1988 жылғы мұнай платформасының жарылысы мен өрті

Кіріспе

1988 жылы жарылыс пен өрт салдарынан қираған мұнай платформасы.

Пайпер Альфа – Шотландияның Абердин қаласынан солтүстік-шығысқа қарай 120 миль (193 км) қашықтықта, Солтүстік теңізде орналасқан мұнай платформасы болды. Оны Occidental Petroleum (Caledonia) Limited (OPCAL) компаниясы басқарды және 1976 жылдың желтоқсанында өндіріс бастады. Алпыс бір жұмысшы қашып құтылып, аман қалды. Сақтандыру бойынша жалпы шығын шамамен 1,7 миллиард фунт стерлингті құрады (1988 жылғы 1,7 фунт стерлингтің қазіргі шамамен 1 миллиард фунтқа тең екенін ескерсек), бұл оны адамның салдарынан болған ең қымбат апаттардың біріне айналдырды. Апат болған кезде платформа Солтүстік теңіздегі мұнай және газ өндірісінің шамамен 10% -ын қамтамасыз етті. Бұл апат өміртен өткендер саны бойынша теңіздегі мұнай және газ апаттарының ең ауыр саналады, және өнеркәсіпке тигізген әсері жағынан Deepwater Horizon апатына тең келеді. Платформаның, құбыржолдардың және құрлықтағы тірек құрылымдардың құрылысы басталды. Мұнай өндірісі 1976 жылдың желтоқсанында, ашылғаннан кейін төрт жылдан аз уақыт өткен соң (содан бері сирек кездесетін рекорд) күніне шамамен мұнай өндірілді, кейіннен көлемі ұлғайтылды. Тартан платформасынан Пайперге, ал Пайперден Total компаниясы басқаратын платформаға диаметрі бөлек газ құбырлары тартылды.

Құбырлардың инвентаризациясы маңызды болды, Flotta-ға дейінгі негізгі мұнай құбырында шамамен 70 000 тонна мұнай, ал Пайперді айналасындағы платформалармен байланыстырған үш газ құбырында 2000 тоннаға жуық жоғары қысымды газ болды. Тартан-Пайпер және Пайпер-MCP 01 құбырларындағы қысым шамамен 127 барды құрады.

Құрылысы мен орналасуы

Piper Alpha өндіріс нысандары Лондондағы Bechtel компаниясымен жобаланған. Қолдау платформасының жамылғысы, сондай-ақ үстіңгі модульдік құрылымдар мен ғимараттар McDermott Hudson компаниясымен жобаланған. Сегіз тіректі жакет құрылысын J. Ray McDermott Ардерсиерде, Инвернесс графтығында және Франциядағы Ле-Хаврде Union Industrielle et d'Entreprise компаниялары салған, ал 1975 жылы тасымалдау алдында Ардерсиерде біріктірілген. Жамылғының салмағы шамамен 14 000 тоннаны құрады, ал биіктігінің бір бөлігі толығымен су астында қалды. Негізгі қақпақтардың төрт шоғыры теңіз түбінен тағы да бірдей тереңдікке созылды. 1976 жылдың соңында кран кемесінен көтерілген және жамылғыға орнатылған жоғарғы модульдердің жалпы салмағы шамамен 10 000 тоннаны құрады. Piper-дің көмірсутек нысандары мен негізгі коммуналдық қызметтері төрт негізгі модульге (A, B, C және D) бөлінген, олар өрттен қорғайтын қабырғалармен бөлініп, болат жамылғының үстінде орналасқан. Негізгі модульдердің үстінде бұрғылау мұнарасы, түрлі коммуналдық жабдықтар, тұрғын үйлер, шашырату құрылғылары, екі тіректі кран және тікұшақ алаңы орналасқан. Қауіпсіздік мақсатында модульдер қауіпті платформалық операциялар персоналдық аймақтан алыс жерде жүзеге асырылатындай етіп ұйымдастырылған. Платформадағы көмірсутектердің нақты қоры құбырлардағыдан әлдеқайда аз болды, шамамен 80 тонна өңдеу сұйықтығы және 160 тонна дизель отыны (C модулінің үстінде орналасқан резервуарларда сақталған).

