Эдуард Дюрелл Стоун: Америкалық сәулетшінің өмірі мен шығармалары
Edward Durell Stone
Эдуард Дюрелл Стоун – американдық сәулетші (1902-1978). Нью-Йорк, Дели, Чикаго және т.б. қалалардағы атақты ғимараттардың авторы. Сәулет өнері туралы ақпарат!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық сәулетші (1902–1978)
American architect (1902–1978)
Эдвард Дюрелл Стоун (9 наурыз 1902 – 6 тамыз 1978) – 1950-ші және 1960-шы жылдары салған формальды, әсем безендірілген ғимараттарымен танымал американдық сәулетші. Оның еңбектеріне Нью-Йорк қаласындағы Заманауи өнер мұражайы, Пуэрто-Рикодағы Понседегі Өнер мұражайы, Үндістанның Нью-Делидегі АҚШ елшілігі, Чикаго университетіндегі Келлер орталығы және Вашингтон қаласындағы Джон Ф. Кеннеди атты өнер орталығы жатады.
Edward Durell Stone (March 9, 1902 – August 6, 1978) was an American architect known for the formal, highly decorative buildings he designed in the 1950s and 1960s. His works include the Museum of Modern Art, in New York City, the Museo de Arte de Ponce in Ponce, Puerto Rico, the United States Embassy in New Delhi, India, The Keller Center at the University of Chicago, and the John F. Kennedy Center for the Performing Arts in Washington, D. C.
Өмір және жұмыс
Стоун Арканзас штатының Файетвилл қаласында туып өскен. Арканзас университетінде оқыды, онда Сигма Ну бауырластығына қосылды, сондай-ақ Гарвард пен М.И.Т.-ге де қабылданды, бірақ диплом алмады. 1927 жылы ол екі жылдық стипендиямен Еуропаны аралап шығу мүмкіндігін берген Ротч саяхат стипендиясын жеңіп алды. Стоун Еуропадағы жаңа архитектураға, кейін Халықаралық стиль деп аталатын ғимараттарға қатты әсерленді. 1929 жылы ол Америка Құрама Штаттарына оралып, Манхэттенде тұрақтап қалды. "Шюльце және Уивер" архитектура фирмасының тапсырысымен жаңа "Волдорф Астория" қонақ үйінің интерьерін жобалады. Кейін ол Рокфеллер орталығының архитекторларымен жұмыс істеді және Радио Сити музыка залының бас дизайнері болды. Стоун Халықаралық стильдің ерте жақтасы болды. Оның алғашқы тәуелсіз тапсырысы – 1933 жылы Нью-Йорктегі Маунт-Кискодағы Ричард Х. Мандел үйі. Одан кейін М. Кискодағы (1934) Ульрих Ковальски үйі және Массачусетс штатының Кембридж қаласындағы Альберт К. Кох үйі (1936) салынды. 1936 жылы Стоун Филип Л. Гудвинмен бірлесіп жобаланған жаңа Заманауи өнер мұражайының қосымша архитекторы болып таңдалды. Стоун сонымен қатар МоМА президенті Ансон Конгер Гудйерге жеке резиденция, А. Конгер Гудйер үйін (1938, Олд Вестбери, Нью-Йорк) жобалады. Ричард Х. Мандел үйі мен А. Конгер Гудйер үйі екеуі де тарихи орындардың ұлттық тізіліміне енгізілген. Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда Стоун АҚШ армиясына қатарына қосылды. Ол майор шеніне көтеріліп, Әскери-әуе күштерінің жоспарлау және жобалау бөлімінің бастығы болды. Соғыстан кейін Нью-Йоркке оралған Стоунға Панама қаласындағы он қабатты "Эль Панама" қонақ үйін (1946), Файетвиллдегі Арканзас университетінің Көркемсурет орталығын (1948) және Перудегі Лимадағы 850 төсекті "Hospital del Seguro Social del Empleado" ауруханасын (1950) жобалау тапсырылды. Стоунның ең танымал жұмысы – Үндістанның Нью-Делидегі АҚШ елшілігі (1959). Оған өзінің елдің сәулет мұрасын құрметтейтін заманауи ғимаратты құру міндеті жүктелді. Ол биік тұғырға орналасқан храмға ұқсас павильон жобалады. Франк Ллойд Райт елшілікті көрген ең әдемі ғимараттардың бірі деп атады, ал ол Америка сәулетшілер институтының (AIA) бірінші сыйлығын жеңіп алды. Кейінгі тапсырыстар, мысалы, Калифорния штатының Пало-Альто қаласындағы Стэнфорд университетінің медициналық орталығы (1955), Калифорния штатының Пасадена қаласындағы Стюарт фармацевтикалық компаниясы (1956) және 1958 жылғы Брюссельдегі дүниежүзілік көрменің АҚШ павильоны (1957) елшілік үшін бастапқыда жобаланған элементтерді қайталады. Стюарт ғимараты мен Дүниежүзілік көрме павильоны екеуі де AIA сыйлықтарын жеңіп алды, ал Стоун 1958 жылы Институттың стипендиаттар колледжіне сайланды. Романтист ретінде сипатталатын Стоунның әсем дизайндары оған коммерциялық табыс әкелді. Бұл кезеңдегі ғимараттарға Солтүстік Каролина штатының заң шығарушы ғимараты (1960), Нилоредегі Пакистан ядролық ғылым және технология институты (1961), Вашингтондағы Ұлттық географиялық қоғам ғимараты (1961), Пуэрто-Рикодағы Понседегі Музео де Арта (1961), Альбани университетінің қала сыртындағы кампусы (1962), Вашингтондағы Джон Ф. Кеннеди сахналық өнер орталығы (1962), Нью-Йорктегі General Motors ғимараты (1964), Нью-Йорктегі Пурсистегі PepsiCo дүниежүзілік штаб-пәтері (1967), Массачусетс штатының Вурчестердегі Экотариум, Таллахассидегі Флорида штатының Капитал кешені және Чикагодағы Стандарттық мұнай ғимараты (қазіргі Аон орталығы) (барлығы 1970) кіреді. Стоун сонымен қатар Вермонт штатының Путни қаласындағы бұрынғы Уиндэм колледжінің сәулетшісі болды. Виндэм 1978 жылы жабылып, оның тасталған кампусын 1985 жылы қазіргі Лендмарк колледжі иеленді. Сонымен қатар, Стоун Калифорния штатының Клермонт қаласындағы Харви Мадд колледжін де жобалады. Харви Мадд колледжі – жоғары деңгейдегі жеке меншік либералды өнер колледжі, ал 2013 жылы Travel and Leisure Magazine журналы бойынша "Американың ең сұм колледж кампустарының" бірі. Стоун 1974 жылы зейнетке шығып, 1978 жылы қайтыс болды. Нью-Йорк қаласында өткен жерлеу рәсімінен кейін оның күлін туған қаласы Файетвиллге жерледі.
