Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық архитектор
American architect
Уоллес Киркман Харрисон (28 қыркүйек 1895 – 2 желтоқсан 1981) – американдық архитектор. Харрисон кәсіби мансабын Корбет, Харрисон және Макмюррей фирмасында бастады, ол Рокфеллер орталығының құрылысына қатысты. Ол Нью-Йорк қаласы мен штаттың солтүстігіндегі ірі мемлекеттік жобаларды іске асырумен ең танымал, олардың көптегені Нельсон Рокфеллермен оның ұзақ және жемісті жеке қарым-қатынасының нәтижесі болды, оған ол кеңесші ретінде қызмет етті.
Wallace Kirkman Harrison (September 28, 1895 – December 2, 1981) was an American architect. Harrison started his professional career with the firm of Corbett, Harrison & MacMurray, participating in the construction of Rockefeller Center. He is best known for executing large public projects in New York City and upstate, many of them a result of his long and fruitful personal relationship with Nelson Rockefeller, for whom he served as an adviser.
Мансап
Харрисонның 20 ғасырдың ортасындағы жұмысы ірі, модернистік қоғамдық жобалар мен кеңсе ғимараттарынан құралды. Жастығында Харрисон Вустер политехникалық институтында инженерлік мамандықты және Бостон сәулет клубында сәулетті оқыды; ол 1920-ші жылдардың басында Эколь де Бё-Артта оқыды және 1922 жылы Ротч саяхат стипендиясын жеңіп алды. 1916-1923 жылдары McKim, Mead & White және Bertram Grovesnor Goodhue компанияларында жұмыс істеді, кейін бірнеше сәулет серіктестіктерін құрды. Харрисон 1939 жылы Нью-Йорктегі Рокфеллер орталығының құрылысына қатысқан сәулетшілер тобының құрамында болды. Оның жеңгесі Джон Д. Рокфеллердің қызы Абигейлге үйленген еді, ал Харрисон Нельсон Рокфеллер үшін дизайнер және сәулет кеңесшісі ретінде жұмыс істеді, әсіресе Рокфеллер Нью-Йорк штатының губернаторы болған жылдары. 1941 жылы Харрисон Макс Абрамовицпен бірігіп, "Harrison & Abramowitz" фирмасын құрды. Абрамовицпен серіктестікте Харрисон көптеген университеттер мен корпоративтік ғимараттарды жобалады, соның ішінде 1959 жылғы Time & Life және 1956 жылғы Socony Mobil ғимараттары, екеуі де Нью-Йорк қаласының ескерткіштері болып саналады. Харрисонның ең танымал жобаларының қатарында Линкольн орталығындағы Метрополитен опера театры және Олбанидегі Эмпайр Стейт алаңы бар; ол сонымен қатар Рокфеллер отбасы ұсынған мал сою орнына салынған Біріккен Ұлттар Ұйымы кешенінің жоспарлау директоры қызметін атқарды (Рокфеллерлер Бірінші авенюден арғы жағындағы Тюдор Сити тұрғын үй кешеніне ие болды). Харрисон сонымен қатар Вашингтондағы Першинг ескерткішінің дизайнын жасады (қазір Першинг паркі деп аталады және Ұлттық Бірінші дүниежүзілік соғыс ескерткіші орналасқан). Сәулеттік жұмысынан басқа, Харрисон Лонг-Айлендтегі бірқатар маңызды жобалар үшін бас жоспаршы және жетекші сәулетші болды, соның ішінде 1939 және 1964 жылдардағы Флашинг, Куинстегі Әлемдік көрмелер, ЛаГуардия және Идлевилд (қазір Джон Ф. Кеннеди) әуежайлары. Харрисон Кальдер мен Лежердің туындыларын жинап, өзі жобалаған ғимараттарға жаңаларын тапсырды, соның ішінде Нью-Йорк штатының Вест-Хиллстегі Лонг-Айлендтегі ауылдық үйі; 1939 жылғы Нью-Йорк Әлемдік көрмесіндегі павильон; Рокфеллер орталығының бөліктері; және Біріккен Ұлттар Ұйымының бас кеңсесі. Лежер екінші дүниежүзілік соғыстың бір бөлігін Харрисонның бассейнінің түбінде сурет салу арқылы күтті. Лежер сонымен қатар үйдің дөңгелек бөлмесі үшін үлкен қабырғалық сурет жасап, көкжиек ретінде қызмет ететін абстрактілі мүсінді ойып жасады. Кальдердің алғашқы көрмесі осы үйде өткен делінеді. 1965 жылы Харрисон Олбани, Нью-Йорк штатындағы губернатор Нельсон А. Рокфеллер Эмпайр Стейт алаңы өнер коллекциясы үшін заманауи өнер туындыларын таңдау жөніндегі комиссияға тағайындалды. 1941 және 1943 жылдар аралығында Харрисон Бруклиндегі Бруклин теңіз жағалауындағы жұмысшыларды орналастыру үшін Бруклиндегі Клинтон даңғылы бойындағы екі "кампус" арасында бөлінген 12 ғимараттан тұратын Клинтон Хилл кооперативтерін жобалап, салдырды. Харрисонның сәулеттік суреттері мен мұрағаттары Колумбия университетінің Авери сәулет және көркемсурет кітапханасының суреттер және мұрағаттар бөлімінде сақталады. Харрисон 1955 жылдан 1959 жылға дейін АҚШ-тың Көркемсурет комиссиясының мүшесі болды. 1967 жылы Харрисон AIA Алтын медалімен марапатталды. 1938 жылы Ұлттық дизайн академиясына қосымша мүше болып сайланды, ал 1948 жылы толық академик атанды.
