Бос болжам – өмір туралы ақпаратты болжау амалы. Құдайларға сиынбастан, кеңес беру немесе нанымды күшейту мақсатында қолданылады. Тарихы ерте заманға дейін барады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Адамның өмірі туралы ақпаратты болжау практикасы
Practice of predicting information about a person's life
Тағдыр айту – адамның өмірі туралы ақпаратты болжаудың дәлелденбеген рухани практикасы. Алғаулаудың мәні, негізінен, пайғамбарлықпен бірдей. Айырмашылығы – алғаулау терминi діни ғұрыптың бір бөлігі саналатын болжамдарға қолданылады, олар құдайларға немесе рухтарға сиынған кезде жасалады. Ал тағдыр айту терминi одан азырақ маңызды немесе ресми жағдайды білдіреді, тіпті халық мәдениетінде де, онда болжамның артындағы құпия күштерге сену, ұсыныс, рухани немесе практикалық кеңес беру немесе растау тұжырымдарынан гөрі аз болады. Тарихи тұрғыдан алғанда, Плиний Ескі әлемде біздің эрамыздың I ғасырында болашақ көрушілердің кристалл шарды қолданғанын сипаттаған ("crystallum orbis", кейін орта ғасырлық латын тілінде жазушылар "orbuculum" деп жазған). Қазіргі батыс елдеріндегі тағдыр айту бейнелері Ренессанс сиқырының фольклорлық қабылдауынан, әсіресе цыған халқымен байланысты. Христиандық, ислам, бахаи және иудаизм діндерінде тағдыр айтуға қарсылық бар, себебі олардың қасиетті кітаптарында алғаулау тыйым салынған. Болашақты көре алатынын мәлімдейтін адамдарға арналған терминдерге: тағдыр айтушы, кристалл шарды қараушы, болашақты болжайтын әйел, көруші, болашақ көруші, сибиль, экстрасенс және пайғамбар кіреді. Осы қабілеттердің арасында осыны қамтитын байланысты терминдер: оракул, агус және көреген. Күмәнданушылар алғаулауды жалған ғылымға, мистикалық ойлау мен ырымға негізделген деп санайды.
Fortune telling is the unproven spiritual practice of predicting information about a person's life. The scope of fortune telling is in principle identical with the practice of divination. The difference is that divination is the term used for predictions considered part of a religious ritual, invoking deities or spirits, while the term fortune telling implies a less serious or formal setting, even one of popular culture, where belief in occult workings behind the prediction is less prominent than the concept of suggestion, spiritual or practical advisory or affirmation. Historically, Pliny the Elder describes use of the crystal ball in the 1st century CE by soothsayers ("crystallum orbis", later written in Medieval Latin by scribes as orbuculum). Contemporary Western images of fortune telling grow out of folkloristic reception of Renaissance magic, specifically associated with Romani people. There is opposition to fortune telling in Christianity, Islam, Baháʼísm and Judaism based on scriptural prohibitions against divination. Terms for one who claims to see into the future include fortune teller, crystal gazer, spaewife, seer, soothsayer, sibyl, clairvoyant, and prophet; related terms which might include this among other abilities are oracle, augur, and visionary. Fortune telling is dismissed by skeptics as being based on pseudoscience, magical thinking and superstition.
Әлеуметтану
Батыстағы болжаушылар әдетте болашақтағы махаббат, қаржылық жағдай және бала туу мүмкіндіктері сияқты мәселелер бойынша болжам жасауға тырысады. Көптеген болжаушылар "мінезді тану" да жасайды. Мұндай кезде нумерология, графология, ладонь бойынша болжам (егер адам қатысса), және астрология қолданылуы мүмкін. Қазіргі Батыс мәдениетінде әйелдер еркектерге қарағанда жиірек болжаушыларға жүгінеді. Кейбір әйелдер жеке болжаушыларымен ұзақ қарым-қатынас құрып, сақтап келеді. 1990 жылдары телефон арқылы экстрасенстермен кеңесу кең таралды, ал 2010 жылдары электрондық пошта және бейнеконференция сияқты қосымша байланыс тәсілдері де пайда болды, бірақ олардың ешқайсысы дәстүрлі жеке кеңесу әдістерін толыққанды алмастыра алмады.
Western fortune tellers typically attempt predictions on matters such as future romantic, financial, and childbearing prospects. Many fortune tellers will also give "character readings". These may use numerology, graphology, palmistry (if the subject is present), and astrology. In contemporary Western culture, it appears that women consult fortune tellers more than men. Some women have maintained long relationships with their personal readers. Telephone consultations with psychics grew in popularity through the 1990s, and by the 2010s additional contact methods such as email and videoconferencing also became available, but none of these have completely replaced traditional in person methods of consultation.
