Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Құс түрлері
Species of bird
Қоңырқарны тұқымдас (Dumetia hyperythra), ескі үнді жазбаларында қызылқарны тұқымдас деп те аталады, төменгі бұталы ормандарда шағын топта азықтанатын кішкентай тұқымдас. Басқа ескі әлем тұқымдастары сияқты, олар жұмсақ, қауырсынды қанаттарымен ерекшеленеді. Үндістан субконтинентінде үш түршесі бар. Солтүстік және шығыс Үндістанда кездесетін номинативтік гиперітраның бауыры біркелкі қоңыр, ал Батыс Үндістан түбегіндегі альбогуларисінің мойны ақ. Шри-Ланкадағы филипсі тұқымдасы да ақ мойынды, бірақ бауыры ақшыл және үлкен мүңкісі бар.
The tawny bellied babbler (Dumetia hyperythra) also known in older Indian works as the rufous bellied babbler is a small babbler that forages in small groups in low scrub forests. Like other members of the large Old World babbler family they are passerine birds characterised by soft fluffy plumage. There are three subspecies within the Indian Subcontinent. The nominate hyperythra found in northern and eastern India is uniformly brown underneath while albogularis of the western Indian peninsula is white throated. The population in Sri Lanka, phillipsi, is also white throated but is paler underneath and has a larger bill.
Сипаттама
2012 жылғы зерттеуге негізделген Timaliinae құрамындағы туыстық қарым-қатынастар көрсетілген кладограмма. Абу тауындағы популяциясы ақ тамақтан және басында қаштанақ қауырсындарынан (қаштанақ тек маңдайда емес, басқа қақпақ сияқты көрінеді) тұрады, қауырсындардың өзегі ақшыл. Ол abuensis түршесі ретінде ұсынылған, бірақ көбінесе albogularis-ке жатқызылады. Хандала шатқалынан алғаш сипатталған navarroi нұсқасы да әдетте albogularis шеңберінде қарастырылады.
cladogram|caption=Relationships within the Timaliinae based on a 2012 study. The population on Mt. Abu is white throated with chestnut feathers on the crown (appearing capped, as opposed to the chestnut being only on the forehead) having pale shafts. It has been proposed as a subspecies abuensis but is more often included in albogularis. Another variant form first described from Khandala Ghats as navarroi is also usually included within the range of albogularis.
Таксономия және жүйелеу
Бұл түрді алғаш рет 1831 жылы Джеймс Франклин сипаттады және оны Timalia туысына жатқызды. 1852 жылы Блайт басқа туыстардан айырмашылықтарын байқағандықтан Dumetia туысын құрды. Туыстың ерекшеліктері - маңдайдың үстіндегі қатаң қауырсындардың таралуы және мүңкісінің пішіні болды. ДНК тізбектеріне негізделген қазіргі заманғы жіктемелер бұл түрдің қара маңдайлы баблер мен каштаналық қақпақты баблерге жақын туыс екенін көрсетеді. Ол Timaliinae кіші туысына жатады.
The species was first described by James Franklin in 1831, placed in the genus Timalia. The genus Dumetia was established by Blyth in 1852 who saw differences between it and other genera. The genus characters were in the distribution of the stiff feathers on the forehead and the shape of the bill. Modern classifications based on DNA sequences note that the species is a sister of the dark fronted babbler and the chestnut capped babbler. It is part of the subfamily Timaliinae.
Таралуы және мекендейтін ортасы
Қоңырқарны бабблер Непалдан және Солтүстік-орталық Үндістаннан Шри-Ланкаға дейін кездеседі. Үндістандағы барлық популяциялары бірігіп жатыр және бөлек орналасқан таралымдар жоқ. Оның табиғи ортасы – бұталы жерлер мен биік шөптік далалар.
The tawny bellied babbler is found from Nepal and north central India to Sri Lanka. The populations in India are all intergrading and no disjunct distributions exist. Its natural habitat is scrub and tall grassland.
Мінез-құлық
Қоңыр ішті баббалар ұяларын төменгі бұталардың ішінде, тығыз жапырақтардың арасында жасайды. Ұясы – бамбук немесе шөптерден тоқылған ұзын жапырақтардан жасалған шар тәрізді. Олар көбінесе жаңбыр маусымында, мамырдан қыркүйекке дейін көбейеді. Әдеттегі жұмыртқа саны үш-төрт. Екі ата-анасы да жұмыртқаларды күтіп жатыр. Шри-Ланкада олар бірнеше рет бала шағады деп саналады. Басқа баббалар сияқты, бұл түр де көшпейді, қанаттары қысқа және дөңгелек, ұшуы нашар. Оңтүстік популяциясында қаңтар-ақпан айларында көбейіске дайындық үшін түлеу орын алады. Олар негізінен жәндіктермен қоректенеді, сондай-ақ Бомбакс және Эритрина гүлдерінен нектар жинайды. Бұталардың арасында азық іздегенде, олар шырылдап, сайрап немесе кескілеген дауыс шығарады. "Панди-Джитта" деген атау телугу тілінде "шошқа құсы" деген мағынаны білдіреді, себебі олар шошқалар сияқты тығыз бұталардың астында азық іздейді. Бұл түрдің қанынан Leucocytozoon туысына жататын, анықталмаған гематозоидтар табылды. Тұтқындықта өлген бір мысалдан гематозоидтармен қатар микрофиляриялар да анықталды.
The tawny bellied babbler builds its nest in a low bush, concealed in dense masses of foliage. The nest is a ball of long woven leaves of bamboo or grasses. They breed from May to September mostly during the rains. The normal clutch is three or four eggs. Both parents incubate the eggs. In Sri Lanka they are thought to raise more than one brood. Like most babblers, it is not migratory, and has short rounded wings and a weak flight. A prenuptial moult takes place in January–February in the southern population. It feeds mainly on insects but also takes nectar from flowers of Bombax and Erythrina. They produce cheeping, twittering or harsh chattering notes while foraging in bushes. The name Pandi Jitta, literally "pig bird" in Telugu, refers to its habit of foraging under dense shrubbery in the manner of pigs. Unidentified haematozoa placed in the genus Leucocytozoon have been recorded from the blood of the species. A specimen that died in captivity was found to have microfilariae in addition to haematozoa.