Кіріспе
Алекс "Кинг" Уотцке (1872–1919) – Луизиана штатының Нью-Орлеан қаласындағы скрипкашы және оркестр жетекшісі. Оның тобы шамамен 1900–1911 жылдары және одан кейін де белгілі бір дәрежеде танымал болды. Топ рагтайм, эстрадалық музыка орындады, және, мүмкін, кейіннен джаз деп аталған музыканың алғашқы немесе ата-бабалық түрінде де болды. 1904 жылға қарай Уотцке тобының репертуарында кейін "Tiger Rag" немесе оған ұқсас әуен ретінде белгілі болған музыканың ерте нұсқасы болды; ол және оның тобы оны "No 2" деп атады, себебі Уотцке өзінің шығармаларын нөмірмен атауды қалыптастырған. Бұл "Tiger Rag" туралы ең ерте кездескен жазба болғандықтан, көптеген адамдар Уотцке оның авторы деп санайды. Александр Константин Уотцке, кіші ("Кинг") – Луизиана штаты заң шығарушы жиналысының мүшесі және 1914 жылы қайтыс болған Нью-Орлеан қаласының неміс қауымының жетекшісі Александр Константин Уотцке (үлкен) –нің ең кіші баласы. Оның бірнеше бауырлары болды. "Кинг" Уотцке – рагтайм мен джазды, бұрын негізінен афроамерикалық музыкалық жанрларды орындаған алғашқы ақ оркестр жетекшілерінің бірі, осылайша бұл музыкалық стильдерді кеңінен танымал етуге үлкен үлес қосты. Уотцке Бадди Болденнің үлгісімен өзін "Кинг" деп атауға шешім қабылдады. Ол Нью-Орлеанның француз кварталындағы балаларға монеталар тастап, өзінің келуін жариялаған, "Міне, Кинг Уотцке келеді" деген сөздерді айтқан. Кейбір адамдар Уотцке және оның "Александрдың рагтайм тобы" Ирвинг Берлиннің 1911 жылғы "Александрдың рагтайм тобы" әніне және 1938 жылғы осы аттас фильмге шынайы шабыт берген деп санайды. Фильмге атын және қаласын өзгерткеніне қарамастан, оқиғаның негізгі тұжырымдары шындыққа сәйкес келеді, деп мәлімдейді отбасы мүшелері мен Нью-Орлеан джазының тарихын зерттеушілер. Топ жазбаларда "King Watzke's Band" немесе "Dixieland Band" деп те сипатталған. Кинг Уотцке және оның тобы туралы Дэниел Хардидің Нью-Орлеан джазының тарихына арналған ғылыми кітабында айтылған. Топтың құрамында болғандар: Скрипка немесе бас-виолончель – Кинг Уотцке (жетекші); Труба – Джимми Кендалл; Кларнет – Фредди Бернс; Контрабас – Баз Харви, Эмиль Бигард; Гитара – Джимми Рут, Пэт Шилдс. Кейде Ларри Шилдс (кларнетші) және Рей Лопес (шамамен 1903–1908 жылдары) осы топпен бірге ойнаған. Сол дәуірде дыбыс жазу технологиясы жаңа болғандықтан, Уотцке мен оның тобының жазбалары сақталмаған. Алайда, бір белгісіз, коммерциялық мақсатта шығарылмаған "демо" немесе 78 айналымдық үлгілік пластинканың отбасы мүшелерінің бірінде болғандығы белгілі, бірақ Мексика шығанағындағы дауыл салдарынан ол мәңгілікке жоғалды деп есептеледі. Сонымен қатар, тіпті отбасы мүшелерінің барлық іздеуіне қарамастан, суреттері де сақталмаған. Оның әкесі, Александр Константин Уотцке, үлкен, 1851 жылы Германиядан Нью-Орлеанға көшіп келген, тері және түк саудасымен айналысқан табысты кәсіпкер болды; ол Луизиана штаты заң шығарушы жиналысында бір мерзім қызмет етті және Нью-Орлеан қаласының неміс қауымының жетекшісі болды; ол және оның отбасы Оңтүстік Рампарт көшесінде орналасқан, қазір бұзылған үлкен сарайда тұрды. Көптеген отбасы мүшелері Луизианада және АҚШ-тың басқа жерлерінде тұруда, бірақ Алекс кіші үйленбегені және тікелей ұрпақтары жоқ екені белгілі. Оның қайтыс болғаны туралы күмәндер мен даулар болғанымен, қазір Кинг Уотцке 1919 жылы испан тұмауы пандемиясы кезінде қайтыс болғаны анықталды. "Нью-Йорк Таймс" газетінде оның өлімі туралы хабар жарияланды, ал Нью-Орлеандағы