Кіріспе

Тан әулетінің императоры, (713–756 ж.ж.) – Тан әулетінің жетінші императоры. Тан императоры Сюаньцзун (8 қыркүйек 685 – 3 мамыр 762) – Қытайдың Тан әулетінің императоры, 712 жылдан 756 жылға дейін билік құрған. Оның 44 жылдық билігі Тан әулеті тарихындағы ең ұзақ билікке толы кезең болды. Екі сарай төңкерісі арқылы таққа отырып, өркендеген империяны мұрагерлік етті. Бастапқыда Яо Чонг, Сонг Цзинь және Чжан Юе сияқты қабілетті кеңесшілердің көмегімен басқарды, олар Сюаньцзун таққа отырмас бұрын мемлекеттік қызметте болған. Алайда, Сюаньцзунның билігі кезінде империя өркендеуінен бұрылып, ұзақ жылдар бойы жасаған саяси қателіктердің салдарынан күрт құлдырап, құлдырауға ұшырады. Осы қателіктердің ішінде Ли Линфу, Ян Гуочжон және Ан Лушанға сенуінің үлкен әсері болды. Тан әулетінің алтын ғасыры Ан Лушан көтерілісімен аяқталды.

Өмірбаян

Ли Лонджи 685 жылы Таң әулетінің шығыс астанасы Луояңда, әкесі император Руйцзонгтың (Ли Дан) алғашқы билігі кезінде дүниеге келді. Бірақ сол кезде билікті нақты түрде император Руйцзонг емес, оның анасы император жесір Ву (кейін Ву Цзэтянь деп аталды) император жесір және регент ретінде бақылап отырды. Ли Лонджи император Руйцзонгтың үшінші ұлы болды, ал анасы император Руйцзонгтың қожайыны Консорт Ду, ол бюрократияда жоғары дәрежеде болған. 687 жылы император ұлы ретінде ол Чу патшасы атанды. Ол бала кезінде әдемі және музыкаға қабілетті болған деседі. Оның екі үлкен інісі болды – император Руйцзонгтың әйелі император Лиудан туған Ли Ченцзи және Ли Чэнйи (李成義), сондай-ақ үш кіші інісі – Ли Лонгфан (李隆範), Ли Лонгье (李隆業) және Ли Лонгти (李隆悌). Оның екі кіші қарындасы, ханшайым Цинсянь (金仙公主) және ханшайым Ючжэнь (玉真公主) болды, олар кейін даосистік монахтарға айналды.

У Цзэцянның тұсында

690 жылы жесір император Ву өзінің ұлы император Руйцзунгтан тақты алуға мәжбүр етті және Тан әулетін үзіліске ұшыратып, жаңа Чжоу әулетінің императорлық тағына отырды. Ол Руйцзунгқа және оның отбасына өзінің тегімен сәйкес келетін У (武) тегін беруді бұйырды. Содан кейін Ли Данның барлық ұлдарының дәрежесі төмендетілді, ал Ли Лонджидің дәрежесі Линцзи князіне дейін төмендетілді. Ол және оның бауырлары, сондай-ақ олардың туыстары Ли Гуаншун (李光順) Ифенг князі, Ли Шоули князі және Ли Шоуи (李守義) Юн'ан князі (олардың емілері Ли Сианьның ұлдары, бұрынғы тақ мұрагері, бірақ Ву Цзэтянь оны 684 жылы өзіне-өзі қол жұмсауға мәжбүр еткен) 699 жылға дейін сарайда қамауда ұсталды және сыртқы адамдармен байланысқа түсуге рұқсат етілмеді. 699 жылдан кейін олар сарайдан шығып, сарайдан тыс жерде тұруға рұқсат алды.

