Көгілдір күнқос (Cinnyris asiaticus) туралы мәліметтер
Purple sunbird
Қызғылт күмісқұс (Cinnyris asiaticus) – Оңтүстік және Оңтүстік-Шығыс Азияда кездесетін шағын құс. Негізгі тағамы – нектар, сондай-ақ жәндіктермен қоректенеді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Құс түрлері
Species of bird
Қызғылт күнқұс (Cinnyris asiaticus) – күнқұстар тұқымдасына жататын шағын құс. Олар негізінен Оңтүстік және Оңтүстік-Шығыс Азияда кездеседі, бірақ Араб түбегінің кейбір бөліктеріне дейін таралған. Басқа күнқұстар сияқты, олар негізінен нектармен қоректенеді, бірақ жас ұрпақтарын тамақтандырған кезде жәндіктерді де жейді. Олардың ұшуы жылдам және тікелей, ал нектарды алу үшін олар колибри сияқты ауада тоқтау арқылы қоректенеді, бірақ көбінесе гүлдердің түбінде қоныстанады. Еркектердің түсі күшті күн сәулесінде толығымен қара болып көрінуі мүмкін, бірақ жақыннан қарағанда немесе жақсы жарық жағдайында қызғылт түсті жылтырлығы байқалады. Мекеңдері жоғары жағы зәйтүн түсті, ал төменгі жағы сарғыш.
The purple sunbird (Cinnyris asiaticus) is a small bird in the sunbird family found mainly in South and Southeast Asia but extending west into parts of the Arabian peninsula. Like other sunbirds they feed mainly on nectar, although they will also take insects, especially when feeding young. They have a fast and direct flight and can take nectar by hovering like a hummingbird but often perch at the base of flowers. The males can appear all black in harsh sunlight but the purple iridescence is visible on closer observation or under good light conditions. Females are olive above and yellowish below.
Сипаттама
Бұл кішкентай күнқұсының салыстырмалы түрде қысқа мүсізі, қараңғы және қысқа, тікбұрышты аяқталатын құйрығы бар, айқын жыныстық диморфизмге ие. 10 см-ден кем ұзындығы бар, олардың төмен қарай иілген мүсізі және нектармен қоректенуге көмектесетін шүберек ұштармен жабдықталған түтікшелі тілдері бар. Аталықтарының жоғарғы жағы жылтыр металл көгілдірден күлгін қараға дейін, ал қанаттары қара қоңыр болып көрінеді. Көбейтілген аталықтарының астыңғы жағы да сол күлгін қара түсті, бірақ көбейтілмеген аталықтарының астыңғы жағы сары түсті болғанда, ортасында қара жолақ болуы мүмкін. (Бұл тұтылу құстары бұрын C. currucaria түріне жатқызылған. Мойыншамасындағы қауырсындағы қызыл қоңыр жылтыр көбінесе көбейту маусымдарында байқалады. Ұрғашыларының жоғарғы жағы зәйтүн түсті, ал астыңғы жағы сарғыш. Көздің үстінде ақшыл суперцилиум бар. Көз жолағы қараңғы. Жұтқыншағы мен кеудесі сары, құйрыққа қарай ағарады. Аталық және аналықтарының құйрық қауырсындарының шеттері ақ түсті. Номинативті түрі Үндістанның шөлді аймағының шығысында және Гималайдың оңтүстігінде, Үндістанның батысы мен оңтүстігіне және Шри-Ланкаға дейін таралған. Олар негізінен жазықтарда кездеседі, бірақ Оңтүстік Үндістанда 2400 м-ге дейін және Гималайда 1700 м-ге дейін көтеріледі. Brevirostris тұқымы Арабия түбегінен Иран, Ауғанстан, Пәкістанға дейін, Раджастан мен Гуджараттың құрғақ аймақтарында таралған. Дегенмен, олар қыста Гоаға жақын оңтүстікке қарай ұшып баруы мүмкін. Бұл форманың кеудесіндегі сары түктерде аздап жасыл рең бар. Intermedius тұқымы Орисса мен Андхра-Прадеш шекарасынан солтүстікке қарай Бангладеш, Мьянма және Индокитайға дейін созылады. Бұл құстардың қозғалысы толыққанды түсініксіз. Баратпурда сақиналанған аталық Дехра-Дуннан 350 км солтүстікке қарай табылған.