Harrison's work in the mid twentieth century comprised large, modernist public projects and office buildings. As a young man, Harrison took classes in engineering at Worcester Polytechnic Institute and in architecture at the Boston Architectural Club; he studied at the École des Beaux Arts in the early 1920s and won the Rotch Taveling Scholarship in 1922. He worked for McKim, Mead & White and Bertram Grovesnor Goodhue from 1916 to 1923, and later formed a series of architectural partnerships. Harrison participated with the architectural teams involved in the construction of Rockefeller Center in New York City, completed in 1939. His brother in law was married to John D. Rockefeller Jr.'s daughter, Abigail and Harrison serve as a designer and architectural adviser for Nelson Rockefeller, notably in the years when Rockefeller was governor of New York. In 1941 Harrison joined with Max Abramowitz to form the firm of Harrison & Abramowitz. In partnership with Abramovitz, Harrison designed scores of university and corporate buildings, including the Time & Life (1959) and Socony Mobil (1956), both designated New York City landmarks. Among Harrison's most noted projects are the Metropolitan Opera House at the Lincoln Center for the Performing Arts and the Empire State Plaza in Albany; he also served as Director of Planning on the United Nations complex, which was built on slaughter house property contributed by the Rockefeller family (the Rockefellers owned the Tudor City Apartments across First Avenue). Harrision also developed the design for the Pershing Memorial in Washington, D. C. (today referred to as Pershing Park, and home to the National World War I Memorial. In addition to his architectural work, Harrison served as master planner and supervising architect for a number of important Long Island based projects, including the World's Fairs of 1939 and 1964 in Flushing, Queens, and LaGuardia and Idlewild (now John F. Kennedy) airports. Harrison collected works by Calder and Léger and commissioned new ones for buildings that he designed, including his Long Island country house in West Hills, New York; a pavilion at the 1939 New York World's Fair; parts of Rockefeller Center; and the United Nations headquarters. Léger waited out part of World War II by painting a mural at the bottom of Harrison's swimming pool. Léger also created a large mural for the home's circular living room and sculpted an abstract form to serve as a skylight. Calder's first show is said to have taken place at the home. In 1965, Harrison was appointed to a commission to choose modern art works for the Governor Nelson A. Rockefeller Empire State Plaza Art Collection in Albany, NY. Between 1941 and 1943, Harrison designed and built the Clinton Hill Coops, a 12 building coop complex split between two "campuses" along Clinton Ave. in Brooklyn, New York, to house the Brooklyn Navy Yards workers. Harrison's architectural drawings and archives are held by the Drawings and Archives Department of Avery Architectural and Fine Arts Library at Columbia University. Harrison was a member of the U. S. Commission of Fine Arts from 1955 to 1959. In 1967, Harrison received the AIA Gold Medal. In 1938, he was elected into the National Academy of Design as an Associate member, and became a full Academician in 1948.
Жеке өмір
1926 жылы Харрисон Эллен Хант Милтонға (1903–1995) үйленді. Олардың Сара атты қызы болды және Манхэттенде және Мэн штатындағы Сил-Харборда өмір сүрді.
Harrison married Ellen Hunt Milton (1903–1995) in 1926. They had a daughter, Sarah, and lived in Manhattan and Seal Harbor, Maine.