Дон Лесли Линд: американдық астронавт, физик. Ғарыш сәулелерін зерттеген, жоғары энергиялық ядролық физика докторы. NASA-дағы еңбектері мен ғылыми жетістіктері.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық ғарышкер (1930–2022)
American astronaut (1930–2022)
Дон Лесли Линд 1953 жылы Юта университетін физика мамандығы бойынша үздік дипломмен аяқтады. Әскери-теңіз авиаторы ретінде Линд Берклидегі Калифорния университеті үшін ұшу барысында ғарыш сәулелерінің фотоэмульсияларын жоғары биіктікте алуға ерікті болды. Бұл оған Берклиде оқуға түсуге мүмкіндік берді, онда Линд Лоренс сәулелену зертханасында пион-нуклон шашырауын зерттеді және 1964 жылы жоғары энергиялы ядролық физика ғылымдарының докторы ғылымын қорғады. НАСА-дан демалысқа шыққан кезінде ол 1975-1976 жылдары Аляска университетінің Фэрбенкс қаласындағы Геофизика институтында докторантурадан кейінгі зерттеулер жүргізді.
Don Leslie Lind He received a Bachelor of Science degree with high honors in physics from the University of Utah in 1953. As a Naval Aviator, Lind volunteered to take high altitude photo emulsions of cosmic rays for the University of California, Berkeley during flights. This helped him enroll at Berkeley, where Lind researched pion nucleon scattering in the Lawrence Radiation Laboratory and earned a PhD in high energy nuclear physics in 1964. During a leave of absence from NASA, he conducted postdoctoral research at the University of Alaska Fairbanks' Geophysical Institute from 1975 to 1976.
Әскери-теңіз қызметі
Линд бакалавриатты бітіргеннен кейін Ньюпорттағы АҚШ Әскери-теңіз күштері офицерлер даярлау мектебіне оқуға түсті. Ұшқыш болуға әзілдеп өтініш білдіргенімен, Линд өзінің тағайындалуын өзгерте алмады, бірақ ұшуды ұнататынын байқады. 1955 жылы Техас штатының Корпус-Кристи қаласында ол "Алтын қанаттар" алды және Сан-Диегода және USS Hancock әуе кемесінде төрт жыл әскери қызметін өтеді. Линд әскери және НАСА мансабында 4500 сағаттан астам ұшу уақытын жинады, оның 4000 сағаты реактивті ұшақтарда болды.
Lind enrolled at the United States Navy Officer Candidate School at Newport, Rhode Island, after completing his undergraduate education. After jokingly requesting flight training, Lind was unable to change his assignment and found that he enjoyed flying. He received his Wings of Gold in 1955 at NAS Corpus Christi, Texas, and served four years on active duty with the Navy at San Diego and aboard the carrier USS Hancock. Lind logged more than 4,500 hours of flight time during his naval and NASA careers, 4,000 of which were in jet aircraft.
Астронавт алдындағы дайындық және іріктеу
1964 жылдан 1966 жылға дейін Линд NASA Годдард ғарыш ұшу орталығында ғарыш физигі ретінде жұмыс істеді. Линд төртінші және алтыншы ғарышкерлер тобынан өзгеше, медицина дәрігерлері мен Ph.D. ғылымдарынан тұратын топтардың білікті ұшқыштар болмауына байланысты, "Original Nineteen" деп аталған ғарышкерлермен бірге ұшқыш ретінде таңдалды. Дегенмен, ол және 5-ші топтағы әріптесі Брюс МакКэндлес II (АҚШ Әскери-теңіз академиясын үздік бітіруші және Стэнфорд университетінде электротехника саласы бойынша магистр дәрежесін алған) академиялық білімі мен сынау ұшқышы тәжірибесінің жетіспеуіне байланысты NASA-да ғалым-астронавттар ретінде қарастырылды, бұл мәселені Дек Слейтон, Ал Шепард және басқа NASA басшылары үнемі атап өтті; осы және басқа факторлар олардың ұшу кестесінде ілгерілеуін тежеді.