Солтүстік Америкадағы бизнес ретінде
Америкалық раввин және жазушы Рональд Исаакс болашақты болжаудың қоғамдағы рөлін талқылап, былай деді: "Адамзат ежелгі заманнан бері болашаққа қатысты білуге құштарлық танытқан. Сондықтан, ежелгі цивилизацияларда және бүгінгі күні де болашақты болжау – нағыз кәсіп ретінде қалыптасқандықтан, адамзат болашаққа деген қызығушылығын сақтап келеді, әрі таза қызығушылықтан, әрі оған жақсырақ дайындалу ниетімен осы салаға ден қойып отыр". 5000 жыл бұрын ассириялықтар болжамгерлерді құрметті кеңесшілер ретінде бағаласа, 17-18 ғасырларда Ақыл-ойының дамуымен олар құрмет пен сый-құрметтен айырылды. Әлеуметтанушылар Дэнни Л. және Линь Йоргенсеннің сөзіне сәйкес, коммерциялық қатынастардың өркендеуімен "көпшілік қоғамда оккульттік тәжірибелер [сақталу үшін] бейімделді". Кен Файнгольд, "Интерактивті өнер – болжау сияқты сату автоматы" атты еңбектің авторы, ақшаның пайда болуымен болашақты болжау "жеке қызметке, нарықтағы тауарға" айналды деген пікірді келтірді. 1994 жылы "Нью-Йорк Таймс" газетінде Ж. Педер Зэйн Психикалық Достар Желісіне сілтеме жасап былай жазды: "Күні 15:00 болсын немесе 03:00 болсын, Дион Уорвик пен оның психикалық достары махаббат, ақша және жетістік туралы кеңес беруде. Кристаллдардың күші мен періштелердің жанында жүретіндігіне күлкі емес, ойлануға шақыратын елде, жыл сайын миллиондаған адам Уорвик ханымның достарына қоңырау шалатыны таңқаларлық емес".
Discussing the role of fortune telling in society, Ronald H. Isaacs, an American rabbi and author, opined, "Since time immemorial humans have longed to learn that which the future holds for them. Thus, in ancient civilization, and even today with fortune telling as a true profession, humankind continues to be curious about its future, both out of sheer curiosity as well as out of desire to better prepare for it." Although 5000 years ago, soothsayers were prized advisers to the Assyrians, they lost respect and reverence during the rise of Reason in the 17th and 18th centuries. With the rise of commercialism, "the sale of occult practices [adapted to survive] in the larger society," according to sociologists Danny L. and Lin Jorgensen. Ken Feingold, writer of "Interactive Art as Divination as a Vending Machine," stated that with the invention of money, fortune telling became "a private service, a commodity within the marketplace". As J. Peder Zane wrote in The New York Times in 1994, referring to the Psychic Friends Network, "Whether it's 3 P. M. or 3 A. M., there's Dionne Warwick and her psychic friends selling advice on love, money and success. In a nation where the power of crystals and the likelihood that angels hover nearby prompt more contemplation than ridicule, it may not be surprising that one million people a year call Ms. Warwick's friends."
Үлгі клиенттер
1982 жылы Оңтүстік Флорида университетінің дінтану профессоры Дэнни Йоргенсен болашақты болжаудың танымал болуына рухани түсіндірме берді. Ол адамдардың экстрасенс немесе бақсыға өзіне түсіністік алу үшін, сондай-ақ өмірдің бір саласында жеке күшке немесе табысқа жеткізетін білімге ие болу үшін баратынын айтты. 1995 жылы Кен Файнгольд адамдардың бақсыларға неліктен жүгінетініне басқаша түсіндірме ұсынды: астрология және таро карталарын оқу сияқты, кеңес әдетте клиентті мазалаған нақты мәселелер туралы беріледі. Діни емес рухани көмек те ұсынылуы мүмкін. Кэтрин Адамс есімді американдық экстрасенс: «Менің философиям – рухани еркіндікті үйрету және іске асыру, яғни сіздің өзіңізге рухани бағыт бар, оны табуға мен көмектесе аламын» деп жазды. Африкалық-американдық қауымдастықта көптеген адамдар «худу» немесе «рутворкинг» деп аталатын халықтық сиқырдың бір түрін қолданады, клиентке арналған сеанс немесе «оқудан» кейін «магикалық жаттығу» процесі арқылы сиқыр жасау және христиандық дұғаға қатысты практикалық кеңес беріледі. Бақсылар өздерінің көріп білулерін бөлісіп, түсіндіріп қана қоймай, клиенттерінің мәселелерін талқылап, кеңес беру арқылы кеңесшілердің де қызметін атқара алады.