Император Чжунцзонгтың екінші билігі кезінде: Вэй императрицасының көлеңкесі астында

705 жылы У Цзэцян төңкеріспен құлатылды, ал Ли Лонджидің інісі Ли Синь (Ли Гуаншунның, Ли Шоули мен Ли Шоуидің әкесі емес, басқа адам) сол кездегі мұрагерлік ханзада (Ли Дан 698 жылы оған сол атақты берді және Сиан ханзадасы атағын алды), Ли Даннан бұрын қысқа уақыт император болған, таққа оралды (Император Чжунцзонг ретінде). Ли Лонджи әскери жабдықтаудың орынбасар министрі (衛尉少卿, Вэйвей Шаоцин) болды. 708 жылы Лу префектурасының (潞州, шамамен қазіргі Чанчжи, Шанси) бас хатшысы тағайындалды. 710 жылы ол Чжунцзонг императорының жер мен көкке құрбандық шалып жатқан кезінде оған қызмет ету үшін астана Чанъанға шақырылды. Осы уақытта император Чжунцзонгтың шақырған баяндаршылары Ли Лонджи мен оның інілерінің үйлері орналасқан Чанъань аймағында императорлық аура сезілгенін мәлімдеді. Император Чжунцзонг Ли Лонджидің үйіне барып, ондағы тойға қатысу арқылы сол көріністі іске асыруға тырысты.