Алдын ала оқиғалар

1988 жылдың 6 шілдесі сағат 7:45-те күндізгі ауысымға жұмыс істеуге рұқсаттамалар беріліп, қол қойылды. Екі конденсат сорғысының екеуі де C модульінде орналасқан, B сорғысы платформаның конденсатын жағалауға тасымалдау үшін жұмыс істеді, ал A сорғысы техникалық қызмет көрсетуге дайындалып жатты. Осы мақсатта екі рұқсат берілді, біреуі сорғыны күрделі жөндеуге, екіншісі сорғының қысымды қауіпсіздік клапанын (PSV #504) алып тастауға арналған, ол қайта сертификаттаудан өтуге тиіс болды. Күндіз A сорғысы электр және механикалық жағынан ажыратылды, бірақ герметикалық бұзылмады. Оның орнына PSV алынып тасталды. PSV-нің жоғары жағындағы ашық конденсат құбыры уақытша дискімен жабылды (жазық металл дискі, сондай-ақ соқыр фланец немесе бос фланец деп те аталады). Бұл тек қолмен ғана бекітілді. Жұмыс 18:00-ге дейін аяқталмағандықтан, соқыр фланец өз орнында қалды. Қызметтегі инженер PSV-ді алып тастау рұқсатына А сорғы дайын емес және оны ешқандай жағдайда қосуға болмайды деген ақпаратты енгізді. Алайда, бұл ақпарат сорғыны күрделі жөндеуге рұқсаттамада көрсетілмеген. Түнгі ауысым 18:00-де басталды, Piper Alpha-ны 62 адам басқарды. Дежурші күзетші жұмыста болғандықтан, инженер оған А сорғысының жағдайы туралы хабарламай қалды. Оның орнына ол PSV рұқсатын басқару орталығына қойып, кетіп қалды. Бұл рұқсат жоғалып кетті және табылмады. 21:45-те конденсат сорғысы B тоқтап, қайта іске қосыла алмады. Бұл гидраттардың пайда болуынан және оның салдарынан газды қысым құбырларының бітелуінен, метанол жүйесіндегі проблемалардан туындаған болуы мүмкін. Операторлар конденсат сорғылау қуатын қалпына келтіруге асықты. Әйтпесе, газ компрессорларын тоқтатып, өңдеуге келмейтін газды факелге жіберуге тура келер еді. 21:52 шамасында конденсат сорғысы А іске қосыла ма, жоқ па, анықтау үшін құжаттарды іздестіру жүргізілді. А сорғысын күрделі жөндеуге рұқсат табылды, бірақ оның PSV-сын алып тастауға рұқсат табылмады. Клапан сорғыдан алыс болғандықтан, рұқсаттар әртүрлі жәшіктерде сақталды, өйткені олар орналасқан жері бойынша сұрыпталған. Жөндеу жұмыстары сол күні ғана басталғандықтан, жабдықтар алынып тасталмаған және герметикалық бұзылмағандықтан, операторлар сорғыны тез және қауіпсіз түрде қайта іске қосуға болады деп ойлады. Қатысушылардың ешқайсысы машинаның маңызды бөлігі алынып тасталғанын білмеді. Жоғалған клапанды ешкім байқамады, әсіресе қауіпсіздік клапанын алмастырған соқыр фланец жерден бірнеше метр биіктікте орналасқандықтан және көру бұрышынан тыс болды. Нәтижесінде басқару бөлмесі дерлік толығымен қирады. B модуліне жақын панельдер де ығысып, олардың бірі шағын конденсат құбырын жарып, тағы бір өрт тудырды. 23:20-де Claymore газ құбыры жарылып, Piper Alpha-дағы өртке отын қосты. Осы кезде Claymore OIM Абердиннен өндірісті тоқтату туралы бұйрық алды, сонымен бірге Piper-ге газ ағыны желісі де. Ол құбырды бұзатын (басымды азайтатын) іске қосты, бірақ ол жарылу кезінде әлі аяқталмаған. Tartan-ның газ құбыры 22:30-да тоқтатылып, оның бұзылуы 23:20-да басталды. 