Кіріспе

Чикаго өзені – Чикаго қаласы арқылы өтетін өзендер мен каналдар жүйесі. Өзен аса ұзын болмаса да, Чикагоның географиялық маңыздылығының бір себебі осы: Чикаго порты Ұлы көлдер мен Миссисипи өзені алабын, тікелей Мексика шығанағымен байланыстырады. Өзен табиғи және адамның күшімен жасалған тарихымен де ерекшеленеді. 1887 жылы Иллинойс штатының Бас Ассамблеясы азаматтық инженерия шешімдері арқылы Чикаго өзенінің ағысын өзгертуге, Мичиган көлінен су алып, Миссисипи өзенінің су алабына құюға шешім қабылдады. Бұл 1885 жылы болған және қаланың сумен жабдықталуына қауіп төндірген қауіпті ауа райы құбылысынан туындаған алаңдаушылықтарға жауап болды. 1889 жылы Иллинойс штатының Бас Ассамблеясы Чикаго санитарлық округін (қазіргі Метрополитен суды қалпына келтіру округі) құрды. Оның мақсаты – Иллинойс және Мичиган каналын Чикаго санитарлық және кеме каналымен, одан әлдеқайда үлкен су жолымен алмастыру болды, себебі бұрынғы канал қаланың өсіп келе жатқан канализация және коммерциялық су тасымалының қажеттіліктерін қанағаттандыра алмайтын еді. 1900 жылы аяқталған жоба Чикаго өзенінің негізгі арнасы мен Оңтүстік тармағының ағысын кері бұрды. Бұл үшін бірнеше канал шлюздері пайдаланылып, Мичиган көлінен өзенге су ағыны арттырылды, нәтижесінде өзен жаңа каналға құйылатын болды. 1999 жылы бұл жүйе Америка инженерлер қоғамы (ASCE) тарапынан «Мыңжылдықтың азаматтық инженерлік ескерткіші» деп танылды. Өзен Чикаго қаласының муниципалдық туында екі көлденең көк жолақ түрінде бейнеленген. Оның үш тармағы Чикагодағы көптеген ғимараттар мен басқа да құрылыстарда кездесетін үш тармақты, Y пішіндес символға шабыт берді.

Курс

Табиғи ағысын сақтағанда Чикаго өзенінің Солтүстік және Оңтүстік салалары Волф-Пойнтта қосылып, негізгі арнаны құратын. Бұл арна, көлге құятын жердегі қазіргі Мэдисон көшесі деңгейіне дейін, өзеннің бүгінгі бағытынан оңтүстікке қарай бұрылып, шығанақтың тосқауылдарынан жалтаратын. Бүгінде Чикаго өзенінің негізгі арнасы Мичиган көлінен батысқа қарай Волф-Пойнтқа дейін ағып, онда Солтүстік саласымен бірігіп Оңтүстік саланы құрайды. Оңтүстік сала оңтүстік-батысқа қарай ағып, Чикаго санитарлық және кеме каналына құяды.

