Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Пемброк док (Doc Penfro) – Пемброкширдегі қала және қауымдастық, Оңтүстік-Батыс Уэльсте, Пемброктан солтүстік-батысқа қарай 3 миль (5 км) қашықтықта, Кледдау өзенінің жағасында орналасқан. Бастапқыда Патерчерч деп аталған, шағын балықшылар ауылы, Пемброк док қаласы 1814 жылы Корольдік теңіз күштерінің кемежайы салынғаннан кейін қарқынды дамыды. Кледдау көпірі Пемброк докты Нейландпен байланыстырады. Хаверфордвест және Милфорд Хейвеннен кейін Пемброк док Пемброкширдегі үшінші ең ірі қала болып табылады және көршілес Пемброктан гөрі халық саны артық.
Pembroke Dock (Doc Penfro) is a town and a community in Pembrokeshire, South West Wales, 3 mile (5 km) northwest of Pembroke on the banks of the River Cleddau. Originally Paterchurch, a small fishing village, Pembroke Dock town expanded rapidly following the construction of the Royal Navy Dockyard in 1814. The Cleddau Bridge links Pembroke Dock with Neyland. After Haverfordwest and Milford Haven, Pembroke Dock is the third largest town in Pembrokeshire being more populous than neighbouring Pembroke.
Тарих
Табиғи порт (қазіргі Милфорд Хевен су жолы) оңтүстік-батыс желдерінен қорғаныш ұсынып, мыңдаған жылдар бойы пайдаланылған болуы мүмкін. Карталардан қоныстың алғашқы белгісі – кіреберістегі Карр тастарының атауы, ол скандинав тіліндегі “skare” – тас деген сөзден шыққан. 1172 жылы король Генрих II-нің флоты мен әскері Пемброк өзенінің аузында дайындалып, Норман Ирландияны басып алған кезде Ирландияға аттанды. 1814 жылға дейін бұл аймақ көбінесе егістік жер болып, Паттерчерч деп аталды. Паттерчерчтің алғашқы жазбасы 1289 жылға жатады. Ортағасырлық мұнара салынған, және жақын маңдағы 18- және 19-ғасырлардағы бекіністер сияқты, ол күзет пункті ретінде қызмет еткен болуы мүмкін. 17-ғасырға қарай, мұнараның жанында қосымша тұрғын және шаруашылық ғимараттар пайда болды, ал оқшауланған елді мекеннің өз зираты болды, онда 1731 жылы Роджер Адамс соңғы рет жерленді. Мұнараның қиратылысы қазір кемежай қабырғаларының ішінде жатыр. Паттерчерч мұнарасы Пеннар нүктесінен Кошестонға дейінгі жерді қамтитын иелік орталығы болды. 1422 жылы Еллен де Паттерчерч Джон Адамсқа үйленген кезде бұл иелік басқа қолға өтті. Қала салына бастағанға дейін және кемежай туралы ой келгенге дейін, жергілікті ірі жер иелері – Адамс, Оуэн және Мейрик отбасылары арасында түрлі саудалар мен алмасулар жүрді. Бұл алмасулар Мейриктерді кемежай мен жаңа қала салынатын жерлердің көп бөлігін басқаруға мүмкіндік берді. 1802 жылға қарай Паттерчерч ғимараттарының көпшілігі қираған. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Пемброк догы неміс люфтваффесінің нысанасына алынды. 19 тамыз күні, 1940 жылы люфтваффеге қарасты Юнкерс Ю 88 бомбалаушысы Милфорд Хевен су жолымен ұшып келіп, Пеннарда орналасқан мұнай резервуарларын бомбалады. Одан кейін болған мұнай өрті 18 күнге созылды және Ұлы Лондон өртінен бері Ұлыбританиядағы ең ірі өрт ретінде тіркелді. 1941 жылғы 11-12 мамыр түніндегі бомбалау салдарынан қалада 30 адам қаза тауып, көптеген адамдар жарақат алды. Шамамен 2000 үй зақымданды.
