HMS Bacchante: Royal Navyдің броненосцы, 1900 жылғы құрылыс. Жерорта теңізіндегі флагмандық кеме, Бірінші дүниежүзілік соғыста 7-ші крейсер эскадрильясы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Корольдік әскери-теңіз флотының крейсері
Cruiser of the Royal Navy
HMS Bacchante – 1900 жылы Корольдік әскери-теңіз флоты үшін салынған бронекрейсер. Құрылысы аяқталғаннан кейін ол Жерорта теңізі флотына, флотының крейсерлік эскадрильясының флагманы ретінде тағайындалды. 1905 жылы елге оралғаннан кейін, 1906 жылы Жерорта теңізіне қайта оралғанға дейін резервке жіберілді. Алты жылдан соң ол қайтадан елге оралды және тағы да резервке қойылды. Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанда қайтадан қолданысқа енгізілген Bacchante, 7-ші крейсерлік эскадрильяның флагманы болды. Ол соғыс басталғаннан кейін бірнеше апта өткен соң Хелиголанд шығанағындағы шайқаста болды, бірақ ешқандай қақтығысқа қатыспады. 1914 жылдың соңында Бискай шығанағында конвойлерді сүйемелдеу міндетіне ауыстырылды, ал 1915 жылдың басында Мысырға жіберілді. Bacchante содан кейін Галлиполи кампаниясы кезінде Анзак әскерлеріне теңіз артиллериясымен қолдау көрсетуге тағайындалды. Ол сәуір айында Анзак шығанағына түсуді және одан кейінгі бірнеше операцияларды қамтамасыз етті. 1916 жылдың соңында елге оралғаннан кейін, 1917 жылдың ортасында Африка жағалауында конвойлерді сүйемелдеуге жауапты 9-шы крейсерлік эскадрильяның флагманы болды. Bacchante соғыс аяқталғанға дейін онда қалды, 1919 жылы резервке жіберілді және 1920 жылы металл тескілеріне сатылды.
HMS Bacchante was a armoured cruiser built for the Royal Navy around 1900. Upon completion she was assigned to the Mediterranean Fleet as flagship of the fleet's cruiser squadron. She was reduced to reserve upon her return home in 1905 before returning to the Mediterranean in 1906. Six years later she returned home and was again placed in reserve. Recommissioned at the start of World War I, Bacchante became flagship of the 7th Cruiser Squadron. She was present at the Battle of Heligoland Bight a few weeks after the war began, but saw no combat. She was transferred to convoy escort duties in the Bay of Biscay in late 1914 before being sent to Egypt in early 1915. Bacchante was then assigned to support Anzac troops during the Gallipoli Campaign by providing naval gunfire. She covered the landing at Anzac Cove in April as well as several subsequent operations. Returning home in late 1916, she became the flagship of the 9th Cruiser Squadron on convoy escort duties off the African coast in mid 1917. Bacchante remained there for the rest of the war and was reduced to reserve in 1919 before being sold for scrap in 1920.
Дизайн және сипаттама
Баканте кемесі жалпы ұзындығы 144 метр, ал ені 21 метр, суға батып тұру тереңдігі 8 метр болатын. Ол екі 4 цилиндрлі үш есе кеңейтілетін бу қозғалтқыштарымен жабдықталған, әрқайсысы бір білікпен жұмыс істеді, бұл жалпы қуаты және ең жоғары жылдамдығы 30 Белвиль қазандығымен қамтамасыз етілді. Теңіздегі сынақтар кезінде Cressy класындағы крейсерлердің барлығы, жетекші кемеден басқа, жобаланған жылдамдықтан асып түсті. Ол көмірдің ең көп мөлшерін – тоннасын тасымалдайтын, ал оның экипажы 725-тен 760-қа дейін офицерлер мен сарбаздардан тұрды. Оның негізгі қару-жарағы екі BL Mk X зеңбірегінен тұратын, олар алдыңғы және артқы бөліктердегі бір-бірден зеңбірек мұнараларында орналасқан. Оның қосалқы қарулануы он екі BL 6 дюймдік Mk VII зеңбірегінен тұрады. Олардың сегізін басты палубаға орнатып, тек тыныш ауа райында ғана пайдалануға болатын. Олардың оқтарының максималды ұшыру қашықтығы шамамен болды. Торпедалық қайықтардан қорғану үшін 12 фунттан 12 кВт-қа дейінгі тез атуға арналған (QF) он екі зеңбірек орнатылды, сегізін жоғарғы палубадағы казематтарда және төртеуін суперструктурада. Кемеде 3 фунттық үш Hotchkiss зеңбірегі және 18 дюймдік екі торпеда түтігі де болды. "John Brown & Company" компаниясы 15 ақпанда 1899 жылы Клайдбанктегі кемежайда құрылысын бастады және 21 ақпанда 1901 жылы суға сұңғытты. 