Тынық мұхиты трассасының тарихы

Кіріспе

Тынық мұхиты трассасы – АҚШ-тың батыс жағалауындағы Тынық мұхиты аймағында солтүстік-оңтүстік бағытта өтетін бірнеше тас жолдың атауы, бұл атау заңмен ресми түрде бекітілген немесе кеңінен қолданылады.

Сипаттама

Жақсы жолдарды қолдаушы және жол салудың пионері Сэм Хилл, түпнұсқа Тынық мұхиты тас жолын "ұлттық автокөлік жолы" ретінде салуға ең басты түрткі болды; ол Канада-АҚШ шекарасындағы Вашингтон штатының Блейн қаласынан, өзінің Бейбітшілік аркасын салар жерінен, Орегон арқылы Калифорнияның солтүстік-батысындағы Сискию тауларына дейін созылды. Жол 20-ғасырдың басында, АҚШ нөмірленген тас жолдар жүйесі құрылғанға дейін салынды. 1926 жылы оның 2715 км (1687 миль) асфальтталған бөлігі сол кездегі әлемдегі ең ұзын үздірілген асфальтталған жол болды. Кейіннен Тынық мұхиты тас жолы солтүстікке Британдық Колумбияның Ванкувер қаласына, ал оңтүстікке Оңтүстік Калифорнияның Сан-Диего қаласына дейін, Сан-Франциско арқылы созылды. Тынық мұхиты тас жолының автокөлік жолы Ванкуверден Канада-АҚШ шекарасына дейін 99-шы Британдық Колумбия тас жолы, шекарадан Калифорнияның Сакраменто аңғарындағы Ред-Блафф қаласына дейін – 99-шы АҚШ тас жолы, Ред-Блаффтан Калифорнияның Дэвис қаласына дейін – 99-шы АҚШ тас жолы (батыс бөлігі), Дэвистен Сан-Францискоға дейін – 40-шы АҚШ тас жолы, ал Сан-Францискодан Сан-Диегоға дейін – 101-ші АҚШ тас жолы болды. Бұл бағыттың көп бөлігі қазір Калифорниядағы 5-ші Interstate тас жолы болып табылады, Вудленд пен Лос-Анджелес аралығында 113-ші мемлекеттік тас жол, 80-ші Interstate тас жолы және содан кейін 101-ші АҚШ тас жолы қолданылады. Көптеген бағыттар Тынық мұхиты тас жолы деп аталады. Орегон штатында 5-ші Interstate тас жолы ресми түрде №1 Тынық мұхиты тас жолы деп танылды (Орегон тас жолдары мен бағыттарына қараңыз). 1923 жылы аяқталған Орегонның Тынық мұхиты тас жолы Миссисипи өзенінің батысындағы шекарадан шекараға дейінгі асфальтталған алғашқы тас жол болды. Калифорнияда 5-ші Interstate тас жолы (Орегонның Тынық мұхиты тас жолы) Редингтен оңтүстікке қарай Ред-Блаффқа дейін шекараны келе-жатып бірден Каскад Кереметтерінің елі тас жолына айналады. Одан оңтүстікке қарай, Оңтүстік Калифорния арқылы Батыс жағалау автокөлік жолы немесе Алтын штат автокөлік жолы сияқты басқа атаулар беріледі. "Тынық мұхиты тас жолы" атауы қазіргі уақытта Орегон мен Вашингтонның бір бөлігіндегі 5-ші Interstate тас жолына ғана сәйкес келеді, бірақ Калифорнияда емес. Сан-Диего халықаралық әуежайының жанындағы 101-ші АҚШ тас жолының ескі бөлігі "Тынық мұхиты тас жолы" деп аталады және қазір жергілікті билік тарапынан күтіледі.

Good roads advocate and road building pioneer Sam Hill was perhaps the main motivating force behind building the original Pacific Highway as a "national auto trail"; from Blaine, Washington, on the Canada–US border, where he would build his Peace Arch, through Oregon to the Siskiyou Mountains of northwestern California. The road was built in the early 20th century—long before the United States Numbered Highway System was established. In 1926, its 1687 mile (2715 km) of pavement made it the longest continuous stretch of paved road in the world at the time. The Pacific Highway later extended north to Vancouver, British Columbia, and south through San Francisco to San Diego in Southern California. The Pacific Highway auto trail became British Columbia Highway 99 from Vancouver to the Canada–United States border, U. S. Route 99 from the border to Red Bluff, California, in the Sacramento Valley; U. S. Route 99W from Red Bluff to Davis, California, in the Central Valley; U. S. Route 40 from Davis to San Francisco; and U. S. Route 101 from San Francisco to San Diego. This alignment is now mostly Interstate 5 in California, except between Woodland, and Los Angeles, where it uses State Route 113, Interstate 80 and then U. S. Route 101. Several routes are named Pacific Highway. In Oregon, Interstate 5 is now officially the Pacific Highway No. 1 (see Oregon highways and routes). First completed in 1923, Oregon's Pacific Highway was the first border to border paved highway west of the Mississippi River. In California, Interstate 5 (Oregon's Pacific Highway) immediately becomes the Cascade Wonderland Highway as soon as it crosses the border, as far as Red Bluff, south of Redding. South from there, it takes on other names such as West Side Freeway or Golden State Freeway, through southern California. The name "Pacific Highway" only currently corresponds with I 5, for a limited stretch of Interstate 5, in Oregon and part of Washington, but not in California. An old freeway section of U. S. Route 101 parallel to Interstate 5 near the San Diego International Airport is known as "Pacific Highway," and is now locally maintained.

Тарих

Тынық мұхиты тас жолының кең аумағы (шамамен 600 миль (966 км), Калифорния штатының Стоктон қаласынан Вашингтон штатының Ванкувер қаласына дейін) Сискию жолының бағытын тым жақыннан ілесіп өтті. Сискию жолы – Тынық мұхитының солтүстік-батысын Калифорнияның Орталық аңғарымен байланыстырған ежелгі американдық жергілікті халықтардың жолдарының желісіне негізделген. 1820 жылдарға таман Гудзон шығанағы компаниясының аңшылары бүгінгі Вашингтон штаты мен "Альта-Калифорния" арасында жүріп-қозғалу үшін болашақ Тынық мұхиты тас жолының маршрутын алғашқы болып пайдаланды. 19 ғасырдың екінші жартысында керуендер, дилижанстар және Орталық Тынық мұхиты темір жолы да Сискию жолының бағытымен жүрді. 20 ғасырдың басында, шамамен 1910 жылы, кәсіпкер Сэм Хилл Вашингтон және Орегон үкіметтеріне Сискию жолының бойымен автомобиль жолдары салуға лобби жасады, соңғы мақсаты – Канададан Мексикаға дейін толыққанды асфальтталған автокөлік жолын салу еді.