In 1982, Danny Jorgensen, a professor of Religious Studies at the University of South Florida offered a spiritual explanation for the popularity of fortune telling. He said that people visit psychics or fortune tellers to gain self understanding, and knowledge which will lead to personal power or success in some aspect of life. In 1995, Ken Feingold offered a different explanation for why people seek out fortune tellers: and, as with astrology and tarot card reading, advice is generally given about specific problems besetting the client. Non religious spiritual guidance may also be offered. An American clairvoyant by the name of Catherine Adams has written, "My philosophy is to teach and practice spiritual freedom, which means you have your own spiritual guidance, which I can help you get in touch with." In the African American community, where many people practice a form of folk magic called hoodoo or rootworking, a fortune telling session or "reading" for a client may be followed by practical guidance in spell casting and Christian prayer, through a process called "magical coaching". In addition to sharing and explaining their visions, fortune tellers can also act like counselors by discussing and offering advice about their clients' problems.
Толық күндізгі қызмет
Кейбір бақсылар өмірін толыққанды болжау бизнесінен табады, ал басқалары бір немесе бірнеше жұмыс істейді, олардың қосымша жұмыстары болжау кәсібімен байланысты болуы мүмкін, ал болмауы да мүмкін. 1982 жылы Дэнни Л. және Лин Йоргенсен "осы [қосымша] кәсіптер арасында үлкен айырмашылықтар болғанымен, [толық емес уақытта жұмыс істейтін болжаушылар] көбінесе адамдарға көмектесу, әлеуметтік жұмыс, оқыту, денсаулық сақтау салаларында жиі кездеседі" деген қорытындыға келді. Сол авторлар Солтүстік Америка болжаушыларының шектеулі сарптауында, бақсылардың көпшілігі үйленген және балалары бар екенін, ал аздағандары жоғары білім алғанын мәлімдеді. "Олар киноға барады, теледидар көреді, тұрақты жұмыстарын орындайды, K Mart дүкендерінен сауда жасайды, кейде McDonald's-та тамақтанады және ауырғанда ауруханаға жатады", - делінген.
Some fortune tellers support themselves entirely on their divination business; others hold down one or more jobs, and their second jobs may or may not relate to the occupation of divining. In 1982, Danny L., and Lin Jorgensen found that "while there is considerable variation among [these secondary] occupations, [part time fortune tellers] are over represented in human service fields: counseling, social work, teaching, health care." The same authors, making a limited survey of North American diviners, found that the majority of fortune tellers are married with children, and a few claim graduate degrees. "They attend movies, watch television, work at regular jobs, shop at K Mart, sometimes eat at McDonald's, and go to the hospital when they are seriously ill."
Заңдық
1982 жылы социологтар Дэнни Л. және Линь Йоргенсен «аңғақтар жергілікті заңдарды сақтауға және бизнес лицензиясын алуға дайын» деген қорытындыға келді. Осы заңды жазған заң шығарушылар аңғақтардың «тек ойын-сауық немесе көңіл көтеру үшін» ғана емес, қызмет ететінін, сондай-ақ аңғақтар заңға қайшы әрекет етсе де, адамдар оларға жүгінуді жалғастыратынын мойындады. Миннесота, Солтүстік Каролина, Оклахома, Пенсильвания және Висконсин штаттарында аңғарудың барлық түрлері заңсыз. Сол сияқты, Жаңа Зеландияда 1981 жылғы «Қылмыстық құқық бұзушылықтар туралы» заңның 16-бабында, ақшалай сыйақы алу мақсатында «телепатияға немесе көрегендікке ие екенін немесе «алдамшы құралдарды» пайдаланып ақша табу үшін медиум ретінде әрекет ететінін» алдап көрсетуге тыйым салынған және мұндай әрекеттер үшін мың доллар айыппұл салынған. Алайда, жоғарыда аталған Нью-Йорк заңдарындағыдай, егер бұл әрекет тек ойын-сауық мақсатында болса, ол қылмыстық құқық бұзушылық болып табылмайды. Австралияда аңғару Оңтүстік Австралия және Солтүстік территорияда заңсыз. Канадада, жалған аңғару үшін ақы алу Канаданың қылмыстық кодексі бойынша қылмыстық құқық бұзушылық болып саналады. Нигерияда «өзінің сықақшы екенін көрсету немесе аңғарумен айналысу» үшін бір жылға дейін бас бостандығынан айыруға болады. Сауд Арабиясы да бұл практиканы толығымен тыйым салады, себебі аңғаруды сиқыршылық деп санайды, демек ол ислам дінінің және заңнамасының қағидаларына қайшы келеді. Мұндай әрекеттер өлім жазасымен жазаланады.
