Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Германияның Лойсах алқабындағы тау
Mountain in Loisach valley, Germany
Ванк тауы – Оңтүстік Германияда, Австрия шекарасына жақын, Оңтүстік-Батыс Эстер тауларының маңында, Гармиш-Партенкирхен қаласының жанында орналасқан. Тау теңіз деңгейінен шамамен басталып, шыңында дейін көтеріледі. Таудың шыңы көгалды және Гармиш-Партенкирхен мен айналасындағы аймаққа көрініс ашады. Шыңына жаз айларында істейтін «Ванкбан» канат жолымен немесе аймақты кесіп өтетін жаяу жолдар арқылы жетуге болады. Шыңындағы «Ванк Хаус» тау шатыры тамақ және тұруға жағдай жасайды, ал жақын жердегі ғылыми обсерватория атмосфералық және климаттық жағдайларды бақылауға көмектеседі. Ванк – жаяу жүргіншілер, Гармиш-Партенкирхеннен күндізгі саяхатқа шығушылар және парашютпен сырғанаушылар үшін танымал орын.
The Wank is a mountain in southern Germany, situated in the Loisach valley close to the Austrian border in the southwestern Ester Mountains range near Garmisch Partenkirchen. It rises from about above mean sea level up to at the summit. The mountain is crowned by a grassy summit which has views over Garmisch Partenkirchen and the surrounding region. The summit can be reached via the eponymous Wankbahn, a cable car system that runs during the summer months, or by a network of footpaths that criss cross the area. A mountain hut on the summit, the Wank Haus, provides food and accommodation, and a nearby scientific observatory plays a role in monitoring atmospheric and climatic conditions. The Wank is a destination for hikers, day trippers from Garmisch Partenkirchen and paragliders.
Физикалық сипаттамалары
Таудың геологиясы, негізінен әктас жыныстарынан тұрады, бұл Бавария Альпісіне тән. Оның климаты да осы аймаққа сай. Жауын-шашын мөлшері жоғары, шамамен аңғар деңгейінде басталып, шыңда дейін жетеді. Жазда ең жоғары, ал қыста ең төмен болады. Ванк тауының орташа жылдық ауа температурасы аңғарда 7 °C (45 °F) болса, шыңда 3 °C (37 °F) құрайды. Басты жел батыстан соғады, бірақ жылына 30-40 күн бойы тау жылы, құрғақ фён желдің әсеріне ұшырайды. Аймақта жергілікті жел жүйесі де жұмыс істейді, ол күнделікті тауға көтерілу/түсу айналымын қамтамасыз етеді. Инверсиялық қабаттар жылына шамамен 30 күн бойы, көбінесе күз және қыс айларында пайда болады. Құрылысы 1928 жылы Wank Bahn AG компаниясының қолдауымен басталды және канат жолы 1929 жылы қолданысқа енгізілді. Оның ұзындығы және теңіз деңгейінен жоғары көтеріледі. Жүйе ашылғалы бері бірнеше рет жаңартылды. 1960 жылы жолаушылар тасымалының сыйымдылығы сағатына 125 адамнан 210 адамға дейін арттырылды. 1982 жылы жаңа Wankbahn салынды, ол 18 желтоқсанда ашылды, соның арқасында жүйенің сыйымдылығы сағатына 1000 адамға дейін өсті. Кабельді қозғау үшін екі 300 кВт тұрақты ток моторлары орнатылды. Қазіргі Wankbahn екі бөлімнен тұрады, олардың ұзындығы сәйкесінше, ал жерден ең жоғары биіктігі шамамен 15 метрді құрайды. Wankbahn-ның 135 кабинасының әрқайсысы 4 адамға арналған. Олар шамамен 18 минуттық уақыт ішінде, сағатына жылдамдықпен шыңға жетеді.
The mountain's geology, which is dominated by calcareous rocks, is typical of the Bavarian Alps. Its climate is also typical of the region. Precipitation is high, ranging from about at valley level to at the summit. It peaks in the summer and is lowest in winter. The Wank's mean annual air temperature ranges from 7 °C (45 °F) in the valley to 3 °C (37 °F) at the summit. The prevailing wind comes from a westerly direction but for about 30 to 40 days a year the mountain experiences a warm, dry föhn wind. A local wind system also operates in the area giving a daily uphill/downhill circulation. Inversion layers occur for about 30 days per year, predominantly in the autumn and winter. Construction began in 1928 under the auspices of the Wank Bahn AG and the cable car entered service in 1929. It is long and rises from above sea level. The system has been upgraded several times since its opening. In 1960 its passenger capacity was increased from 125 to 210 persons per hour. A new Wankbahn was built in 1982, opening on 18 December, which increased the system's capacity to 1,000 persons per hour. Two 300 kW DC motors were installed to drive the cable. The current Wankbahn is built in two sections, measuring long respectively, with a maximum height of above the ground. The Wankbahn's 135 cabins each have a capacity of four people. They take approximately 18 minutes at a speed of to reach the summit station.