23:45 шамасында қатты ыстықтан тірек құрылымдары құлап, платформа құла бастады. Бірінші кран құлап, содан кейін бұрғылау мұнарасы құлады. Өрт сөндіру және коммуналдық қызметтер модулі (D) және өртке қарсы қорғалған тұрғын үй блогы, онда баспана тапқан экипаж мүшелері әлі де болған, Солтүстік теңізге құлады. Maersk Cutter, жарылыстан кейін он минуттан кейін Piper-дің бұрғылау еденін өрт мониторларымен шашуды бастады; Lowland Cavalier, мониторлары болмаған, бірақ дереу жұмыс қайығын орналастырды; және Santa Fe 135 дайындық кемесінің жабдықтау кемесі Sandhaven, жартылай су асты бұрғылау қондырғысы бірнеше шақырым қашықтықта болды және Piper Alpha-да алғашқы өрт байқалғаннан кейін бірнеше минуттан кейін суда тез құтқару кемесі болды. Кейін операцияға қатысқан басқа кемелер: Loch Shuna, Maersk Logger және Maersk Leader. Жалпы алғанда, құтқару жұмыстарына жақын маңдағы кемелерден 11 жылдам құтқару кемесі (FRC) қатысты. Tharos өзінің Sikorsky S 76 тікұшағын 22:11-де ұшырды, бірақ түтіннен Piper-ге қонуға мүмкіндік болмады. 22:23-те Tharos Piper-ден хабар алды: "Адамдар көпшілігі асхана аймағында. Tharos келді. Жол. Шлангтар. Жаман болып барады". Ол Piper Alpha-мен 22:30 шамасында соқты және платформаны салқындату үшін су айдынын пайдаланды, бұл тірі қалғандарға құбыр палубасынан және тікұшақ палубасынан қашуға көмектесті. Piper-ге оның кеңейтілетін өткелін орнату әрекеті сәтсіз болды. Tartan-ның көтерілуіне кедергі келтірген бір тірі қалған адам Tharos-қа жүзіп өтіп, өз күшімен шықты. MCP 01 көтерілуіне кедергі келтіргенде Tharos алысқа шықты. MSV өңірлік дәрігердің көмегімен ауруханамен жабдықталған, сондай-ақ қаныққан терең суға түсу тобынан келген парамедиктермен жабдықталған. Кемедегі тікұшақ алаңында жаралыларды қабылдау және алғашқы көмек көрсету орталығы құрылды. Silver Pit-тің FRC бірінші жарылыстан екі минут ішінде шығарылып, 13 минут ішінде солтүстік-батыс бұрышынан алғашқы тоғыз адамды құтқарып алды. Ол барлығы 29 адамды құтқарып алды, ал Silver Pit өзі тағы сегіз адамды құтқарып алды. Tartan көтерілуіне кедергі келтіргенде Silver Pit алысқа шықты. MCP 01 көтерілуіне кедергі келтіргенде, палубадағы арқандар тұтанды және кеме одан әрі алысқа шықты. Lowland Cavalier жұмыс қайығын жіберді, ол солтүстік-батыс бұрышында арқаннан құлаған екі адамды алды. Бірінші газ көтерілуіне кедергі келтіргенде, жұмыс қайығы экипажы судың ішінде баспана тапты. Sandhaven-нің FRC арқандардан түскен төрт адамды алды. Ол қайта оралып, MCP 01 көтерілуіне кедергі келтіргенде тағы екі адамды алды. Осы сәтте, қайықтың пернесі қиындыққа тап болды. Қайық өртке оранды, тірі қалғандар мен үш экипаж мүшесі суға лақтырылды. Барлығы, қосақтауы Иэн Летамнан басқа, қаза тапты. Іздеу және құтқару тікұшақтары судың ішінде тірі қалғандарды іздеуге сәтсіз әрекет жасады және құтқару кемелерінен жаралыларды Tharos-қа және Абердин Корольдік ауруханасына жеткізді. 7 шілдеде сағат 1:20-ға дейін Bristow Helicopters-тің азаматтық Sikorsky S 61 тікұшағы медициналық шұғыл көмек тобымен оқиға орнына келді. Қайтыс болған 135 адамның денелерінен көпшілігі түтін мен газды тыныс алғаннан қайтыс болды, тек төрт адамның өлімі күйік салдарынан, ал бірнеше адам теңізге секіргеннен алған жарақаттардан қайтыс болды. Бес адам тікұшақ палубасынан бірнеше метр биіктіктен Солтүстік теңізге секірген тірі қалғандар еді. Көптеген тірі қалғандар (61-дің 37-сі) MV Silver Pit немесе оның жылдам құтқару қайығымен құтқарылды, оның қосақтауы Джеймс Кларк кейіннен Джордж медалін алды, сондай-ақ Sandhaven-нің Иэн Летам да. Джордж медалін алғандардың қатарында Methil-ден Чарльз Хаффи, Абердиннен Эндрю Килох және Обаннан Джеймс МакНилл де болды. Sandhaven экипажының мүшелері Малькольм Стори, Алнесс-тен, және Брайан Батчелор, Скунторп-тан, қаза болғандары үшін Джордж медальдерімен марапатталды.

