Кіріспе

Фиджилік атақ – Рату – Фиджилік басшыларына арналған құрметті атақ.

Рату – Фиджилік басшыларға арналған австронезиялық атақ. Әйел басшыларға арналған теңдес атақ – ади (айтылуы ), оны жоғары дәрежелі әйелдер қолданады. Малай тілінде «рату» атағы – ява мәдениетіндегі биліктегі патша немесе патшайымды білдіретін дәстүрлі құрметті атақ (бірақ қазіргі заманда ол кез келген елдің патшайымы мен патшайымына, мысалы, «Рату Елизавета II» және «Рату Камилла» сияқты қолданылады). Сондықтан Явада патша сарайы «кератон» деп аталады, ол «ке» және «ан» префикстерімен және «Рату» сөзінен құралған, патшаның резиденциясын сипаттайды. Рату: ерлерге арналған басшылық атақ, ол тек белгілі бір жерлерде жеке тілдесу үшін немесе басшының аты алдында қолданылады. Фиджилік атақтың бастауы – Верата, және ол өткен ғасырда Фиджиге тарады, қазір көптеген жергілікті, кіші басшыларға, сондай-ақ үлкендерге қолданылады. Осы типтегі атаудың түйіні Тонгадан келген. Қатаң айтқанда, бұл атақ тек Вератаға ғана тиесілі. Өз заманында Какобау немесе оның әкесі Таноа ешқашан Рату атағын қолданған емес. Ол 1874 жылғы Бағыну шартында Какобаудың немесе басқа басшының атымен бірге кездеспейді. (Ерекшелік ретінде, 1850 жылдары Рату Мара Капайвай Рату сөзін қолданған аз адамдардың бірі болды, бірақ бұл атақ емес, есім болуы мүмкін.) Кейінгі фиджиліктер оны Тана мен Какобаудың есімдеріне кейіннен қосты. Бау аралындағы Какобау ескерткіш шіркеуі қазір Рату Какобау шіркеуі деп аталады. Рату жеке есім немесе тегі ретінде де қолданылуы мүмкін. Атақ басшы есімнің бөлігі ретінде, осы атты иелену арқылы алынуы мүмкін. Мұндай жағдайларда ол әдетте басшылық мәртебені білдірмейді. Ади – әйелдерге теңдес атақ, кейде Лауда Яди деп естіледі.

Фиджидің ақсүйектері

Фиджи аристократиясы шамамен жетпіс басшыдан тұрады, олардың әрқайсысы дәстүрлі түрде белгілі бір аймақты басқарған әулеттен шыққан. Басшылардың дәрежесі әртүрлі, кейбіреулері басқа басшыларға бағынышты болған. Вусарату тайпасы Бау халқы арасында ең жоғары тайпа болып есептеледі, бірақ Туи Каба тайпасының басшысы билікке келгенге дейін. Ол Вусарату мүшелерінің барлығын елден қуды. Олар Баудың Вунивалуы немесе Туи Левукасының (Баудың ең биік басшысы, Вити-Левудың шығыс жағында, Фиджидің ең көп халқы бар аралы) мұрагерлері. Ол 1871 жылы өзін «Туи Вити / Фиджи патшасы» деп жариялады (оны тек британдықтар мен Вити-Левудың бірнеше провинциялары мойындады). Ол 12 жоғары басшымен бірге 1874 жылы аралдарды Ұлыбританияға өткізді. Басқа да маңызды тайпалар – Вуанирева (Лау аралдарының дәстүрлі билеушілері) және Ай Со’ула (Вануа Левудың дәстүрлі билеушілері). Колониалдық билік кезінде (1874–1970) британдықтар Фиджидің дәстүрлі басшылық құрылымын сақтап, оны пайдаланды. Олар кейін Басшылар Кеңесі деп аталған кеңес құрды, ол бастапқыда консультативтік орган болған, бірақ ол қуатты конституциялық институтқа айналды. Конституциялық тұрғыдан алғанда, ол Фиджи президентін (британдық монархияға ұқсас, көбінесе құрметті лауазым), вице-президентті және Парламенттің «жоғарғы палатасының» – 32 сенатордың 14-ін таңдауға арналған сайлау коллегиясы ретінде жұмыс істейді, ол көптеген заңдарға вето құқығына ие. Қалған 18 сенаторды Премьер-министр (9), Оппозиция жетекшісі (8) және Ротума Кеңесі (1) тағайындайды; бұл тағайындалғандардың кейбіреулері де жоғары дәрежелі болуы мүмкін. (Сенат Ұлыбританияның Лордтар палатасының үлгісі бойынша құрылды, ол тұқым қуалайтын және өмірлік пэрлерден тұрады). Президенттік, вице-президенттік және он төрт сенаторлық лауазымдар – тағайындалуы жоғары дәрежелі тұлғалар бақылайтын жалғыз конституциялық лауазымдар. Тәуелсіздік алғаннан кейін Фиджидегі басшылар парламенттік орындар үшін қарапайым халықпен тең бәсекелесті. Тәуелсіздік алғаннан кейінгі жылдары бұл басшылар класын жақтады, өйткені қарапайым халық оларды өздерінің көшбасшылары деп қарады және көбінесе оларға дауыс берді. Бірнеше сайлауда жалпы сайлау құқығымен сайланатын Палатаның көптеген этникалық фиджилік мүшелері жоғары дәрежелі болды, бірақ соңғы сайлауларда басшылар мен қарапайым халық арасындағы айырмашылық азайды, өйткені қарапайым халық білімді болды және билік құрылымына енуге мүмкіндік алды. Алайда, фиджиліктер басшыларға зор құрметпен қарастырады. 1987 жылғы төңкеріс және 2000 жылғы үшінші төңкеріс сияқты дағдарыстық жағдайларда, қазіргі саяси институттар құлаған кезде Ұлы Басшылар Кеңесі көбінесе басшылық беру үшін араласты.