Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америка-канадтық кәсіпкер және өнер жинаушы (1843–1915)
American Canadian businessman and art collector (1843–1915)
Сэр Уильям Корнелиус Ван Хорн (3 ақпан 1843 – 11 қыркүйек 1915) ең алдымен 1885 жылы жобаланған мерзімінен кем уақытта аяқталған, алғашқы канадалық трансконтинентальдық теміржол құрылысын басқаруымен танымал. 1888 жылы ол Лорд Маунт Стивеннен кейін Канадалық Тынық мұхиты теміржолының (CPR) президенті болды. 1891 жылы Ванкувер мен Гонконг арасында тұрақты қызмет көрсетуді бастаған CPR теңіз көлігі бөлімін ұйымдастыру оның еңбегі болды. Ол сондай-ақ 1890 жылдары CPR-дің сәнді қонақүй бизнесіне кеңеюіне жетекшілік етті. 1900 жылы Куба теміржол компаниясын құрған консорциумның белгілі мүшесі де осы кісі болды. Ол Монреальдің Алтын шаршы миліндегі Ван Хорн сарайында тұрды.
Sir William Cornelius Van Horne, (February 3, 1843September 11, 1915) is most famous for overseeing the construction of the first Canadian transcontinental railway, a project that was completed in 1885, in under half the projected time. He succeeded Lord Mount Stephen as president of the Canadian Pacific Railway (CPR) in 1888. He was responsible for launching the sea transport division of the CPR, which inaugurated regular service between Vancouver and Hong Kong in 1891. He also presided over the expansion of the CPR into the luxury hotel business in the 1890s. He was also a prominent member of the syndicate that created the Cuba Railroad Company in 1900. He lived at the Van Horne Mansion in Montreal's Golden Square Mile.
Ата-бабалары мен ерте өмір
1843 жылы Иллинойс штатының ауылдық аймағында дүниеге келген Ван Хорн сегіз жасында отбасымен бірге Джолиетке (Иллинойс штаты) көшіп келді. Ол Корнелиус Ковенховен Ван Хорнның (1794–1854) екінші әйелі Мэри Миниер Ричардспен, Огайо штатының Сандуски қаласында туған үлкен баласы еді. Корнелиус Юнион колледжінде заңды оқыған, бірақ отбасын батысқа алып, шаруашылықпен айналысып, байлық табуға тырысты. Алайда, бақытсыздық оқшауланды – үйі, амбары мен заң кітаптары өртеніп кетті, содан кейін бірінші әйелі де қайтыс болды. Шаруашылықтан бас тартып, ол заңға оралып, Вилл округінің (Иллинойс штаты) тіркеушісі болды, отбасын Джолиетке көшірді. Корнелиус қалаға алғашқы жарғысын алуға белсенді түрде атсалысты, осының арқасында ол Джолиеттің тұңғыш мэрі болып сайланды. Кейін қала жаңа көпір салғанда, ол Ван Хорн көпірі деп аталды.
Born in 1843 in rural Illinois, Van Horne moved with his family to Joliet, Illinois, when he was eight years old. He was the eldest child of Cornelius Covenhoven Van Horne (1794–1854) by his second wife Mary Minier Richards of Sandusky, Ohio. Cornelius studied law at Union College, but took his family out west to seek his fortune farming. Misfortune followed as his house, barns and law books were destroyed by fire, and his first wife died shortly afterwards. Abandoning farming, he returned to the law and became Recorder of Will County, Illinois, moving his family to Joliet, Illinois. Cornelius was active in getting the city its first charter, and because of this he was elected Joliet's first mayor. When the city later built a new bridge it was named the Van Horne Bridge.