1902 жылдың қарашасында құрылысы аяқталды. Жерорта теңізіне келгеннен кейін, Брок 20 желтоқсанда капитан Кристофер Крэдокпен орын алмасты, ол осы уақытқа дейін "Андромеда" кемесінің командирі болған. Баканте 1905 жылға дейін Cradock командалығымен Жерорта теңізінде болды, содан кейін үйге оралып, резервке қойылды. Ол 1906 жылы 3-ші, кейін 6-шы крейсерлік эскадрильяда қызмет ету үшін қайта келді. 1907 жылдың қаңтарында оның командасы Уильям Рак Кинеге берілді, ол оны 1910 жылдың қазанына дейін сақтап қалды. 1911 жылғы санақ оны Жерорта теңізінде Контр-адмирал Дуглас Гэмблдің туы астында және капитандық (Flag Captain) Реджинальд Тирвитт басқарып отырғанын көрсетті. Гэмблдің флаг лейтенанты Бертрам Рамзи болды. 1912 жылы үйге оралғаннан кейін кеме үшінші флоттың резервіне тағайындалды. 1914 жылдың тамызында соғыс басталғанда, Баканте 7-ші крейсерлік эскадрильяның бас кемесі болды, ол Солтүстік теңіздегі кең он төрттенді қарауылдап, Харвичте орналасқан эсминстер мен су асты кемелерінің күшін қолдады, олар Англия мен Франция арасындағы жабдықтау жолын қорғады. 28 тамыздағы Хелиголанд шығанағындағы шайқаста кеме Голландия жағалауында резервте тұрған крейсерлер күшінің командирі Генри Кэмпбеллдің флагманы болды және ешқандай әрекетке қатыспады. 22 қыркүйекте "Бакхантес" кемесі мен оның үш апалы-сіңлілі кемесі "Бройд Фортейнс" аралдарында патрульдік әрекет жасаған кезде суға батып кеткеннен кейін, ол және оның апалы-сіңлілісі 12-ші крейсерлік эскадрильяға ауыстырылды. Олардың міндеті Англия мен Гибралтар арасындағы кемелерді сүйемелдеу болды. Баканте мен Евриал 1915 жылдың қаңтар айының соңында Суэц каналының қорғанысын нығайту үшін Мысырға жіберілді, бірақ ақпан айында олар келген кезде Суэц каналына түрік шабуылы кері қайтарылған болатын. Осы уақытқа дейін Дарданеллдің түрік қорғанысына алдын ала бомбалаулар жүргізіліп, наурыз айында сегіз әйел бауырлас солтүстікке көшірілді, өйткені Түрік теңізінің шығысында тыныш болды. 25 сәуірде Галлиполи шайқасы кезінде Анзак шығанағына қону кезінде Баканте Габа-Тепедегі түрік артиллериясының позицияларын басып тастады. Ол келесі бірнеше ай бойы Анзак буыны маңындағы күштерге, әсіресе 19 мамырда Анзак буынына үшінші шабуыл кезінде, үш пре-дредноут линкорымен бірге шабуылға қолдау көрсету үшін тағайындалған түрік артиллериясын тиімді түрде басып тастады. 28 мамырда Баканте және эсминец Бодрум портында жау кемелерін жойды. Үш айдан кейін крейсер 6 тамыздағы Лон Пайн шайқасында және 7-9 тамыздағы Чунюк Бейр шайқасында түрік әскерлерін бомбалады. Ол желтоқсан айында одақтастар Галлиполиден көшіріле бастағанда жоқ еді, бірақ оның капитаны Алжернон Бойл Анзак шығанағында эвакуацияға басшылық етті. Ол 1916 жылдың соңына дейін Жерорта теңізінде болды. 1917 жылы ақпанда Ирландия теңізінде бронекермен соқтығысқанда зақымдалды. Жөндеу жұмыстарынан кейін ол 1917 жылдың сәуірінен 1918 жылдың қарашасына дейін Сьерра-Леонедегі 9-шы крейсерлік эскадрильяның флагманы болды. 1919 жылы сәуірде Чатхэмде Бакантеге ақы төленді және 1920 жылы 1 шілдеде металл тескілеуге сатылды.
