Брайам Янг Университетінің Шығыс Иерусалемдегі Орта Шығыс орталығы

Кіріспе

Brigham Young University Jerusalem Center for Near Eastern Studies (көбінесе BYU Jerusalem Center немесе BYU–Jerusalem деп аталады, және жергілікті жерде Мормон университеті деп танылады) Шығыс Иерусалимдегі Зәйтүн тауында орналасқан, Бригам Янг университетінің (BYU) серік кампусы, АҚШ-тағы ең ірі діни университет. Соңғы күнгі қасиеттілер Иса Мәсіх шіркеуінің (LDS Church) меншігіндегі орталық, Ескі және Жаңа Ұсымдарға, ежелгі және қазіргі Таяу Шығыс зерттеулеріне, сондай-ақ тілдерге (иврит және араб тілдері) бағытталған оқу бағдарламасын ұсынады. Оқу процесі қасиетті жерлерге жасалатын саяхаттармен байланыстырылған, ал бағдарламаға BYU, BYU Idaho немесе BYU Hawaii-де толық уақыт оқитын студенттер қатыса алады. Студенттерге арналған орталықты салу жоспарлары 1979 жылы LDS Church президенті Спенсер У. Кимболл тарапынан жарияланды. 1984 жылға қарай шіркеу 49 жылға жерді жалға алып, құрылыс жұмыстарын бастады. Орталықтың Иерусалимнің көрікті жерлерінің бірі ретіндегі айқын орналасуы Израильдің ультра-ортодоксалды яһудилері, яғни харедимдердің назарына тез түсті. Харедимдер тарапынан орталықты салуға қарсы наразылықтар мен қарсылықтар туындады, бұл мәселені ұлттық және халықаралық деңгейде талқылауға мүмкіндік берді. Израильдің Кнессетінің бірнеше зерттеу комиссиясы мәселені қарап, талқылағаннан кейін, Израиль билігі 1986 жылы орталықтың құрылысын жалғастыруға рұқсат берді. Орталық 1988 жылдың мамыр айында студенттерге есігін ашты және 1989 жылдың 16 мамырында Говард У. Хантермен салтанатты түрде ашылды. Екінші Интифада кезіндегі қауіпсіздік мәселелеріне байланысты 2001 жылдан 2006 жылға дейін студенттер қабылдана қойған жоқ, бірақ келушілерге экскурсиялар мен апталық концерттер ұсыныла берді.

Ортадан бұрын

Иерусалимге кірген алғашқы LDS өкілі 1841 жылы келген елші Орсон Хайд болды, ол Израиль халқының жиналуы, еврей мемлекетінің құрылуы және болашақта LDS ғибадатханасының салынуы үшін жерді арнады. Оның сапарынан кейін қалада LDS өкілдерінің болуы дерлік тоқтады. 1971 жылға қарай қалаға LDS келушілердің саны шіркеуге Шығыс Иерусалимде ғибадат ету үшін ғимаратты жалға алуға мүмкіндік берді. 1968 жылы басталған BYU-дың Иерусалимдегі шетелде оқу бағдарламасы аймаққа келушілердің өсуіне маңызды рөл атқарды. Аймақтағы LDS өкілдерінің саны тез өсіп, жалға алынған орын ғибадат ету үшін жеткіліксіз болды, сондықтан шіркеу студенттерге арналған орталық салуды қарастыра бастады. 1972 жылы Дэвид Б. Галбрейт Иерусалимдегі BYU бағдарламасының директоры болды. Ол 1987 жылға дейін осы лауазымда қалды, содан кейін шіркеудің Бірінші Президенттігі оған BYU Иерусалим орталығын ұйымдастыруды тапсырды. 1979 жылдың 24 қазанында шіркеу президенті Спенсер У. Кимбалл Зәйтүн тауында орналасқан Орсон Хайд ескеретін бағын арнау үшін Иерусалимге келді. Осы шараға Иерусалим үкіметінің өкілдері де қатысты. Осы арнау рәсімінде Кимбалл шіркеудің қалада BYU студенттері үшін орталық салу ниеті туралы жариялады. 1980 жылдан 1984 жылға дейін шіркеу пен Израиль үкіметі арасында келіссөздер жүргізілді. Орталық үшін шіркеу қалаған жер, Зәйтүн тауының солтүстік-батыс жиегінде, Скопус тауынан бөліп тұратын аңғардың жанында орналасқан. Израиль 1967 жылғы Алты күндік соғыстан бері осы жерді басып алған және Израиль заңдарына сәйкес оны сатуға болмайтын еді. Сондықтан шіркеу жерді жалға алуға шешім қабылдады. Жерді жалға алу шіркеудің Иерусалимдегі жерді меншікке иеленуіне байланысты саяси дау тудырмады. Израильдік шенеуніктер орталықты осы жерге салуды халықаралық құқық бойынша меншік құқығы анық емес жерлерге бақылауды күшейтудің бір жолы деп қарады. 1984 жылдың тамызына қарай шіркеу 49 жылға жалға алған жерді алды, құрылысқа рұқсат алынды және ғимараттың құрылысы басталды.

