Жерар Трембле – канадалық саяхатшы, 2002-2012 жж. Монреаль мэрі болған. Сыбайлас жемқорлық айдарынан қызметтен кетті. Биографиясы, мансабы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канадалық саясаткер
Квебек саясаткері
Canadian politician
the Québécois politician
Жеральд Тремблэй (20 қыркүйек 1942 жылы туған) – 2002 жылдан 2012 жылы отставкаға кеткенге дейін Монреаль қаласының мэрі болған, бұрынғы канадалық саясаткер және бизнесмен. Ол сонымен қатар Монреаль үлкен қалалық аймағының президенті болып қызмет етті. Мэр болғанға дейін ол бизнес және басқару саласында ұзақ жұмыс істеген. Тремблэй 2012 жылдың 5 қарашасында Шарбоно комиссиясындағы сыбайлас жемқорлыққа қатысты айыптаулардың нәтижесінде мэр лауазымынан кетті.
Gérald Tremblay (born September 20, 1942) is a former Canadian politician and businessman who served as mayor of Montreal from 2002 until his resignation in 2012. He also served as president of the Montreal Metropolitan Community. Before becoming mayor he had a long career in business and management. Tremblay resigned as Mayor on November 5, 2012, following allegations of corruption made at the Charbonneau Commission.
Ерте өмір және мансап
Онтарионың Оттава қаласында туған Тремблэй Монреальде өсті, себебі оның отбасы ол төрт жасқа толғанда Монреальға көшіп келді. Оның ата-анасы – нотариус Жорж Альберт Тремблэй мен Роланд Форест, төрт ұл тәрбиеледі: Мишель, Жеральд, Марсель және Франсуа. 1969 жылы Оттава университетін заңгер мамандығы бойынша бітіріп, 1970 жылы Квебек адвокатурасына қабылданды. 1972 жылы Гарвард бизнес мектебінде бизнес-администрация магистрі (MBA) дәрежесін алды. 1974-1977 жылдары HEC Монреальде профессор және лектор болып жұмыс істеді. Содан кейін бірнеше компанияда жоғары басқарушы қызметін атқарды. 1977-1981 жылдары консалтингтік фирмада, 1981-1982 жылдары Квебектің өзара экономикалық көмек кассалары федерациясында, ал 1982-1986 жылдары қонақүй және бөлшек сауда саласындағы түрлі кәсіпорындарда, 1986-1989 жылдары Société de développement industriel ұйымда жұмыс істеді. Ол сонымен қатар Caisse de dépôt et placement du Québec және Hydro Québec директорлар кеңесінің мүшесі, Квебек MBA қауымдастығының губернаторы болды. 1989 жылы Отремонттен Либералдық партиядан Ұлттық Ассамблея депутаты болып сайланды. Ол алғаш рет Ұлттық Ассамблеяда отырып, Бурасса үкіметінде 1989 жылдың 11 қазанынан 1994 жылдың 11 қаңтарына дейін Өнеркәсіп, сауда, ғылым және технология министрі қызметін атқарды, ал 1994 жылдың 11 қаңтарынан 26 қыркүйегіне дейін Джонсон кіші үкіметінде де осы лауазымда болды. 1994 жылдың қыркүйегінде Ұлттық Ассамблеяға қайта сайланды және 1994 жылдың 1 желтоқсанынан 1996 жылдың 15 сәуірінде отставкаға кеткенге дейін Экономика және еңбек комиссиясының төрағасы болып тағайындалды. Заң шығарушы органмен екінші мерзімінен кейін және 2001 жылдың 4 қарашасында қала әкімі болып сайланғанға дейін Тремблэй жеке секторға оралды. HEC Монреальде қайтадан сабақ берді, Monitor Company және Rolland компанияларында жұмыс істеді, түрлі компаниялардың директорлар кеңесіне кірді. Ол сонымен қатар табысты кәсіпкер болып, Dans un Jardin деп аталатын арнайы бутиктер желісін құрды, онда негізінен парфюмерия, сондай-ақ джем мен басқа да ұсақ тәттілер сатылды. Монреальде өткен 1999 жылғы World Skills жарысының президенті де болды. Жеральд Тремблэй мен оның әйелі Сюзанн Тайлер 1979 жылдың 24 қарашасында үйленді, ал төрт жылдан кейін Мари Лоуренс және Жорж Этьен есімді егіздерді асырап алды.
