Кіріспе
Құрама Штаттар қарулы күштерінде әскери шақыру немесе каденция – әскери қызметшілер жүгіргенде немесе марш жасағанда айтылатын дәстүрлі шақыру-жауап ән. АҚШ-та бұл каденцияларды кейде «Джоди» деп атайды, себебі кейбір дәстүрлі каденцияларда Джоди есімді қайта-қайта кездесетін кейіпкер болады; Джоди – әскери қызметші табельде болғанда оның жұбайының адалсыздық жасайтын адамы. Ойнауға аспаптар қажет емес, бұл әскери фольклорындағы әскери марштардың ауызша баламасы. Жұмыс әні ретінде әскери каденциялар ырғақтарын атқарылып жатқан жұмыстан алады (мысалы, теңізшілер әнімен салыстырыңыз). Көптеген каденцияларда шақыру-жауап құрылымы бар: бір әскери қызметші жол бастайды, ал қалғандары оны аяқтайды, осылайша бірлескен жұмыс пен достық сезімді дамытады. Каденциялар қалыпты жылдамдықпен (жеделдетілген марш) немесе формацияда жүгірудің (екі есе жылдамдықпен) ырғағымен және темпімен сәйкес келеді. Бұл әскери қызметшілердің бірлік ретінде және формацияда қадаммен жүруін, сондай-ақ дұрыс ырғақты сақтауын қамтамасыз етеді. Каденциялардың психологиялық әсерлерінен өзге, физиологиялық әсерлері де бар. Каденция айту кезінде жүгіру немесе марш жасау әскери қызметшілерге басын тік ұстауға, терең дем алуға және күшпен шығаруға көмектеседі. Бұл өкпеге оттегінің толуын қамтамасыз етеді және денеге көбірек энергия береді. Нәтижесінде, бөлімнің денсаулығы жақсарып, жақсы дайындалады. «Каденция» сөзі бұл жұмыс әндеріне бұрынғы мағынасынан берілген, яғни минут сайын жүрушінің немесе жүгірушінің жасаған қадамдарының санынан берілген. Каденцияны барабаншы немесе сержант белгілейтін, ал тәртіп өте маңызды болған, себебі каденцияны сақтау жаяу әскердің жылдамдығына тікелей әсер ететін. Басқа да мақсаттар болды: жақын қатардағы жаттығулар – мушкеттің зарядталуы мен оқ ату тізбегі үшін нақты каденция саны болды. Американдық революция кезінде барон фон Штубен еуропалық майдандық тәсілдерді импорттады, олар бүгінгі күнге дейін өзгертіліп келеді.
In the United States armed services, a military cadence or cadence call is a traditional call and response work song sung by military personnel while running or marching. In the United States, these cadences are sometimes called jody calls or jodies, after Jody, a recurring character who figures in some traditional cadences; Jody refers to the person with whom a servicemember’s significant other cheats while they are deployed. Requiring no instruments to play, they are counterparts in oral military folklore of the military march. As a sort of work song, military cadences take their rhythms from the work being done (compare sea shanty). Many cadences have a call and response structure in which one servicemember initiates a line, and the remaining SMs complete it, thus instilling teamwork and camaraderie for completion. The cadence calls move to the beat and rhythm of the normal speed (quick time) march or running in formation (double time) march. This serves the purpose of keeping SMs "dressed", moving in step as a unit and in formation, while maintaining the correct beat or cadence. On top of the psychological effects that cadences produce, they also produce significant physiological effects. Singing a cadence while running or marching helps SMs keep their heads up, take deeper breaths and exhale more forcefully. This increases oxygen to the lungs and gives the body more energy. This in turn makes the unit healthier and better prepared. The word "cadence" was applied to these work songs because of an earlier meaning, in which it meant the number of steps a marcher or runner took per minute. The cadence was set by a drummer or Sergeant and discipline was extremely important, as keeping the cadence directly affected the travel speed of infantry. There were other purposes: the close order drill was a particular cadence count for the complex sequence of loading and firing a musket. In the Revolutionary War, Baron von Steuben notably imported European battlefield techniques which persist, greatly modified, to this day.
"Джоди шақырады"
Америка Құрама Штаттарында қазіргі уақытта каденция деп аталатын нәрселер бұрын Джоди шақырулары немесе Джоди (сондай-ақ Джоди) деп аталатын. Бұл атау қайта-қайта келетін кейіпкерден, "Джоди" есімді азаматтан шыққан, оның зәулім өмірі бірнеше дәстүрлі шақыруларда әскери қиындықтармен салыстырылады. Мифтік Джоди – әскери қызметке қатыспай, үйінде қалатын азаматты білдіреді. Джоди көбінесе медициналық жағынан қызметке жарамсыз деп есептеледі, Екінші дүниежүзілік соғыстағы 4F санатындағыдай. Сонымен қатар, Джодиде әскери адамдарға тән ізгі қасиеттер де жоқ. Ол батыл да емес, тәртіпті де емес. Джоди шақырулары көбінесе ирониялық әзілмен айтылады. Джоди әскери қызметші болмаған кезде оның жақынымен қарым-қатынас жасайды. Джоди үйде қалады, әскери қызметшінің машинасымен жүреді және әскери қызметшінің сүйіктісін (көбінесе "Сюзи" деп атайды) әкеп алады, ал әскери қызметші оқу лагерінде немесе елде болып жатқанда. Атау афроамерикалық ауызша дәстүрлеріндегі "Жо Гриндер" есімді кейіпкерден алынған. Лайнберри шақырулардың қарама-қайшы қолданылуын атап көрсетеді: олар командалық құрамға пайдалы, себебі олар солдатты үй өмірінен психологиялық тұрғыдан ажыратуға және қажетті агрессия деңгейін қалыптастыруға септеседі. Олар солдат үшін де пайдалы, өйткені ол жеке жауапкершілікті қабылдамай, наразылығын білдіре алады. Жодилер, қатаң айтқанда, фольклорға жатады (олар институционалды түрде оқытылмайды және, мысалы, FM 3-21.5, жаттығулар мен рәсімдер жөніндегі нұсқаулықта кездеспейді), бірақ кейбіреулері басшылық тарапынан көтеріледі, тіпті ынталандырылады, ал кейбіреулері бұзықшыл болып саналады.