Вэй императордың жесір әйелін қуғынға ұшыратты

710 жылы жазда император Чжунцзонг күрт қайтыс болды – дәстүрлі тарихшылардың пікірінше, бұл өлімге императрица Вэй мен оның қызы, ханшайым Анлэ Ли Гуэр кінәлі, олар императрица Вэйдің У Цзэтянь сияқты «император» болуына және Ли Гуэрдің тәж мұрагері болуына қол жеткізу үшін улаған. Император Чжунцзонгтың бір әйелінен туған ұлы Ли Чонмао, Уэн князі, император (Шан императоры) деп жарияланды, бірақ императрица Вэй император шешесі және регент ретінде нақты билікті өз қолында сақтап қалды. Бастапқыда император шешесі Вэйдің туыстары, сондай-ақ Цзун, Ли Гуэрдің күйеуі У Яньсю, және басқа да шенеуніктер Чжао Лювэнь және Е Цзиннэн оған У Цзэтянь сияқты таққа отыруға кеңес берді, сонымен қатар Ли Дан мен ханшайым Тайпинге жол беруді ұсынды. Ли Лонджиге олардың жоспары туралы Цюй Жиюн хабарлады. Ли Лонджи ханшайым Тайпинмен, ханшайым Тайпиннің ұлы Сюэ Чунцзяньмен, сондай-ақ оған жақын бірнеше төменгі шенеуніктермен – Чжун Шаоцзин, Ван Чунъе, Лю Юцю және Ма Сыцзунмен бірінші болып әрекет ету үшін сөз байласты. Осы уақытта императрица Вэйдің жүйесі Вэй Бо және Гао Сун императорлық гвардияға басшылық етіп, гвардиямен қатал қарым-қатынас жасап, өз билігін орнатуға тырысып, гвардияны наразылыққа толтырды. Гвардия офицерлері Гэ Фушунь, Чэнь Сюаньли және Ли Сяньфу да содан кейін жоспарға қосылды. 711 жылы Сун мен тағы бір канцлер Яо Юаньчжи император Жуйцзунды оның қастандықтары мен ықпалына тоқтам салатынына сенетін жоспарды жүзеге асыруға көндіруге тырысты. Олар Ли Лонджиге қарағанда таққа талапкерлігі күштірек саналатын екі ханзаданы – Ли Чэнцзи мен Ли Шоулиді (оның әкесі Ли Сянь, император Чжунцзонгтан өзгеше таңбасы бар, императорлар Чжунцзонг пен Жуйцзунның үлкен ағасы болған) астана Чанъаньнан префектуралық басшылар ретінде қызмет етуге жіберуді, ал ханшайым Тайпин мен У Юцзиді Луоянға жіберуді ұсынды. Сонымен қатар, олар Ли Лонджиді мемлекеттік істердің көп бөлігіне жауапты етуді ұсынды. Император Жуйцзун бастапқыда келісіп, Сун мен Яо ұсынғандай бұйрық берді, бірақ Луоян тым алыс екенін ойлады, сондықтан ханшайым Тайпин мен У Юцзиді Пу префектурасына (蒲州, қазіргі Юньчэн, Шаньси) жіберді. Алайда, ханшайым Тайпин бұл жоспарды Сун мен Яо ойлап тапқанын білгеннен кейін, ашуланып, Ли Лонджиге ашуын білдірді және оның тобымен Сун мен Яоға шабуыл жасап, император Жуйцзунның шешіміне қарсылық көрсетті. Қорқып кеткен Ли Лонджи Сун мен Яоны ағалары Ли Чэнцзи мен Ли Шоулиден (шынында туыс болғанымен, император Жуйцзунның ұлдарымен бірге өскен) және әйел ханшайым Тайпиннен алшақтатқаны үшін айыптап, оларды өлімге кесуді сұрады. Император Жуйцзун жауап ретінде Сун мен Яоны төмендетіп, ханшайым Тайпин, Ли Чэнцзи және Ли Шоулиді астанаға қайтарып алды. Кейін Ли Лонджи Ли Чэнцзиге тәж мұрагері лауазымын беру туралы тағы бір өтініш білдірді, бірақ император Жуйцзун одан бас тартты. 711 жылы император Жуйцзун Ли Лонджидің анасы, Консорт Ду мен императрица Люді императрицалар ретінде құрметтеп, оларға табыну үшін храм салдырды, бірақ олардың денелерін қайта жерлеуге таба алмады, сондықтан оларды денелерсіз қайта жерлеу рәсімін жасауға мәжбүр болды. Бірақ Ли Лонджинің анасына көрсетілген бұл құрмет ханшайым Тайпинге ұнамады. Император Жуйцзун сондай-ақ барлық екінші дәрежелі мәселелерді Ли Лонджи шешуге бұйырды, осылайша император Жуйцзун Ли Лонджиді өзінің жалғыз мұрагері етіп тағайындады, бірақ маңызды мәселелерге қатысуын шектеді және әпкесі ханшайым Тайпиннің кеңесіне көбірек назар аударды. Император Сюаньцзун Ван Маочжунға 300 сарбазды алып, Чан мен Ли Цзидің басын кесу үшін императорлық гвардия лагеріне аттанады. Кейін Цзя, Ли Ю, Сяо және Цэн де тұтқындалып, өлім жазасына кесілді. Доу каньонға қашып, асынып өзін-өзі өлтірді. Сюэ Цзи өзін-өзі өлтіруге мәжбүр болды. Бұл туралы естіген император Жуйцзун тез арада Чэнтянь қақпасының мұнарасына көтеріліп, не болып жатқанын анықтады. Гуо оған император Сюаньцзунның ниеті туралы баяндады, ал император Жуйцзун император Сюаньцзунның әрекеттерін жарлықпен растауға мәжбүр болды. Келесі күні, 30 шілдеде император Жуйцзун барлық билікті император Сюаньцзунға беру туралы жарлық шығарды. Осы уақытта ханшайым Тайпин өзінің серіктерінің тағдыры туралы естіп, таудағы ғибадатханаға қашып кетті. Император Жуйцзун император Сюаньцзуннан оны кешіруді сұрады, бірақ ол бас тартты. Император Сюаньцзун оған үйде өзін-өзі өлтіруге бұйрық берді және оның ұлдары мен серіктерін, Сюэ Чунцзяньнен басқа, өлімге кесті. Ханшайым Тайпиннің мүлкі тәркіленді, және есептеу жұмысы он жылдан асты, тіпті отыздан асып кетті. Император Жуйцзун екінші сарайға, Байфу залына (百福殿) көшіп, 716 жылға дейін онда тұрды.

Кайюань дәуірі (713741)

Император Сюаньцзюньнің Кайюань дәуірі көбінесе Қытай тарихының алтын ғасырларының бірі деп есептеледі – саяси тұрақтылық, қоғамдағы тыныштық және экономикалық гүлдену кезеңі, сонымен қатар білім беру, әдебиет, музыка, кескіндеме, мүсіншілік және дін салаларындағы дамулармен ерекшеленген дәуір.

