Кіріспе

Американдық ғарышкер (1961 жылы туған)

Скотт Эдвард Паразински (28 шілде 1961 жылы Арканзас штатының Литтл-Рок қаласында туған) – американдық дәрігер және бұрынғы NASA ғарышкері. Бес ғарыш шатлы ұшуының және жеті ғарышқа шығудың қатысушысы Паразинскидің соңғы миссиясы 2007 жылдың қазан айындағы STS-120 болды, оның ең жарқын сәті – жұмыс істеп тұрған күн батареясын жөндеу үшін жоспарланбаған, қиын ғарыш сапары. 2016 жылдың мамыр айында ол АҚШ Ғарышкерлердің Даңқ залына енгізілді. 2009 жылдың наурыз айында NASA-дан кетіп, жеке секторда кәсіпкерлікпен айналысты, қазіргі таңда технологиялық стартаптың бас директоры. Ғарышқа ұшқан және ең биік нүктесі – Эверест тауына шыққан алғашқы адам. Өмірлік тәжірибесін "Көктемдегі аспан" атты естеліктерінде сипаттаған.

Жеке өмір

Паразинский – поляк тегінен, өйткені оның бес буын бұрынғы ата-аналары Краковтан АҚШ-қа көшіп келген. Ол Калифорния штатындағы Пало-Альто және Колорадо штатындағы Эвергрин қалаларын өз туған жері деп санайды. Ол Аризона мемлекеттік университетінде планеталық ғалым Минакси Вадхваға үйленген. Оның алғашқы әйелі Гейлден екі баласы бар. Скотт тауға шығу, тау бетін меңгеру, ұшу және су астына түсуді ұнатады. Паразинский коммерциялық, көп қозғалтқышты, суға қонатын ұшақтарды және құралдарды пайдаланатын ұшқыш, ол әртүрлі ұшақтарда 2500 сағаттан астам ұшқан. Тау альпинисі ретінде ол Серо Аконкагуа шыңына (теңіз деңгейінен 22841 фут (6962 м), Азиядан тыс әлемдегі ең биік тау) және Колорадоның 14000 футтан (4267 м) биік 59 шыңына көтерілген. Ол 2008 жылдың мамырында алғаш рет Эверест тауының шыңына көтерілуге тырысты, бірақ ауыр жарақат алғандықтан шыңға жетпей кері қайтуға мәжбүр болды. Бір жылдан кейін, 2009 жылдың 20 мамырында сағат 4:00-де Discovery Channel командасының дәрігері ретінде ол 29029 фут (8848 м) биіктіктегі таудың шыңына сәтті көтерілді. Басқа да маңызды экспедицияларға Ликанкабур жанартауының (Боливия-Чили шекарасындағы 19409 фут (5916 м) биіктіктегі саммит кальдерасы көлі) ғылыми сүңгуі, әлемдегі ең биік көлдердің бірі және 2016 жылы Сэм Коссманмен бірге Никарагуадағы Масая жанартауының лава көліне алғашқы аяқ іздерін салу кіреді. Ол сондай-ақ OceanGate суасты кемесі Titan-мен саяхаттап, Солтүстік Атлантикадағы Титаник кемесінің қираған жерін көрді.

Білім және ерте өмір

Паражински Дакар, Сенегал және Бейрут, Ливан қалаларында орта мектепте оқыды. 1969 жылдың наурыз айында сегіз жасында ол Флоридаға «Аполлон-9» ғарыш кемесінің ұшырылуын көруге барды. Ол бұл оқиғаның өзіне ғылым саласында мансап құруға ықпал еткенін айтты. Ол Тегерандағы Community School және Грекияның Афина қаласындағы American Community School орта мектептерін бітірді, 1979 жылы түлек атанды. 1983 жылы Стэнфорд университетінен биология ғылымдары бакалавры дәрежесін алды, ал 1989 жылы Стэнфорд медицина мектебін құрметпен бітірді. 1990 жылы Гарвард медицина мектебінің Бригам және әйелдер ауруханасында медициналық интернатурасын өтеді. Колорадо штатының Денвер қаласында жедел медициналық көмек бойынша 22 айлық резиденттура бағдарламасын аяқтағаннан кейін NASA ғарышкерлер корпусына іріктелді.

