Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Иуда патшасы Манасаға жатқызылатын тәубе дұғасы
Penitential prayer attributed to king Manasseh of Judah
Манасаның дұғасы – Иуда патшасы Манасаға жатқызылатын қысқа, тәубелік дұға. Ғалымдардың көпшілігі Манаса дұғасының грек тілінде (ал аз бөлігі семит тілінде жазылған деп санайды) б.з.б. екінші немесе бірінші ғасырында жазылғанын айтады. Бұл дұға б.з.б. 1-ші ғасырдың бірінші жартысында, бірақ кез келген жағдайда 70 жылы Екінші ғибадатхананың қирауынан бұрын жазылған болуы мүмкін. Ежелгі славян, эфиоп және армян тілдеріне аудармалары бар. Эфиопия Библиясында бұл дұға 2 Патшалар кітабында кездеседі. Дұғаның ең көне грек мәтіні – 5 ғасырға жататын Александрия кодексі. Дұғаның иврит тіліндегі қолжазбасы Каир Генизасынан табылған. Яһудилер, католиктер және протестанттар бұл дұғаны апокриф деп санайды. Бұл дұға 4 ғасырдың соңындағы Вулгатада 2 Патшалар кітабының соңына қосылған. Бір мың жылдан астам уақыт өткен соң, Мартин Лютер бұл дұғаны неміс тіліндегі Библиясының 74 кітабына енгізді. Ол 1537 жылғы Мэттью Библиясының және 1599 жылғы Женева Библиясының құрамына кірді. Сондай-ақ, ол Король Джеймс Библиясының апокрифтерінде және 1609/1610 жылдарғы Дуай-Реймс Библиясының түпнұсқалық аудармаларында кездеседі. Рим папасы Климент VIII бұл дұғаны Вулгатаға қосымша ретінде енгізді. Дұға грек тіліндегі Септуагинтаның кейбір басылымдарында да бар. Мысалы, 5 ғасырға жататын Александрия кодексінде Забурлардан кейін келген он төрт "Ода" кітабының бірі ретінде келтірілген. Православ христиандар бұл дұғаны деутероканондық кітап ретінде қабылдайды.
The Prayer of Manasseh is a short, penitential prayer attributed to king Manasseh of Judah. The majority of scholars believe that the Prayer of Manasseh was written in Greek (while a minority argues for a Semitic original) in the second or first century BC. It is recognised that it could also have been written in the first half of the 1st century AD, but in any case before the Destruction of the Second Temple in 70 AD. Old Slavonic, Ethiopic, and Armenian translations. In the Ethiopian Bible, the prayer is found in 2 Chronicles. The earliest Greek text is the fifth century Codex Alexandrinus. A Hebrew manuscript of the prayer was found in Cairo Geniza. It is considered apocryphal by Jews, Catholics and Protestants. It was placed at the end of 2 Chronicles in the late 4th century Vulgate. Over a millennium later, Martin Luther included the prayer in his 74 book translation of the Bible into German. It was part of the 1537 Matthew Bible, and the 1599 Geneva Bible. It also appears in the Apocrypha of the King James Bible and of the original 1609/1610 Douai Rheims Bible. Pope Clement VIII included the prayer in an appendix to the Vulgate. The prayer is included in some editions of the Greek Septuagint. For example, the 5th century Codex Alexandrinus includes the prayer among fourteen Odes appearing just after the Psalms. It is accepted as a deuterocanonical book by Orthodox Christians.
Литургиялық қолдану
Бұл дұға Шығыс православие және Византия католиктерінің Ұлы кешкі құлшылығы кезінде оқылады. Ол Рим ритуалында, әдеттегі жылдың 14-ші жексенбісіндегі Оқу кеңсесіндегі бірінші оқудан кейін жауап беру бөлігі ретінде қолданылады (51-ші псалммен бірге). Рим ритуалының ерекше түріндегі тізімдемеде; үштік жексенбісінен тамызға дейінгі аралықта Патшалар кітабынан оқылған жауап берулер жинағында жетіншісі Манассия дұғасын, 50-ші псалмның өлеңдерімен бірге келтіреді, бұл – өкініштің псалмы. Ол сондай-ақ Америка Құрама Штаттарындағы Епископальдық шіркеутің 1979 жылғы Ортақ дұға кітабындағы күнделікті құлшылықта, ал Англия шіркеуінің Ортақ ғибадатта: Күнделікті дұғасында 52-ші ән ретінде қолданылады.
The prayer is chanted during the Eastern Orthodox Christian and Byzantine Catholic service of Great Compline. It is used in the Roman Rite as part of the Responsory after the first reading in the Office of Readings on the 14th Sunday in Ordinary Time (along with Psalm 51). In the Extraordinary Form, in the Roman Rite Breviary; in the corpus of responsories sung with the readings from the books of Kings between Trinity Sunday and August, the seventh cites the Prayer of Manasseh, together with verses of Psalm 50, the penitential Psalm par excellence. It is used also as a canticle in the Daily Office of the 1979 U. S. Book of Common Prayer used by the Episcopal Church in the United States of America, and as Canticle 52 in Common Worship: Daily Prayer of the Church of England.