Кіріспе

Камерундық дипломат және жазушы (1929–2010)

Фердинанд Леопольд Ойоно (14 қыркүйек 1929 – 10 маусым 2010) – Камеруннан шыққан дипломат, саясаткер және жазушы. Оның әдеби еңбектері адамдарды қаншалықты оңай адастауға болатынын көрсететін ирониялық сезімімен танымал. 1950 жылдары француз тілінде жазған Ойононың әдеби мансабы қысқа болғанымен, оның отаршылдыққа қарсы романдары 20 ғасырлық африка әдебиетінің классикасы саналады. Оның тұңғыш романы «Une vie de boy» 1956 жылы жарық көрген, кейін «Houseboy» деп аударылған және ерекше маңызға ие. 1960 жылдардан бастап Ойоно Камерун үкіметінде дипломат және министр ретінде ұзақ қызмет етті. Президент Пол Бияның сенімді серіктерінің бірі ретінде ол 1992 жылдан 1997 жылға дейін Сыртқы істер министрі, ал 1997 жылдан 2007 жылға дейін Мәдениет министрі болып қызмет атқарды. Сонымен қатар, 1977 жылдан 1978 жылға дейін ЮНИСЕФ төрағасы болды.

Дипломатиялық және саяси мансап

Ойоно Камерунның Оңтүстік провинциясындағы Эболова маңында дүниеге келген. Яундеде орта білім алғаннан кейін Ойоно Парижде оқыды. Камерун тәуелсіздік алғаннан кейін Ойоно 1960 жылы Камерун делегациясының мүшесі болды, ал ел БҰҰ-ға қабылданған кезде. Кейін Ойоно 1965 жылдан 1974 жылға дейін Камерунның түрлі елдерде елшісі болып қызмет етті. Ол 1965 жылы Либериядағы қысқа мерзімге елші болды, содан кейін 1965 жылдан 1968 жылға дейін Бенилюкс елдері мен Еуропалық қауымдастықтардағы елші, ал 1969 жылдан 1974 жылға дейін Испания, Италия, Марокко, Алжир және Тунис елшілері ретінде Францияда қызмет етті. 1974 жылдан 1982 жылға дейін ол Камерунның Біріккен Ұлттар Ұйымындағы тұрақты өкілі болды; ол Біріккен Ұлттар Ұйымының Қауіпсіздік Кеңесінің президенті болып, 16 желтоқсан 1975 жылы Қауіпсіздік Кеңесінің 1866-шы отырысында Ұлыбританияның Айвор Ричард орнына қызмет атқарды. 1977 жылдан 1978 жылға дейін ол ЮНИСЕФ төрағасы болды. 1982 жылдан 1985 жылға дейін ол әртүрлі елдерде елші болып қызмет етті: алдымен Алжир мен Ливияда, содан кейін Ұлыбритания мен Скандинавия елдерінде елші болды. Президенттіктің Бас хатшысы лауазымы тарихи жағынан өте күшті болды, бірақ Ойононың кеңседе болған уақыты Президент Бияның басқаруымен оның әлсіреуімен байланысты болды; Ойоно Бас хатшыдан қарапайым министрлікке ауыстырылды - бұл іс жүзінде төмендеу саналды. 1990 жылы үкіметтен шығарылғаннан кейін, 1992 жылы 27 қарашада сыртқы істер министрі болып тағайындалды. Ол 1997 жылы 8 желтоқсанда мәдениет министрі болып тағайындалғанға дейін осы лауазымда қызмет етті. Он жылға жуық мәдениет министрі болғаннан кейін Ойоно 2007 жылдың 7 қыркүйегінде үкіметтен босатылды. Ол Пауль Бияның жақын досы деп есептелді. Ол бірнеше ай бойы министрлікте жұмыс істемегені үшін сынға ұшырады. Бияның "ресми емес кеңесшісі" ретінде Ойоно үкіметтен кеткеннен кейін де ықпалын сақтап қалды деп есептелді. Бия оны 2009 жылдың 30 маусымында елші етіп тағайындады. Президент Бияның өкілі ретінде Ойоно 2010 жылы 14 мамырда Камерунның тәуелсіздік жолындағы күресі мен елдің кейіннен қайта бірігуін еске алу үшін өткен қойылымға қатысты. Біріккен Ұлттар Ұйымының Бас хатшысы Пан Ги Мун Камерунға сапары кезінде 2010 жылы 10 маусымда Яундеде 80 жастағы Ойоно кенеттен қайтыс болды. Айтуынша, Ойоно бас хатшыны қабылдағаннан кейін президент сарайында ауырып қалды; оған дереу медициналық көмек көрсетілді және жедел жәрдем шақырылды, бірақ ол тез қайтыс болды. Кейін президент Бия Ойононың өліміне қайғырып, мәлімдеме жасады, бірақ нақты мәлімет берілмеді. Бас хатшы Пан Ги Мун Камерунның Ұлттық Ассамблеясында сөйлеген сөзінде қайғысын білдірді. 26 маусымда Еболоваға жақын Нгоазип қаласында жерленді.