Кіріспе

Хьюрон өзені Мичиган штатының Төменгі жарты аралында орналасқан. Хьюрон өзені – Мичиганның оңтүстік-шығысындағы 130 миль (209 км) ұзындықтағы өзен. Ол солтүстік Окленд округіндегі Спрингфилд қалашығындағы Хьюрон батпағынан басталып, Эри көліне құяды және қазіргі Уэйн және Монро округтері арасындағы шекараны құрайды. Өзен бойында дамыған Декстер, Энн-Арбор, Ипсиланти, Беллвилл, Флат-Рок және Роквуд қалалары арқылы өтетін 13 саябақ, жартас аймақтары және демалыс орындары бар. Хьюрон өзені – Мичиганның оңтүстік-шығысындағы әдеттегі өзен: лайлы жағалар, баяу ағыс және төмен градиент осы өзеннің ерекшелігін анықтайды. Ол бастауынан аузына дейін келесі округтер арқылы ағады: Окленд, Ливингстон, Уоштенау, Уэйн және Монро. Негізгі арнаға қоса, жалпы ұзындығы шамамен 370 миль (595 км) болатын 24 ірі саласы бар. Хьюрон өзенінің су жинау алабы 908 шаршы мильді (2352 км²) құрайды. Бұл оңтүстік-шығыс Мичиганындағы мемлекеттік маңызы бар жалғыз табиғи өзен. Оған негізгі арнаның 27,5 милі (44 км) және үш саланың қосымша 10,5 милі (17 км) кіреді. Өзенге осы аймақта тұрған гурон тайпасының аты берілген. Жергілікті тілдерде ол cos scut e nong sebee немесе Giwitatigweiasibi деп аталған. Бұл өзен бұрынғы американдықтардың сауда жолының бір бөлігі болған. Өзенде көптеген бөгеттер бар, олардың 19-ы негізгі арнада, ал кем дегенде 96-сы жүйеде. Көптеген бөгеттердің биіктігі бірнеше метр ғана, олар құрғақшылықтан қорғау және су тасқынын бақылау үшін су деңгейін сәл көтеру және сақтау үшін салынған, бірақ бұл қазір экологиялық тұрғыдан даулы мәселе. Дегенмен, кем дегенде онша бөгеттер ұн тарту немесе гидроэлектр энергиясын өндіру үшін салынған және олардың артында үлкен жаңа көлдер пайда болған. Олардың кейбіреулері Хьюрон өзенінің негізгі арнасында Кент көлі, Бартон тоғаны, Арго тоғаны, Форд көлі, Беллвилл көлі және Флат-Рок тоғаны. Хьюрон өзені көптеген саябақтар арқылы ағады және каноэмен жүруге өте қолайлы, әдетте баяу ағысы бар және тек бірнеше шағын тасқын мен кедергілер бар, Делидің қысқа тасқынынан басқа, ол тәжірибелі каноэшілер мен каякшылар үшін ғана қолайлы, су деңгейі төмен болмаса. Өзенде спортшылар тас балық, күнбалық, көк балық, қара балық, ақ балық, кіші ауыз балық, үлкен ауыз балық, солтүстік шымшықты, қайың балық, мысық балық, форель, муски және Беллвилл бөгетінің төменгі жағында Кохо лососі, Чинук лососі және Стилхед балықтарын аулайды. Өзенде сусақтар мен карп та көп кездеседі. 2009 жылы Мичиган университетінің оқытушылары мен студенттері «Өзенді картаға түсіру» атты мультимедиалық презентация жасады, ол би, поэзия, музыка және проекцияланған бейнелерді біріктіріп, Хьюронның оның бойындағы қауымдастардағы рөлін зерттеді.

Тарих

Хьюрон өзені 19 ғасырда Конгресс тарапынан кеме жүзуге лайықты деп жарияланды, және бір кезде Ипсилантиден Эри көліне дейін жалпақ қайықтармен тасымалдау жүргізілді. Аймаққа теміржолдар енгенде және өзен бойында диірмендер дамығанда бұл тоқтатылды. 1880 жылдары Хьюрон өзені аймақтағы өзендердің арасында ерекше саналды, себебі ол су энергиясын пайдаланатын өндіріс үшін қарқынды түрде пайдаланылды. Халық санағы бойынша өзенде 17 дамыған бөгет болды, олардың көпшілігі бірнеше диірменге қуат берді. Ұн тарту өндірісі басым болды, бірақ сонымен қатар ағаш өңдеу және жүн тоқу диірмендері де болды. 20 ғасырдың басында Детройт Эдисон компаниясы мен Форд Мотор компаниясы өзен бойындағы бөгеттерді сатып алып, электр энергиясын өндіруді бастады.

Су тасқыны

1904, 1918, 1968 және 1982 жылдары айтарлықтай су тасқыны болған.

Тарихи атауы Клинтон өзенімен шатасу

Клинтон өзені 1824 жылға дейін Хьюрон өзені деп те аталып келді. Детройттың солтүстігінде Сент-Клэр көліне құятын Клинтон өзені, Хьюрон өзені жүйесімен шамамен 10 мильге (16 км) суайдыры шекарасын ортақтасады. Екі өзенді шатастыруды болдырмау үшін 1824 жылы Мичиган аумақтық кеңесі оны қайта атады.