Ертедегі Кайюань дәуірі

Бұл арада Чжан Юэ мен Лю Юцзяо канцлерлер болып қызмет етті, бірақ оларды көп ұзамай Яо Юаньчжи (кейін Яо Чонг деп атын өзгертті) және Лу Хуаишен алмастырды. Тан дәуіріндегідей, бір уақытта көптеген канцлерлердің жүйесін өзгертіп, император Сюаньцзун өзінің билігінің соңына дейін олардың санын екіге (немесе кейде үшке) дейін азайтты. Яо өте қабілетті әкімші саналды, ол ең маңызды мәселелерді шешіп, Лу көмектескенде үкімет өте тиімді болды. 714 жылы император Сюаньцзун өзінің екінші ұлы Ли Сицзяньды және сол кездегі сүйікті әйелі Чжао гүлінің ұлын ханзада етіп тағайындады. (Император Сюаньцзунның әйелі, император Ван ұлы болған жоқ.) Осы арада Тан, Тибет империясы және Омейяд халифаты Сию аймағында (яғни, қазіргі Шыңжаң және бұрынғы Кеңес Одағының Орталық Азиясы) ықпал үшін үш жақты күреске түсті. Мысалы, 715 жылы Баханна патшасы (拔汗那) Тибет империясы мен Омейяд халифаты қолдаған жаңа патша тарапынан қуылғанда, генерал Чжан Сяосонның (張孝嵩) басқаруымен Тан әскерлері жаңа патшаға шабуыл жасап, ескі патшаны қалпына келтірді. Ақсуға шабуылға Түргеш қағаны Сүлүк қосылды. 15 тамыз 717 жылы Уч Турфан мен Ақсуға Түргеш, араб және тибет әскерлері шабуыл жасады. Қытай қолбасшылығындағы Карлықтар, Арсила Сиань, қытайлық Көмекші Ұлы Қорғаушы генерал Тан Цзяхуэйге бағынған Батыс түркі қағаны шабуылды жеңді. Араб қолбасшысы әл-Яшкури жеңілгеннен кейін әскерімен бірге Ташкентке қашты. 716 жылы және оның маңында Қытайдың орталық аймағында шегірткелердің кең таралуы болды. Яоның ұсынысымен император Сюаньцзун кең ауқымды жойқын науқанын жүргізуге бұйрық берді, бұл жұқпаның зиянын азайтып, үлкен ашаршылықты болдырмауға көмектеседі деп есептелді. Алайда, 716 жылдың соңында Яоның ұлдары мен оның серігі Чжао Хуэйге қатысты жемқорлық оқиғасы император Сюаньцзунның наразылығын тудырды және ол отставкаға кетуді ұсынды. Яо және Лу қайтыс болғаннан кейін Лудың орнын бастан Лудың орнын бастан Юань Цяньяо, олар лауазымдарынан алынып, Сонг Цзин мен Су Тингпен алмастырылды. Сонг маңызды шешімдердің көбін қабылдады, ал Су көмектесті. Яо канцлерлікке оралмады, бірақ император Сюаньцзунның 721 жылы қайтыс болғанға дейін маңызды кеңесшісі ретінде ықпалды болып қала берді. Практикалық және икемді Яодан өзгеше, Су басқаруда адалдық пен заң үстемдігін нығайтуға көбірек қызығушылық танытты. Яо мен Сунның басымдықтары әртүрлі болғанымен, екеуі де Кайюань дәуірінің орнауына үлкен үлес қосты және кейінгі канцлерлер олармен теңесе алмады делінеді.

