Кіріспе
1221–1286 жылдардағы Бретань герцогы Джон I (Жон; шамамен 1217/1218 – 8 қазан 1286), сақалының қызыл түсіне байланысты Қызыл Жон деп аталған, 1221 жылдан өліміне дейін Бретань герцогы және 1268 жылы Ричмондтың 2-ші графы болды. Жон герцогиня Аликс пен оның күйеуі, сондай-ақ әйелінің құқығымен бірге билеуші герцог Петр I-нің үш баласының үлкені болды. Ол анасы 1221 жылы қайтыс болғаннан кейін герцог атанды. Әкесі, Аликске үйленгендіктен герцог болып билік еткен, Жон ересек болғанға дейін регент ретінде билік жүргізді. 1268 жылы Генрих III Жонға Ричмонд графтығын сыйлады, бұл атақ оның отбасында 1342 жылға дейін жиі уақытша тартылып, қайтадан беріліп отырды. Ол Нант епископымен және бретон дін қызметкерлерімен бірнеше рет қақтығысқа түсті. 1240 жылы ол герцогтіктен еврейлерді қуу және оларға барлық қарыздарды жою туралы жарлық шығарды. 1270 жылы ол Франция королі Людовик IX-пен бірге Сегізінші крест жорығына қатысты және корольді өлтірген обадан аман қалды. Бретань герцогтігі Жон I-нің билігінен бастап, 1341 жылы герцог Жон III-нің билігімен аяқталған бір ғасырлық бейбітшілікке ие болды.
John I (, ; c. 1217/12188 October 1286), known as John the Red due to the colour of his beard, was Duke of Brittany from 1221 to his death and 2nd Earl of Richmond in 1268. John was the eldest of three children born to Duchess Alix and her husband and jure uxoris co ruler, Duke Peter I. He became duke upon his mother's death in 1221. His father, who had reigned as duke due to his marriage to Alix, ruled as regent until John reached adulthood. In 1268, Henry III granted the earldom of Richmond to John, and the title continued in his family, through frequent temporary forfeitures and reversions, until 1342. He experienced a number of conflicts with the Bishop of Nantes and the Breton clergy. In 1240, he issued an edict expelling Jews from the duchy and cancelling all debts to them. He joined Louis IX of France in the Eighth Crusade in 1270, and survived the plague that killed the king. The duchy of Brittany experienced a century of peace, beginning with John I and ending with Duke John III's reign in 1341.
Неке және балалылық
1236 жылы Иоанн Наварр королі Теобальд I-нің қызы Инфанта Бланшаға үйленді. Олардың тірі қалған балалары:
Джон II, Бретань герцогы (1239–1305), Англияның Беатрисіне үйленді және балалары болды. Питер (1241–1268), Динан, Хаде, Леон, Хеннебонт және Ла Рош-Дерриен иесі. Аликс (1243–1288), Понтарси ханым; Блуа графы Шатильонның Иоаннына үйленді. Теобальд (1245–1246), Сент-Гилдас-де-Рюи шіркеу-монастырында жерленген. Теобальд (1247, жас кезінде қайтыс болды), Сент-Гилдас-де-Рюи шіркеу-монастырында жерленген. Элеонора (1248, жас кезінде қайтыс болды), Сент-Гилдас-де-Рюи шіркеу-монастырында жерленген. Николас (1249–1251), Сент-Гилдас-де-Рюи шіркеу-монастырында жерленген. Роберт (1251–1259), Сент-Гилдас-де-Рюи шіркеу-монастырында жерленген.