Кіріспе

Өлшем бірліктері

Төрт шкаласы бар сызғыш (жоғарыдан төменге): Инч, Пункт, Пика және Агат.

Типографиялық бірліктер – типографияда немесе жинақтауда қолданылатын өлшем бірліктері. Дәстүрлі типометриялық бірліктер белгілі метрикалық бірліктерден өзгеше, себебі олар баспаның алғашқы кезеңдерінде қалыптасқан. Бүгінде баспаның көп бөлігі цифрлық форматқа көшкенімен, ескі терминдер мен бірліктер сақталды. Бұл бірліктердің әрқайсысы өте кішкентай болғанымен, баспа жолында олар тез жиналып қана қоймай, сонымен қатар маңызды рөл атқарады. Мәтінді бастапқыда бір бірлікте жинап, кейін басқа бірлікке ауыстыру сияқты қателіктер сөздердің жолдар арасында жылжуына, түрлі жинақтау қателіктеріне (мысалы, өзендер, жесірлер мен жетімдер, бұзылған кестелер және дұрыс емес тақырыптар) әкелуі мүмкін. Үстелдік баспа кең таралғанға дейін, тип өлшемдері типометр деп аталатын құралмен жүзеге асырылатын.

Метрлік бірліктер

Дәстүрлі типографиялық бірліктер метрикалық емес бірліктерге немесе метрикалық бірліктің тақ еселеріне (мысалы, 35⁄83) негізделген. Бұл мақсат үшін арнайы метрикалық бірліктер жоқ, бірақ неміс баспасында кейде қолданылатын DIN стандарты бар, ол тип өлшемдерін 0,25 мм-дің еселігімен өлшейді. Ал типографияны метрикалауды жақтаушылар типографиялық өлшемдер үшін миллиметрді пайдалануды ұсынады, жаңа арнайы типографиялық метрикалық бірліктерді әзірлеуден гөрі. Жапондықтар өздерінің таңбалары үшін осылай жасайды (романдық жапон тілінде q болып табылатын kyu-ды қолданады, ол да 0,25 мм) және еуропалық тілдер үшін де метрикалық өлшемдегі шрифттерге ие. Q-ның бір артықшылығы – ол 3 мм (12 q) санын 6-ға және 4-ке пропорционалды түрде бөлуді қайта енгізеді. Француз революциясы немесе Наполеон империясы кезінде француздар 0,4 мм-лік типографиялық бірлікті енгізді, бірақ бұл үкіметтік баспаханалардан басқа кеңінен таралмады. 1973 жылы ЕО-да дидот 0,375 (= 3⁄8) мм ретінде қайта стандартталды. Бірліктің атауы көбінесе өзгертілмейтініне назар аудару керек. Бірақ немістер бұрынғы бірліктер үшін Fournier Punkt және Didot Punkt терминдерін, ал осы метрикалық бірлік үшін Typografischer Punkt терминін қолданады. TeX жинақтау жүйесі бұрынғы анықтама үшін dd аббревиатурасын, ал жаңа метрикалық дидот үшін nd аббревиатурасын пайдаланады.

Кітап тізімі

Боаг, Эндрю. "Типографиялық өлшеу: хронология", Типографиялық еңбектер, № 1, 1996, Типография және графикалық коммуникация кафедрасы, Рединг университеті, Рединг 1996. Брюс ұлы және компаниясы, Баспа түрлерінің үлгісі, соның ішінде Тео. Л. Девиннің "Баспа өнерінің туысы", Нью-Йорк 1878. Картер, Гарри. Fournier on Typefounding, The Soncino Press, Лондон 1930. Фурнье, Пьер Симон, Пьер Симон Фурнье жас кітабы, томдар I–III, Джеймс Мосли редакциясымен, Дармштадт 1995. Фурнье, Пьер Симон. Баспа белгілерінің үлгілері, Джеймс Мослидің кіріспесімен, Eugrammia Press, Лондон 1965. Фурнье, Пьер Симон. Типографиялық нұсқаулық, томдар I & II, Fournier & Barbou, Париж 1764–1766. Хансард, Т. С. Типография, Baldwin, Cradock, and Joy, Лондон 1825. Хопкинс, Ричард Л. Америкалық пункттік жүйенің шығу тегі, Hill & Dale Private Press, Terra Alta 1976. Хатт, Аллен. Фурнье, толық типограф, Rowman and Littlefield, Тотова, Нью-Джерси 1972. Джонсон, Джон. Типография, Longman, Hurst, Rees, Orme, Brown & Green, Лондон 1824. Джонс, Томас Рой, Америкадағы баспа, Англияның Newcomen қоғамы, Америкалық бөлімшесі, Нью-Йорк 1948. МакКеллар Смитс & Джордан. "Жүз жылдық тарих", Филадельфия 1896. Мосли, Джеймс. "Француз академиясы және қазіргі типография: 1690 жылдары жаңа шрифттерді жобалау", Типографиялық еңбектер, № 2, 1997, Типография және графикалық коммуникация кафедрасы, Рединг университеті, Рединг 1997. Моксон, Джозеф. Баспа өнерінің барлық саласындағы механикалық жаттығулар, Оксфорд университетінің баспасы, Лондон 1958. Овинк, Г. Виллем. "Фурньеден метрикаға және қорғасыннан пленкаға", Quaerendo, IX том 2 & 4, Theatrum Orbis Terrarum Ltd., Амстердам 1979. Смит, Джон. Принтердің грамматикасы, L. Wayland, Лондон 1787. Ямамото, Таро. pt – Шрифт өлшем бірліктерін түрлендіру, http://www.kt.rim.or.jp/~tyamamot/pt.htm Токио 2001.