Пьетро Беллуски: Америкалық архитектордің өмірі мен шығармалары
Pietro Belluschi
Пьетро Беллуски – көрнекті американдық архитектор, 1000-нан астам ғимараттың авторы. Заманауи сәулет өнеріндегі еңбектері, MIT архитектура мектебінің деканы болды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Американдық архитектор
American architect
Пьетро Беллуски (18 тамыз 1899 жыл - 14 ақпан 1994 жыл) – итальяндық-американдық сәулетші. Қазіргі заманғы сәулет өнерінің көрнекті өкілі, ол 1000-нан астам ғимараттың жобасын жасаған. Италияның Анкона қаласында дүниеге келген Беллуски сәулетшілік карьерасын Орегон штатының Портленд қаласындағы фирмада суретші болып бастады. Ол шамамен 20 жылдың ішінде ұлттық деңгейде танымал болды, бұл оның 1947 жылғы алюминиймен қапталған Equitable ғимаратының арқасында мүмкін болды. 1951 жылы ол МТИ Сәулет және Жоспарлау мектебінің деканы болып тағайындалды және 1965 жылға дейін осы қызметте болды, сонымен қатар көптеген маңызды жобалар бойынша серіктес және дизайн кеңесшісі ретінде жұмыс істеді, ең белгілісі – 1963 жылғы Pan Am ғимараты. 1972 жылы Америка Архитекторлар Институтының алтын медалімен марапатталды.
Pietro Belluschi (August 18, 1899 – February 14, 1994) was an Italian American architect. A leading figure in modern architecture, he was responsible for the design of over 1,000 buildings. Born in Ancona, Italy, Belluschi began his architectural career as a draftsman in a Portland, Oregon firm. He achieved a national reputation within about 20 years, largely for his 1947 aluminum clad Equitable Building. In 1951, he was named the dean of the MIT School of Architecture and Planning, where he served until 1965, also working as collaborator and design consultant for many high profile commissions, most famously the 1963 Pan Am Building. He won the American Institute of Architects' Gold Medal in 1972.
Ерте өмір
Пьетро Беллуски 1899 жылы Италияның Анкона қаласында дүниеге келген. Ол Италияда өсті және Бірінші дүниежүзілік соғыста Италия Ұлыбритания, Франция және кейін АҚШ-пен одақтас болған кезде итальяндық қарулы күштерде қызмет етті. Италияға оралмай, ол Айдахо штатында кен инженері болып қысқа ғана уақыт жұмыс істеді, күніне 5 доллар табады, бірақ одан кейін Портлендтегі А. Э. Дойлдің архитектуралық кеңсесіне қосылды. Италиядағы достары Бенито Муссолини мен фашистік үкімет билікке келе жатқандықтан үйге қайтудан сақтандырғандықтан ол АҚШ-та қалды. 1953 жылы ол Ұлттық дизайн академиясының қауымдасқан мүшесі болып сайланды, ал 1957 жылы толық мүшесі атанды. 1950 жылдан 1955 жылға дейін ол АҚШ-тың Көркемсурет комиссиясында президенттік тағайындамамен қызмет етті. Ол Америка сәулетшілер институтының (AIA) мүшесі болды және 1972 жылы институттың ең жоғары наградасы – AIA алтын медалімен марапатталды. Беллуски Вашингтондағы Вьетнам соғысы ардагерлерінің ескерткішіне арналған жеңімпаз жобаны таңдаған қазылар алқасының құрамында болды.
Pietro Belluschi was born in Ancona, Italy, in 1899. He grew up in Italy and served in the Italian armed forces during World War I when Italy was allied with Great Britain, France, and later the United States. Instead of returning to Italy, he worked briefly as a mining engineer in Idaho earning $5 per day, but he then joined the architectural office of A. E. Doyle in Portland, He remained in the U. S., as friends in Italy had cautioned him to not return home because of the rise to power of Benito Mussolini and the Fascist government. In 1953, he was elected into the National Academy of Design as an Associate member, and became a full member in 1957. He served as a presidential appointee on the U. S. Commission of Fine Arts from 1950 to 1955. He was a Fellow in the American Institute of Architects (AIA), and was awarded the AIA Gold Medal, the highest award given by the institute, in 1972. Belluschi was on the jury that selected the winning design for the Vietnam Veterans Memorial in Washington, D. C.