The natural harbour (now the Milford Haven Waterway) offering shelter from the prevailing south westerly winds, has probably been used for many thousands of years. From maps, the first evidence of settlement is the name of the Carr Rocks at the entrance, derived from the Norse language Skare for rock. In 1172, King Henry II's fleet and army were prepared in the mouth of the Pembroke River and sailed to Ireland during the Norman Invasion of Ireland. Prior to 1814, the area was mostly farmland and known as Paterchurch. The first recorded mention of Paterchurch was in 1289. A medieval tower was built and like nearby 18th century and 19th century fortifications, it may have served as a lookout post. By the 17th century, additional domestic and farm buildings stood close to the tower and the isolated settlement had its own cemetery, whose last recorded burial is that of a Roger Adams, in 1731. The ruin of the tower now lies within the walls of the dockyard. Paterchurch Tower was the centre of an estate said to stretch from Pennar Point to Cosheston. This changed hands in 1422 when Ellen de Paterchurch married a John Adams. Prior to the building of the town and before the dockyard was thought of, various sales and exchanges took place between the principal local landowners – the Adams, Owen and Meyrick families. These exchanges left the Meyricks in control of most of the land on which the dockyard and new town were to develop. By 1802 the Paterchurch buildings were mostly ruins. During the Second World War Pembroke Dock was targeted by the German Luftwaffe. On Monday 19 August 1940 a Luftwaffe Junkers Ju 88 bomber flew up the haven waterway and bombed a series of oil tanks sited at Pennar. The oil fuelled fire that followed raged for 18 days and was recorded as the largest UK conflagration since the Great Fire of London. Bombing on the night of 11 and 12 May 1941 resulted in 30 people killed and many injured in the town. Nearly 2,000 houses were damaged.
1758 Теңіз туралы есеп
Милфорд-Хейвендегі теңіз кемелерін салудың бастауы су жолының солтүстік жағындағы Джейкобсқа тиесілі жеке кеме жасау шеберханасында болды. 1757 жылдың қараша айында Адмиралтейство бұл шығанаққа зерттеу тобын жіберді, ол Парламентке "Милфорд док-верфінің салынуы" жөнінде баяндама дайындады. Содан кейін Мейриктер отбасынан 5500 фунт стерлингке қосымша жер сатып алынды.
The origins of naval shipbuilding on Milford Haven were in the private shipyard of Jacobs on the north side of the waterway. In November 1757, the Admiralty sent a surveying delegation to the haven, which prepared a report for Parliament recommending, "the construction of a Milford dock yard". which was added to by the purchase of an adjoining for £5,500 from the Meyrick family.
Операциялар
1816 жылдың 10 ақпанында кемежайдан алғашқы екі кеме – HMS Valorous және Ariadne, екеуі де 20 зеңбірекке ие кемелер, соңынан Плимут кемежайында 26 зеңбірекке ие кемелерге айналдырылды. 112 жыл ішінде 5 патшалық яхта және тағы 263 Корольдік теңіз күштерінің кемелері салынды. Кемежайдан соңғы шыққан кеме – Корольдік флотқа көмектесетін Oleander танкері (1922 жылдың 26 сәуірінде). 1925 жылы Пемброк және Роситтегі Корольдік кемежайлар қажетсіз деп жарияланды және жабылатыны хабарланды. Премьер-министр Стэнли Болдуинге петиция жолданды, онда балама жұмыс орындарының болмауы және жабылудың экономикалық салдары көрсетілді, бірақ шешім өзгертілмеді. Бірінші теңіз лорды, флот адмиралы Эрл Битти былай деді: "Бұл кемежайлар теңіз мақсатына қажет пе, жоқ па, соны Адмиралтейство анықтайды. Саяси немесе әлеуметтік себептермен қажеттігін Үкімет шешеді. Ақиқатында, флотты күтіп ұстау тұрғысынан, олар толығымен қажетсіз." Пемброкта салынған соңғы кеме – темір бұрандалы фрегат, ол 1956 жылы Бельгияда құрастырылып бұзылды. Сол жылдың маусым айында Пемброк кемежайының соңғы басқарушысы, адмирал Леонард Эндрю Бойд Дональдсон 81 жасында қайтыс болды.
