Кіріспе

Колумбияда көлік Көлік министрлігімен реттеледі. Жолмен жүру көліктің басты түрі болып табылады; жүк көлемінің 69 пайызы жолмен, 27 пайызы теміржолмен, 3 пайызы ішкі су жолдарымен және 1 пайызы әуемен тасымалданады.

Жергілікті халықтардың ықпалы

Колумбияның жергілікті халықтары су жолдарын салдар мен каноэлерде жүру арқылы көлік құралы ретінде пайдаланған, және кейбіреулері осылай пайдалануды әлі де жалғастыруда.

Испандық ықпал

Еуропалықтардың келуімен испандықтар жылқы, есек және қашырларды (кейіннен Пасо Фино тұқымына айналған) алып келді, оларды Американы испандықтар отарлау кезінде шаруашылық жұмыстарында пайдаланды. Жылқылар испан жаулап алушылары мен отарлаушыларының көлік құралына зор үлес қосты. Олар дөңгелекті де енгізіп, тасымалды жеңілдету үшін ағаш арбалар мен кареталар алып келді. Испандықтар алғашқы жолдарды да салды, олардың көп бөлігі Кариб аймағында болды. Колумбияның таулы-қиын жер бедеріне байланысты аймақтар арасында байланыс қиын болды, бұл орталық үкіметтің тиімділігіне кедерілді және кейбір аймақтарда оқшаулануға әкелді. Испания империясының ішіндегі порттарға қойылған шектеулерді алып тастағаннан кейін теңіз жүзуі жергілікті деңгейде дамыды, бұл сауданы ынталандырды. Испандықтар африкалық құлдарды да тасымалдап, Колумбияның ішінде көптеген жергілікті тайпаларды күштеп қоныстандырды.

Тәуелсіздік алғаннан кейінгі кезең

Тәуелсіздік пен Еуропалық өнеркәсіптік революцияның ықпалымен Колумбиядағы басты көлік құралы Магдалена өзені арқылы жүзуге айналды, ол Колумбияның ішкі аймағындағы Хонда қаласын Кариб теңізіндегі Барранкильямен байланыстырып, АҚШ және Еуропамен сауда жасауға мүмкіндік берді. Бұл Еуропа мен Таяу Шығыс елдерінен иммигранттардың көптеп келуіне себеп болды. Колумбияның индустриялану процесі мен көлік саласы Испаниядан тәуелсіздік алғаннан кейін туындаған және 19-шы мен 20-шы ғасырлар бойына созылған азаматтық соғыстардың салдарынан қиындықтарға тап болды.

Стандарттау

XIX ғасырдың соңында еуропалық және американдық компаниялар экспортқа арналған шикізатты порттарға тасымалдау үшін теміржолды енгізді. Бу кемелері колумбиялықтарды, иммигранттарды және Еуропа мен АҚШ-тан Магдалена өзені арқылы тауарларды тасымалдауға кірісті. Көлік министрлігі 1905 жылы Рафаэль Рейес президенттігі кезінде Ministerio de Obras Públicas y Transporte, яки Мемлекеттік жұмыстар және көлік министрлігі деген атпен құрылды. Оның негізгі функциясы – ұлттық мүліктер мәселелерін қарау болды, оның ішінде кен орындары, мұнай (жанармай), патенттер мен сауда белгілері, теміржолдар, жолдар, көпірлер, ұлттық ғимараттар және жер иесіз жерлер. XX ғасырдың басында жолдар мен тас жолдарды күтіп-ұстау және салу ережелері қабылданды. Өзендер тазартылып, тереңдетілді, арналар жасалды және кеме жүру индустриясы ұйымдастырылды. Қоғамдық жұмыстар аудандары құрылды, сондай-ақ Колумбияның Ұлттық теміржолдары (Ferrocarriles Nacionales de Colombia) құрылды. Іске асырылған ірі жобалардың ішінде Боготаның су құбыры, Ла Регадера тоғаны және Вителма су тазарту қасбаты болды. Министрлік Көлік және тарифтер басқармасы аясында Ұлттық транзит институтын (Instituto Nacional de Tránsito) (INTRA) құрды және көптеген шетелдік көпұлтты құрылыс компанияларының қолдауымен алғашқы Ұлттық жолдар жоспарын жасауға жауапты болды. Авиация 1919 жылы Барранкильяда SCADTA құрылуымен дүниеге келді, ол Колумбияның негізгі қалаларына пошта жеткізетін колумбиялықтар мен немістердің бірлескен кәсіпорны болды, кейіннен ол SACO-мен бірігіп Avianca компаниясын құрды.