Bacchante was designed to displace The ship had an overall length of 472 feet (144 m), a beam of 69 feet (21 m) and a deep draught of 26 feet (8 m). She was powered by two 4 cylinder triple expansion steam engines, each driving one shaft, which produced a total of and gave a maximum speed of The engines were powered by 30 Belleville boilers. On their sea trials all of the Cressy class cruisers, except the lead ship, exceeded their designed speed. She carried a maximum of of coal and her complement ranged from 725 to 760 officers and ratings. Her main armament consisted of two breech loading (BL) Mk X guns in single gun turrets, one each fore and aft of the superstructure. Her secondary armament of twelve BL 6 inch Mk VII guns was arranged in casemates amidships. Eight of these were mounted on the main deck and were only usable in calm weather. They had a maximum range of approximately with their shells. A dozen quick firing (QF) 12 pounder 12 cwt guns were fitted for defence against torpedo boats, eight on casemates on the upper deck and four in the superstructure. The ship also carried three 3 pounder Hotchkiss guns and two submerged 18 inch torpedo tubes. was laid down by John Brown & Company at their shipyard in Clydebank on 15 February 1899 and launched on 21 February 1901. and was completed in November 1902. On arrival in the Mediterranean, Brock changed places on 20 December with Captain Christopher Cradock, who had until then been in command of Andromeda. Bacchante remained in the Mediterranean under Cradock's command until 1905 when she returned home and was placed in reserve. She returned there in 1906 for service with the 3rd and later the 6th Cruiser Squadrons, and in January 1907 her command was given to William Ruck Keene, who held it until October 1910. The Census 1911 reveals her in the Mediterranean under the Flag of Rear Admiral Douglas Gamble and captained (Flag Captain) by Reginald Tyrwhitt. Gamble's Flag Lieutenant was Bertram Ramsay. Upon returning home in 1912, the ship was assigned to the reserve Third Fleet. At the outbreak of the war in August 1914, Bacchante became the flagship of the 7th Cruiser Squadron, tasked with patrolling the Broad Fourteens of the North Sea in support of a force of destroyers and submarines based at Harwich which protected the eastern end of the English Channel from German warships attempting to attack the supply route between England and France. During the Battle of Heligoland Bight on 28 August, the ship was flagship of Rear Admiral Henry Campbell commanding Cruiser Force 'C', in reserve off the Dutch coast, and saw no action. After the sinking of Bacchantes three sister ships while patrolling the Broad Fourteens on 22 September, she, and her sister , were transferred to the 12th Cruiser Squadron to escort ships between England and Gibraltar in early October. Bacchante and Euryalus were transferred to Egypt in late January 1915 to reinforce the defences of the Suez Canal although the Turkish raid on the Suez Canal had already been repulsed by the time that they arrived in February. By this time the preliminary bombardments of the Turkish defences of the Dardanelles had already occurred and the sisters were transferred north in March as the Turks east of the Canal proved to be reasonably quiet. During the landing at Anzac Cove during the Battle of Gallipoli on 25 April, Bacchante suppressed Turkish artillery positions at Gaba Tepe after touching her bow the beach for a better position from which to engage the guns. She provided fire support for forces near Anzac Cove for the next several months, particularly during the Third attack on Anzac Cove on 19 May when she, together with three pre dreadnought battleships, effectively suppressed the Turkish artillery assigned to support the attack. On 28 May Bacchante and the destroyer destroyed enemy shipping in Bodrum harbour. Three months later the cruiser bombarded Turkish troops during the Battle of Lone Pine on 6 August and Battle of Chunuk Bair 7–9 August. She was not present when the Allies began to evacuate Gallipoli in December, but her captain, Algernon Boyle, commanded the evacuation at Anzac Cove. She remained in the Mediterranean until late 1916 when she returned home. She was damaged in a collision with the armoured cruiser in the Irish Sea in February 1917. After repairs she became flagship of the 9th Cruiser Squadron at Sierra Leone from April 1917 to November 1918. Bacchante was paid off at Chatham in April 1919 and sold for scrap on 1 July 1920.