Француздық Корсика аралындағы L'Île Rousse қаласы туралы ақпарат. Тарихы, құрылу себептері, атауының шығу тегі және ежелгі мәдениеті. Корсика, Франция.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
L'Île Rousse (lil ʁus; , , немесе Isula Rossa, ; , ˈiːzola ˈrossa; ) – Францияның Корсика аралындағы Жоғарғы Корсика департаментіне қарасты коммуна. Ол 1758 жылы Паскуале Паоли генуэздіктердің (Кальви сияқты) бақылауында болмайтын порты құру мақсатымен құрылған. 1848 жылға дейін итальян тілі Корсиканың әкімшілік тілі болғандықтан, қала бастапқыда Isola Rossa (Қызыл арал) деп аталған, бұл атау табиғи бейіт қызметін атқаратын қызыл түсті тастық аралдың есім-шолынан келген. Сен-Флорен және Токспен бірге, бұл департаменттегі француз тіліндегі атауы бар үш коммунаның бірі. Қалған барлық коммуналар корсикалық ұлтшылдардың көптеген талаптарына қарамастан, итальян тіліндегі атауларын сақтап қалған.
L'Île Rousse (lil ʁus; , , or Isula Rossa, ; , ˈiːzola ˈrossa; ) is a commune in the Haute Corse department of France on the island of Corsica. It was founded in 1758 by Pasquale Paoli to create a port that would not be in the hands of the Genoese (such as Calvi). As Italian was until 1848 the administrative language of Corsica, the town was originally named Isola Rossa (Red Island) from the eponymous reddish color of a rocky islet that served as a natural harbor. Along with Saint Florent and Tox, it is one of only three communes in the département to have a French name — all the others have kept their Italian names despite the repeated demands of Corsican nationalists.
Тарих
Көне заманнан бері (б.з.д. 5000-3000 жылдар аралығында) қоныстанған Л'Иль Руссе б.з.д. 1000 жылы Агилла деген шағын, гүлденген қала болған; ол Финикиядағы Тирге тәуелді болды. Финикия флотының Каларис (Галерия) шабуылынан қиратылған Агилла, 4-ші ғасырға дейін Рубико Росега (қызыл жартас) деген атпен Рим үкімділігінде болды. Теңізге жақын орналасқандықтан, ол қарақшылар мен басқа да потенциалды жаулардың қаупіне ұшырады және Санта Репарата мен Монтичелло ауылдарының маңындағы теңіз бен жердің өнімдерімен күнекөрген балықшылар мен шаруалар болмаса, бірнеше ғасыр бойы адам тұрмады. 17-шы ғасырда Санта Репарата ди Баланьядан келген саудагерлер Балан, Неббио және Кап-Корс батысындағы жағалау ауылдарымен теңіз арқылы сауда жасау үшін дүкендер ашты. Шамамен 1759 жылы, жиі Баланге келетін Паскуале Паоли, Генуя мен Кальви арасындағы теңіз жолын тоқтату үшін Корсикаға солтүстік-батыста порт салуға шешім қабылдады. Ол жоспарларын дайындады және 1765 жылдың 10 желтоқсанында Баланг үкіметін портты (Скалу) қорғайтын бекініс салуға рұқсат беруге көндірді. Осы шешімнен Л'Иль Руссе туды.
Inhabited since very ancient times (between 5000 3000 BC), l'Île Rousse was in 1000 BC a small, prosperous town called Agilla; it was dependent on Tyre in Phoenicia. Destroyed by the Phoenician fleet of Calaris (Galeria), Agilla came under Roman rule as Rubico Rocega (red rock) until the 4th century AD. Being so close to the sea, it was threatened by pirates and other potential enemies, and was not inhabited for several centuries except for fishermen and peasants who lived on the products of the sea and earth around the villages of Santa Reparata and Monticello. In the 17th century, merchants from Santa Reparata di Balagna established shops to trade by sea with the coastal villages of the Balagne, Nebbio, and the west of the Cap Corse. About 1759, Pasquale Paoli, who often came to Balagne, decided to equip Corsica with a port in the northwest of the island to try to cut the sea traffic between Genoa and Calvi. His plans prepared, he persuaded the Balagne government, sitting in Algajola, to authorize him to create a fort protecting the port (the Scalu) on 10 December 1765. L’Île Rousse was born from this decision.
Климат
Льо Рус аралы ыстық жазғы Жерорта теңізі климатына ие (Кёппен климаттық классификациясы Csa). Л'Иль-Русседегі орташа жылдық температурасы, ал орташа жылдық жауын-шашын мөлшері – . Ең көп жауын-шашын қараша айында жауады. Температуралар орташа есеппен тамыз айында шамамен , ал ақпан айында шамамен ең жоғары және ең төменгі болады. Л'Иль-Русседе тіркелген ең жоғары температура 1993 жылдың 5 шілдесінде + шамасында болды; ал ең төменгі температура 1996 жылдың 28 желтоқсанында - шамасында тіркелді.