Stone was born and raised in Fayetteville, Arkansas. He attended the University of Arkansas, where he joined the Sigma Nu Fraternity, Harvard and M. I. T., but did not earn a degree. In 1927, he won the Rotch Travelling Scholarship, which afforded him the opportunity to travel through Europe on a two year stipend. Stone was impressed by the new architecture he observed in Europe, buildings designed in what would come to be known as the International Style. He returned to the United States in 1929 and took up residence in Manhattan. Hired by the architectural firm of Schultze and Weaver, he designed interiors for the new Waldorf Astoria Hotel. He subsequently worked for the Associated Architects of Rockefeller Center and became the principal designer of Radio City Music Hall. Stone was an early advocate of the International Style. His first independent commission was the Richard H. Mandel House, in Mount Kisco, New York (1933). This was followed by the Ulrich Kowalski house, also in Mt. Kisco (1934), and the Albert C. Koch house in Cambridge, Massachusetts (1936). In 1936, Stone was chosen as associate architect for the new Museum of Modern Art in New York City, designed in collaboration with Philip L. Goodwin. Stone also designed a private residence for MoMA president Anson Conger Goodyear, the A. Conger Goodyear House, in Old Westbury, NY (1938). Both the Richard H. Mandel House and A. Conger Goodyear House are listed on the National Register of Historic Places. At the outset of World War II, Stone enlisted in the U. S. Army. He was promoted to the rank of major and served as chief of the Army Air Force Planning and Design Section. Returning to New York after the war, Stone was commissioned to design the ten story El Panama Hotel in Panama City, Panama (1946), the University of Arkansas Fine Arts Center in Fayetteville (1948), and the 850 bed Hospital del Seguro Social del Empleado in Lima, Peru (1950). Stone's best known work was the Embassy of the United States in New Delhi, India (1959). Tasked with creating a modern building that respected the architectural heritage of its host country, he designed a temple like pavilion on a raised podium. Frank Lloyd Wright called the embassy one of the most beautiful buildings he had ever seen, and it won a first honor award from the American Institute of Architects (AIA). Subsequent commissions such as the Stanford University Medical Center in Palo Alto, California (1955), the Stuart Pharmaceutical Company in Pasadena, California (1956), and the United States pavilion at the 1958 Brussels World's Fair (1957), repeated elements originally designed for the embassy. The Stuart building and World's Fair pavilion both won awards from the AIA, and Stone was elected to the Institute's College of Fellows in 1958. Described as romanticist, Stone's ornate designs brought him commercial success. Buildings from this period include the North Carolina State Legislative Building in Raleigh (1960), the Pakistan Institute of Nuclear Science and Technology in Nilore (1961), the National Geographic Society building in Washington, D. C. (1961), the Museo de Arte in Ponce, Puerto Rico (1961), the uptown campus of the University at Albany (1962), the John F. Kennedy Center for the Performing Arts in Washington, D. C. (1962), the General Motors Building in New York City (1964), the PepsiCo World Headquarters, in Purchase, New York (1967), and the EcoTarium in Worcester, Massachusetts, the Florida State Capital complex in Tallahassee, and the Standard Oil building (now known as the Aon Center) in Chicago, Illinois (all 1970). Stone also was the architect of the former Windham College in Putney, Vermont. Windham closed in 1978 and its abandoned campus was taken over by the present day Landmark College in 1985. Furthermore, Stone also designed Harvey Mudd College in Claremont, California. Harvey Mudd College is a highly ranked private liberal arts college, and according to Travel and Leisure Magazine in 2013, is one of "America's ugliest college campuses". Stone retired in 1974 and died in 1978. Following a New York City funeral his ashes were buried in his hometown of Fayetteville.
