Кіріспе
1960 жылдардағы британдық рок супертобы Cream – 1966 жылы Лондонда құрылған британдық рок-тобы. Топ бассист Джек Брюс, гитарист Эрик Клэптон және барабаншы Джинджер Бейкерден тұрады. Брюс негізгі ән жазушы және вокалист болды, алайда Клэптон мен Бейкер де әндерге үлес қосты. Бұрынғы табысты топтардың мүшелері құрағандықтан, олар алғашқы супертоп ретінде танылады. Cream әрбір мүшесінің аспапты орындау шеберлігімен жоғары бағаланды. Шамамен үш жылдық мансабында топ төрт альбом шығарды: Fresh Cream (1966), Disraeli Gears (1967), Wheels of Fire (1968) және Goodbye (1969). Disraeli Gears альбомынан бастап, продюсер және көп аспапты орындайтын Феликс Папаларди студияға қосылды. Олардың музыкасы блюз-рок, психоделика және хард-рок сияқты түрлі рок стильдерін қамтиды. Мансабының барысында олар бүкіл әлем бойынша 15 миллионнан астам пластинка сатты. Топтың үшінші альбомы Wheels of Fire (1968) – платиналық статусқа ие болған алғашқы қос альбом. Олар Rolling Stone және VH1 журналдарының "Барлық уақыттың 100 ең ұлы әртісі" тізіміне еніп, сәйкесінше 67-ші және 61-ші орындарды иеленді. Сонымен қатар, VH1 журналының "Хард-роктың 100 ең ұлы әртісі" тізімінде 16-шы орынға ие болды.
Cream were a British rock band formed in London in 1966. The group consisted of bassist Jack Bruce, guitarist Eric Clapton and drummer Ginger Baker. Bruce was the primary songwriter and vocalist, although Clapton and Baker contributed to songs. Formed by members of previously successful bands, they are widely considered the first supergroup. Cream were highly regarded for the instrumental proficiency of each of their members. During their brief three year career, the band released four albums, Fresh Cream (1966), Disraeli Gears (1967), Wheels of Fire (1968), and Goodbye (1969). Beginning with Disraeli Gears, the band was joined in the studio by producer and multi instrumentalist Felix Pappalardi. Their music spanned rock styles such as blues rock, psychedelia, and hard rock. Throughout their career, they sold more than 15 million records worldwide. The group's third album, Wheels of Fire (1968), is the first platinum selling double album. They were included in both Rolling Stone and VH1's lists of the "100 Greatest Artists of All Time", at number 67 and 61 respectively. They were also ranked number 16 on VH1's "100 Greatest Artists of Hard Rock".
Құрылысы (1966)
1966 жылдың шілдесіне қарай Эрик Клэптонның Yardbirds және John Mayall & the Bluesbreakers тобындағы мансабы оған Ұлыбританиядағы ең басты блюз гитарисі ретінде танылғандық берді. Дегенмен, Клэптон Майолл тобының атмосферасын тығыз деп санады және өзінің ойнау шеберлігін жаңа топта кеңейтуді қалады. 1966 жылы Клэптон Джек Брюспен танысты, ол Грэм Бонд Ұйымының бас гитарашысы, гармоникашы және фортепианошысы болған. Бейкер Грэм Бонд Ұйымында өзін қысылған сезінді және Грэм Бондтың есірткіге құмарлығы мен психикалық тұрақсыздығынан жалықты. "Мен әрқашан Джинджерді ұнатып өстім", - деді Клэптон. "Джинджер мені Bluesbreakers тобымен сахнада ойнағанымды көруге келді. Концерттен кейін ол мені өзінің Rover көлігімен Лондонға қайтарды. Мен оның машинасына және жүргізу шеберлігіне қатты таң қалдым. Ол маған топ құруды қалайтынын айтты, мен де осы туралы ойланып жүрдім". Екеуі де бір-бірінің ойнау қабілетіне әсерленді, соның нәтижесінде Бейкер Клэптонды әлі атауы жоқ жаңа тобына қосылуға шақырды. Клэптон дереу келісті, бірақ Бейкер Грэм Бондтан кеткен соң Manfred Mann тобына қосылған Брюсті топтың бас гитарашысы ретінде жұмысқа алу шартымен; Клэптон Брюспен бассист/вокалист ретінде Bluesbreakers тобында қысқа ғана уақыт бірге ойнағанда танысқан, сондай-ақ олар Powerhouse деп аталған жедел құрылған топтың құрамында (сонда Стив Уинвуд пен Пол Джонс та болған) бірге жазба жасаған. Брюстің вокалы мен техникалық дағдысына таң қалған Клэптон онымен тұрақты түрде жұмыс істеуді қалады. Алайда, Брюс Бонд тобында болған кезде Бейкермен олардың арасында дау-жанжал жиі болған. Олардың қарым-қатынасы сахнадағы төбелес және бір-бірінің аспаптарын бүлдіру сияқты жағдайларды қамтыды. Бейкер мен Брюс Бейкердің жаңа триосының табысы үшін өздерінің келіспеушіліктерін ұмытуға тырысты, ол әрбір мүшенің музыка мен мәтінге үлес қосатын бірлескен жұмыс ретінде көрінетін. Топ "Cream" деп аталды, өйткені Клэптон, Брюс және Бейкер британдық музыка аренасындағы блюз және джаз музыканттарының арасындағы "ең үздіктердің ең үздігі" саналды. Бастапқыда топ "The Cream" деп таныстырылды, бірақ алғашқы жазбаларынан бастап үштік ресми түрде "Cream" деп аталды. Ол кейде Брюспен үйлесімді ән шырқады, және уақыт өте келе "Four Until Late", "Strange Brew", "World of Pain", "Outside Woman Blues", "Crossroads" және "Badge" сияқты бірнеше Cream тректерінде жетекші вокалды орындады.
Кремнен кейінгі
Клэптон мен Бейкердің қатысуымен құрылған Blind Faith тобы Cream тобы тарағаннан кейін құрылды. Клэптон Брюс пен Бейкердің арасындағы шиеленісті азайту үшін Стив Уинвудты Cream тобына шақыруға тырысқан. Бастапқыда трио өнер көрсетуге еңбекті, бірақ Робби Робертсонның ынталандыратын сөздерінен кейін олар тәуекел етуге бел буды. Олардың орындаған әндерінің ішінде "Sunshine of Your Love", "Crossroads" және "Born Under a Bad Sign" болды, бұл әнді олар бұған дейін тек үш рет ғана тікелей эфирде орындаған еді. Клэптон марапаттау сөзінде олардың салтанатқа дейін өткен репетициясы 25 жылдан бері алғаш рет бірге ойнаған кездері болғанын атап өтті. Үш музыкант бұл шоулар туралы көп айтпаса да, Клэптон кейіннен өзінің өткеніне көзқарасының "жомарттығына" жеткенін және Брюс пен Бейкердің денсаулығының жағдайы маңызды рөл атқарғанын айтты: Пол Маккартни, Ринго Старр, Роджер Уотерс, Брайан Мей, Джимми Пейдж және Мик Тейлор. Бұл қайта қосылуда "Badge" және "Pressed Rat and Warthog" әндері алғаш рет тікелей эфирде орындалды. Клэптонның сөзіне сүйенсек, бұл концерттер репетициялардың жетіспеуі және топ мүшелері арасындағы ескі араздықтардың қайта жандануы сияқты себептерге байланысты Royal Albert Hall-дағы өнер көрсетулерінің деңгейіне жетпеді.