Кіріспе

Америкалық архитектор

Уоллес Киркман Харрисон (28 қыркүйек 1895 – 2 желтоқсан 1981) – американдық архитектор. Харрисон кәсіби мансабын Корбет, Харрисон және Макмюррей фирмасында бастады, ол Рокфеллер орталығының құрылысына қатысты. Ол Нью-Йорк қаласы мен штаттың солтүстігіндегі ірі мемлекеттік жобаларды іске асырумен ең танымал, олардың көптегені Нельсон Рокфеллермен оның ұзақ және жемісті жеке қарым-қатынасының нәтижесі болды, оған ол кеңесші ретінде қызмет етті.

Мансап

Харрисонның 20 ғасырдың ортасындағы жұмысы ірі, модернистік қоғамдық жобалар мен кеңсе ғимараттарынан құралды. Жастығында Харрисон Вустер политехникалық институтында инженерлік мамандықты және Бостон сәулет клубында сәулетті оқыды; ол 1920-ші жылдардың басында Эколь де Бё-Артта оқыды және 1922 жылы Ротч саяхат стипендиясын жеңіп алды. 1916-1923 жылдары McKim, Mead & White және Bertram Grovesnor Goodhue компанияларында жұмыс істеді, кейін бірнеше сәулет серіктестіктерін құрды. Харрисон 1939 жылы Нью-Йорктегі Рокфеллер орталығының құрылысына қатысқан сәулетшілер тобының құрамында болды. Оның жеңгесі Джон Д. Рокфеллердің қызы Абигейлге үйленген еді, ал Харрисон Нельсон Рокфеллер үшін дизайнер және сәулет кеңесшісі ретінде жұмыс істеді, әсіресе Рокфеллер Нью-Йорк штатының губернаторы болған жылдары. 1941 жылы Харрисон Макс Абрамовицпен бірігіп, "Harrison & Abramowitz" фирмасын құрды. Абрамовицпен серіктестікте Харрисон көптеген университеттер мен корпоративтік ғимараттарды жобалады, соның ішінде 1959 жылғы Time & Life және 1956 жылғы Socony Mobil ғимараттары, екеуі де Нью-Йорк қаласының ескерткіштері болып саналады. Харрисонның ең танымал жобаларының қатарында Линкольн орталығындағы Метрополитен опера театры және Олбанидегі Эмпайр Стейт алаңы бар; ол сонымен қатар Рокфеллер отбасы ұсынған мал сою орнына салынған Біріккен Ұлттар Ұйымы кешенінің жоспарлау директоры қызметін атқарды (Рокфеллерлер Бірінші авенюден арғы жағындағы Тюдор Сити тұрғын үй кешеніне ие болды). Харрисон сонымен қатар Вашингтондағы Першинг ескерткішінің дизайнын жасады (қазір Першинг паркі деп аталады және Ұлттық Бірінші дүниежүзілік соғыс ескерткіші орналасқан). Сәулеттік жұмысынан басқа, Харрисон Лонг-Айлендтегі бірқатар маңызды жобалар үшін бас жоспаршы және жетекші сәулетші болды, соның ішінде 1939 және 1964 жылдардағы Флашинг, Куинстегі Әлемдік көрмелер, ЛаГуардия және Идлевилд (қазір Джон Ф. Кеннеди) әуежайлары. Харрисон Кальдер мен Лежердің туындыларын жинап, өзі жобалаған ғимараттарға жаңаларын тапсырды, соның ішінде Нью-Йорк штатының Вест-Хиллстегі Лонг-Айлендтегі ауылдық үйі; 1939 жылғы Нью-Йорк Әлемдік көрмесіндегі павильон; Рокфеллер орталығының бөліктері; және Біріккен Ұлттар Ұйымының бас кеңсесі. Лежер екінші дүниежүзілік соғыстың бір бөлігін Харрисонның бассейнінің түбінде сурет салу арқылы күтті. Лежер сонымен қатар үйдің дөңгелек бөлмесі үшін үлкен қабырғалық сурет жасап, көкжиек ретінде қызмет ететін абстрактілі мүсінді ойып жасады. Кальдердің алғашқы көрмесі осы үйде өткен делінеді. 1965 жылы Харрисон Олбани, Нью-Йорк штатындағы губернатор Нельсон А. Рокфеллер Эмпайр Стейт алаңы өнер коллекциясы үшін заманауи өнер туындыларын таңдау жөніндегі комиссияға тағайындалды. 1941 және 1943 жылдар аралығында Харрисон Бруклиндегі Бруклин теңіз жағалауындағы жұмысшыларды орналастыру үшін Бруклиндегі Клинтон даңғылы бойындағы екі "кампус" арасында бөлінген 12 ғимараттан тұратын Клинтон Хилл кооперативтерін жобалап, салдырды. Харрисонның сәулеттік суреттері мен мұрағаттары Колумбия университетінің Авери сәулет және көркемсурет кітапханасының суреттер және мұрағаттар бөлімінде сақталады. Харрисон 1955 жылдан 1959 жылға дейін АҚШ-тың Көркемсурет комиссиясының мүшесі болды. 1967 жылы Харрисон AIA Алтын медалімен марапатталды. 1938 жылы Ұлттық дизайн академиясына қосымша мүше болып сайланды, ал 1948 жылы толық академик атанды.

Жеке өмір

1926 жылы Харрисон Эллен Хант Милтонға (1903–1995) үйленді. Олардың Сара атты қызы болды және Манхэттенде және Мэн штатындағы Сил-Харборда өмір сүрді.