At 7:45, 6 July 1988, the permit to work forms for the day shift were issued and signed. Of the two condensate pumps, both located in module C, pump B was operating to displace the platform's condensate for transport to the coast, while pump A was due for maintenance. Two permits were issued to that effect, one for a pump overhaul and another for the removal of the pump's pressure safety valve (PSV #504), which was due for recertification. During the day, pump A was electrically and mechanically isolated, but containment was not broken. The PSV, instead, was removed. The open condensate pipe upstream of the PSV was temporarily sealed with a disk cover (a flat metal disc also called a blind flange or blank flange). It was hand tightened only. Because the work could not be completed by 18:00, the blind flange remained in place. The on duty engineer filled in information on the PSV removal permit to the effect that pump A was not ready and must not be switched on under any circumstances. However, this information was not provided in the pump overhaul permit. The night shift started at 18:00 with 62 men running Piper Alpha. As the on duty custodian was busy, the engineer neglected to inform him of the condition of pump A. Instead, he placed the PSV permit in the control centre and left. This permit disappeared and was not found. At 21:45, condensate pump B stopped and could not be restarted. This was likely due to the formation of hydrates and the consequent blockage of gas compression pipework, following problems with the methanol system. The operators were anxious to reinstate condensate pumping capacity. Failure to do so would have meant needing to stop the gas compressors and venting to the flare all the gas that could not be processed. Around 21:52 a search was made through the documents to determine whether condensate pump A could be started. The permit for pump A overhaul was found but that for its PSV removal was not. The valve was at a distance from the pump, so the permits were stored in different boxes, as they were sorted by location. Because the overhaul had just started on the day, with no equipment removed or containment broken, the operators were under the impression that the pump could be put back in operation quickly and safely. None of those present were aware that a vital part of the machine had been removed. The missing valve was not noticed by anyone, particularly as the blind flange replacing the safety valve was several metres (yards) above ground level and obstructed from view. As a result, the control room was almost entirely destroyed. Panels around module B were also dislodged, with one of them rupturing a small condensate pipe, thus creating another fire. The Claymore gas line ruptured at 23:20, adding even more fuel to the already massive jet fires on board Piper Alpha. At this point the Claymore OIM had received orders from Aberdeen to shut down production, and the gas flowline to Piper with it. He had initiated a pipeline blowdown (depressurization) but this was not yet complete at the moment of the rupture. Tartan's gas pipeline had been shut down around 22:30, with its blowdown commencing around 23:20. Around 23:45, with critical support structures failing from the intense heat, the platform began to collapse. One of the cranes fell first, followed by the drilling derrick. The generation and utilities module (D) and the fireproofed accommodation block, still occupied by crewmen who had sheltered there, then slipped into the North Sea. Maersk Cutter, which started dousing the drilling floor of Piper with her fire monitors as early as ten minutes after the blast; Lowland Cavalier, which had no monitors but immediately deployed a workboat; and converted supply ship Sandhaven, which was the standby vessel for Santa Fe 135, a semi submersible drilling rig several miles away, and had her fast rescue craft in the water minutes after she spotted the first fire on Piper Alpha. Other vessels that attended the operation later were Loch Shuna, Maersk Logger and Maersk Leader. Overall, 11 fast rescue crafts (FRC) from nearby vessels were involved in the rescue operations. Tharos launched her Sikorsky S 76 helicopter at 22:11 but it was unable to land on Piper due to smoke. At 22:23 Tharos received a message from Piper: "People majority in galley area. Tharos come. Gangway. Hoses. Getting bad." She drew alongside Piper Alpha around 22:30 and used her water cannon to cool the platform, which was useful in assisting survivors escape from the pipe deck and helideck. Attempts to deploy her extendable gangway over to Piper were unsuccessful. One survivor who jumped when the Tartan riser failed swam to Tharos and climbed out unaided. When the MCP 01 riser failed, Tharos withdrew to away. The MSV was equipped with a hospital with an offshore medic assisted by diver paramedics from a saturation diving team. A triage and reception area were set up on the vessel's helideck to receive injured casualties. Silver Pit's FRC was launched within two minutes of the first explosion and rescued the first nine people from the northwest corner within 13 minutes. She rescued a total of 29 people, with Silver Pit herself rescuing a further eight. When the Tartan riser failed Silver Pit withdrew to away. When the MCP 01 riser failed, rope on the deck began to smoulder and the vessel withdrew further away. Lowland Cavalier deployed a workboat that picked up two people who had fallen from a rope at the northwest corner. When the first gas riser failed, the workboat crew sheltered in the water. Sandhaven's FRC picked up four men who had climbed down ropes. She returned and picked up two more when the MCP 01 riser failed. At that moment, the craft's propeller got entangled in debris. The boat was engulfed in the fire, throwing the survivors and the three crew into the water. All perished with the exception of coxswain Iain Letham. The search and rescue helicopters made unsuccessful sweeps for survivors in the water and ferried injured survivors from rescue vessels to Tharos and to Aberdeen Royal Infirmary. A civilian Sikorsky S 61 of Bristow Helicopters carrying a medical emergency team arrived at the scene by 1:20 on 7 July. Of the 135 deceased whose bodies were recovered, the vast majority died from inhalation of smoke and gas, with only four indicating death from burning, and several others from injury sustained from jumping into the sea. Five were the survivors that jumped off the helideck from a height of into the North Sea. The largest number of survivors (37 out of 61) were recovered by MV Silver Pit or her fast rescue boat, whose coxswain James Clark later received the George Medal, as did Iain Letham of the Sandhaven. Others awarded the George Medal were Charles Haffey from Methil, Andrew Kiloh from Aberdeen, and James McNeill from Oban. Sandhaven crewmates Malcolm Storey, from Alness, and Brian Batchelor, from Scunthorpe, were awarded George Medals posthumously.