From 1964 to 1966, Lind worked at the NASA Goddard Space Flight Center as a space physicist. Lind was selected as a pilot with other "Original Nineteen" astronauts in contrast to the fourth and sixth astronaut groups, which consisted of medical doctors and Ph. D. scientists who were not qualified pilots. However, he and Group 5 colleague Bruce McCandless II (the salutatorian of his United States Naval Academy class and the recent recipient of a master's degree in electrical engineering from Stanford University) were nonetheless treated as scientist astronauts by NASA due to their academic training and lack of test pilot experience that Deke Slayton, Al Shepard and other NASA managers emphasized; among other factors, this would delay their progression in the flight rotation.
Аполлон
Геолог-астронавт Харрисон Шмитпен бірге Линд Аполлон 11 ғарыш кеңістігіндегі жұмыс жоспарын (миссиялардан кейін деректерді беруді жалғастыратын Аполлон Ай үстіндегі эксперименттер жиынтығын қоса алғанда) және Ай бетінде пайдаланылған басқа да құралдарды әзірлеуге және сынақтан өткізуге көмектесті. Ол сондай-ақ Аполлон 11 және Аполлон 12 миссияларында капсулалық байланыс операторы ретінде жұмыс істеді. Шмитт, Линд және Оуэн Гарриотт – Аполлон Ай модулін басқарудың маңызды алғы шарты болып табылатын, кеңейтілген тікұшақпен оқытылған жалғыз ғалым-ғарышкерлер. Экипаж мүшелерінің кезекпен алмасу ережелеріне сәйкес, Линдтің Аполлонның тоқтатылған миссияларының бірінде немесе жоспарланған Аполлон бағдарламасының ұзақ мерзімді Айды зерттеу миссияларында Шмиттен кейін екінші ғалым-ғарышкер Ай модулі пилоты ретінде қатысуы мүмкін деп саналады.
Along with geologist astronaut Harrison Schmitt, Lind helped to develop and demonstrate the flight plan for the Apollo 11 EVA (including the Apollo Lunar Surface Experiments Packages that would continue to relay data following the missions) and other tools used on the lunar surface. He also served as a capsule communicator on the Apollo 11 and Apollo 12 missions. Schmitt, Lind and Owen Garriott were the only scientist astronauts to receive advanced helicopter training, a key prerequisite for piloting the Apollo Lunar Module. Due to standard crew rotations, it is believed that Lind would have followed Schmitt as the second scientist astronaut Lunar Module Pilot on one of the canceled Apollo missions or projected long range Apollo Applications Program lunar survey missions.
Skylab (көзіне көрінбейтін)
Кейінгі Аполлон миссияларының біртіндеп тоқтатылуы және ААП-ның Skylab бағдарламасына өзгеруі кезінде Линд 1969 жылдың тамызында соңғы жобаға ресми түрде қайта тағайындалды; Слейтонның айтуынша, Линдтің көңілі қалды, "Аполлон-20 жойылған соң, оған ұшу мүмкіндігі болмайтынын түсіндім". Линд пен 6-шы топтың ғалым-астронавты Уильям Б. Леноир бірге Skylab филиалының Жер ресурстарын зерттеу тобын құрады. Астронавтарға неге және қалай миссияларға тағайындалатындары туралы көп мәлімделмеді. Skylab дәуірінде Линд докторлық ғылымының арқасында бейресми түрде "ғылыми ұшқыш" ретінде танылды. Дэвид Шейлердің сөзінше, Линд "миссияның Жер ресурстарын зерттеу жиынтығы бойынша жұмысының нәтижесінде [Skylab 4] экипажында ғылыми ұшқыш ретінде неге болмағанын түсіне алмады"; бұл ішінара тәжірибесіне және мамандануына байланысты болуы мүмкін, өйткені барлық негізгі экипаж ғылыми ұшқыштары 4-ші топтан таңдалған. Сонымен қатар, Skylab 4 ғылыми ұшқышы Эдвард Гибсон (Линд сияқты атмосфералық физик) күн физикасы бойынша зерттеу бағдарламасын қабылдады және Линд әлі Айға миссияға жіберуге дайын болған кезде