This small sunbird has a relatively short bill, a dark and short square ended tail with distinctive sexual dimorphism. Less than 10 cm long they have a down curved bill with brush tipped tubular tongues that aid in nectar feeding. The male is glossy metallic bluish to purplish black on the upper parts with the wings appearing dark brown. The breeding male also has underparts of the same purplish black, but non breeding males may show a central streak of black on yellow underparts. (Birds in this eclipse plumage were once designated as a species, C. currucaria. The maroon shine on the feathers of the collar around the neck is visible mainly during the breeding seasons. Females are olive brown above with a yellowish underside. There is a pale supercilium beyond the eye. There is a darkish eye stripe. The throat and breast are yellow, becoming pale towards the vent. The outer tail feathers are tipped in white both in the male and female. The nominate subspecies is distributed in India east of the desert region and south of the Himalayas extending to the west and south of India and Sri Lanka. They are found mainly on the plains but going up to 2400 m in southern India and up to 1700 m in the Himalayas. The race brevirostris is found in the dry zone from the Arabian Peninsula into Iran, Afghanistan, Pakistan until the dry zone of Rajasthan and Gujarat. These may, however, winter south near Goa. This form has a slight tinge of green in the pectoral yellow tufts. The race intermedius extends from the border of Orissa and Andhra Pradesh northwards into Bangladesh, Myanmar and Indochina. The movements of these birds are not well understood. A male ringed in Bharatpur was recovered in Dehra Dun, 350 km north.
Мінез-құлық және экология
Бұл құстар өте дауысты, олар шақырып, сұңқарларға немесе басқа жыртқыштарға қарсы бірігіп шабуылдайды. Әні – жылдам дірілдеуден кейін, қыңылдаған, металл дыбыстары естіледі. Басқа да дыбыстарына "chwit" немесе "chwing!" жатады. Көбею маусымы жаңбырдан бұрын, Солтүстік Үндістанда сәуірден маусымға дейін, ал Шри-Ланкада қаңтардан маусымға дейін болады. Акация, Вудфордия және Дендрофто өсімдіктерінде қоныстанады. Бірақ кейде Hamelia patens сияқты гүлдердің түбін кесіп, нектарын ұрлайды. Salvadora persica және өсірілген жүзім сияқты кішкентай жидектермен қоректенеді. Кейде жәндіктерді ұшып тұрып аулайды. Ұсыну кезінде еркек басын көтеріп, құйрығын жаяды және жартылай ашылған қанаттарымен желбіреп, кеудесіндегі қауырсындарын көрсетеді, содан кейін аналықтың алдында ән айтады. Шри-Ланкада және Оңтүстік Үндістанда ол кейде Stegodyphus sarasinorum (Eresidae) – колониялық немесе "әлеуметтік" өрмекшілердің торынан өзгертіп, жасайды және ішін қаптайды. Әдетте екі жұмыртқа салады, бірақ кейде адамдар тұратын жерлерге жақын, сымдарға немесе басқа да адам жасаған заттарға, тіпті пайдаланылмаған дәретханаға орналасады. Жұмыртқаларды 15-17 күннен кейін шайқалап шығаратын аналық ғана күтіп бағады. Аталықтары балапандарды тамақтандыруға көмектеседі, бірақ аналықтары одан да көп қатысады, балапандар өскен сайын көбірек азық іздейді. Күн құстары тұтқындықта шамамен 22 жылға дейін өмір сүруі мүмкін.
These birds are very vociferous and will call and will join to mob owls or other predators. The song is rapid rattle followed by ringing, metallic notes. Other call notes include a "chwit" or "chwing!" notes. The primary breeding season is before the Monsoons, April to June in northern India and January to June in Sri Lanka. Acacia, Woodfordia and Dendrophthoe. but they sometimes steal nectar by slitting flowers such as Hamelia patens at the base. They are known to feed on small berries such as those of Salvadora persica and cultivated grapes. Insects are sometimes caught by flycatching. In courtship displays the male raises his head, fans his tail and flutters with partly open wings that expose the pectoral tufts and sings before the female. In Sri Lanka and in southern India, it sometimes builds its nest by modifying and lining the cobweb structures formed by colonial or 'social' spiders, Stegodyphus sarasinorum (Eresidae). Two eggs are usually laid. but are sometimes built close to human habitations, attached to wires or other man made objects and even indoors in an unused toilet. Only the female incubates the eggs which hatch after 15 to 17 days. Males assist in feeding the chicks although females involve themselves to a greater extent, making more trips as the chicks get older. Sunbirds have been known to live for nearly 22 years in captivity.