Темір жолдар

Колумбияда темір жол желілері бар, оның бір бөлігі 1435 мм, ал бір бөлігі 914 мм кеңдікте. Дегенмен, желілердің тек бір бөлігі ғана пайдаланылуда. Колумбиядағы темір жол көлігі дамымаған күйде қалып отыр. Елдің негізгі жүк тасымалы түрі болған ұлттық темір жол жүйесі, жол құрылысына басымдық бергендіктен назарсыздан қалды және қазір жүк тасымалының шамамен төрттен бір бөлігін құрайды. Жолаушылар тасымалы 1992 жылы тоқтатылып, 1990 жылдардың соңында қайта жаңғыртылды, бірақ 2017 жылдан бастап ұзақ қашықтықтағы жолаушылар тасымалы тоқтатылған деп есептеледі. 1999 жылы 165 мыңнан аз жолаушы тасымалданса, 1972 жылы 5 миллионнан астам жолаушы тасымалданды, ал 2005 жылы көрсеткіш 160 130-ға жетті. Қазіргі уақытта екі жолаушылар пойызы ғана жұмыс істеп тұр: біреуі Пуэрто-Беррио мен Гарсия Кадена арасында, екіншісі Богота мен Зипакира арасында. Баия Соланода терең су портын салу жоспарлануда. Барранкилья қаласында болашақта жеңіл темір жол желісін салу жоспарлануда.

Құбырлар

Колумбияда 4350 шақырым газ құбыры, 6134 шақырым мұнай құбыры және 3140 шақырым тазартылған мұнай өнімдері құбыры бар. Елде бес ірі мұнай құбыры бар, олардың төртеуі Кариб теңізіндегі Пуэрто Ковеньяс экспорттық терминалымен байланысты. 2005 жылдың қыркүйегіне дейін АҚШ 769 шақырымдық Caño Limón–Puerto Coveñas құбырын қорғауға бағытталған жұмыстарды қаржылады. Бұл құбыр Колумбияның мұнай өндірісінің шамамен 20 пайызын Анд тауларының шығыс бөлігіндегі, партизандар белсенді Араука аймағынан және Амазония ормандарынан Пуэрто Ковеньясқа тасымалдайды. Құбырларға жасалған шабуылдардың саны 2002 жылдан бастап айтарлықтай азайды. 2004 жылы Caño Limón–Puerto Coveñas құбырына 17 шабуыл жасалды, бұл 2001 жылғы 170 шабуылдан кем. Дегенмен, 2005 жылдың ақпанында болған жарылыс құбырды бірнеше аптаға жапты, сондай-ақ Caño Limón мұнай кенін қуатпен қамтамасыз ететін электр желілеріне шабуылдар жалғасуда. Бразилия және Венесуэламен жаңа мұнай құбыры жобалары жүзеге асырылуда. Бұған қоса, Колумбия мен Венесуэла арасындағы шекаралық сауда байланыстары 2004 жылдың шілдесінде екі ел арасында 320 миллион АҚШ доллары көлемінде табиғи газ құбырын салу туралы келісімге қол қою арқылы нығайтылды, құрылысы 2008 жылы аяқталуы тиіс.