Жалпы сілтемелер
Эверетт, Дерек Р. "Заманауи штаттар үшін заманауи штат үйлері: Эдвард Дюрелл Стоунның Солтүстік Каролина және Флорида штатындағы Капитолий сәулеті". "Оңтүстік тарихшысы", 28-том (2007 жылғы көктем): 74–91 бб. Хед, Джеффри. "Стоунды қазу". "Метрополис" журналы, "Urban Journal", 2008 жылғы қаңтар. Хейер, Пол. Архитекторлар архитектура туралы: Америкадағы жаңа бағыттар. (Нью-Йорк: Walker & Co., 1966): 172–183 бб. Хантинг, Мэри Энн. "Эдвард Дюрелл Стоун: Түсінік және сын". (PhD диссертациясы, Нью-Йорк қалалық университетінің аспирантура орталығы, 2007). Хантинг, Мэри Энн. "Эдвард Дюрелл Стоун". Оксфорд сәулет, жоспарлау және сақтау библиографиясында. Нью-Йорк: Оксфорд университетінің баспасы, жарыққа шығуға дайын. Хантинг, Мэри Энн. "Шеберліктен өнеркәсіпке: Эдвард Дюрелл Стоунның сенатор Фулбрайт үшін жасаған жиһаздары". "Антиквариат" журналы (2004 жылғы мамыр): 110–121. Хантинг, Мэри Энн. "Стоунның мұрасы: кампус ғимараттарының бой көтеруі мен құлауы, 20-ғасырдың ортасындағы жетекші сәулетшінің көрегендігі". "Вандербильт журналы" (2014 жылғы жаз): *18–19, 78–79. Хантинг, Мэри Энн. "Ричард Х. Мандел үйі, Бедфорд Хиллс, Нью-Йорк". "Антикварлармен бірге өмір" ("Антиквариат" журналы, 2001 жылғы шілде): 72–83. Хантинг, Мэри Энн. "Эдвард Дюрелл Стоунның туындыларын қайта ашу". "Modern Magazine" журналы (2013 жылғы көктем): 70 және 72. Риччоти, Доминик. "Эдвард Дюрелл Стоун және Америкадағы халықаралық стиль: 1930 жылдардағы үйлер". "Американдық өнер журналы", 20-том, 3-нөмір (1988 жылғы жаз): 48–73 бб. Риччоти, Доминик. "Заманауи өнер мұражайының 1939 жылғы ғимараты: Гудвин Стоунның ынтымақтастығы". "Американдық өнер журналы", 17-том, 3-нөмір (1985 жылғы жаз): 51–76 бб.
Everett, Derek R. "Modern Statehouses for Modern States: Edward Durell Stone's Capitol Architecture in North Carolina and Florida." Southern Historian, Vol. 28 (Spring 2007): pp. 74–91. Head, Jeffrey. "Unearthing Stone." Metropolis magazine, Urban Journal, January 2008. Heyer, Paul. Architects on Architecture: New Directions in America. (New York: Walker & Co., 1966): pp. 172–183. Hunting, Mary Anne. "Edward Durell Stone, Perception and Criticism." (PhD diss., Graduate Center, City University of New York, 2007). Hunting, Mary Anne. “Edward Durell Stone.” In Oxford Bibliographies in Architecture, Planning, and Preservation. New York: Oxford University Press, forthcoming. Hunting, Mary Anne. "From Craft to Industry: Furniture designed by Edward Durell Stone for Senator Fulbright." The Magazine Antiques (May 2004): 110–121. Hunting, Mary Anne. “Legacy of Stone: As Campus Buildings Rise and Fall, A Leading Mid 20th Century Architect's Vision Endures,” Vanderbilt Magazine (Summer 2014): *18–19, 78–79. Hunting, Mary Anne. "The Richard H. Mandel House in Bedford Hills, New York." Living with Antiques. The Magazine Antiques (July 2001): 72–83. Hunting, Mary Anne. "Rediscovering the Work of Edward Durell Stone". Modern Magazine (Spring 2013): 70 and 72. Ricciotti, Dominic. "Edward Durell Stone and the International Style in America: Houses of the 1930s." American Art Journal, Vol. 20, No. 3 (Summer 1988): pp. 48–73. Ricciotti, Dominic. "The 1939 Building of the Museum of Modern Art: The Goodwin Stone Collaboration." American Art Journal, Vol. 17, No. 3 (Summer 1985): pp. 51–76.