Born in Ottawa, Ontario, Tremblay grew up in Montreal, where his family moved when he was four years old. His parents, Georges Albert Tremblay, a notary, and Rollande Forest, had four boys: Michel, Gérald, Marcel, and François. He obtained a Bachelor of Laws from the University of Ottawa in 1969, and was admitted to the Bar of Quebec in 1970. He earned a Master of Business Administration (MBA) from Harvard Business School in 1972. He was a professor and lecturer at HEC Montréal from 1974 to 1977. He then served as a senior manager in several companies. He worked at a consulting firm from 1977 to 1981, the Fédération des caisses d'entraide économique du Québec from 1981 to 1982, as well as various businesses in the hospitality and retail industry from 1982 to 1986 and the Société de développement industriel from 1986 to 1989. He was also a member of the board of directors of the Caisse de dépôt et placement du Québec and Hydro Québec, as well as the governor of the Quebec MBA Association. He was elected as the Liberal MNA for Outremont in 1989. He first sat in the National Assembly and served as Minister of Industry, Commerce, Science and Technology in the Bourassa Cabinet from October 11, 1989, to January 11, 1994, and in the Johnson Jr. Cabinet from January 11 to September 26, 1994. He was re elected to the National Assembly in September 1994, and was named president of the Commission de l'économie et du travail from December 1, 1994, until his resignation on April 15, 1996. After his second term in the legislature and up until his election as mayor on November 4, 2001, Tremblay returned to the private sector. He taught again at HEC Montréal, worked at Monitor Company and Rolland, and sat on the board of directors of various companies. He was also a successful entrepreneur, setting up a chain of specialty boutiques called Dans un Jardin which sold mostly perfume, but also jam, and other small delicacies. He also served as president of World Skills 1999, held in Montreal. Gérald Tremblay and his wife, Suzanne Tailleur, were married on November 24, 1979, and four years later adopted twins, Marie Laurence and Georges Etienne.
Қала әкімі қызметі
Тремблай Монреаль қаласының мэрі лауазымына Монреаль қалалық қоғамдастығын (МҚҚ) құрайтын 29 муниципалитеттің Монреаль аралын қамтитын бір қалаға біріктірілуінен кейін үміткер болды. Бұл біріктіруді ұйымдастырған Пьер Бурк бұрынғы мэр болғандықтан, ол сайлау шаруаларын жариялауға мәжбүр болды. Тремблэйдің муниципалды саяси партиясы Монреаль аралы азаматтарының одағы (қазіргі Монреаль одағы) деп аталды, ал оның сайлау науқаны біріктіруді қайта қарастыруға және қала құрылымын децентрализациялауға бағытталған. 2001 жылғы сайлауда Монреаль аралындағы қалалар күштеп Монреальдің жаңа, аралдық қаласына біріктірілгеннен кейін, Тремблэй қалалар мен муниципалитеттердің қорғаушысы ретінде үгіт жүргізді. Ол біріктіруге қарсылардың кең қолдауын алды. 2001 жылдың 4 қарашасында ол әртүрлі коалицияның қолдауымен, негізінен біріктіруге қарсы болғандардың күшімен мэр болып сайланды. Бірақ, кейіннен өткен бөліну туралы референдумда ол мегаполисті қолдап, «жоқ» деп дауыс беру арқылы жақтастарын сатып кетті деген айып тағылды. 2005 жылдың 6 қарашасында Жеральд Тремблэй екінші мерзімге сайланды, ол ұзақ жылдар бойы қарсылас болған Пьер Буркті 74 646 дауыспен жеңді. Монреаль муниципалитетінің сайлау тарихындағы ең төменгі сайлауға қатысу көрсеткіші – 39,13% болды. (2005 жылғы Квебек муниципалитеті сайлауларына қараңыз). Ол қызметке келгеннен бері Тремблэй қаланың жұмысын оңайлатты, бірақ кейбір мәселелерде дау тудырды. Оның әкімшілігі халықпен кеңесу механизмдерін жақсартса да, көптеген адамдар оны Монреаль тарихындағы ең құпиялы басшылықтың бірі деп санайды. Сондықтан, кеңесулерге қарамастан, демократиялық дефицит оның өкілеттігі кезінде өсті деп мәлімдеді. 2006 жылы Тремблэй Біріккен қалалар мен жергілікті басқару органдарының Солтүстік Америкадағы вице-президенті болып тағайындалды және Халықаралық франкофондық мэрлер қауымдастығының вице-президенті болып қайта сайланды. Жеральд Тремблэй 2009 жылдың 1 қарашасында үшінші мерзімге сайланды, ол дауыстардың 37,90% алып, Vision Montreal-дің Луиза Харелін (32,73%) және Projet Montréal-дің Ричард Бержеронды (25,45%) жеңді. 2009 жылғы науқан су есептегіштерінің жанжалы мен инфрақұрылымдық келісімшарттарды берудегі тәртіпсіздіктерден кейін этика және басқару мәселелеріне баса назар аударды.