On 10 February 1816, the first two ships were launched from the dockyard – HMS Valorous and Ariadne, both 20 gun post ships, subsequently converted at Plymouth Dockyard into 26 gun ships. Over the span of 112 years, five royal yachts were built, along with 263 other Royal Navy vessels. The last ship launched from the dockyard was the Royal Fleet Auxiliary tanker Oleander on 26 April 1922. In 1925, it was announced that the Royal Dockyards at Pembroke Dock and Rosyth were redundant and would be closed. A petition was sent to Prime Minister Stanley Baldwin, stressing the lack of alternative employment and the economic consequences of closure, but the decision was not overturned. First Sea Lord, Admiral of the Fleet Earl Beatty, said, "Whether these Yards are necessary for naval purposes, the Admiralty is the only competent judge. As to whether they are necessary for political or social reasons is for the Government to decide. The fact is, that so far as the upkeep of the Fleet is concerned, they are entirely redundant." The last Pembroke built ship afloat was the hulk of the iron screw frigate , which was broken up in Belgium in 1956. In June of the same year, Admiral Leonard Andrew Boyd Donaldson, the last Captain Superintendent of Pembroke Dockyard, died aged 81.
Салдары
1940 жылдан кейін Пембрук док-та әрекеттегі әскери кемелер орналасқан жоқ, ал 1926 жылы кемежайдағы жұмыс тоқтатылғанмен, база ресми Теңіз кемежайы мәртебесін сақтап, 2008 жылға дейін Корольдің портын басқарушысын (Queen's Harbour Master) ұстады (Ұлыбританиядағы соңғы 5 QHM-нің бірі, қазіргі (2010) Девонпорт, Портсмут, Розит және Клайд базаларымен бірге). Корольдік теңіз көмекші қызметі (RMAS) 2008 жылы таратылғанға дейін Пембрук докта орналасқан, ал Қорғаныс министрлігі 2007 жылы осы учаскенің меншігін Милфорд-Хевен портының басқармасына (MHPA) сатты. Қорғаныс министрлігінің соңғы 20 жылдық пайдалану кезеңінде базадағы RMAS активтерінің басым бөлігі сол жерде орналасқан Қорғаныс министрлігінің іздеу-құтқару және теңіз командасының (бұрынғы CSALMO) кемелері болды. Олардың көпшілігі 2008 жылдың мамыр айында 1 миллиард фунт стерлингтік Теңіз қызметтерін ұсынудың болашақ шарты (FPMS) күшке енгеннен кейін Форт өзеніндегі Бернтислендтегі Serco базасына көшірілді.
Although active warships were not based in Pembroke Dock after the 1940s, and formal dockyard work ceased in 1926, the base remained an official Naval Dockyard, and retained a Queen's Harbour Master, until 2008 (one of the last 5 QHMs in the UK, together with those at the currently (2010) extant bases at Devonport, Portsmouth, Rosyth and Clyde). The Royal Maritime Auxiliary Service (RMAS) was based in Pembroke Dock until disestablishment in 2008, and the Ministry of Defence sold the freehold of the site to the Milford Haven Port Authority (MHPA) in 2007. For most of the last 20 years of MOD usage, the principal RMAS assets seen in the base were the MOD Salvage & Marine Team (formerly CSALMO) vessels located there, the majority of which were relocated to the Serco base in Burntisland on the River Forth upon the activation of the £1bn Future Provision of Marine Services (FPMS) contract in May 2008.
