Кіріспе

Оңтүстік Үндістан мен Шри-Ланкаға тән қоңыр-сұр құстың түрі. Сары тұмсықты сүрегі (Argya affinis) – Лейотрихидтер тұқымдасының мүшесі, Оңтүстік Үндістан мен Шри-Ланкаға ғана тән. Сары тұмсықты сүрегі Шри-Ланка мен Оңтүстік Үндістанда кең таралған, көбейетін тұрақты құс. Оның мекен ету ортасы – бұталы жерлер, егістіктер және бақшалар. Бұл түр, көптеген сүрегілер сияқты, көшпейді, қанаттары қысқа және дөңгелек, ұшуы нашар, көбінесе топтап дауыстап, азық іздейді. Оны жиі джунгли сүрегі деп жаңылыстырады, олардың ареалдары Оңтүстік Үндістанның кейбір аймақтарында үлеседі, бірақ сары тұмсықты сүрегінің өзіне тән дауысы бар және көбінесе жапырақты жерлерде кездеседі.

Сипаттама

Бұл құстардың үстіңгі жағы сұр қоңыр, мойны мен кеудесі сұр түсті, біраз дақты, ал құрсағы ақшыл сары. Басы мен мойнының арт жағы сұр, ал көздері көкшіл ақ. Оңтүстік Үндістанда кездесетін түрінің басы мен мойнының арт жағы ақшыл, ал үстіңгі қанаты қара түсті. Құйрығы ақшыл, ал құйрық ұшының ені кең қара. Шри-Ланканың А. а. taprobanus түршесі - бозғылт сұр. Үндістанның оңтүстігіндегі құстар Шри-Ланка түршесіне өте ұқсас, бірақ басы мен арқасы атаулы түрге қарағанда сұр түсті. Үндістандық түрінің мойны мен кеудесінде жолақтары жиірек кездеседі. Шри-Ланка түршесі джунглидегі бабблер, Turdoides striatus-қа ұқсас, бірақ бұл түр аралда таралмаған. Бұл түрде жеті ерекше дыбыс белгіленген, және бұл түрдің дауысы джунглидегі бабблерге қарағанда жіңішкелеу. Джунглидегі бабблердің дауысы одан да қатаң және мұрындырақ болып келеді.

Таралуы және мекендейтін ортасы

Бұл түр Оңтүстік Үндістан мен Шри-Ланкада кеңінен таралған, бірақ біркелкі емес. Атаулы түр-құс Андхра-Прадеш штатында, Годавари өзенінің оңтүстігінде, Карнатакада Белгаумның оңтүстігінде және Тамил Надуда кездеседі. Ол орманды баблерге қарағанда төменгі биіктіктегі және құрғақ ортада мекендейді, бірақ кейде олар бірге кездеседі. Шри-Ланканың қосалқы түрі 1500 метрге дейінгі жазықтар мен төбелерде таралған, тығыз орманнан аулақ салады. Олар *Calotes versicolor* кескішін және шаянды жейтіні белгілі. Баблерлер таңертеңгі сағат 6-да, күн шығар алдында оянады және азық іздеуге кіріседі. Күннің ыстық сағаттарында, шамамен 13:30-дан 16:30-ға дейін олар салыстырмалы түрде жайсыз болады. Олар шамамен 19:00-де топтасып, ұяға кірер алдында өзін тазартады. Топ мүшелері біріне-бірі жақын орналасады, ал кейбір жас балапандар топтың ортасына тығылады. Азық іздеу кезінде күзетші құс қанаттарын қағу және секіру арқылы дабыл береді. Алопрининг – бұл, әсіресе қыс айларында жиі кездесетін әрекет. Сары мойынды баблерлер суға түсуді жақсы көреді және әдетте кешкі сағаттарда, олардың аумағындағы құс моншаларына барады. Кейде олар күн батқаннан кейін, шамамен 18:30-да құс моншаларын аралайды. Сивакаси жазығындағы зерттеулерде топтардың 0,4 км² аумақты мекендейтіні және 1 км²-ге шамамен 55 құс шамасында тығыздықпен таралғаны анықталды. Қарақұмның жұмыртқасын салушы құсы да осы түрге паразит болып табынады. Көбінесе, орманды баблерлер сары мойынды баблердің балапандарын тамақтандырған жағдайлар тіркелген. Балапандар негізінен жәндіктермен және кейде кескіштермен қоректенеді. Көптеген қызылқұстар сияқты, ата-аналар ұяны таза ұстауға қатысады, жас балапандардың нәжіс қаптарын алып тастайды, көбінесе оларды жұтып қояды. Көмекшілер ата-аналарға ұя салуда және балапандарды тамақтандыруда көмектеседі.