Мансап
Төрт жасында Ван Хорн теміржолдарда жұмыс істей бастады, 1864 жылға дейін Иллинойс орталық теміржолында түрлі лауазымдарда қызмет етті. Кейін ол Чикаго және Алтон теміржолында 1878–1879 жылдары бас бастық болып жұмыс істеді. 1882 жылы ол Канадалық Тынық мұхиты теміржолының бас директоры болып тағайындалды, 1884 жылы вице-президент, 1888 жылы президент, ал 1899 жылы басқарма төрағасы болды. Ол Канаданың бірінші трансконтиненталдық теміржолының ірі құрылысын басқаруымен ең белгілі, және оның басшылығымен бұл жоба жоспарланған мерзімнен кеміне қарағанда аяқталды. Ван Хорн теміржолды біріктірілген коммуникация және көлік жүйесі деп есептеді және директорлар мен акционерлерді теміржолға толықтыру үшін телеграф қызметін және экспресс жүк жеткізу қызметін құруға көндірді. Ван Хорн теміржол индустриясының барлық аспектілерін жақсы білді, тіпті локомотив жүргізуді де білді. Бай адам болған ол кейін Куба теміржол компаниясына инвестор болды, ол 1901 жылы Гавананы екі шығыс провинциясымен (Камагуэй және Ориенте) және Сантьяго-де-Куба қаласымен байланыстырған алғашқы трансұлттық теміржолды салды. 1885 жылдан бастап ол Канаданың сауда және қаржы өмірінің барлық салаларымен тығыз байланысты болды және публицист ретінде саяси және экономикалық мәселелер бойынша өз пікірін білдірді. Сэр Уильям 1889 жылы Монреальде үй сатып алып, оны кеңейтті, кейін ол Ван Хорн үйі деп аталды. 1891 жылы ол жазғы резиденциясын салуға кірісті, оны «Ковенховен» деп атады, ол Министр аралында, Нью-Брансуиктің Сент-Эндрюс курортының жанында орналасқан. Аралға Фанди шығанағының төмен су кезінде табиғи құмдық жолмен жетуге болады. Ван Хорн 1895 жылдан 1915 жылға дейін Макгилл университетінің басқарушысы болды және Франция импрессионистерінің туындыларын алғашқылардың бірі болып сатып алды. Ол өзі де суретші болған, оның сақталған туындылары қазір Монреаль көркемсурет мұражайы және Ковенховен сияқты мұражайларда сақтаулы. Оның басқа да қабілеттеріне мүсін жасау, сәулет, скрипкада ойнау, қазбаларды жинау, шаруашылық, ботаника және бағбандалық кірді. Ван Хорн 1915 жылы 72 жасында Монреальдегі Корольдік Виктория ауруханасында қайтыс болды, оның мәйіті Иллинойс штатының Джолиет қаласындағы Оуквуд зиратына жерленді. Оның Монреальдегі үйі 1973 жылы даулы түрде бұзылды.
At the age of fourteen, Van Horne began working on railroads, serving in various capacities on the Illinois Central Railroad until 1864. He went on to work for the Chicago and Alton Railway, serving as general superintendent 1878–1879. In 1882, he was appointed general manager of the Canadian Pacific Railway, becoming its vice president in 1884 and president in 1888, finally becoming chairman of the board in 1899. He is most famous for overseeing the major construction of the first Canadian transcontinental railway, a project that, under his leadership, was completed in under half the projected time. Van Horne considered the railway an integrated communications and transportation system and convinced the directors and shareholders to create a telegraph service and an express freight delivery service as a complement to the railway. Van Horne was knowledgeable in nearly every element of the railway industry, including operating a locomotive. A wealthy man, he later became an investor of the Cuba Railroad Company, which built the first trans country railway connecting Havana with the two eastern provinces (Camaguey and Oriente) and the city of Santiago de Cuba in 1901. From 1885 onward he was more and more associated with every branch of Canadian mercantile and financial life, and as a publicist gave expression to his views on political and economic questions. Sir William purchased and enlarged a house in 1889 later known as the Van Horne Mansion in Montreal, Quebec. In 1891 he began building his summer estate, which he named "Covenhoven", on Minister's Island, adjacent to CPR's resort town of St. Andrews, New Brunswick. The island estate is accessible by a natural sandbar road during the Bay of Fundy's low tide. Van Horne was a governor of McGill University from 1895 to 1915 and was one of the first in Canada to acquire artworks by members of the French impressionist movement. He was himself a painter, with his surviving works now residing in museums such as the Montreal Museum of Fine Art and Covenhoven itself. His other talents included sculpture, architecture, playing the violin, fossil collection, farming, botany and gardening. Following Van Horne's death at the Royal Victoria Hospital, in Montreal, Quebec in 1915 at the age of 72, his remains were interred at Oakwood Cemetery in Joliet, Illinois. His Montreal home in the Golden Square Mile was controversially demolished in 1973.