Болашақ
2021 жылы «60 миллион фунт стерлингтік теңіз энергиясы жобасы» аясында «Пемброк доктың тарихи кемежайларын трансформациялаудың амбициялық жоспарларына» рұқсат берілді. Уэльс үкіметі SAVE Britain's Heritage, Грузин тобы, Викториан қоғамы, Теңіз кемежайлары қоғамы және Ежелгі ғимараттарды қорғау қоғамы сияқты бірнеше ұйымдардың наразылығына қарамастан, бұл ұсынысты қараудан бас тартты. Ұсынысқа сәйкес, ескерткіштерді қорғау аймағындағы ғимараттар бұзылады, ІІ* санаттағы құрғақ док пен ІІ санаттағы ағаш тоғаны толтырылып, үстіне салынады, қалған ІІ санаттағы ғимараттардың бөліктері ішінара бұзылады, ал жақын орналасқан ІІ санаттағы Карр кеменің орналасуына зиян келтіріледі. Жергілікті Commodore Trust төрағасы (ол «тарихи кемежайды қорғау және қайта жаңғырту үшін ұзақ жылдар бойы күресіп келеді») «Бұл жоспарлар Пемброк доктың пайда болуына, Пемброктың өркендеуіне және Милфорд Хейвен су жолының Уэльсте, Ұлыбританияда және әлемдік тарихтағы орнына куәлік ететін сирек, тіпті бірегей ескерткіштер тобын жояды» деді. Алайда, Пемброкшир округі кеңесін әзірлеушілер (Milford Haven порты) жобаның экономикалық пайдасы тарихи ортаға тигізетін әсерден «әлдеқайда артық» екеніне көндірді. Қала 1967 жылға дейін әскерлермен гарнизондық түрде қамтылған күйде болды.
In 2021 permission was granted for 'ambitious plans to transform Pembroke Dock's historic dockyard' as part of a '£60 million marine energy project'. The Welsh Government decided not to call in the proposal, despite protests from SAVE Britain's Heritage, the Georgian Group, the Victorian Society the Naval Dockyards Society and the Society for the Protection of Ancient Buildings, among others. The proposal will see buildings within the Conservation Area demolished, the Grade II* Graving Dock and the Grade II Timber Pond infilled and built over, the remaining Grade II listed Building Slips partially demolished and the setting of the adjacent Grade II Carr Jetty damaged. The chair of the local Commodore Trust (which has 'long fought to protect and revive the historic dockyard') has argued that 'these plans will see the destruction of a rare, if not unique, group of listed monuments that are a testament to the industry that gave birth to Pembroke Dock, revived the fortunes of Pembroke and gave the Milford Haven waterway a place in Wales, UK and world history'; Pembrokeshire County Council, however, was persuaded by the developers (Port of Milford Haven) that the economic benefits of the project would 'far outweigh' its impact on the historic environment. The town remained garrisoned with troops until 1967.
RAF базасы
1926 жылы кемежай жабылғаннан кейін, жалпы ереуіл болған жылы, Ұлы депрессия кезеңінде жұмыссыздық 1931 жылға дейін жоғары деңгейде болды. 1931 жылы 210-шы эскадрилья Southampton II типті ұшу қайықтарымен бірге келді. Корольдік әуе күштері шамамен 30 жыл бойы Пемброк доктарында орналасқан. 1943 жылы, Sunderland ұшу қайықтарының базасы болған кезде, ол әлемдегі ұшу қайықтары үшін ең ірі операциялық базаға айналды. 1957 жылы RAF өзінің қатысуын күрт қысқартатыны жарияланды. Пемброк док Голливудпен байланысты: «Империяға қарсы соққы» фильмі үшін толық өлшемде салынған «Мыңжылдық сокол» 1979 жылы Marcon Fabrications компаниясымен Пемброк док ангарында жасалған.
With the closure of the dockyard in 1926, the year of the General Strike, unemployment was high through the Great Depression until 1931 when No. 210 Squadron RAF arrived equipped with Southampton II flying boats. For almost 30 years the Royal Air Force was based at Pembroke Dock. During 1943, when home to the Sunderland flying boats, it was the largest operational base for flying boats in the world. It was announced in 1957 that the RAF would be drastically reducing its presence. Pembroke Dock has a link to Hollywood: the full scale Millennium Falcon built for The Empire Strikes Back was created in one of Pembroke Dock's hangars by Marcon Fabrications in 1979.