Солтүстік бөлімшесі

Алғашқы қоныс салушылар Чикаго өзенінің солтүстік тармағын Гуари өзені немесе Гари өзені деп атады, оның батыс жағалауында, қазіргі Фултон көшесі орналасқан Волф-Пойнттан солтүстікке қарай қоныстанған саудагердің құрметіне. Солтүстік тармақтың бастауы Чикагоның солтүстік жаққа орналасқан үш негізгі саласынан шығады. Скоки өзені (немесе Шығыс саласы) Ваукеган қаласының батысында, Парк-Сити, Иллинойс қаласына жақын, тарихи түрде ылғалды жерлердегі жазықтан басталады. Одан кейін Мичиган көлінің жағалауымен оңтүстікке қарай ағып, ылғалды жерлер, Гринбелт орман қорығы және бірнеше гольф алаңдары арқылы Иллинойс штатының Хайленд-Паркіне дейін жетіп салады. Хайленд-Паркінен оңтүстікке қарай өзен Чикаго ботаникалық бағынан өтеді және бұрынғы батпақтар аймағынан, Скоки лагуналары арқылы ағады. Ортаңғы саласы Иллинойс штатының Рондоут қаласының жанында пайда болады және Орман көлі мен Хайленд-Паркі арқылы оңтүстікке қарай ағып, Уилметттен батысқа қарай Уотерсмит Вудста екі саласы бірігеді. Сол жерден Солтүстік тармақ Мортон-Гроувке қарай оңтүстікке қарай ағып салады. Батыс саласы Меттава маңынан басталып, Линкольншир, Баннокберн, Дирфилд және Нортбрук арқылы оңтүстікке қарай ағып, Мортон-Гроувта Солтүстік тармақпен қосылады. Ральф Фрезедің Чикаго аймағындағы өзендерде каноэ спортын және оларды сақтауды насихаттаған еңбегін ескере отырып, Кук округінің орман қоры ауданы Шығыс саласы мен Солтүстік тармақтың Нортфилдтегі Уиллоу жолынан Мортон-Гроувтегі Демпстер көшесіне дейінгі бөлігін Ральф Фрезе өзенінің жолы деп белгіледі. Солтүстік тармақ Нилс арқылы оңтүстікке қарай жалғасып, Милуоки және Девон даңғылдарының қиылысынан Чикаго қаласына кіреді, ол Орман Глен ауданының шекарасы болып табылады. Өзеннің бұл бөлігі оңтүстік-шығысқа қарай иіліп, гольф алаңдары мен орманды қорғау аймақтарынан өтіп, Фостер даңғылына жетіп, Олбэни Парк ауданының солтүстік жағындағы тұрғын үйлер маңынан өтеді. Ривер Паркте өзен 1907 және 1910 жылдар арасында Солтүстік тармақтың ағысын арттыру және Чикаго санитарлық және кеме арнасына ластануды кетіру үшін салынған дренаждық каналмен кездеседі. Белмонттан оңтүстікке қарай Солтүстік тармақ тұрғын үйлер, сауда орталықтары және өнеркәсіптік нысандардың қоспасымен қапталған, Клайборн дәлізі деп аталатын өнеркәсіптік аймаққа дейін созылады. Мұнда ол АҚШ-та салынған алғашқы «Чикаго стиліндегі» бекітілген тринионды айналмалы көпір, Кортленд көшесіндегі көпірден өтеді және ASCE азаматтық инженерлік ескерткіші және Чикаго ескерткіші болып тағайындалған. Солтүстік даңғыл көпірінен оңтүстікке қарай Солтүстік тармақ екіге бөлінеді, өзеннің бастапқы ағысы Гус аралының батыс жағында иіліс жасайды, ал Солтүстік тармақ каналы иілісті кесіп, аралды құрайды. Солтүстік тармақ каналы немесе Огден каналы 1857 жылы аяқталды, бастапқыда оның ені 15 метр, ал тереңдігі 3 метр болды, бұл өзенмен жүретін кемелерге иілістен өтуге мүмкіндік берді. 1902 жылы Солтүстік даңғылдан оңтүстікке қарай салынған Черри-авеню көпірі Чикаго, Милуоки және Сент-Пол теміржолын Гус аралына жеткізу үшін салынған. Бұл асимметриялық боб-құйрықты айналмалы көпірдің сирек мысалы және 2007 жылы Чикаго ескерткіші болып тағайындалды. Гус аралынан Солтүстік тармақ оңтүстік-шығысқа қарай Вольф-Пойнтқа дейін ағып, негізгі арнаға қосылады.