In 1982, the sociologists Danny L., and Lin Jorgensen found that, "when it is reasonable, [fortune tellers] comply with local laws and purchase a business license." Lawmakers who wrote this statute acknowledged that fortune tellers do not restrict themselves to "a show or exhibition solely for the purpose of entertainment or amusement" and that people will continue to seek out fortune tellers even though fortune tellers operate in violation of the law. In the states of Minnesota, North Carolina, Oklahoma, Pennsylvania, and Wisconsin, all forms of fortune telling are illegal. Similarly, in New Zealand, Section 16 of the Summary Offences Act 1981 provides a one thousand dollar penalty for anyone who sets out to "deceive or pretend" for financial recompense that they possess telepathy or clairvoyance or acts as a medium for money through use of "fraudulent devices." As with the New York legislation cited above, however, it is not a criminal offence if it is solely intended for purposes of entertainment. In Australia, fortune telling is illegal in South Australia and the Northern Territory. In Canada, being paid to fraudulently tell fortune is a criminal offence under the Criminal Code of Canada. In Nigeria, "pretending to exercise witchcraft or tell fortunes" for gain or reward is punishable by a year's imprisonment. Saudi Arabia also bans the practice outright, considering fortune telling to be sorcery and thus contrary to Islamic teaching and jurisprudence. It has been punishable by death.
Санаткерлік талдау
Болжам жасау сыншылар тарапынан сиқырлы ойлау мен сенімсіздік ретінде қарастырылады. Скептик Берген Эванс болжам жасаудың "көптеген оқиғалардың арасынан болғандарды таңдап алу, түсініксіздіктерді шеберлікпен түсіндіру немесе болмай қалмайтын нәрсені батыл түрде жариялау" нәтижесі екенін айтқан. Басқа скептиктер болжам жасаудың тек қана суық оқу екенін мәлімдейді. Болжам жасау тәжірибесінде көптеген алаяқтықтар дәлелденген. Болжам жасау және оның қалай жұмыс істейтіні көптеген маңызды сұрақтар тудырады. Мысалы, болжам жасау экстрасенстік сеанстар мен таро карталары сияқты әртүрлі әдістер арқылы жүзеге асырылады. Бұл әдістердің көпшілігі кездейсоқ құбылыстарға негізделген. Мысалы, астрологтар жұлдыздардың қозғалысы адам өміріне әсер ете алады деп сендіреді. Таро карталарына келетін болсақ, адамдар карталардағы бейнелердің өмірлерінде маңызды мәні бар деп есептейді. Алайда, жұлдыздар сияқты нәрселердің өмірімізге әсер ететінін растайтын ешқандай дәлел жоқ. Сонымен қатар, мысалы, жылнамалар арқылы жасалатын болжамдар көбінесе кез келген адамға қатысты болатын жалпылама сипаттамалардан тұрады. Суық оқу кезінде оқырмандар әдетте жалпы сипаттамалармен бастап, болжам жасап отырған адамның реакциясына байланысты нақтырақ мәліметтер беруді жалғастырады. Адамдардың жалпылама сипаттамаларды өздеріне қатысты деп қабылдауы Барнум эффектісі деп аталады және психологтар бұл құбылысты көп жылдар бойы зерттеп келеді. Дегенмен, болжам жасаудың әртүрлі әдістерін растайтын дәлелдердің жетіспеуіне және экстрасенстер жасаған көптеген алаяқтықтарға қарамастан, болжам жасау әлемде кең таралған. Болжам жасаудың тартымды болуының көптеген себептері бар, мысалы, адамдар белгісіздікке ұшырағанда стресс сезінеді және осылайша өмірлеріне тереңірек үңілуге тырысады.
Fortune telling is easily dismissed by critics as magical thinking and superstition. Skeptic Bergen Evans suggested that fortune telling is the result of a "naïve selection of something that have happened from a mass of things that haven't, the clever interpretation of ambiguities, or a brazen announcement of the inevitable." Other skeptics claim that fortune telling is nothing more than cold reading. A large amount of fraud has been proven in the practice of fortune telling. Fortune telling and how it works raises many critical questions. For example, fortune telling occurs through various methods such as psychic readings and tarot cards. Similarly, these methods are largely based on random phenomena. For example, astrologers believe that the movement of stars in the sky can have implications on one's life. In the case of tarot cards, people believe that images displayed on the cards have significant meanings on their lives. However, there is a lack of evidence to support why such things, such as the stars, would have any implications on our lives. Additionally, fortune telling readings and predictions made by horoscopes, for example, are often general enough to apply to anyone. In cold reading, for example, readers often begin by stating general descriptions and continuing to make specifics based on the reactions they receive from the person whose life they are predicting. The tendency for people to deem general descriptions as being representative to themselves has been termed the Barnum effect and has been studied by psychologists for many years. Nonetheless, even with a lack of evidence supporting the various methods of fortune telling and the many frauds that have occurred by psychic readers, amongst others, fortune telling continues to become popular around the world. There are many reasons for the appealing nature of fortune telling such as that people often experience stress when there is uncertainty and thus seek to gain deeper insight into their lives.