Саммит
Ванк тауының шөптесін басына 1904 жылғы шілдеде Верденфельзер Хаймат Партенкирхен қоғамы орнатқан айқыш орнатылған. Жанында обсерватория және сонымен қатар Алоис Губер үйі деп те аталатын Ванк үйі орналасқан. Бұл үйге тамақ пен тұруға жағдай жасалады. Ванк үйін 1911 жылы Неміс альпинистік қауымдастығының (DAV) жергілікті бөлімшесі салған. Оның құрылысы 1894 жылы ұсынылып, 1903 жылы Бавария орман шаруашылығы қызметімен бекітілген. Үйдің жобасын Партенкирхен DAV қазынашысы Алоис Губер жасаған, ал құрылыс жұмысы 1910 жылғы шілдеде басталған. 1911 жылғы 28 мамырда ашылған бұл үй, Губердің 1922 жылы қайтыс болғаннан кейін оның есімімен аталып, қазірге дейін бірнеше рет жаңартылып, күрделі жөндеуден өтті, соңғысы 2006 жылы болды. Таудың шаңырағы аймақтың әсем көрінісімен танымал, одан Гармиш-Партенкирхен қаласын, сондай-ақ Цугшпитце және Веттерштейн тауларының панорамасын көруге болады. Гармиш қаласының шипажайларында емделіп жатқандар кейде күн сәулесін алу үшін тау шаңырағына келіп, «декельдік ем» (Liegekur) жасайды.
The grassy summit of the Wank is topped by a cross, set up in July 1904 by the Werdenfelser Heimat Partenkirchen society. Nearby is an observatory and the Wank Haus, also known as the Alois Huber Haus, a mountain hut that provides food and accommodation to visitors. The Wank Haus was built by the local branch of the German Alpine Association (DAV) in 1911. Its construction was originally proposed in 1894 and was approved by the Bavarian Forest Service in 1903. It was designed by the Partenkirchen DAV's Treasurer, Alois Huber, and work began in July 1910. It was opened on 28 May 1911 and was renamed after Huber following his death in 1922. It has since been renovated and upgraded on several occasions, most recently in 2006. The summit is known for its views across the region, which provide views of Garmisch Partenkirchen and a panorama of the Zugspitze and the Wetterstein mountain range. Patrons of Garmisch's spas sometimes take in the sunshine at the summit as part of their Liegekur ("deckchair cure").
Саммит обсерваториясы
Жотадағы обсерватория, теңіз деңгейінен [биіктік] биіктікте орналасқан, Карлсруэ технология институтының метеорология және климатты зерттеу институтының маңызды ғылыми өлшеу станциясы болып табылады. 1972 жылдан бері ол атмосфералық және климаттық құбылыстардың әртүрлілігін өлшеп келеді, оның ішінде атмосферадағы озон, азот оксиді, күкірт диоксиді және түрлі көмірсутектердің деңгейін, сондай-ақ температура, нүктесі, салыстырмалы ылғалдылық, қысым, жел, жаһандық және тікелей сәулелену сияқты метеорологиялық деректерді. 1982 жылы ол Дүниежүзілік метеорологиялық ұйымның ауаның фонындағы ластануды бақылау желісінің құрамына кірді. Орта биіктікте (теңіз деңгейінен жоғары) және [жер] аймағындағы жазықта қосымша метеорологиялық станциялар да құрылды. Бұл ғалымдарға аймақтағы ауа ластаушы заттарының тасымалы және 1990 жылдан бері атмосферадағы сынап ластануының айтарлықтай төмендеуі сияқты бірқатар табиғи құбылыстарды өлшеуге мүмкіндік берді, бұл әсер 1989 жылдан кейін бұрынғы Шығыс блогы елдеріндегі ластаушы зауыттардың жабылуымен байланысты.
The summit observatory, which is located at an altitude of , is an important scientific measuring station operated by the Institute for Meteorology and Climate Research of Karlsruhe Institute of Technology. Since 1972 it has measured a variety of atmospheric and climatic phenomena, including the levels of ozone, nitric oxide, sulphur dioxide and various hydrocarbons in the atmosphere as well as meteorological data such as the levels of temperature, dew point, relative humidity, pressure, wind, global and direct irradiance. It became part of the World Meteorological Organization's Background Air Pollution Monitoring Network in 1982. Supplementary meteorological stations have also been established at middle elevation ( above sea level) and in the valley at This has enabled scientists to measure a range of natural phenomena including the transport of air pollutants in the region and a marked decline since 1990 in the amount of atmospheric mercury pollution, an effect which has been attributed to the post 1989 closure of polluting factories in the former Eastern Bloc states.