Бүгін
Пемброк докты A477 магистралімен қамтамасыз етіледі, ол Сент-Клирстегі A40 жолынан басталады. Ватерлоода A477 жолы Дауледау сағасын Кледау көпірімен кесіп өтеді және Хаверфордвестке қарай жалғасады. Мұнда күніне екі рет Ирландиядағы Росслэрге паромдар қатынайтын паром терминалы бар. Қызметті Irish Ferries компаниясы жүзеге асырады. Сондай-ақ, Милфорд Хейвен порты басқаратын паром терминалына жақын орналасқан терең сулық жүк порты (Пемброк порты) бар. Пемброк док теміржол станциясы Тенби арқылы Кармартенмен байланысады. Екі Мартелло мұнарасы сақталған: біреуі жергілікті мұражай болып келген, бірақ 2019 жылдың шілдесінде аукционда сатылады, ал екіншісі жеке меншікте және тұрғын үйге айналдырылған, көбінесе түгелдей сақталған. Кемежай қабырғасы көбінесе толыққан және жақында мамандармен өңделген тас және әк ерітіндісімен жөнделген. Құрғақ док та, он құрылыс алаңының екеуі де сақталған. Батыс жағалауды күзету үшін қолданылған Сандерленд ұшақтарын орналастыруға арналған екі ангар қайта жаңартылып, қазір басқа мақсаттарда пайдаланылуда. Ұлыбританиялық және Виктория дәуірінде салынған бірнеше ғимараттардың арасында кемежай офицерлеріне арналған үйлер қатары – Террас бар. Террасаның соңындағы Dockyard Chapel Еуропалық Одақтың Бірінші мақсаты аясындағы қаржыландыруды пайдаланып қайта салынды және қазір Пемброк док Sunderland Trust басқаратын Пемброк док мұра орталығы ретінде қызмет етеді. Ескі Лланион казармасының орнында әлі де бірнеше ғимарат тұр. Бұрын кеңес кеңсесі ретінде пайдаланылған офицерлер мен сержанттар үйі қазір Пемброкшир жағалауы ұлттық паркіне тиесілі. Бастапқы күзет бөлмесі сақталған және қазір тұрғын үй болып табылады, ал тізімделген Виктория дәуіріндегі ұнтақ қоймасы жағалаудың беткейіне орналасқан, оған Коннахт жолынан қол жеткізуге болады. Ескі парад алаңы жақында тұрғын үйлерге айналдырылды. Қаладағы екі зиратта көптеген әскери қабірлер бар. Пемброк док (Лланион) зиратында Бірінші дүниежүзілік соғыстан 23 одақтас әскери қызметкерінің, оның ішінде екі белгісіз Корольдік теңіз күштерінің теңізшісінің және Екінші дүниежүзілік соғыстан 51 әскери қызметкерінің, оның ішінде төрт белгісіз Корольдік теңіз күштерінің теңізшісі мен белгісіз ұшқыштың қабірлері бар. Пемброк док әскери зиратында Бірінші дүниежүзілік соғыстан 40 одақтас әскери қызметкерінің және Екінші дүниежүзілік соғыстан 33 әскери қызметкерінің қабірлері бар. Бұл Уэльстегі жалғыз арнайы әскери зират деп саналады. Pembrokeshire Technium 2006 жылы салынды және ашылды, кейін Technium Science компаниясы онымен айналысты. Бастапқы қызығушылық баяу болғанымен, бұл нысанды алғаш рет кеңінен пайдалану 2009 жылы Infinergy компаниясы жергілікті ауданда жел электр стансасын салғанда және оның жергілікті кеңсесін орталықта орналастырғанда басталды. Пемброкшир округі кеңесі Фронт-стрит бойында жаңа яхта портын салуға рұқсат берді, бірақ жұмыс әлі басталған жоқ.