Салдары

Төтенше жағдайды тиімдірек эвакуациялау үшін уақыт жеткілікті болды ма деген мәселеде дау бар. Төтенше жағдайды басқару үшін өте маңызды жүйелер – қоғамдық хабарлама/жалпы дабыл, авариялық қуат, қауіпсіз бейімдеме және, ең бастысы, құтқару шөлмектері – нашар платформа дизайны салдарынан жойылды немесе жұмыс істемей қалды. Төтенше жағдайға жауап беру жоспарында сипатталған іс-шараларды орындау іс жүзінде мүмкін болмады. Сонымен қатар, OIM белгіленген процедуралардан тыс ойлауға және дереу эвакуацияға бұйрық беруге қабілетсіз болған болуы мүмкін. Өрттің шамамен 200 метр биіктікте және секундына 100 гигаваттқа дейін жететін жалызы бар екені, яғни Ұлыбританияның жалпы энергия тұтынуынан үш есе көп екені есептелді. Іске асыру жауапкершілігі реттеуші органға – 57 рет, операторларға – 40 рет, өнеркәсіпке жалпы – 8 рет және күтудегі кеме иелеріне – 1 рет жүктелді. Осы ұсыныстар 1992 жылғы «Теңіз қауіпсіздігі туралы» заңның қабылдануына және 1992 жылғы «Теңіздік орналымдар (қауіпсіздік туралы) ережелерінің» жасалуына әкелді. Осы ұсыныстардың ең маңыздысы операторлардан қауіпсіздік туралы есеп беруді талап ету және Ұлыбританияға бөлінген Солтүстік теңіз аймағындағы пайдалану операцияларының қауіпсіздігін бақылау жауапкершілігін Энергетика министрлігінен Денсаулық сақтау және қауіпсіздік басқармасына ауыстыру болды, себебі өндіріс пен қауіпсіздікті бір агенттік қадағалау мүдделер қақтығысына алып келді.