Ұйымдар

Паразинский – Аэроғарыш медицина қауымдастығының және The Explorers клубының мүшесі. Одан бөлек, ол Американың гравитациялық және ғарыш биологиясы қоғамының, Далалық медицина қоғамының, Америка альпинистік клубының, Ғарыш зерттеушілер қауымдастығының, Эксперименталды ұшақтар қауымдастығының және Ұшақ иелері мен ұшқыштар қауымдастығының мүшесі. Ол Challenger Center for Space Science Education директорлар кеңесінің төрағасы және Хьюстон табиғи ғылымдар мұражайының, Техас университеті Макдональд обсерваториясының және OceanGate кеңестерінің құрамында. 2014 жылы Паразинский Аризона мемлекеттік университетінде практикалық профессор болып тағайындалды және ASU-ның алғашқы Университет зерттеушісі атанды. Ол кейіннен өзінің интеллектуалдық меншігіне негізделген Fluidity Technologies компаниясын құрды, ол дрондар мен компьютерлік ойындардан бастап VR және хирургиялық робототехникаға дейін 3D кеңістіктегі қозғалысқа арналған жаңа басқару құрылғыларын өндіру және тарату мақсатын қойды.

Медициналық мансап

Стэнфорд университетінде студент кезінде Паражинский африкалық ұйқы ауруының антигендік өзгерісін, күрделі молекулалық биология әдістерін қолдана отырып зерттеді. Медициналық мектепте оқығанда, ол NASA аспиранттарына арналған стипендияны жеңіп алып, NASA Эймс зерттеу орталығында адамның ғарышқа ұшу кезіндегі сұйықтықтардың ығысуына қатысты зерттеулер жүргізді. Бұдан өзге, ол ұзақ мерзімді ғарыш сапарлары үшін жасалып жатқан бірнеше жаттығу құралдарын жобалауға қатысып, биік тау жағдайларына бейімделуді зерттеді. Паражинскийдің ғарыш физиологиясы саласында көптеген жарияланымдары бар, және ол адамның қиын жағдайларға бейімделуі саласындағы сарапшы.

NASA мансабы

1992 жылдың наурыз айында ғарышкер болып таңдалған Паражинский 1992 жылдың тамызында Джонсон ғарыш орталығына келді. Ол бір жылдық оқу мен бағалаудан өтті және миссиялық маман ретінде құзырлылық алды. Паражинский бастапқыда Астронавттар кеңсесінің Миссияны дамыту бөліміндегі ғарыштан тыс қызметтер (EVA) бойынша экипаж өкілдерінің бірі болды. Алғашқы ұшудан кейін ол Ресейдің "Мир" ғарыш станциясындағы үшінші американдық ұзақ мерзімді экспедициясының дубликаты ретінде тағайындалды және келесі миссияда негізгі экипаж мүшесі болуы күтілді. Ол Ресейдің Мәскеу қаласындағы Гагарин атындағы ғарышкерлер оқу орталығында бес ай оқыды. 1995 жылдың қазан айында "Мир" станциясында төтенше жағдай туындағанда, "Союз" ғарыш кемесіне қауіпсіз сыйып отыруына қатысты мәселелер туындағандықтан, ол миссияға тым биік деп танылды және "Мир" бағдарламасынан алынды. Ол ғарыш кемесі, ғарыш станциясы және "Союз" ұшағына дайындық бойынша Астронавттар кеңсесінің Операциялық жоспарлау бөлімінің экипаж өкілі, сондай-ақ Астронавттар кеңсесінің ХҒС бөлімінің орынбасары (операциялар және дайындық) қызметтерін атқарды. Соңғы кезде ол Астронавттар кеңсесінің EVA бөлімінің бастығы болды. Бес ғарышқа ұшудың қатысушысы, STS 66 (1994), STS 86 (1997), STS 95 (1998), STS 100 (2001) және STS 120 (2007) миссияларында Паражинский ғарышта 1019 сағаттан (8 апта) астам уақыт өткізді, оның ішінде 47 сағаты EVA, және 17 миллион шақырымнан астам қашықтықты ұшты. Паражинскийдің соңғы миссиясы STS 120 болды, оның аясында ол Халықаралық ғарыш станциясын құрастыруды жалғастыру үшін төрт ғарыш серуеніне қатысты. Төртінші EVA ең қиын және қауіпті серуендердің бірі деп есептеледі: 90 футтық роботтық иілімнің ұшында, әуе шлюзінен бұрынғы ешкімге жетпеген қашықтықта, ол толық қуаттандырылған күн батареясын жөндеуге мәжбүр болды. Ол бір ғарыш миссиясында төрт ғарыш серуеніне қатысқан екінші NASA ғарышкері атанды. Ол ғарышта түсірген суреті Popular Science журналының ең жақсы астронавттардың селфилерінің галереясына енді.

