Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Бразилияның Пара штатындағы арал
Island in the state of Pará, Brazil
Маражо (maɾaˈʒɔ) – Пара штатындағы ірі жағалау аралы.
Marajó (maɾaˈʒɔ) is a large coastal island in the state of Pará,
Жаңбырлы маусымда жағалау бойындағы өзендердің су деңгейінің көтерілуі және ішкі аймандардағы ауыр жаңбырлардың салдарынан аралдың көп бөлігі суға батып қалады. Маражо көбінесе толығымен жазық жер. Жаңбырлы маусымда аралдың үлкен бөлігі суға кетеді, ірі көлге айналады. Аралдың батыс жағында варзея ормандары мен шағын шаруашылықтар орналасқан. Мұнда ағаш және асаи пальмасы өндіріледі. Арал Маражо варзея экорегионында, маусымдық және тасқын су басқан варзея орманының аймағында жатыр. Үлкен саванна айманының солтүстігінде, негізінен бурити пальмасы (Mauritia flexuosa) және эутерпе олерацея өсетін пальма батпақтары бар. Жаңбырлы маусымда батпақтардың су деңгейі бір метрге жетеді. Бұл батпақтардың экологиясы туралы көп мәлімет жоқ.
Large parts of the islands are flooded during the rainy season because of higher water levels of the rivers along the coast and heavy rainfall in the interior. Marajó is almost entirely flat. During the rainy season, much of the island becomes flooded as a large lake. The western side of the island is characterized by várzea forests and small farms. Lumber and açaí palm are produced there. The island is in the Marajó várzea ecoregion, an area of seasonally and tidally flooded várzea forest. To the north of the large savanna area are palm swamps, mainly with Buriti Palm (Mauritia flexuosa) and Euterpe oleracea. During the rainy season, the swamps are flooded one meter high. Little is known about the ecology of these swamps.
Тарих
Арал шамамен б.з.д. 400 жылдан 1600 жылға дейін өмір сүрген дамыған Колумбқа дейінгі Марахоара мәдениетінің отаны болды. Арал 19 ғасырдан бері археологиялық зерттеулер мен ғылыми талдаулардың орталығы болып табылады. Рузвельт Марайо аралының өркендеген шағында 100 000-нан астам адам тұрғанын шамалады. Халық топырақ едендері бар үйлерде өмір сүрді, аналық руларға бірікті және жұмыстарды жынысы, жасы және шеберлігіне сәйкес бөлісті. 16 ғасырда еуропалықтардың келуі аралдың жергілікті халқы үшін қатаң соққы болды; 90% еуразиялық жұқпалы аурулардан жоғары өлім-жітімге байланысты қайтыс болды, себебі олар Еуразия қалаларында ендемикалық болып кеткен бұл ауруларға қарсы иммунитетке ие болған жоқ.
The island was the site of an advanced pre Columbian society, the Marajoara culture, which existed from approximately 400 BC to 1600 AD. The island has been a center of archaeological exploration and scholarship since the nineteenth century. Roosevelt estimated that Marajó may have had a population of more than 100,000 people at its peak. The population lived in homes with tamped earth floors, organized themselves into matrilineal clans, and divided tasks by sex, age, and skill level. The arrival of Europeans in the sixteenth century was catastrophic to the indigenous population of the island; 90% died due to high mortality from Eurasian infectious diseases; they lacked immunity against these diseases that had become endemic in Eurasian cities.