The first LDS official to enter Jerusalem was apostle Orson Hyde, who came in 1841 and dedicated the land for the gathering of the people of Israel, the creation of a Jewish state, and the building of an LDS temple at some future time. After his visit, LDS presence in the city was virtually non existent. By 1971, the city saw enough LDS visitors for the church to lease a building in East Jerusalem for church services. BYU's study abroad program to Jerusalem, which began in 1968, played a key role in the growth of LDS visitors to the area. The LDS presence in the area soon grew too large for the leased space to provide adequate space for worship, so the church began looking into building a center for students. In 1972, David B. Galbraith became the director of BYU's program in Jerusalem. He remained in this position until 1987 when the church's First Presidency asked him to organize the BYU Jerusalem Center. On October 24, 1979, church president Spencer W. Kimball visited Jerusalem to dedicate the Orson Hyde Memorial Gardens, located on the Mount of Olives. The church had donated money to beautify the Jerusalem area, and officials of the Jerusalem government were present at the occasion. It was at this dedication that Kimball announced the church's intent to build a center for BYU students in the city. Negotiations between the church and the Israeli government stretched from 1980 to 1984. The land the church wanted for the center, located at the northwestern margin of Mount Olivet, right next to the valley which separates it from Mount Scopus, had been occupied by Israel since the Six Day War of 1967 and could not be sold under Israeli law. The church decided to obtain a lease on the land instead. Leasing the land also prevented the politically controversial problem of the church owning a piece of Jerusalem land. Israeli officials saw the building of the center on the land as a way of solidifying control over land whose ownership was ambiguous under international law. By August 1984, the church had the land on a 49 year lease, building permits had been obtained, and construction on the building began.