Ортаңғы Кайюань дәуірі

723 жылы Чжан Цзячжэн ағасы Чжан Цзяюдың (張嘉祐) қатысқан жемқорлық оқиғасынан кейін қызметтен шеттетілді. Оның орнына Ван Чжун келді, бірақ ол да күдікпен қаралып, ешқашан дәлелденбеген опасыздыққа қатысты деген айыппен қызметтен алынды. Осылайша Чжан Юэ іс жүзінде жоғары канцлер болды және ол әдебиетті зерттеуді қолдады, бұл император Сюаньцзун да жақсы көргені белгілі. 724 жылы ол бас императорлық астроном Нангонг Шуоға (南宮說) империяның әртүрлі аймақтарында күн мен Солтүстік жұлдызды бақылау үшін ауқымды астрономиялық зерттеу жүргізуді тапсырды. 725 жылдың қысында император Сюаньцзун Чжан Юэдің ұсынысымен Тай тауында аспан мен жерге құрбандық шалу салтанатын өткізді. 734 жылы император Сюаньцзун Консорт Вудың жақын досы Ли Линфуды да канцлер етіп тағайындады. Көптеген адамдар егде жасқа келгеніне қарамастан босатылмады. Император Сюаньцзун өзінің сүйікті әйелі Ян Гуйфэй мен оның туыстарының ләззат іздеуіне ден қойып, империяны басқаруға көңіл бөлмейтін болды, ал оның билігінің көп бөлігі жемқор Ли Линфуға (оның орнын Ян ханшайымының әуесқой туысы Ян Гуочжун басты) және евнух Гао Лишиге өтті. Сонымен қатар, 751 жылы Талас шайқасында Аббасид халифатына жеңіліс тіркелді. Осының салдарынан Тан әулеті Орталық Азиядағы ықпалын уақытша жоғалтып, Аббасид халифатына қарады, себебі бірнеше Тан қарауындағы елдер Аббасидтерге өткен. Осы уақытта, көбінесе хань емес болған джиедушилер (әскери губернаторлар) аймақтық билікті өз қолдарына алды. Сәтті генералдардың қатарында Тибет империясына қарсы жеңістермен танымал Гешу Хан, Сию аймағының қала-мемлекеттерін бағындырған және Таласта Аббасидтермен шайқасқан Гао Сяньцзи, сондай-ақ Хитанды жеңіп, қайтадан бағындырған Ан Лушан болды. Ақырында, 755 жылы Ан Лушан Фаньян қаласында Анши көтерілісін бастады. Көтерілісшілер тез арада шығыс астанасы Луоянды басып алды, ал алты айдан кейін императорлық астана Чанъанды да жаулады. Император Сюаньцзун соғыс кезінде Сычуаньға қашып, тақты Ли Юға (оның есімі сол кезде Ли Хенгке өзгертілді) (Суцзун императоры ретінде) қалдырды.

