Ридо Клубы – Оттавадағы 1865 жылы құрылған жекелеген әлеуметтік клуб. Парламентарийлер жиналатын орын, қазір әйелдерге де ашық. Тарихы, орналасқан жері.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Онтарио, Канададағы жеке әлеуметтік клуб.
Private social club in Ontario, Canada
Ридо клубы 1865 жылы сэр Джон А. Макдональд және сэр Джордж Этьен Картьелердің бастамасымен әуреттер клубы ретінде құрылған, бірақ 1979 жылдан бері әйелдер мен ерлер аралас клубқа айналды. Клуб тарихының көп бөлігінде оның мүшелерінің басым бөлігі парламентарийлер болды. 1876 жылы Ридо клубы 84 Веллингтон көшесінде клуб үйін салды, ол 1979 жылы өртенгенге дейін сол жерде орналасқан еді. Өрттен кейін клуб 99 Банк көшесіндегі Метрополитен Лайф ғимаратының жоғарғы қабатына көшірілді.
The Rideau Club is a private social club in Ottawa, Ontario. The club was founded in 1865 by Sir John A. Macdonald and Sir George Étienne Cartier as a gentlemen's club, but since 1979 has been mixed sex. For much of its history the club was populated primarily by parliamentarians. In 1876 the Rideau built its clubhouse at 84 Wellington Street, where it remained until the building burned down in 1979. Since the fire, the club has been located in the top floor of the Metropolitan Life Building at 99 Bank Street.
Тарих
Көп жылдар бойы Парламент ғимаратының қарсы бетінде орналасқан клуб ғимараты 1979 жылғы қазанда өртенді. Қазіргі таңда клуб Банк көшесіндегі қалалық кеңсе мұнарасының жоғарғы қабатында орналасқан. Өрт болған кезде Канада үкіметі клубтың жерін болашақ АҚШ елшілігінің бір бөлігі ретінде пайдалануға тырысты. Бұл Канададағы (және Солтүстік Америкадағы алғашқылардың бірі) қара тізім жасау дәстүріне тыйым салған алғашқы клуб болды деп хабарланды. Бұл дәстүр клубтарға еврей мүшелігіне үміткерлерді сылтаусыз кемсітуге мүмкіндік берді. Премьер-министр Лестер Б. Пирсон және басқалардың қысымына көніп, клуб Канада Банкінің губернаторы Луис Расминскийді қабылдауға келісті. Сол сияқты, 1970 жылдары, тек ерлерден ғана тұратын саясатқа байланысты туындаған даулардан кейін, клуб әйелдерге мүшелікке рұқсат берді және әйелдерге қойылған шектеулерді жойды. Клубтың солтүстік жағында орналасқан зал оның алғашқы әйел мүшесі Жан Пиготтың құрметіне аталған. Ол 1979 жылы, өрт болған жылдың өзінде Ридо клубына қабылданды. Клубтың оңтүстік жағындағы әр бөлме Канада тарихындағы маңызды тұлғаға арналған. Көбінесе бұл бөлмелер Канаданың бұрынғы премьер-министрлерінің есімдерімен аталады, бірақ біреуі Юсуф Каршқа арналған. Ол өзі салған әйгілі портреттермен толтырылған, және олар Юсуф Карш қайтыс болғаннан кейін Ридо клубына қалдырылды.
The club building, located for years across the street from the Parliament Buildings, burned down in October 1979. The club is now located on the top floor of a downtown office tower on Bank Street. At the time of the fire, the Government of Canada was attempting to expropriate the club's property to serve as part of a future U. S. embassy. It was reported to be the first club in Canada (and one of the first in North America) to disallow the use of the blackball tradition which allowed clubs to subtly discriminate against Jewish potential members, after succumbing to pressure from Prime Minister Lester B. Pearson, among others, to admit Louis Rasminsky, Governor of the Bank of Canada. Similarly, in the 1970s, after seeing controversy over its all male policy, the club allowed female members and at the same time removed restrictions on female guests. The lounge, located on the north side of the club, is named after its first female member, Jean Pigott. She was accepted to the Rideau Club in 1979, the same year as the fire. Each room on the south side of the club is dedicated to a significant person in Canadian history. Most are named after former prime ministers of Canada, but one is named after Yousuf Karsh. It is filled with famous portraits taken by him and left to the Rideau Club after his death.
Клуб тарихы
Чарльз Литтл, Ридо клубы, қысқаша тарих: алғашқы жүз жыл, 1895–1965, (Ридо клубы, 1965). Чарльз Линч, Күлден қайта тірілген: Ридо клубының тарихы, (Оттава университетінің баспасы, 1990). Кристофер Маккрири, Савуар Фэр, Савуар Вивр: Ридо клубы 1865–2015, (Дандерн Пресс, 2015).
Charles Little, The Rideau Club, a Short History: The First Hundred Years, 1895–1965, (Rideau Club, 1965). Charles Lynch, Up from the Ashes: The Rideau Club Story, (University of Ottawa Press, 1990). Christopher McCreery, Savoir Faire, Savoir Vivre: Rideau Club 1865–2015, (Dundurn Press, 2015).