Кіріспе

АҚШ Жоғарғы Сотының судьясы 1903-1922 жылдар аралығында

Уильям Дей есімді басқа да тұлғалар

Уильям Руфус Дей (17 сәуір 1849 – 9 шілде 1923) – 1903-1922 жылдар аралығында АҚШ Жоғарғы Сотының төреші-мүшесі болған американдық дипломат және заңгер. Жоғарғы Сотта қызмет ететінге дейін Дей президент Уильям Маккинлидің басқару кезеңінде АҚШ Мемлекеттік хатшысы қызметін атқарды. Сондай-ақ ол АҚШ-тың Алтыншы апелляциялық округінің және Алтыншы округтік соттарының судьясы болды.

Ерте өмір және мансап

Уильям Руфус Дей 1849 жылдың 17 сәуірінде Огайо штатының Равенна қаласында Эмили (туған тегі Сполдинг) мен Огайо Жоғарғы Сотының судьясы Лютер Дейдің балаларының бірі болып дүниеге келді. Оның анасының әкесі Руфус П. Сполдинг де Огайо Жоғарғы Сотының судьясы болған. Одан кейін ол Мичиган университетінің құқық мектебінде бір жыл оқыды. Рузвельт бастапқыда бұл лауазымды Уильям Говард Тафтқа ұсынды, бірақ ол Филиппин аймағының губернаторы қызметінде қалу үшін бас тартты. АҚШ Сенаты 1903 жылдың 23 ақпанында оның кандидатурасын бекітті. Ол 1903 жылдың 9 наурызынан 1912 жылдың 17 наурызына дейін жетінші округ бойынша апелляциялық судья, ал 1912 жылдың 18 наурызынан 1922 жылдың 13 қарашасына дейін алтыншы округ бойынша апелляциялық судья болып қызмет етті. Ол ауызша жарысқаннан кейін көбінесе соттан шығып, тікелей "Бундерли" стадионына барып, Вашингтон сенаторларының ойынын тамашалайтын. Standard Sanitary Mfg. Co. v. АҚШ ісін қарау кезінде кеңсе қызметкерінен 1912 жылғы әлем чемпионаттың соңғы ойыны туралы "жаңа жаңалықтар" беруді сұрағандығы жазылған.

Отбасы

Дей 1875 жылғы 24 тамызда Кантон қаласынан Луи Шефердің қызы Мэри Элизабет Шеферге үйленді. Олар 1912 жылы оның қайтыс болуына дейін бірге өмір сүрді және төрт ұлдың әкесі мен анасы болды: Уильям Л., Руфус С., Стивен А. және Лютер.

Day-тің таңдамалы мақалалары

Уэр және Лелэнд Мобил округіне қарсы, 209 АҚШ 405 (1908) – мемлекетаралық тасымалды міндеттемейтін болашаққа мақта сату шарты мемлекетаралық сауда нысаны болып табылмайды деп шешім шығарды.
Боббс-Меррилл Компанисіне қарсы Штраус, 210 АҚШ 339 (1908) – АҚШ авторлық құқығындағы «бірінші сату доктринасының» қалыптасуына көмектесті.
Мускатқа қарсы АҚШ, 219 АҚШ 346 (1911) – Федералдық соттардың қарауына түсуі үшін тараптар арасында нақты дау болуы тиіс деп шешім шығарды.
Флинтке қарсы Стоун-Трейси Компанисі, 220 АҚШ 107 (1911) – корпоративтік түрде жұмыс істеу құқығы табыс салығын салуды негіздемелендіреді деп шешім шығарды.
Бауэр және Сие. қарсы О’Доннел, 229 АҚШ 1 (1913) – патенттік құқықтарды лицензиялық келісім арқылы иеленуші тарапынан кеңейтуге болмайды деп шешім шығарды.
Уикске қарсы АҚШ, 232 АҚШ 383 (1914) – Төртінші түзетуді бұзу жағдайында, ерекшелендіру ережесі федералдық үкіметке қолданылады деп шешім шығарды.
Бухананға қарсы Уорли, 245 АҚШ 60 (1917) – аудандарды бөлуге бағытталған муниципалитет ережелері конституцияға қайшы деп шешім шығарды.
Хаммерге қарсы Дагенхарт, 247 АҚШ 251 (1918) – балалар еңбегін реттейтін заңдар Конгрестің сауда бабы бойынша конституциялық өкілеттігінің шегінен тыс деп шешім шығарды.
Хоукке қарсы Смит, 253 АҚШ 221 (1920) – штат референдумы федералдық конституциялық түзетуді ратификациялаудан кейін оны қайтаруға құқылы емес деп шешім шығарды.