Азаматтық іс

Оксидентал және олардың сақтандырушылары, Лондонның Ллойд компаниясы, аман қалғандар мен қаза тапқандардың отбасыларына барлығы 220 миллион доллар төледі. Кейіннен, Occidental Petroleum компаниясының құқық жалғасы, Lloyd's және Elf Enterprise Caledonia Ltd компаниялары, апат кезінде Piper-да жұмыс істеген бірқатар мердігер компанияларға қарсы азаматтық іс қозғады. Апатқа жауапкершілік платформа операторы мен апат алдында кемеде жұмыс істеген мердігерлер арасында бөлісу керек деген аргументке сүйене отырып, Elf жауапкерлерден зардап шеккендер мен олардың отбасыларына төленген ақшаның бір бөлігін қайтарып алуды талап етті. Бұл компаниялардың арасында British Telecommunications, Wood Group және Stena Offshore компаниялары болды. 1997 жылы лорд Каплан Шотландия тарихындағы ең ұзақ азаматтық сот процесінде үкім шығарып, жарылыста қаза тапқан екі жұмысшы – Роберт Вернон (қаза болғаннан кейін патшаның Батырлыққа көрсеткен ерлігі үшін мақтау қағазын алған) және Саттонға қатысты шешім қабылдады. Лорд Каплан Саттонның алынып тасталған PSV сорғысының сорғы жағындағы соқыр фланец бұрандаларын қатайта алмағанын, ал Вернонның сорғыны оның жай-күйін тексермей қайта іске қосқанын анықтады. Вернон Occidental компаниясында, ал Саттон Score (UK) Ltd мердігерлік компаниясында жұмыс істеген. Вернон мен Саттонға қатысты шешім құрбандардың отбасылары арасында қырқыс дау тудырды. 1997 жылы лорд Капланның қабылдаған шешімдерінің бірінде, принцип бойынша мердігерлер Elf-ке өтемақы төлеуге міндетті болғанымен, Elf-тің сақтандырушылары жауапкер мердігерлерден ақшаны қайтарып ала алмайды, себебі Elf Lloyd's компаниясымен толық өтемақы алған болатын. Elf және Lloyd's бұл шешімге Шотландиядағы Court of Session-ның Inner House-на шағымданып, 1999 жылдың желтоқсанында олардың пайдасына шешім шығарылды. Кейіннен мердігерлер 2001 жылдың қараша айында Лондонның Лордтар палатасына шағымданды, бірақ олардың шағымы қабылданбады. Нәтижесінде Elf және олардың сақтандырушылары жинақталған сыйақымен бірге 136 миллион фунт стерлинг қайтарып алды. Piper Alpha апатының ұзақ мерзімді салдары – мұнай және газ өнеркәсібіндегі жұмысшылардың кәсіби одағы, Offshore Industry Liaison Committee-тің құрылуы болды. Одақ, әлі де Солтүстік теңіздегі әртүрлі платформалардан құралған бейресми комитет ретінде, 1989 және 1990 жылдардың жазында ірі ереуілдер ұйымдастырды. Piper Bravo 1992 жылы Alpha-ны алмастыру үшін орнатылып, 1993 жылдың ақпанында өндіріске кірісті. Alpha-ның орнын белгілейтін буй орнатылды және ол Bravo-дан шамамен қашықтықта орналасқан. 1998 жылдан бастап, 10 жылдық мерейтойдан бір ай өткен соң, Роберт Гордон университетінің Абердин травма зерттеу орталығының директоры профессор Дэвид Александр Piper Alpha апатының ұзақ мерзімді психологиялық және әлеуметтік салдарына қатысты зерттеу жүргізді. Ол 36 аман қалған адамды сұхбат беруге немесе сауалнамаларды толтыруға көндірді. Бұл топтың көбісі психологиялық проблемалар туралы хабарлады. Сұхбаттасқандардың 70% астамы жарақаттан кейінгі стресс бұзылысының психологиялық және мінез-құлқылық белгілерін көрсетті. 28 адам (немесе 78%) апаттан кейін жұмыс табуда қиындықтарға тап болғанын айтты; кейбір оффшорлық жұмыс берушілер Piper Alpha аман қалғандарын «Джонастар» – бақытсыздық әкелушілер деп қарады, олар басқа платформалар мен қондырғыларда қабылданбайтын еді. Қаза тапқандардың отбасы мүшелері мен аман қалғандар да түрлі психологиялық және әлеуметтік проблемалар туралы айтты. Александр сондай-ақ: «Бұл жігіттердің кейбіреулері Piper-ден бұрынғыдан да мықтырақ. Олар өздері туралы көп нәрсе білді, құндылықтарын өзгертті, кейбір қарым-қатынастар нығайды. Адамдар өздерінің білмеген күштері бар екенін түсінді. Көптеген ерлік оқиғалар орын алды» деді.

Occidental and their insurers, Lloyd's of London, paid survivors and families of the dead a total of $220 million in settlements. Later, Lloyd's and Elf Enterprise Caledonia Ltd, successors to Occidental Petroleum, brought civil proceedings against a number of contractor companies who were working on Piper at the time of the accident. Based on the argument that the responsibility for the accident should be shared among the platform operator and the contractors working onboard immediately prior to the accident, Elf was seeking to recover from the defendants a part of the monies paid to the injured and the affected families. Among the companies involved were British Telecommunications, Wood Group, and Stena Offshore. Giving verdict in what was then the longest civil trial in Scottish history, in 1997 Lord Caplan ruled that two workers who were killed in the explosion, Robert Vernon (who had posthumously received the Queen's Commendation for Bravery) Lord Caplan found that Sutton had failed to tighten the bolts of the blind flange at the suction side of the removed PSV, and that Vernon had put the pump back in operation without checking its status first. Vernon was employed by Occidental and Sutton by contractor Score (UK) Ltd. The finding against Vernon and Sutton was controversial among the families of the victims. One of the 1997 rulings by Lord Caplan was that, albeit in principle contractors were obliged to indemnify Elf, Elf's insurers could not claim back monies from the defendant contractors, because Elf had already largely been indemnified by Lloyd's. Elf and Lloyd's appealed this finding in Scotland to the Inner House of the Court of Session, which decided in their favour in December 1999. Subsequently, the contractors appealed the decision to the House of Lords in London in November 2001, but their appeal was rejected. As a result, Elf and their insurers were able to recoup £136 million with accrued interest. A lasting effect of the Piper Alpha disaster was the establishment of the Offshore Industry Liaison Committee, the trade union for oil and gas rig workers. The union, while still in the form of an unofficial committee drawn from different North Sea rigs, organized large strikes in the summers of 1989 and 1990. Piper Bravo was installed in 1992 to replace Alpha and commenced production in February 1993. A wreck buoy marking Alpha's remains was installed and lies approximately from Bravo. Beginning in 1998, one month after the 10th anniversary, professor David Alexander, director of the Aberdeen Centre for Trauma Research at Robert Gordon University carried out a study into the long term psychological and social effects of Piper Alpha. He managed to find 36 survivors who agreed to give interviews or complete questionnaires. Almost all of this group reported psychological problems. More than 70% of those interviewed reported psychological and behavioural symptoms of post traumatic stress disorder. Twenty eight (or 78%) said they had difficulty in finding employment following the disaster; some offshore employers apparently regarded Piper Alpha survivors as "Jonahs" – bringers of bad luck, who would not be welcome on other rigs and platforms. The family members of the dead and surviving victims also reported various psychological and social problems. Alexander also stated, "some of these lads are stronger than before Piper. They've learned things about themselves, changed their values, some relationships became stronger. People realised they have strengths they didn't know they had. There was a lot of heroism took place."