Негізгі сабағы

Чикаго өзенінің негізгі арнасының бастауы Мичиган көлі болып табылады. Су Чикаго өзенін басқару құрылысының шлюздері арқылы өзенге келіп түседі, ал Чикаго портының шлюзі арқылы өзен мен Мичиган көлі арасында кемелердің өтуі үшін қосымша шағын ағын қамтамасыз етіледі. Өзеннің беткі деңгейі Чикаго қаласының деңгейінен төмен (теңіз деңгейінен 579,48 фут (177 метр) жоғары) ұсталып тұрады, тек өзенге тым көп дауылдық су келгенде немесе көлдің деңгейі Чикаго қаласының деңгейінен 2 футтан төмен болғанда ғана. Колумбус Драйв көпіріндегі және Калумет өзеніндегі Т.Дж. О'Брайен шлюзіндегі акустикалық жылдамдық өлшегіштері Мичиган көлінен Миссисипи өзенінің алабына судың ауысуын бақылайды, бұл 1980 жылдан 2020 жылға дейінгі 40 жылдық кезеңде секундына орташа есеппен 1 секундтан аспауы тиіс. Негізгі арна Мичиган көліндегі басқару құрылысынан батысқа қарай 2 километрге дейін ағып өтеді; Оутер Драйв, Колумбус Драйв, Мичиган авенюі, Уабаш авенюі, Стейт-стрит, Дирборн-стрит, Кларк-стрит, Ла-Салл-стрит, Уэллс-стрит және Франклин-стрит көпірлерінің астынан өтіп, солтүстік тармақпен Вольф-Пойнтта қосылады. МакКлург Корт тұсында ол 1989 жылы Үлкен Чикагоның Метрополитендік суды қалпына келтіру округінің 100 жылдығын мерекелеу үшін салынған Николас Дж. Мелас жүз жылдық фонтанынан өтеді; мамыр және қазан айлары аралығында фонтан сағатына он минуттан өзен үстінен су аркасын жібереді. Өзеннің солтүстік жағалауында, Чикагоның тарихи ескерткіші Мичиган авенюі көпірінің жанында Пионер алаңы орналасқан, ол Чикагоның негізін қалаушы деп есептелетін Жан Батист Пуант-дю-Сабльдің үйінің орнын көрсетеді. Өзеннің оңтүстік жағалауында 1803 жылы құрылған Форт Дирборн әскери бекінісі орналасқан. Аталмыш аймақтың маңындағы көрнекті ғимараттарға NBC мұнарасы, Трибюн мұнарасы және Уригли ғимараты жатады. Өзен Мичиган авенюі мен Стейт-стрит аралығында Trump International Hotel and Tower, 35 East Wacker және 330 North Wabash көшелерінен өтіп, оңтүстік-батысқа қарай сәл бұрылады. Батысқа бұрылып, өзен Марина Сити, Рид, Мердок және Ко. ғимараты, Мерчендайз Март және 333 Уэкер Драйв арқылы өтеді. 2000-жылдардың басынан бері негізгі арнаның оңтүстік жағалауы Чикаго өзенінің жағажайы ретінде дамып келеді. Бұл тыныш, көгалдандырылған саябақ, ол жұмбақ Loop аймағынан тыныш қашқақтап, туристерді қызықтыруға арналған. Әртүрлі бөлімдері Базар, Азаматтық, Аркада және Қосылыс деп аталады. Бұл жоспарлар алғаш рет 1909 жылы Бёрнхэм жоспарында ұсынылған идеяларды көрсетеді.