Ертедегі Тяньбао дәуірі

Тем уақытта Ли Линфуның ынталандыруымен император Сюаньцзун шекаралық ірі әскерлерге хан емес генералдарды тағайындауды бастады, Ли Линфудың хан емес генералдардың император Сюаньцзунға жеке адал болатыны және рулық байланыстардың болмайтыны туралы сөзін сендірді, тіпті Ли Линфудың жеке мақсаты – хан шенеуніктерінің шекаралық басшылық жолымен канцлер болуына кедері келтіру болды, осылайша оған қауіп төндірді. Осылайша сапқа көтерілген генералдардың қатарында Ан Лушань, Ан Сишунь, Гешу Хан және Гао Сяньцзи болды. Кейбіреулері 60 жастан асқаннан кейін де босатылмады. Осы арада Ли Линфу Ли Шицзи мен Вэй Цзяньмен келіспеушілікке ұшырады, олар өзара одақтас болған. Ли Линфу саяси қарсыластарына қарсы тергеу жүргізіп, дәлелдер жинау үшін құпия полиция қызметкерлерінің тобын жалдады, 746 жылы Вэй мен Ли Шицзиді қызметтен шеттетуге және жер аударуға қол жеткізді. (Ли Шицзидің орнына император Сюаньцзунның даосизм және сиқыршылықтағы біліміне риза болған Чэнь Шили келді.) 747 жылы Ли Линфу жер аударылған шенеуніктерге қарсы үрейлі науқан жүргізді, ал жазаланған шенеуніктердің арасында Вэй, Ли Ён (李邕) және Пей Дунфу (裴敦復) болды. Император Сюаньцзунның Тайпин ханшайымына қарсы алғашқы әрекеттеріне ықпал еткен Ли Шицзи мен Ван Джу өз-өзіне қол жұмсады. 748 жылы ханшайым Янның туыстары Ян Гуочжун, Ян Сянь (楊銛) және Ян Ци (楊錡), сондай-ақ оның үш қарындасы (Хан, Гуо және Цин ханымдары болып жарияланды) император Сюаньцзунның оларға көрсеткен инаяттарының арқасында едәуір байлыққа және күшке ие болды. Олардың байлығы Чанъаньдағы барлық үйлерден асып түскені айтылды. Сондай-ақ, 749 жылы империяның байлығы соншалықты артқандығы сонша, император Сюаньцзун қазынаны жұмсауға болатын нәрсе деп санады және оны шексіз сыйлады. 755 жылы Ян Гуочжун Анның Чанъаньдағы сарайын қоршап, Анның қызметкерлерін тұтқындап, өлтіріп, Анды ашуландырды. Ан 755 жылы қыста қорқып, ашуланып, Фэн Чанциннің жеткіліксіз қару-жарағы бар әскерін жеңгеннен кейін Луоянға жетіп, оны басып алды. Кейіннен император Сюаньцзун евнух Бян Лингченгтің (邊令誠) Фэннің қорқақ екендігі және Феннің жоғары тұрған Гао Сянцзидің жемқор екендігі туралы хабарларына сеніп, Фен мен Гао екеуін де өлімге кесті және Гаоның орнына Гешуді Тоң асуын Анның шабуылынан қорғауға тағайындады. Ан өзін Луояндағы Ян мемлекетінің императоры деп жариялады, бірақ Гешу Тоң асуын қорғағандықтан, Анның шабуылы тоқтады, ал Ли Гуанби мен Гуо Цзийдің басшылығындағы Тан әскерлері Сары өзеннің солтүстігіндегі Анның бақылауындағы аумаққа қарсы шабуыл жасады. Император Сюаньцзун Ян Гуочжунның оларға Цзяньнанға қашуды ұсынғаннан кейін, Чанъаньды тастап, Гао Лиши, Ян Гуочжун, Вэй, Ли Хен, Консорт Ян және оның отбасымен бірге қашып кетті. Келесі күні, 15 шілдеде императорға еріп келген император күзетшілері Ян Гуочжунға ашуланып, оны өлтірді және император Сюаньцзуннан Консорт Янды өлтіруді талап етті. Кейіннен император Сюаньцзун Цзяньнанға барды, бірақ Ли Хенг оны қабылдамады, керісінше Лингвуға барды, онда 12 тамызда император Суцзунды жаңа император деп таныды, содан кейін Тайшанг Хуан (қайтысқа шыққан император) атағын алды. Дегенмен, император Суцзунды тану туралы жарлығы әкесі император Руйцзунның билік басындағы әрекеттері сияқты, бақылауды сақтау ниетін көрсетті: Енді менің жарлықтарым (敕, чи) гао (誥) деп аталады, ал маған жолданатын өтініштерде маған Тайшанг Хуан деп айтылуы керек. Мемлекеттің әскери және мемлекеттік мәселелерінің барлығы алдымен императорға, содан кейін маған жіберілсін. Елорда қайтарылғаннан кейін мен мемлекеттік істерге араласпаймын. Алайда, император Суцзунға қарсы үкімет құрып отыр деген ойдан қашықтау үшін, ол Чэндуға келгеннен кейін немесе келгеннен кейін сақтап қалған немесе жаңадан құрған канцлерлерін – Вэй, Фан Гуань және Цуй Хуаньды – император Суцзунға билік беру үшін және оның қызметінде жұмыс істеу үшін Лингвуға жіберді. 757 жылдың соңында император Суцзун Хуиге көмегімен Яннаннан Чанъаньды қайтарып алды, оны Ан Лушанның ұлы Ан Циньсю биледі, ол 757 жылы Ан Лушанды өлтіріп, тақты басып алған. Император Суцзун Чанъаньды қайта басып алғаннан кейін, ол император Сюаньцзунға Чанъаньға оралуын және тақты қайтаруын өтінішпен жіберді. Император Сюаньцзун бұл ұсыныстан қорқып, бастапқыда бас тартты және Цзяньнанда қалуды өтінді. Тек император Суцзунның стратегиялық кеңесшісі Ли Мидің ұсынысымен үкімет шенеуніктері император Сюаньцзунға тақты қайтару туралы ештеңе айтпайтын бірлескен өтініш жасағанда ғана император Сюаньцзун Цзяньнаннан Чанъаньға оралуға келісті. Чанъаньға қайта жолда, ол Гао Лишиге Консорт Ян Юхуанның денесін қазып шығып, қайта жерлеуге тырысты, бірақ оның денесі бұрыннан шіріп кеткен еді, тек оның хош иіс қалдырғышы ғана қалды. Император Сюаньцзун хош иіс қалдырғышын Чанъаньға алып келді және Консорт Ян тірі болғандай күнделікті зерттеді. 758 жылдың 17 қаңтарында ол Чанъаньға келді, ал император Суцзун тақты оған қайта ұсынған салтанатты рәсімде ол тағы да бас тартты және император Суцзунның иығына императорлық мәртебені білдіретін сары халатты кигізіп, былай деді: «Мен 50 жылдан бері Аспан ұлымын, оны үлкен құрмет деп есептемедім. Енді мен Аспан ұлының әкесі болғаныма шын мәнінде қуаныштымын». Ол өзінің бауырлары императорлық ханзадалар болғанда тұрған резиденциясынан қайта жаңартылған Сынцин сарайында тұрды. Император Сюаньцзун күштеп негізгі сарайға көшірілгеннен кейін, император Суцзун оған барлық құрбандықтардың ең жақсыларын ұсынып, оны қуантуға тырысты, бірақ император Сюаньцзун көңілсіздікке түсіп, сирек ет жеді және тез ауырды. Император Суцзун өзінің қыздары, ханшайымдар Уаньань мен Сяньиді әкесіне күтім жасауға жіберді және бастапқыда император Сюаньцзунға жиі жеке барып, көмектесті, бірақ кейіннен өзі ауырды және император Сюаньцзунға бара алмады. Ол император Сюаньцзунды күштеп көшіруіне өкініп, Ли Фугуоны өлтіруді ойлады, бірақ Ли Фугуо императорлық күзеттің басшысы болғандықтан, олай істеуге батыл болмады. Кейінгі тарихшылар император Сюаньцзунды ысырапшылдығы және Ли Линфу, Ян Гуочжун және Анды маңызды лауазымдарға тағайындағаны үшін сынады. Тан Анды жеңгеннен кейін әскери губернаторлардың билігін күшейтуі, Тан әулетінің құлдырауына және одан кейінгі Бес династия мен Он патшалық кезеңіне әкелді.

