олар 17-19 күннен кейін жарылады. Ағаш көгершіндері көбінесе жолдар мен өзендерге жақын ағаштарды ұнатады. Көбелек шағылысу маусымында еркектер бір-біріне қарсы агрессивті мінез-құлық көрсетеді, секіріп, қанаттарын қағайды. Жаздың ыстық кезеңдерінде олардың қауырсындары, әсіресе басы, айтарлықтай қараңғы болады. Егер жем жеткілікті болса, көбею жыл бойы жүруі мүмкін, бірақ көбею маусымы көбінесе күзде, әдетте тамыз және қыркүйек айларында болады. Ұялар, әсіресе қарғалардың шабуылына ұшырайды. Жас балапандар әдетте 33-34 күнде ұшып кетеді, бірақ ұя бұзылса, кейбір балапандар тіпті 20 күнде ұядан шығып, аман қалуы мүмкін. Сақиналарды қайтару деректеріне сүйенген зерттеуде жас құстардың бірінші жылындағы тірі қалу деңгейі 52 пайыз, ал ересектердікі 61 пайыз болды. Бірінші жылды өткерген құстардың өмір сүру ұзақтығы әдетте үш жылды құрайды, бірақ Оркней аралдарында сақиналанып, қайта табылган құстың ең жоғары тіркелген жасы 17 жыл 8 айды құрады.

Диета

Оның тамақтануының басым бөлігі – өсімдіктер, ашық далалардан, бау-бақшалардан және газоннан алынған дөңгелек және ет тәрізді жапырақтар (Caryophyllaceae, Asteraceae және кресттәрізділер отбасынан); жас өскіндер мен көшеттерді артық жақсы көреді, сондай-ақ дәнді дақылдар, қарағай жаңғақтары, белгілі бір жемістер мен жидектерді де жейді. Күзде олар инжір мен емен жаңғақтарын жесе, қыста ағаштар мен бұталардың бүршіктерімен қоректенеді. Олар личинкалар, құмырсқалар және ұсақ құрттарды да жейді. Су ішу және шомылу үшін оларға ашық су керек. Жас орман көгершіндері ата-аналарының берген «сүтінен» тез майланады. Бұл өте құнарлы сұйықтық, көбейту маусымында ересек құстардың ағазасында түзіледі.

Шақырулар

Ағаш көгершінінің дауысы – қатты және ұзаққа соқатын, ерекше естілетін «ың-ың-ың-ың-ың» деген дыбыс. Ирландия мен Ұлыбританияда осы құстың ерекше дауысын еске түсіру үшін «Екі сиыр ал, Тедди» немесе «Екі сиыр ал, Таффи» деген сөз тіркесі қолданылады. Ал, құстың сайрағанын «Менің аяқ бауыры қанға батты, Бетти» деп те түсіндіреді.

Жыртқыш жануарлар

Ағаш көгершінінің басты жаратылыстары – Еуразиялық сұңқар, солтүстік сұңқар және үй мысығы. Ағаш көгершінінің жұмыртқалары мен балаларына қарғалар да жиі шабуыл жасайды.

Аң аулау

Ағаш көгершіні өте кең аумақта ауланып келеді, жыл сайын миллиондаған құс атылады, себебі ол, әсіресе дәнді дақылдарға зиян келтіретін ауыл шаруашылығы зиянтекесі саналады. 1953 жылы британ үкіметі ағаш көгершіні аулаушыларға оқ-дәріге субсидия берді, бірақ ол 1969 жылы жойылды.