Ескерткіштер

1989 жылы Австралияның Виктория сауда үйі кеңесі көңіл айту туын сыйға тартты, ол қазір Абердин теңіз мұражайында сақталуда. 1991 жылдың 6 шілдесінде апаттың үшінші жылдығына орай Абердиндегі Хазлхед саябағындағы Роза бағында Король ана ескерткіш мүсінін ашты. Оны шотланд мүсінші Сью Джейн Тейлор жасады. Оның көптеген туындылары мұнай өнеркәсібі мен оның төңірегіндегі оқиғаларға негізделген, тіпті ол 1987 жылы Piper Alpha-ға барып көрген. 1992 жылы Стратклайд ауылдық саябағында сол өңірден қаза тапқандарды еске алу үшін ескерткіш тас орнатылды. Абердиндегі Сент-Николас шіркеуіндегі Мұнай шіркеуі 1990 жылы Солтүстік теңіздегі мұнай өндірісінің 25 жылдығын белгілеу үшін құдайыланды. Шіркеуде Ұлыбритания суларында қаза тапқандардың барлық есімдері жазылған естелік кітабы сақталады.

БАҚ-та

Бұл оқиға 1990 жылы STV деректі телехикаясы "Rescue" сериясында, RAF Lossiemouth әуежайындағы RAF іздеу және құтқару күштері туралы "Piper Alpha" эпизодында көрсетілген. Кездейсоқ, фильм түсіру тобы апат кезінде Лоссимуттағы құтқару топтарын түсіріп, Piper Alpha апаты кезінде тікұшаққа ілесіп, оқиғаларды тікұшақ құтқару 138-ден тікелей түсірді. 1998 жылы 10 жылдығына орай Австралияның Prospero Productions компаниясы "Paying for the Piper" атты деректі фильмін шығарды. Оны жазған және өндірген Эд Панчард, ол өрттен құтылып шыққан суға түсушілердің бірі. Фильм Пунчардтың Шотландияға оралып, өткенімен бетпе-бет келуін және Occidental компаниясының өкілдерімен кездесуін көрсетеді. 2004 жылы National Geographic бұл оқиғаны "Seconds from Disaster" деректі фильмінде "Солтүстік теңіздегі жарылыс" эпизоды ретінде көрсетті. 2008 жылдың 6 шілдесінде BBC Radio 3 Стивен Фелпстің 90 минуттық пьесасын "Piper Alpha" деп атады. Каллен тергеуіне берілген нақты дәлелдерге сүйене отырып, сол түні болған оқиғалар 20 жыл өткеннен кейін дәл минутта қайта баяндалды. Сондай-ақ 2008 жылы апаттың 20 жылдығына орай, "Біз ұмытпаймыз" атты сахналық пьесаны Абердин сахналық өнерлер ұйымы тапсырыс етті және драматург Майк Гибб жазды. Ол Абердинде мерейтойға дейінгі аптада қойылды, ал соңғы қойылым 2008 жылдың 6 шілдесінде, 20 жылдығы күні өтті. 2011 жылы Ли Хатчон аман қалғандармен бірнеше сұхбат алған "The Men of Piper Alpha" деректі фильмін өндірді және режиссерлік етті. 2013 жылы апаттың 25 жылдығына орай, британдық оффшорлық мұнай және газ индустриясының бастамасы Step Change in Safety "Remembering Piper: The Night That Changed Our World" атты видеоны шығарды. Онда BBC радиосының пьесасынан үзінділер мен Сью Джейн Тейлордың суреттері бар. 2013 жылы "Түнгі от" атты деректі фильм де жарық көрді. Оны Berriff McGinty Films түсірді және STV бірлесіп өндірді. Продюсер және оператор Пол Берриф "Құтқару" сериясын түсіру кезінде Sea King Rescue 138 ұшағының экипажында болды. 2017 жылы Smithsonian Channel-дың "Make It Out Alive!" деректі фильмдер сериясының "Мұнай платформасының жарылысы" эпизоды апатқа арналды, онда Джефф Болландс, Иан Летам, Чарльз Хаффи және Пол Берриф сияқты адамдармен сұхбат алынды. 2018 жылы трагедияның 30 жылдығына орай "Монополия" ойынының арнайы нұсқасы шығарылды. Оны Солтүстік теңіздегі мұнай және газ саласында жұмыс істейтін бірнеше компания демеп қойды, соның ішінде төрт теміржол станциясының орнына Брент платформалары қойылған Shell сияқты ірі компаниялар да бар. Ойынды шығару Хазлхед паркіндегі ескерткішті күтіп-ұстауға қаражат жинау акциясының бір бөлігі болды. Ойын қорабының қақпағында Piper Alpha суреттері және "Piper Alpha 30 жылдығы" деген жазу болды, бұл ойынды "Piper Alpha Монополиясы" деп атауға себеп болды. Кейбір аман қалғандар мен құрбандардың отбасылары ойынды "беймүміндікке толы" және "аурушаң әзіл" деп айыптап, теріс пікір білдірді. Ойын басқаша дизайнмен қайта шығарылды, бұл оның мұнай және газ (Piper Alpha тақырыбындағы емес) Монополиясының нұсқасы екенін нақтылау үшін. Сондай-ақ 2018 жылы апат Джеймс Несбиттің "Британияны өзгерткен апаттар" тарихи деректі фильмдер сериясында көрсетілді. Апаттан аман қалғандар мен құрбандардың туыстары куәлік берді. 2023 жылы 35 жылдығын атап өту үшін жазушы Майк Гибб өзінің сахналық пьесасын "I Had Never Heard a City Cry Before" атты романға адапталады, бұл фраза пьесадан алынған цитата.