отбасылық қабір тасына жазылған жазу 1919 жылдың 14 қаңтарында қайтыс болғанын көрсетеді. Алайда, "Нью-Орлеан Таймс-Пикаюн" газетінде жарияланған некрологта шамамен он жылдан кейін, 1928 жылдың 2 маусымында Александр Уотцке қайтыс болғаны туралы айтылған, бірақ бұл адам "Кингтің" жаз музыкантының туысы екені анықталды. Алекс (Кинг) Уотцке Нью-Орлеандағы Сент-Джозеф зиратындағы отбасылық қабірге жерленген. Нью-Орлеандағы және басқа жерлердегі джаз әуесқойлары мен Уотцке отбасы бүкіл әлемде 2019 жылдың қаңтар айында жанрдың алғашқы күндерінің ұмытылған джаз ұлысы Кинг Уотцкенің өлімінің 100 жылдығын атап өтті.
It is believed by some that Watzke and his band, "Alexander's Ragtime Band", were the real life inspiration for Irving Berlin's 1911 song, "Alexander's Ragtime Band", and the 1938 movie of the same name, Alexander's Ragtime Band. Even though, for the motion picture, the name and city were changed, the basics of the story appear to ring true, according to family members, and New Orleans jazz history aficionados. The band has also been described as "King Watzke's Band" or "Dixieland Band" in the written accounts cited as references. King Watzke and his band are referred to in a scholarly book by Daniel Hardie, about the history of New Orleans jazz. The following were reported to have been members of the band: Violin or Bass Viol King Watzke (leader); Trumpet Jimmy Kendall; Clarinet Freddie Burns; String Bass Buzz Harvey, Emile Bigard; Guitar Jimmy Ruth, Pat Shields. Sometimes Larry Shields (clarinetist) and Ray Lopez (from about 1903–08) played with this band. Because sound recordings were new in that era, no recordings of Watzke or his band are known to have survived. However, one unlabeled not commercially released "demo" or sample 78 rpm record was known to have been in the hands of surviving family; though it is believed forever lost due to a Gulf Coast hurricane. Also, no photos appear to have survived, even in his family, despite diligent searches. His father, Alexander Constantin Watzke, Senior, was a successful businessman, in the hide and fur trade, who immigrated to New Orleans from Germany circa 1851; he had served one term in the Louisiana State Legislature and was a leader in the German community of New Orleans; he and his family resided in a large mansion, since demolished, on South Rampart Street. Many family members continue to live in Louisiana and elsewhere in USA, although Alex Jr. is not known to have married, nor left any direct descendants. Although there had been some uncertainty or controversy about when he died, it has now been established that King Watzke died in 1919, in the Spanish flu pandemic. An obituary was published in The New York Times, and his inscription on the family tombstone in New Orleans suggests a date of death on January 14, 1919. There had been some confusion, however, as an obituary published in the New Orleans Times Picayune referred to the death of another Alexander Watzke almost a decade later, on June 2, 1928, but that person has now been established to have been the nephew of "King" the jazz musician. Alex (King) Watzke is buried in the family grave in the St. Joseph Cemetery in New Orleans. Jazz aficionados in New Orleans and elsewhere, and the Watzke family worldwide are commemorating the 100th anniversary of the death of King Watzke, the nearly forgotten jazz great of the early days of the genre, in January 2019.