Құрылыстар мен сәулет

Орталық FFKR Architects (Солт-Лейк-Сити) фирмасының Фрэнк Фергюсонмен және жақын маңдағы Еврей университетінің кампусын да жобалаған бразилиялық-израильдік сәулетші Дэвид Ресникпен бірлесіп жобаланған. Орталық Зәйтүн тауының батыс беткейінде, Скопус тауымен жалғасқан жерде орналасқан, және Кидрон аңғары мен Ескі қалаға көрініс ашады. Сегіз қабаттан тұратын ғимарат бақтардың арасында салынған. Бірінші бес қабатта 170-ке дейін студентке жатақхана және пәтерлер қарастырылған, әр пәтердің балконы Ескі қалаға қарап тұрады. Алтыншы қабатта асхана, сыныптар, компьютерлік жабдықтар және спорт залы орналасқан, ал әкімшілік және оқытушылардың кеңселерi жетінші қабатта, 250 орындық аудиториямен бірге орналасқан. Басты кіреберіс сегізінші қабатта, онда орган, дәріс залдары, жалпы және қосымша кітапханалар, кеңселер, күмбезді театр және оқу ресурстары бар аудиториясы бар. Бұл аудитория үш жағынан әйнекпен қоршалған, қаланың әсем көрінісін ұсынады. Оның ішіндегі орган – скандинавиялық Marcussen органы. Аталған кітапханада 10,000-15,000 томдық кітап қоры бар, көбінесе Таяу Шығысқа қатысты материалдардан тұрады. Орталықтың дизайны Таяу Шығыстың сәулет ерекшеліктерін көрсетеді. Ол құйма бетоннан салынған. Жергілікті дәстүрге сәйкес, ғимарат Иерусалимнің әк тасымен әшекейленген. Орталықтың оқу бағдарламасы Ескі және Жаңа өсиет, ежелгі және қазіргі Таяу Шығыс тарихын, тілдерді (иврит және араб тілдерін) қамтиды. Сыныптардағы оқу қасиетті жерлерге саяхаттармен байланыстырылған, ал бағдарлама тек BYU, BYU Айдахо немесе BYU Гавайидегі толық уақытты студенттерге ғана ашық. Орталық салынып жатқан кезде шіркеудің Он екі елшінің кворумының президенті болған Говард В. Хантер, орталықтың прозелиттік мақсаты жоқ болғанымен, оның маңызды рөл атқаратынын атап өтті. Шіркеудің бір мүшесі оның сөзін былай жеткізді: "Ақсақал Хантер біздің міндетіміз егін жинау емес, тіпті егін егу де емес, жай ғана бірнеше тасты жолдан алып тастау". Соңғы күндердің қасиеттілері орталықты жергілікті яһудилерге шіркеудің қандай екенін прозелиттік әрекеттер арқылы емес, өмірлік мысал арқылы көрсетудің мүмкіндігі ретінде қарастырады. Бұл студенттер мен оқытушылардың өмірі арқылы, сондай-ақ израильдік және палестиналық жұмысшыларды жұмысқа алу арқылы, ынтымақтастық арқылы не істеуге болатынын көрсетеді. Мысалы, орталық салынып жатқан кезде шіркеу бір уақытта 300-ге жуық жұмысшыны жұмысқа алған, олардың 60 пайызы арабтар, ал 40 пайызы яһудилер болған. Осындай ынтымақтастық бүгінгі күні де жалғасуда.

The center was designed in partnership with Frank Ferguson of FFKR Architects (Salt Lake City) and by Brazilian Israeli architect David Resnick, who also designed the nearby campus of the Hebrew University. The center is situated on the western slope of the Mount of Olives, right where it connects to Mount Scopus, overlooking the Kidron Valley and the Old City. The , eight level structure is set amid of gardens. The first five levels provide dormitory and apartment space for up to 170 students, each of these apartments having a patio overlooking the Old City. The sixth level houses a cafeteria, classrooms, computer facilities, and a gymnasium, while administrative and faculty offices are located on the seventh level, along with a 250 seat auditorium. The main entry is on the eighth level, which also contains a recital and special events auditorium with organ, lecture rooms, general and reserve libraries, offices, a domed theater, and a learning resource area. This auditorium is surrounded by glass on three sides, providing views of the city. The organ within it is a Scandinavian made Marcussen organ. The aforementioned library on the same floor as the auditorium contains 10,000 15,000 volumes focusing largely on the Near East. The center's design reflects the architecture of the Near East. It is constructed of cast concrete. Hand carved Jerusalem limestone adorn the building, according to local custom. The center provides a curriculum that focuses on Old and New Testament, ancient and modern Near Eastern studies, and language (Hebrew and Arabic). Classroom study is built around field trips that cover the Holy Land, and the program is open only to qualifying full time undergraduate students at either BYU, BYU Idaho, or BYU Hawaii. Howard W. Hunter, who was president of the church's Quorum of the Twelve at the time of the center's construction, pointed out that although there would be no proselytizing from the center, it still served a valuable purpose. One church member quoted him this way: "Elder Hunter said that our mission was not to harvest, probably not even to plant, but to clear away a few more stones." Latter day Saints often see the center as a way for them to show local Jews what the church is about by example, rather than by proselyting. This is done by the way students and faculty at the center live their lives, as well as through the hiring of both Israeli and Palestinian workers, as an example of what can be done through cooperation. During construction of the center, for example, the church hired as many as 300 workers at one time, with about 60% of them being Arab and the other 40% being Jewish. Similar cooperation continues today.