Оңтүстік бөлімшесі

Кері бұрылудан бұрын Оңтүстік тармақ әдетте сазды аймақтағы қосылатын салалар арқылы пайда болып, Солтүстік тармақпен Вольф Пойнтта кездесіп, негізгі тармақты құрады. Кері бұрылғаннан кейін Чикаго өзенінің Оңтүстік тармағының бастауы Солтүстік тармақ пен Вольф Пойнттағы негізгі арнаның қосылған жері болып табылады. Бұл жерден өзен оңтүстікке қарай ағып, Лейк-стрит, Рэндольф-стрит, Вашингтон-стрит, Мэдисон-стрит, Монро-стрит, Адамс-стрит, Джексон бульвары, Ван Бюрен-стрит, Ида Б. Уэллс драйвы және Харрисон-стрит көпірлерінен өтеді, содан кейін қалалық Loop аймасынан шығып кетеді. Өзеннің осы бөлігінде орналасқан маңызды ғимараттарға Боинг компаниясының әлемдік штаб-пәтері, Азаматтық опера театры, Чикаго тауар биржасы, Юнион вокзалы және Уиллис мұнарасы жатады. Өзен оңтүстікке қарай теміржол және Сент-Чарльз әуе желісі көпірінен өтеді. Полк пен 18-ші көшелер арасында өзен бастапқыда шығысқа қарай иреліс жасаған; 1927 және 1929 жылдар аралығында өзен түзулендіріліп, осы жерде теміржол терминалына орын жасау үшін батысқа қарай жылжытылды. Өзен Пинг Том ескерткіш паркінде оңтүстік-батысқа бұрылады, онда ол Чикагоның маңызды Каналь-стрит теміржол көпірінен өтеді. Өзен батысқа қарай бұрылады, онда оны Дэн Райан экспресс-жолы кесіп өтеді; бұл жылжымайтын көпірлердің биіктігі 60 фут (18 м) және астынан өтетін үлкен кемелерге бүгілетін мачталар қажет. Эшленд даңғылында өзен кеңейіп, АҚШ-тың бұрылу бассейнін құрайды, оның батыс жағалауы Иллинойс және Мичиган каналының басталу орны болды. 1983 жылға дейін осы жерде АҚШ жағалау күзетінің кеме жүргізу ережелері, Ұлы көлдер аяқталып, кеме жүргізу ережелері, Батыс өзендері басталатын. 1983 жылдан бері 1980 жылы Конгресс актісімен қабылданған (Public Law 96 591) бір ғана ішкі су жолдары ережесі бар. Бассейнде өзенге Оңтүстік саласы қосылады, ол көбінесе Bubbly Creek деп аталады. Бұл жерде Оңтүстік саласын кесіп өтетін, кемелер өте алмайтын төмен көпір болған, сондықтан олардың жүктерін көпірден түсіру қажет болды, ал оның шығыс жағындағы аудан Бриджпорт деп аталды. Өзен оңтүстік-батысқа қарай жалғасып, Дамен даңғылында Чикаго санитарлық және кеме каналына кіреді. Оңтүстік тармақтың батыс саласының бастапқы нұсқасы, 1935 жылға дейін Mud Lake және Чикаго портына жететін, толтырылды; Дамен даңғылындағы солтүстік жағалауға үшбұрышты ену ол каналдың бағытынан айырылған жерді көрсетеді. Қыс айларында Солтүстік тармақтағы ағынның 75%-ы Солтүстік жағындағы суды тазарту станциясынан Солтүстік жағалау каналына құйылған тазартылған кәріз суларынан туындайды. Негізгі арнадағы ағын Колумбус драйвында өлшенеді; 2000 және 2006 жылдар аралығында бұл секундына орташа есептелді.

Атауы

Чикаго атауы 17 ғасырдағы француз тіліндегі "шикаква" немесе "чикагу" сөздерінен туындаған. Бұл сөздер американдық жергілікті халық рамп (Allium tricoccum) деп атаған, жеуге жарамды жабайы пияздың бір түріне берілген ат, ол өзен жағасында көптеп өседі. Өзен мен оның аймағы осы өсімдіктің атымен аталған.