Құрметтер
Ван Хорн 1894 жылы королева Викторияның туған күніне орай, Санкт-Майкл және Санкт-Джордж орденінің құрметті кавалер-командоры атанды. Американдық азамат болғандықтан, ол техникалық түрде "Сэр" аталымын алуға құқылы емес еді; дегенмен, одан кейін оған "Сэр Уильям" деп тіл тигізілді. Альберта провинциясының Калгари қаласында орналасқан Ван Хорн институты Калгари университеті, Атабаска университеті және Альберта университетімен байланысты. Ол теміржол, әуе, теңіз және автомобиль тасымалы, құбырлар, электр энергиясы және ақпараттық желілерді қоса алғанда, тасымалдау саласына қатысты зерттеулер мен саясатты зерттейді. Ванкувер қаласындағы Сэр Уильям Ван Хорн атындағы бастауыш мектеп Ван Хорнның Британдық Колумбияға қосқан үлесінің құрметіне оның есімімен аталған. Ван Хорнның есімімен Канаданың Монреаль, Торонто, Садбери, Виннипег, Брэндон және Регина қалаларындағы бірнеше көшелер аталған. Кубада Камагуэй қаласының теміржолға жақын орналасқан ауданы, Камагуэй теміржол станциясының алдындағы көше және Холгуин провинциясындағы шағын қала Ван Хорнның есімімен аталады. Ван Хорнның Министрлер аралындағы жазғы резиденциясы 1996 жылы Канаданың ұлттық тарихи ескерткіші деп жарияланды. 1999 жылы Уильям Ван Хорн "Ұлттық: теміржолшылар мен құрылысшылар" санатында Солтүстік Америка теміржол даңқы залына енгізілді. 2011 жылы Ван Хорн CPR құрылысына арналған 45 минуттық IMAX фильмі – Rocky Mountain Express-те көрсетілді.
Van Horne was made an honorary Knight Commander of the Order of St Michael and St George in Queen Victoria's 1894 Birthday Honours. As an American citizen, he was technically not entitled to the prefix "Sir"; nonetheless, he was thereafter addressed as "Sir William". The Van Horne Institute, based in Calgary, Alberta, is affiliated with the University of Calgary, Athabasca University and the University of Alberta and conducts research and policy studies related to all things carriage related, including rail, air, shipping and road transportation, pipelines, electricity and information networks. Sir William Van Horne Elementary School in Vancouver, B. C., is named after Van Horne, in honour of his contributions to British Columbia. There are streets named for Van Horne in several Canadian cities including Montreal, Toronto, Sudbury, Winnipeg, Brandon, and Regina. In Cuba, a borough (near to the railways) of the city of Camaguey, a street in front of the Camaguey railways station, and a small town in the province of Holguín are named after Van Horne. Van Horne's summer estate on Minister's Island was designated a National Historic Site of Canada in 1996. In 1999, William Van Horne was inducted into the North America Railway Hall of Fame in the category of "National: Railway Workers & Builders." In 2011, Van Horne was featured in Rocky Mountain Express, a 45 minute IMAX film about the construction of the CPR.