Кіріспе
Неміс дипломаты Ульрих Карл Кристиан Граф фон Брокдорф Ранцау (29 мамыр 1869 – 8 қыркүйек 1928) – Веймар Республикасының тұңғыш сыртқы істер министрі болған неміс дипломаты. Осы лауазымда ол Париж бейбіт келісімдер конференциясында Германия делегациясын басқарды, бірақ Версаль шартына қол қойылғаннан кейін отставкаға шықты. 1922-1928 жылдары Германияның Кеңес Одағындағы елшісі қызметін атқарды.
Ulrich Karl Christian Graf von Brockdorff Rantzau (29 May 1869 – 8 September 1928) was a German diplomat who became the first Foreign Minister of the Weimar Republic. In that capacity, he led the German delegation at the Paris Peace Conference but resigned over the signing of the Treaty of Versailles. He was also the German ambassador to the Soviet Union from 1922 to 1928.
Германия империясындағы ерте өмір және мансап
Ульрих фон Брокдорф Ранцау 1869 жылдың 29 мамырында Шлезвиг қаласында дүниеге келген. Ол Ранцау әулетінен шыққан пруссиялық мемлекеттік қызметкер (Regierungsassessor) граф Германн цу Ранцаудың (1840–72) және оның әйелі, Расторфтен Грэфин Юлиана цу Ранцаудың (Gräfin Juliane zu Rantzau), тумасы фон Брокдорфтың ұлы. Ульрихтің егіз інісі Ернст Граф цу Ранцау (1869–1930) кейін Геймердің үкіметтік кеңесінің мүшесі болды. 1891 жылы оның үлкен ағасы оған Шлезвиг маңындағы Аннеттенхоу имениесін мұра етіп қалдырды, содан кейін ол "Брокдорф Ранцау" деген атпен танылды. Брокдорф Ранцау Дания саясатына қатысты Пруссияның әрекеттеріне қарсы болды және Дания мен Германия арасындағы қарым-қатынасты жақсартуға ұмтылды. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол Данияның бейтараптығын қолдады және соғыс созылған сайын маңызды сауда байланыстарын (неміс көміріне Дания азық-түлігін алмасу) сақтап тұруға тырысты. Брокдорф Ранцау 1926 жылдың сәуір айында кеңес үкіметімен Берлин шартына келісуге қол жеткізді, ол екі ел арасында бейтараптық және агрессиясыздық қарым-қатынасын орнатты. Ол бұл келісім Германияның шығыс және батысқа қатысты байланыстарын теңгергенін сезінді. Брокдорф Ранцау кеңес үкіметі тарапынан жоғары бағаланды және кеңес сыртқы істер министрі (Сыртқы істер халық комиссары) Георгий Чичеринмен жақсы жеке қарым-қатынасқа ие болды. Ол 1928 жылдың 8 қыркүйегінде Берлинде демалыста болғанда қайтыс болғанға дейін осы лауазымда қызмет етті.
Graf Hermann zu Rantzau (1840–72), a Prussian civil servant (Regierungsassessor) of the Rantzau family and his wife, Gräfin Juliane zu Rantzau, née von Brockdorff from Rastorf. Ulrich had a twin brother, Ernst Graf zu Rantzau (1869–1930) who later became a Geheimer Regierungsrat. In 1891, a great uncle left him the manor Annettenhöh near Schleswig, and he took the name "Brockdorff Rantzau". Brockdorff Rantzau opposed the Prussian policies on Denmark and worked to improve the relationship between Denmark and Germany. During World War I, he supported Danish neutrality and worked to keep up the crucial trade links (German coal for Danish food) as the war dragged on. Brockdorff Rantzau managed to win Soviet agreement to the Treaty of Berlin in April 1926 that established a relationship of neutrality and nonaggression between the two countries. He felt that this pact restored a balance between German links to east and west. Brockdorff Rantzau was held in high esteem by the Soviet government and had a good personal relationship with Soviet foreign minister (People's Commissar of Foreign Affairs) Georgy Chicherin. He remained in this post until his death on 8 September 1928 when he was on holiday at Berlin.
Жарияланымдар
Патронат және компатронат. Диссертация. Лейпциг, 1890-1891 жылдар. Версаль төңірегіндегі құжаттар мен ойлар. Берлин, 1925 жыл.