Барлау және қоныстану

Луи Жолье мен Жак Маркетт, бұл аймаққа алғаш келген еуропалықтар болмаса да, 1673 жылы Чикаго өзеніне келгендері туралы жазған, және Чикаго портының географиялық тұрғыдан маңызды екенін анықтаған. Маркетт 1674 жылы қайтып келді, өзен сағасына жақын жерде бірнеше күн демалды, содан кейін Чикаго өзені – Дес-Плейнс өзені портына көшті, онда 1674–75 жылдары қысқы айларды өткізді. Түлкі соғыстары 18 ғасырдың басында Чикаго аймағын еуропалықтар үшін жапты. Аймаққа қайта қоныстанған алғашқы жергілікті емес адам Гиллори есімді саудагер болуы мүмкін, ол шамамен 1778 жылы Чикаго өзенінің Волф-Пойнт маңында сауда ошағына ие болған. 1823 жылы үкіметтік экспедиция Чикаго өзенінің солтүстік саласын атау үшін «Гари өзені» (Гиллори есімінің дыбысталуы) деген атауды қолданды. Жан Батист Пуант-дю-Сабль Чикагоның тұрақты тұрғыны ретінде танылады; ол 1780 жылдары өзен сағасындағы солтүстік жағалауда шаруашылық құрды. Пуант-дю-Сабльдің Чикагода тұрғаны туралы ең ерте жазба 1790 жылдың көктемінде Иллинойс арқылы саяхат жасаған Хью Хьюардтың күнделігінде кездеседі. Антуан Уильметт осыдан кейін, 1790 жылдың шілдесінде Чикагоға келгенін мәлімдеді. 1795 жылы Гринвилл келісімінің шағын бөлігінде үндістер конфедерациясы «Чикаго өзенінің» сағасындағы жер учаскесіне Құрама Штаттарға келісім құқығын берді. 1816 жылғы Сент-Луис және Чикаго келісімдері одан әрі Чикаго аймағындағы жерді беруге келісім берді. 1803 жылы Форт-Дирборн қазіргі Мичиган бульвары көпірі орналасқан жерде, Пуант-дю-Сабльдің бұрынғы қонысының қарсы жағалауында салынды. Фортты салу үшін Детройттан Чикагоға әскерді басқарып келген лейтенант Джеймс Строд Сверинген өзеннің қамал салынатын жерде шамамен 18 метр енді және 5 метр тереңдікте екенін сипаттады; өзен жағалаулары оңтүстік жағында 2,4 метр, солтүстік жағында 1,8 метр биіктікте болды.

Алғашқы жетістіктер

1816 және 1828 жылдар аралығында Форт Дирборн сарбаздары өзен сағасындағы құм сілкініп тұрған тілімді кесіп, фортқа жабдықтау әкелу үшін қайықтарға арналған жол ашты. Бұл арналар тез құммен толып, жаңа арна жасау қажет болды. 1833 жылдың 2 наурызында Конгресс порт құрылысына 25 000 доллар бөлді, және сол жылдың маусым айында Форт Дирборнның коменданты, майор Джордж Бендердің басшылығымен жұмыс басталды. 1834 жылдың қаңтарында Джеймс Аллен бұл жұмысты қабылдады, ал ақпан айындағы дауыл құм сілкініп тұрған тілімді бұзып, 1834 жылдың 12 шілдесінде порт құрылысы «Иллинойс» шкунының өзенмен Вольф-Пойнтқа дейін жүзуіне және Ньюберри мен Доулдың кемежайына тоқтауына мүмкіндік берді. 1848 жылы Иллинойс және Мичиган каналы өзенді Иллинойс өзенімен және Миссисипи алқабымен Чикаго тас жолы арқылы байланыстырды. Бұл канал – АҚШ үкіметінің жер грантымен салынған каналдардың ең батысындағы және соңғысы болды. Ол Нью-Йорк қаласынан Нью-Орлеанға елдің ішкі аймақтары мен Чикаго арқылы жалғыз су жолын қамтамасыз етті.