Поэзия

Сюаньцзунның атақты «Үш жүз Тан өлеңі» поэзия антологиясына енген бір өлеңі бар, ол бес таңбалы тұрақты өлең (улу) формасында және хуайгу жанрында жазылған. Виттер Биннер оны «Конфуцийге құрбандық шаламын, Лу елдігінен мұңмен өтейін» деп аударған. Бұл өлең философ, дана Конфуций мен оның туған жері Лу мемлекеті туралы, бұл мемлекет Көктем мен Күз дәуірінде өмір сүрген. Өлең өткен уақытқа, қайта келмейтін нәрсеге деген қайғыны білдіреді, сонымен қатар адам өмірінің қысқалығын ойландырады.

Діни көзқарастар

Сюаньцзун "төрт бауырларына Чанъань несториан шіркеуінде құлшылық етуді бұйырды", сондай-ақ өзінің және алдыңғы төрт императордың суреттерін сол шіркеуде сақтауды өтінді.

Танымал мәдениетте

Масайуки Мори "Ян Кве Фэй ханшайымы" (1955) фильмінде сомдады.
Квонг Ва "Янг ханымның аңызы" (2000) фильмінде сомдады.
Бенни Чан "Whatever it Takes" (2001) фильмінде бейнеленді.
Леон Лай "Династия ханым" (2015) фильмінде сомдады.
Чин Хан "Танг әулетінің даңқы" (2017) фильмінде сомдады.
Стивен Ма "Deep in the Realm of Conscience" (2018) телесериалында сомдады.