L'Île Rousse has a hot summer mediterranean climate (Köppen climate classification Csa). The average annual temperature in L'Île Rousse is The average annual rainfall is with November as the wettest month. The temperatures are highest on average in August, at around , and lowest in February, at around The highest temperature ever recorded in L'Île Rousse was on 5 July 1993; the coldest temperature ever recorded was on 28 December 1996.
Сипаттама
Солтүстік-батыс жағынан қызыл порфирден жасалған жартасты кіші аралдармен шектелген, ал оңтүстік жағынан мінсіз ақ құмды жағажаймен оралған Л’Иль Руссе туристерге барлық сұлулығымен ұсынылады. Қала теңізден батысқа қарай Семафор төбесі мен Фугата өткеліне дейін созылып жатыр. Отанның әкесі (le Père de la Patrie) Паскаль Паолинің ескі қаласы дерлік түзу және солтүстік-оңтүстік бағытында орналасқан тас төселген көшелерден тұрады. 6 кіші аралдың 3-інде орналасқан сауда портының кемежайларынан, балық аулау портынан, порт кешенін жағалаумен және жиырма бір бағаналы базармен байланыстыратын көпірлерден бастап, 1765 жылдан 19 ғасырдың бірінші жартысына дейін ескі қаланың қамалдары мен үйлері жылдар бойы бой көтерді. Флоренциялық ішкі баспалдақтары бар кейбір үйлер ерекше көзге түседі. 1740 жылы салынған, бірақ 1936 жылы қиратылған алғашқы шіркеу Нотр-Дам көшесіне атын берді. Нотр-Дам де Мизерикордқа арналған шіркеу ескі францискандық монастырдың қасында орналасқан, ал Л’Иль Руссе шіркеуі, Марияның Таза тұжырымы, басты алаңның батыс жағында, 1890 жылы отырғызылған алып пальма ағаштарының көлеңкесінде петанк ойнауға қолайлы. Жаңа қала ескі қаламен үйлесімді түрде Паоли алаңында бірігіп жатыр, онда жүз жылдық платан ағаштарының көлеңкесінде жазғы ауаны тамашалауға болады. Ескі қала келушілерге ішінара қалпына келтірілген ескі тас төселген көшелерде, тарихи есімдермен безендірілген: Паскуаль Паоли, Наполеон, Арена бауырлары (les frères Arena), Луи Филипп, Агилья көшелерімен серуендеу мүмкіндігін ұсынады. Паскаль Паоли салған, қалалық шенеуніктермен жабдықталған, 1815 жылдан кейін Францияның корольдық лилиясымен әшекейленген гербпен және жарты ғасырдан астам уақыт бойы Бонапарттық сайланған шенеуніктер басқарған Л’Иль Руссе – Корсика тарихында өзіндік орны бар қала. Оның қайшылықтары оны жыл сайын келіп, оның әдемі орталық алаңындағы платан ағаштарының астында демалатын туристер үшін тартымды және күтпеген орынға айналдырады.
Built on a bay bounded to the northwest by the rocky islets of red porphyry which give it its name, and to the south by an immaculate white sand beach, l’Île Rousse is presented to the tourist in all its beauty, extending westwards from the sea to the hill of the Sémaphore and the col de Fogata. The old town of Pascal Paoli, le Père de la Patrie (the Father of the Fatherland), is made up of paved streets, almost rectilinear and oriented north south. From the quays of the commercial port installed on 3 of the 6 small islands, the fishing port and the bridges which link the harbor complex to the coast and the market with its twenty one columns, the fortifications and the houses of the old city grew over the years, from 1765 into the first half of the 19th century. Certain houses with their interior Florentine staircases are remarkable. The first church built in 1740 and destroyed in 1936 gave its name to the rue Notre Dame. The church dedicated to Notre Dame de Miséricorde is next to an old Franciscan convent, while the parish church of l’Île Rousse, the Immaculée Conception de Marie, is on the west of the main square, with its enormous date palms (planted 1890) in the shade of which it is good to play a game of pétanque. The new town blends harmoniously with the old at the place Paoli, shaded by hundred year old plane trees, where it is good to take the summer air. The old town offers visitors the chance to stroll on the old paving stones, partly restored, along streets with historic names: Pasquale Paoli, Napoleon, les frères Arena (Arena brothers), Louis Philippe, Agilla
Built by Pascal Paoli, equipped by its municipal officials, after 1815 with a blazon decorated with the royal fleur de lis of France and run for than a half century by elected Bonapartist officials, l’Île Rousse is a town with a share in the history of Corsica. Its contradictions make it an attractive and unexpected place for the tourists who come each year to sit down under the plane trees of its beautiful central square.