Ағынды кері бұру

Соңғы мұз дәуірінде қазіргі Чикаго орналасқан аймақ Чикаго көлімен жабылған еді, ол оңтүстікке қарай Миссисипи аңғарына құйылатын. Мұз бен су шегінген кезде, шамамен бір шақырымдай жерге қысқа қырат ашылды, ол әдетте Ұлы көлдердің суайдырын Миссисипи алқабынан бөліп тұрды, бірақ қатты жауын-шашын немесе қысқы мұз ағындары кедергі келтірген жағдайларда бұл бөлініс сақталмайтын. Еуропалықтар келген кезде Чикаго өзені Чикагоның тегіс жазығынан Мичиган көліне жайпақ ағып өтетін. Чикагоның өсуімен бірге, бұл қаладағы таза су көзіне кәріз суы мен басқа да ластанулардың енуіне мүмкіндік берді, бұл тиф секілді бірнеше денсаулық сақтау проблемаларына себепкер болды. 1848 жылдан бастап Чикаго өзенінің көп бөлігі Чикаго порты арқылы Иллинойс және Мичиган каналына бұрылды. 1871 жылы ескі канал өзеннің ағысын толығымен кері бұру мақсатымен тереңдетілді, бірақ өзеннің ағысы кері бұрылуы бір ғана маусымға созылды. Соңында, 1900 жылы Уильям Болденвек басқарған Чикаго санитарлық округі өзеннің негізгі арнасы мен оңтүстік саласының ағысын бірнеше каналдық шлюздерді пайдаланып толығымен кері бұрды, Мичиган көлінен өзенге ағын мөлшерін арттырып, оны жаңадан салынған Чикаго санитарлық және кеме жүзу каналына құйды. 1999 жылы бұл жүйе Америка инженерлік қоғамы (ASCE) тарапынан "Мыңжылдықтың азаматтық инженерлік ескерткіші" деп танылды. 1980-ші жылдарға дейін өзен өте лас және көбінесе қоқысқа толы болды; алайда, 1990-шы жылдарда Чикаго мэрі Ричард М. Дейлидің бастамасымен жүргізілген әдемілендіру жұмыстарының аясында ол кең ауқымда тазартылды. 2005 жылы Иллинойс университетінің ғалымдары Чикаго өзенінің үш өлшемді гидродинамикалық симуляциясын жасады, ол өзенде байқалатын қысқы екі бағытты ағыстың себебі тығыздық тогы екенін көрсетті. Жер бетінде өзен күтілгендей, Мичиган көлінен алыс, шығыстан батысқа қарай ағады. Бірақ тереңде, өзеннің түбіне жақын, су маусымдық түрде батыстан шығысқа қарай, көлге қарай ағып тұрады. Ұлы көлдер бассейнінен шығатын барлық ағындар АҚШ-Канада бірлескен Ұлы көлдер комиссиясымен реттеледі, ал Чикаго өзені арқылы ағын АҚШ Жоғарғы Сотының шешімімен (1967, 1980 және 1997 жылдары өзгертілген) белгіленеді. Чикаго қаласына Ұлы көлдер жүйесінен су алуға рұқсат етілген, оның шамамен жартысы Чикаго өзеніне жіберіледі, ал қалғаны ауыз су ретінде қолданылады. 2005 жылдың соңында Чикагодағы Ұлы көлдер альянсы экологиялық мәселелерді, мысалы, жағымсыз түрлердің таралуын шешу үшін Ұлы көлдер мен Миссисипи өзені бассейндерін қайта бөлуді ұсынды.

Шығыс еліндегі апат

1915 жылы Кларк көшесіндегі көпірдің жанында тоқтаған "Эстленд" экскурсиялық кемесі аударылып, 844 жолаушы қаза болды. Көптеген жолаушылар пианино мен үстел сияқты жылжымалы заттардың астында қалып, шыға алмады. Қазір бұл орында 1989 жылы ашылған ескерткіш орналасқан. Ескерткіш белгісі 2000 жылы ұрланып, 2003 жылы жаңасымен ауыстырылды. Бұл жерде ашық ауада көрме құру жоспары да бар.

1992 жылғы Чикаго су тасқыны

1992 жылдың 13 сәуірінде өзен төсегіне қадалған үйінді Кинзи көшесіндегі теміржол көпірі жанында Чикаго туннель компаниясының ұзақ жылдар бойы қолданылмаған туннелінің қабырғасында кернеуден жарықтарды тудырып, су тасқыны болды. Қаланың көп бөлігін қамтитын 97 шақырымдық жер асты жүк теміржолының көп бөлігі, сондай-ақ бұрын қызмет көрсеткен ғимараттардың төменгі қабаттары мен оған жалғасқан жер асты дүкендері мен жаяу өтетін жолдар суға батты.