Pembroke Dock is served by the A477 trunk road which runs from the A40 at St. Clears. At Waterloo the A477 road crosses the Daugleddau estuary on the Cleddau Bridge and continues towards Haverfordwest. It has a ferry terminal from which ferries sail twice daily to Rosslare in Ireland. The service is operated by Irish Ferries. There is also a deep water cargo port (Pembroke Port) adjacent to the ferry terminal which is operated by the Port of Milford Haven. Pembroke Dock railway station connects with Carmarthen via Tenby. The two Martello towers remain: one was a local museum but is for sale by auction in July 2019, while the other is in private hands and has been converted for residential use and is largely intact. The dockyard wall is substantially complete and has been recently repaired by experts with dressed stone and lime mortar. The dry dock also remains, along with two out of ten building slips. The two listed hangars built to house the Sunderland flying boats used to guard the Western Approaches have been rebuilt and are now used for other purposes. Among several surviving Georgian and Victorian buildings on the site is the Terrace, a row of houses for the Dockyard officers. The Dockyard Chapel at the end of the Terrace has been rebuilt using Objective One funding from the European Union and now serves as the Pembroke Dock Heritage Centre run by Pembroke Dock Sunderland Trust. A few buildings on the site of the old Llanion Barracks still stand. The Officers' and Sergeants' Mess once used as council offices is now occupied by Pembrokeshire Coast National Park. The original guardroom remains and is now residential accommodation and a listed Victoria Powder Magazine remains set into the coastal slope which is accessible from Connacht Way. The old parade square has recently been converted for housing. Two cemeteries in the town both hold many service graves. Pembroke Dock (Llanion) Cemetery contains the war graves of 23 Commonwealth service personnel, including two unidentified Royal Navy sailors, of the First World War and 51 of the Second, including four unidentified Royal Navy sailors and an unidentified airman. Pembroke Dock Military Cemetery contains the war graves of 40 Commonwealth service personnel of the First World War and 33 of the Second, and is believed to be the only dedicated military cemetery in Wales. The Pembrokeshire Technium was built and opened in 2006 and succeeded by Technium Science. Although the initial interest was slow the first major uptake on this facility began in 2009 when Infinergy built a wind farm in the local area and based its local office in the centre. There has been approval given by Pembrokeshire County Council for a new yacht marina to be built alongside Front Street but work has yet to begin.
Қаланың атын өзгерту ұсыныстары
Пемброк доктың атын өзгерту туралы ұсыныстар айтылды, бұл қаланың жоғары жұмыссыздық деңгейі мен өнеркәсіптік төмендеуге байланысты беделін жақсарту мақсатында жасалды. Ұсыныстардың ішінде Пембрук-Хейвен, Пембрук-Харбор және 1814 жылға дейінгі Паттерчерч атауына қайта оралу сияқты нұсқалар қарастырылды. Атауды өзгерту 1960 жылдардағы референдумда қолдау таппады және 2003 жылы тағы да ұсынылды.
There have been suggestions that Pembroke Dock should change its name, to improve the town's image in respect of a reputation for high unemployment and industrial decline. Proposals have included Pembroke Haven, Pembroke Harbour and a reversion to the original pre 1814 name of Paterchurch. A change of name was rejected in a referendum in the 1960s, and was again proposed in 2003.
Басқару
Пемброк докты қамтитын жергілікті басқарудың екі деңгейі бар: қауымдастық (қала) және округ деңгейінде – Пемброк док қалалық кеңесі және Пемброкшир округтік кеңесі. Қалалық кеңес он алты қалалық кеңесшіден тұрады және қала орталығында қайта жаңартылған дүкен орналасқан 28 Димонд көшесінде орналасқан. 2022 жылдың мамыр айында қала кеңесшілерінің бірі Билли Ганнонның ағылшын көше суретшісі Бэнкси екені туралы әңгіме тарады. Ол кейіннен бұл оның кеңесшінің міндеттерін орындауына кедеріл келтіргендіктен, қызметтен кетті. Округтік кеңесте өкілдік ету үшін Пемброк док төрт сайлау округіне бөлінеді: (Пемброк док орталық, Пемброк док Лланион, Пемброк док базары және Пемброк док Пеннар), олардың әрқайсысы бір округтік кеңесшіні сайлайды.
There are two tiers of local government covering Pembroke Dock, at community (town) and county level: Pembroke Dock Town Council and Pembrokeshire County Council. The town council comprises sixteen town councillors, and is based at 28 Dimond Street, a converted shop in the town centre. In May 2022, Billy Gannon, one of the town councillors, was rumoured to be English street artist Banksy. He subsequently resigned because this was affecting his ability to carry out the duties of a councillor. For representation on the county council, Pembroke Dock is divided into four electoral wards: (Pembroke Dock Central, Pembroke Dock Llanion, Pembroke Dock Market and Pembroke Dock Pennar), which each elect one county councillor.