Аполлон телескопының орнатылысын құрастырумен айналысты. Ол Леноирмен бірге оқудан өтті және қызметін ауыстыруды ұсынды, бірақ Линд бастапқы тапсырмасын сақтап қалуды жөн көрді, себебі құтқару миссиясының (командир мен ұшқышты қабылдай алатын) жүзеге асу ықтималдығы жоғары болды, ал ғарыш бағдарламасының ұшу мүмкіндіктері азайып бара жатқан еді. Алайда, Эбби – Шмиттің жақын досы, ол 1976 жылдан 1988 жылға дейін ұшу операцияларының директоры ретінде Астронавт корпусының тағайындамаларын бақылаған – 1969 жылы «Вашингтон Пост» газетінде жарияланған және ғалым-астронавттар арасындағы наразылықты ашыққа шығарған есеппен Линдтің ынтымақтастығына наразылық білдірді. Ол сондай-ақ Линдтің ғарыш бағдарламасына қатысты "барлық мәселелер" бойынша шағымданғанын айтты, оны ғалым-астронавттар тобымен (соның ішінде Стори Масгрейвпен) байланыстырып, Эббиді "күшті лауазымға қол жеткізген, есімсіз "ат ұстаушы" ретінде қарады" деді. Эбби Линдтің ұшуын тоқтатуға мүмкіндік бермесе де, олардың шиеленіскен қарым-қатынасы астронавттың ұшу кестесінде ілгерілеуіне кедергі келтірді. 1974 жылы ол Ғылым және қолданбалар басқармасына қайта тағайындалды, бұл оның ғалым-астронавт мәртебесін ресми түрде бекітті.
Amid the gradual cancellation of the later Apollo missions and the devolution of the AAP into the Skylab program, Lind was formally reassigned to the latter effort in August 1969; according to Slayton, who noted Lind's disappointment, "with the cancellation of [Apollo] 20, I could see I just wasn't going to have a flight for him". Together, Lind and Group 6 scientist astronaut William B. Lenoir comprised the Earth Resources Group of the Skylab Branch Office. Astronauts knew little of why or how they were assigned to missions. By the Skylab era, Lind was informally perceived as a "scientist pilot" because of his doctorate. According to David Shayler, Lind "could never understand why he was not on the [Skylab 4] crew as science pilot" due to his work on the mission's Earth resources package; this could be attributed in part to seniority and specialization, as all of the prime crew science pilots were drawn from Group 4. Additionally, Skylab 4 Science Pilot Edward Gibson (like Lind, an atmospheric physicist) had taken on a research program in solar physics and worked on the Apollo Telescope Mount while Lind was still on track to be assigned to a lunar mission. Although he cross trained with Lenoir and briefly proposed swapping positions with his crewmate, Lind elected to retain his original assignment due to the greater likelihood of the rescue mission (which could only accommodate the commander and pilot) amid the space program's dwindling flight opportunities. However, Abbey—a close friend of Schmitt who would eventually oversee Astronaut Corps assignments as director of flight operations from 1976 to 1988—took umbrage at Lind's cooperation with a 1969 report in The Washington Post that exposed rampant dissatisfaction among the scientist astronauts. He also alleged that Lind complained about "any and all subjects" related to the space program, associating him with a coterie of scientist astronauts (including Story Musgrave) who perceived Abbey as a "faceless 'horse holder' who had worked his way into a powerful job." Although Abbey could not forestall Lind's eventual flight, their acrimonious relationship played a key role in hindering the astronaut's progression in the flight rotation. He was reassigned to the Science and Applications Directorate in 1974, formally codifying his status as a scientist astronaut.