Көпірлер

Чикаго өзенінің үстінен салынған алғашқы көпір 1832 жылы қазіргі Кинзи көшесіне жақын Солтүстік саласында салынды. 1833 жылы Рэндольф көшесіне жақын Оңтүстік саласына екінші көпір қосылды. Алғашқы жылжымалы көпір 1834 жылы Дирборн көшесіндегі негізгі арна арқылы салынды. Бүгінде Чикаго өзенінде 52 көпірден азайған 38 жылжымалы көпір бар. Бұл көпірлер түрлі типтерде болады, оның ішінде айналмалы тіректі баскуль, Шерцер дөңгелекті көпір, айналмалы және тік көпірлер бар.

Ластану

Чикаго өзені өнеркәсіптік және тұрғын үйлердің салынуына байланысты қатты әсер көрді, соның салдарынан судың сапасы мен өзен жағалаулары өзгерді. Өзенде шабақ, ақбас, тасбас, крэппи, көк балық, сом және сазан сияқты бірнеше тұщы су балықтарының түрлері қоныстанған. Өзенде көптеген рактар да бар. Юнион Сток-Ярдс және ет өңдеу өнеркәсібі үшін негізгі кәріз болған Оңтүстік саласы (South Fork), бір кезде Bubbly Creek деп аталған, соншалықты ластанған еді. Иллинойс штаты өзендегі балықты жеуге қатысты кеңестер берді, себебі полихлорирленген бифенилдер (ПХБ) және сынаппен ластану байқалды, оның ішінде 12 дюймнен асатын сазанды жемеу туралы ескерту де бар. Миссисипи және Иллинойс өзендеріндегі инвазивті түрлер – күміс және ақбас сазандары Чикаго өзені арқылы Ұлы көлдерге жете алуы мүмкін деген алаңдаушылық бар. Ластануға қарамастан, Чикаго өзені тұщы суда демалыс балық аулау үшін әлі де танымал орын болып табылады. 2006 жылы Чикаго саябақ ауданы жыл сайынғы «Мэр Дейлидің Чикаго өзенінде балық аулау фестивалі» фестивалін бастады, ол жыл сайын танымалдылығын арттырып келеді. Гус аралының жанындағы солтүстік арнадағы бағдарлама, жүзбелі өсімдік аралдарын пайдалану арқылы жабайы табиғаттың мекендеу ортасын кеңейтуге бағытталған. Бағдарламаны Шедд аквариумының қолдауымен Urban Rivers атты коммерциялық емес табиғатты қорғау ұйымы басқарады. 2013 және 2016 жылдар аралығында Чикаго саябақ ауданы өзенде демалыс үшін төрт қайық үйін ашты – екеуі оңтүстік саласында, екеуі солтүстік саласында.

Сент-Патрик күні

Чикаго қаласындағы елу жылдан астамға созылған дәстүрдің бір бөлігі ретінде Чикаго өзені Әулие Патрик күнін тойлау үшін жасыл түске боялады. Бұл шара әдетте наурыздың 17-сіне дейін немесе сол күні өтеді. Өзенді жасылға бояу дәстүрі 1961 жылы сантехниктер заңсыз ластану көздерін анықтау үшін флуоресцеин бояуын қолданған кезде кездейсоқ туындаған. Өзенді бояуға қазір де жергілікті сантехниктер кәсіподағы демеушілік етеді. Қоршаған ортаны қорғау агенттігі (ҚОҚА) бұл мақсатта флуоресцеин қолдануға тыйым салды, себебі ол өзенге зиянды екені анықталды. Комитет бояудың нақты құрамын құпия сақса да, оның қоршаған ортаға қауіпсіз екені зертханалық жолмен тексерілгенін мәлімдейді. «Чикаго өзенінің достары» экологиялық ұйымы өзенді бояуға қарсы, бұл амал «өзеннің тіршіліксіз және жасалма екенін көрсетеді» дейді, сондай-ақ «өзенді жыл сайынғы мерекеге арналған әшекей ретінде емес, құнды табиғи және демалыс ресурсы ретінде бағалау және күту керек» деп қосады. 2009 жылы Чикаго тумасы, АҚШ-тың бірінші ханымы Мишель Обама, өзен дәстүрінен шабыт алып, Ақ үйдің шөгірлеріндегі суды Әулие Патрик күнін тойлау үшін жасылға бояуды сұрады.