Tremblay ran for mayor of Montreal after the controversial merging of the 29 municipalities that made up the Montreal Urban Community (MUC) into one single city spanning the entire island of Montreal, which caused then mayor Pierre Bourque, who was associated with orchestrating the merger, to call an election. Tremblay's municipal political party was known as the Montreal Island Citizens Union (now known as Union Montréal), and his election campaign was based on re evaluating the merger and decentralizing the city structure. In the 2001 election, shortly after the towns on the island of Montreal had been forcibly merged into a new Island wide city of Montreal, Tremblay campaigned as the defender of towns and cities. He received a great deal of support from opponents of the amalgamation. He was elected mayor on November 4, 2001, with the support of a diverse coalition, formed mostly of opponents of the merger. However, in the subsequent referendum on the question of demerger, he was accused of betraying his supporters by coming out strongly in favour of the "no" side, supporting the megacity. On November 6, 2005, Gérald Tremblay won his second term in office, easily winning against long time rival Pierre Bourque by 74,646 votes. The voter turn out estimated at 39.13% was the lowest ever in the history of the Montreal municipal elections. (See 2005 Quebec municipal elections). Since he took office, Tremblay has streamlined the city's operations but also generated controversy in some quarters. While his administration improved public consultation mechanisms, it is also considered by many to be one of the most secretive administrations in Montreal history, causing some to declare that the democratic deficit has grown during his tenure despite improvements to consultation. In 2006, Tremblay was appointed vice president for North America of United Cities and Local Governments and re elected vice president of the International Association of Francophone Mayors. Gérald Tremblay was re elected for a third term on November 1, 2009, with 37.90% of the vote. He defeated Louise Harel (32.73%) of Vision Montreal and Richard Bergeron (25.45%) of Projet Montréal. The 2009 campaign focused on ethics and governance in the wake of the scandal of water meters and collusion in the awarding of contracts in infrastructure.
Сын
Оның басшылығы қаланы орталықтандырылмаған түрге көшіріп, аудандарға көбірек өкілеттік берді. Ол Монреальдің аралдың салық кірістерінен бірігу болмағанда алғаннан әлдеқайда көп үлес алуын қалағандығы үшін қала маңындағы әкімдер тарапынан сынға ұшырады. Бірақ көптеген адамдар осы аудандар өз шешімдері бойынша халықпен кеңеспеуі себепті, қала әкімдігінен де аз жауапты екенін айтады. Дегенмен, халық белгілі бір қағидаларға қатысты референдум талап етуге құқылы (кейде осылай болады). Тремблай бұрынғы Квебек премьер-министрі Роберт Бурсаның құрметіне Авеню дю Парк атауын Авеню Роберт Бурса деп өзгерту туралы ұсынысын, халықпен кеңеспей жасағаны үшін сынға ұшырады. Бұл ұсыныс 2006 жылдың 29 қарашасында қалалық кеңес дауыс беру арқылы бекітілді. Ұсынысқа сын көптеген тұрғындар мен кәсіпкерлер тарапынан туды. 2007 жылдың 6 ақпанында мэр Тремблей Бурса отбасының қолдауын жоғалтқаннан кейін Авеню дю Парк мәселесіндегі позициясынан бас тарды. Бұл мәселе бойынша өткен баспасөз конференциясында қала әкімі "азаматтардың пікірі маңызды екенін түсіндім" деді.
His administration decentralized the city by giving more power to the boroughs. He has been criticized by suburban mayors who decry his clear preference for Montreal to receive a much larger share of the island's tax revenues than it would have had the merger not taken place. However, many argue that these boroughs are even less responsive to the public than City Hall, since they are not required to offer public consultations on their decisions. Nevertheless, the public can (and sometimes does) force referendums on particular bylaw proposals. Tremblay received criticism for his proposal to change the name of Avenue du Parc to Avenue Robert Bourassa, in honour of former Quebec premier Robert Bourassa, without public consultation. The proposal was approved by City Council in a vote on November 29, 2006. Much of the criticism of the proposal came from residents and businesses who inhabit Avenue du Parc. On February 6, 2007, Mayor Tremblay backed away from his position on Avenue du Parc after losing the support of Bourassa's family. In a press conference on the issue, the mayor claimed to "have learned that the opinion of citizens is important."
Отставка
2012 жылдың 1 қазанында Шарбоно комиссиясында өткен тыңдау барысында құрылыс саласының мердігері Лино Замбито, Tremblay-дің партиясы Union Montreal-ға Монреаль қаласы мафиямен байланысты картелге жүктеген канализация жөндеу келісімшарттарының құнының 3% тең сома түскенін мәлімдеді. 2012 жылдың 30 қазанында бұрынғы Union Montreal партиясының ұйымдастырушысы мэр Тремблэйдің мафиямен заңсыз қаржыландыруға қатысқандығын айтты. Ол Тремблэй осы күмәнді қаржылық амалдарды білгенін және олар туралы хабардар болғысы келмейтінін мәлімдеді. Бұл мәлімдемелер провинциялық барлық саяси партиялардың өкілдерінен теріс пікірлерге орын берді. Айыптаулардан кейін Тремблэй бірнеше күнге демалысқа шығатынын хабарлады. 2012 жылдың 5 қарашасында Тремблэй қала әкімі лауазымынан кетіп, саясаттан толығымен бас тартатынын мәлімдеді.
During a hearing at the Charbonneau Commission on October 1, 2012, construction industry contractor Lino Zambito alleged that Tremblay's party, Union Montreal received a sum equivalent to 3% of the value of sewerage rehabilitation contracts awarded by the City of Montreal to a mafia linked cartel. On October 30, 2012, a former Union Montreal party organizer alleged that Mayor Tremblay was involved in illegal financing with the mafia. He claimed that Tremblay knew of these dubious financial practices and did not want to be made aware of them. These statements caused a series of negative reactions from the spokes people of all the provincial political parties. Following the allegations, Tremblay announced that he would be taking a few days off. On November 5, 2012, Tremblay announced that he was resigning as mayor, and was leaving politics.