The incident was featured in the 1990 STV documentary television series Rescue, about the RAF Search and Rescue Force at RAF Lossiemouth, in the episode "Piper Alpha". Coincidentally, the film crew had been documenting the rescue teams at Lossiemouth at the time of accident and were able to accompany the helicopter during the Piper Alpha disaster, filming events as they happened from helicopter Rescue 138. In 1998, on the occasion of the 10th anniversary, Prospero Productions of Australia released the documentary Paying for the Piper. It was written and produced by Ed Punchard, who was one of the divers that managed to escape the inferno. The film follows Punchard's return to Scotland to confront his past and culminates in a meeting with Occidental officers. In 2004, National Geographic featured this incident in its Seconds from Disaster documentary as the episode "Explosion in the North Sea". On 6 July 2008, BBC Radio 3 broadcast a 90 minute play by Stephen Phelps entitled Piper Alpha. Based on the actual evidence given to the Cullen Inquiry, the events of that night were retold 20 years to the minute after they happened. Also in 2008, to mark the 20th anniversary of the disaster, a stage play, Lest We Forget was commissioned by Aberdeen Performing Arts and written by playwright Mike Gibb. It was performed in Aberdeen in the week leading up to the anniversary with the final performance on 6 July 2008, the 20th anniversary. In 2011, Lee Hutcheon produced and directed The Men of Piper Alpha, a documentary with several interviews to the survivors. In 2013, on the 25th anniversary of the disaster, the video Remembering Piper: The Night That Changed Our World was released by British offshore oil and gas industry initiative Step Change in Safety. It incorporates passages from the BBC radio play and artwork by Sue Jane Taylor. The documentary film Fire in the Night was also released in 2013. It was made by Berriff McGinty Films and co produced by STV. Producer and cameraman Paul Berriff had been with Sea King Rescue 138 during the filming of the Rescue series. In 2017 the episode "Oil Rig Explosion" of the Smithsonian Channel documentary series Make It Out Alive! focused on the disaster, with interviews to, among others, Geoff Bollands, Iain Letham, Charles Haffey, and Paul Berriff. In 2018, a special edition of the Monopoly board game was released to commemorate the 30th anniversary of the tragedy. It was sponsored by a number of companies working in the North Sea offshore oil and gas industry, including majors such as Shell, whose Brent platforms substituted for the four train station squares. The game release was part of a fundraiser for the maintenance costs of the memorial in Hazlehead Park. The box lid prominently featured Piper Alpha imagery and a "Piper Alpha 30th Anniversary" title, which led the game to be referred to as the "Piper Alpha Monopoly". The reactions of some of the survivors and victims' families were negative, calling the game "callous" and a "sick joke". The game was re released with a different design to clarify that it was really an oil and gas (and not a Piper Alpha themed) Monopoly edition. Also in 2018, the disaster was featured on the History documentary series James Nesbitt's Disasters That Changed Britain. Testimonials were heard from survivors and relatives of victims. In 2023, to mark the 35th anniversary, writer Mike Gibb adapted his stage play as a novel titled I Had Never Heard a City Cry Before, a quote from the script.