Чикаголық " Cubs " командасының жиыны

Чикаголық "Кабс" командасының 2016 жылғы Әлем чемпионатын мерекелеу үшін өткізілген шеру және парад кезінде өзен "Кабс" көгіне боялды. "Чикаго өзенінің достары" атқарушы директоры Маргарет Фрисби "Чикаго Сан Таймс" газетіне берген сұхбатында: "Біз әр мерекеде өзенді әртүрлі түске бояп, оның ішінде тіршілік ететін су жануарларына зиян келтіретін үрдіс қалыптастырғымыз келмейді. Бұл мерекелік көрініс болғанымен, шындығында табиғи ресурстың қоршауына зиян келтіруі мүмкін" деді.

МакКормик Бриджхаус және Чикаго өзенінің мұражайы

ДуСейбл көпірінің оңтүстік-батыс көпір үйі (Мичиган даңғылы) өзен, оның тарихы, қиындықтары және қайта жаңаруы туралы мұражай болып табылады. МакКормик Көпір үйі және Чикаго өзені мұражайы – 5 қабаттан тұратын, 1613 шаршы фут (149,9 м2) ауданы бар мұражай, ол 2006 жылдың 10 маусымында ашылды. Ол бұрынғы Чикаго Трибьюнының иесі және Чикаго санитарлық округінің президенті Роберт Р. МакКормик атымен аталады. Роберт Р. МакКормик қоры мұражайды ашуға қажетті 950 000 долларлық шығынды қаржыландыруға көмектескен маңызды демеуші болды. Мұражайды Чикаго өзенінің достары басқарады – коммерциялық емес экологиялық ұйым. Келушілерге көпірдің механизмдер бөлмесіне де кіруге рұқсат етіледі; көктем және күзде көпір көтерілген кезде, жапырақтары көтеріліп, түсірілгенде, келушілер көпірдің механизмдерінің жұмыс істеуін көре алады. Мұражайдың кішкентай көлемі және тар баспалдақтарының салдарынан, бір уақытта мұражайға тек 79 адам кіре алады. 2019 жылдың қазан айында Чикаго Трибьюнының мәдениет және өнер жазушысы Стив Джонсон мұражай туралы мақала жазып, ДуСейбл көпірінің механизмдерін тамашалауға болатын құралдар бөлмесін «инфрақұрылымға құмар адамдар үшін шағын жұмақ» деп сипаттады.

Чикаго ауданындағы экстремалды ауа райы құбылыстарының әсерін бақылау

АҚШ Армиясының Инженерлер корпусы 1800 жылдардың басынан бері Ұлы көлдердегі кеме қатынасы үшін порттар мен арналардың дамуын қадағалап келеді. Олар 1918 жылы гидрологиялық жағдайды және көл деңгейлерін бақылай бастады. 2012 жылдың 26 желтоқсанындағы есепте Чикаго округінің навигациялық инфрақұрылымы "Сэнди" даулынан елеулі зардап шеккені және кейбір аймақтарда күрт шөгінулер пайда болғаны анықталды. Чикаго жағалау жобасы дауылдың салдарынан келген зиянды азайтты. Дегенмен, округ өзеннің ағысының бағытын өзгертуге көл деңгейінің ғана төмендеуі себеп бола алмайтынын мәлімдейді. 2013 жылдың қаңтар айында АҚШ Армиясының жүргізген өлшемдері Мичиган және Хьюрон көлдерінің 1918 жылдан бері рекорд жүргізіле бастағаннан бергі ең төменгі деңгейге жеткенін көрсетті, сондай-ақ келесі бірнеше айда көлдер тағы да рекордтарды жаңарта алады. Көлдердің деңгейі ұзақ мерзімді орташа көрсеткіштен 74 сантиметрге (29 дюйм) төмен, ал 2012 жылдың қаңтар айынан бері 43 сантиметрге (17 дюйм) төмендеген.