Ғарышқа ұшу тәжірибесі

STS 66 Атмосфералық зертханасы қолданбалар мен ғылым 3 (ATLAS 3) миссиясы 1994 жылғы 3 қарашада Флоридадағы Кеннеди ғарыш орталығынан ұшырылып, 1994 жылғы 14 қарашада Калифорниядағы Эдвардс әуе күштері базасына қонды. ATLAS 3 – 11 жылдық күн циклы бойынша Жердің энергия балансы мен атмосфералық өзгерістерін анықтауға бағытталған, үздіксіз жүріп жатқан бағдарламаның бір бөлігі болды, әсіресе адамзаттың жаһандық озон таралуына тигізетін әсеріне қатысты. Паразински орбитадағы бірқатар жұмыстарға жауапты болды, оның ішінде ATLAS эксперименттері мен Spacelab Pallet операцияларын жүргізу, сондай-ақ экипаж кабинасындағы бірнеше қосымша эксперименттер. Ол және оның экипаж мүшелері микрогравитацияда бұлшық еттердің әлсіреуін болдырмау үшін оның өзі әзірлеген еркін қозғалатын жаттығу құралын – "Қозғалыс аралық кедергі құрылғысын" сәтті сынап көрді. "Атлантис" ғарыш кемесі 262 сағат 34 минут бойы жерді 175 рет айналып, 4,5 миллион шақырымнан астам қашықтықты басып өтті. STS 100 "Эндевор" (19 сәуір – 1 мамыр, 2001 жыл) – Халықаралық ғарыш станциясының (ХҒС) "Альфа" миссиясының тоғызыншы миссиясы болды. Осы миссия барысында экипаж болашақта ғарыш станциясын құрастыру және техникалық қызмет көрсету жұмыстарына пайдаланылатын "Canadarm2" робот манипуляторын табысты жеткізіп, орнатты. Паразински канадалық әріптесі Крис Хэдфилдпен бірге екі рет ғарышқа шығып, робот манипуляторын құрастырып, қуатпен жабдықтады. Сонымен қатар, екеуі ғарыш кемелерінің кездесуі мен ХҒС-та сыртқы жұмыстар жүргізу кезінде ғарыштан ғарышқа байланыс үшін жаңа UHF радиоантеннасын орнатты. Орбитадағы қосалқы құрал – тұрақты ток коммутациялық блогы да 14 сағат 50 минуттық EVA жұмысы кезінде "Альфаға" жеткізілді. Ұшу кезінде Паразински "Эндевор" робот манипуляторын итальяндық "Раффаэлло" көп мақсатты логистикалық модулін бекітуге және кейін ажыратуға қолданды. 283 сағат 30 минутта 4,9 миллион шақырым қашықтықты басып, миссия 186 Жер орбитасында аяқталды. STS 120 "Дискавери" (23 қазан – 7 қараша, 2007 жыл) Флоридадағы Кеннеди ғарыш орталығынан ұшырылып, сонда жерге қонды. Миссия барысында "Хармония" деп аталған 2-ші модуль Халықаралық ғарыш станциясына жеткізілді. Бұл модуль станцияға болашақта халықаралық зертханаларды қосуға мүмкіндік берді. Паразински EV1 (бас ғарышкер) рөлінде қызмет етті және 4 ғарыш сапарында 27 сағаттан астам EVA жинақтады. EVA миссиясының маңызды мақсаттарының бірі P6 күн сәулелі массивін Z1 фермасының үстінен Интегралды ферма құрылымының сол жақ бөлігінің соңына көшіру болды. Күн сәулелі массивін қайта орналастыру кезінде бірнеше панельдер ілігіп, зақымданды, оларды жөндеу үшін жоспарланбаған ғарышқа шығу қажет болды. Миссия 238 Жер орбитасында орындалды, 15 күн, 2 сағат, 23 минутта 6,2 миллион шақырым қашықтықты басып өтті.