Әкімшілік тарихы
Пемброк Док ежелгі Пемброк Сент-Мария приходінің бір бөлігі болған, ол Пемброк қалалық округінің құрамына кірген. 1836 жылы округ муниципалдық округ ретінде реформаланды, бірақ шекаралары өзгермеді, сондықтан өсіп келе жатқан Пемброк Док қаласы да оның құрамында қалды. 1895 жылға қарай Пемброк округтік кеңесі Пемброк қалалық үйінде және Пемброк Докта кезекпен отырыс өткізуді қабылдады, кеңес Буш көшесі, 37-да (1906 жылы Буш көшесі, 71-ге қайта нөмірленді) өзінің бас кеңсесін құрды. Кеңес 1970 жылдардың басына дейін 71 Буш көшесінде (кейіннен көршілес 73 Буш көшесіне де кеңейді) орналасқан, содан кейін штаб-пәтері ретінде пайдалану үшін Пемброк Доктегі Лланион казармасының бөлігі – Лланион паркін сатып алды. 1972 жылғы Жергілікті өзін-өзі басқару заңына сәйкес Пемброк округтік кеңесі таратылды, ал 1974 жылдың 1 сәуірінде аймақ Dyfed округіне кіретін Оңтүстік Пемброкширдің жаңа округінің бөлігіне айналды. Бұрынғы округ аумағын қамтитын қауым құрылды, оның кеңесі Пемброк қалалық кеңесі деп аталды. Оңтүстік Пемброкшир округтік кеңесі штаб-пәтері ретінде пайдалану үшін Пемброк Доктегі Лланион паркін иеленді. 1986 жылдың 1 сәуірінде Пемброк қауымы Пемброк Док қауымы мен ескі қаланы ғана қамтитын Пемброк қауымы болып бөлінді. Бұл Пемброк Докты Пемброктан тәуелсіз басқарудың алғашқы реті болды. Пемброк Док қауымының кеңесі өзін Пемброк Док қалалық кеңесі деп атады. 1996 жылы Оңтүстік Пемброкшир таратылды, ал аймақ қайта құрылған Пемброкширдің бөлігіне айналды.
Pembroke Dock formed part of the ancient parish of Pembroke St Mary, which was part of the borough of Pembroke. The borough was reformed to become a municipal borough in 1836, retaining the same boundaries and therefore continuing to include the growing town of Pembroke Dock. By 1895 Pembroke Borough Council had adopted the practice of holding its meetings alternately at Pembroke Town Hall and at Pembroke Dock, where the council had established its main administrative offices at 37 Bush Street (renumbered 71 Bush Street in 1906). The council remained based at 71 Bush Street (and later also expanded into neighbouring 73 Bush Street) until the early 1970s when it acquired Llanion Park, part of the Llanion Barracks at Pembroke Dock, to serve as its headquarters. Pembroke Borough Council was abolished under the Local Government Act 1972, with the area becoming part of the new district of South Pembrokeshire within the county of Dyfed on 1 April 1974. A community was established to cover the area of the former borough, with its council taking the name Pembroke Town Council. South Pembrokeshire District Council took over Llanion Park at Pembroke Dock to serve as its headquarters. On 1 April 1986 the community of Pembroke was split into a Pembroke Dock community and a reduced Pembroke community, just covering the older town. This was the first time Pembroke Dock had been administered separately from Pembroke. The Pembroke Dock community council chose to call itself Pembroke Dock Town Council. South Pembrokeshire was abolished in 1996, with the area becoming part of a re established Pembrokeshire.
Қаланың бостандығы
Келесі адамдар мен әскери бөлімдер Пемброк док қаласының құрметті азаматы атағын алды. HMS Pembroke, RN: 2006 жылдың 15 қыркүйегі.
The following people and military units have received the Freedom of the Town of Pembroke Dock. HMS Pembroke, RN: 15 September 2006.