Кіріспе

Француз музыканты Жак Морали (4 шілде 1947 – 15 қараша 1991) – француз диско және би музыкасының продюсері және ән жазушы, The Ritchie Family және Village People тобын жасағанмен танымал.

Ерте өмір

Морали Касабланкада, Француз Мароккосында туған. Оның еврей тегі болуы мүмкін.

Францияда басталды

Морали 1960 жылдардың соңында музыка бизнесіне қадам шегіп, Париждегі оркестрлерге, Crazy Horse үшін, сондай-ақ жеке орындаушы ретінде музыка жазды (1967 жылы "Elle aime, elle n'aime pas" шоуында өнер көрсетті және сол аттас сингл шығарды), сонымен қатар Питер Ферсен сияқты әртістерге де әндер жазды. Оның алғашқы француздық туындыларының бірі – "Viva Zapata" (Venus VS 71451) әнін "Клинт Фарвуд" орындады, ол King Harvest тобының мүшесінің псевдонімі еді. 1970 жылдардың басында Морали француз музыка продюсері Анри Белоломен танысты. Бірақ Франциядағы табысы күткендей болмағанын тез түсініп, Солтүстік Америкада өзін сынап көруге шешім қабылдады. Жозе Эбермен, Элизабет Тейлор мен Шердің шаштаразымен танысу арқылы ол Philadelphia International Records компаниясымен жақын танысты. Ол кезде Морали Белолоға бірнеше жоба ұсынды, бірақ оны көндіре алмады.

Халықаралық

1975 жылы Морали Белолоға Кармен Миранда қатысқан мюзиклден бразилиялық "Бразилия" әнін өңдеу ниетімен бөлісті. Оның ойынша, бұл клубтар үшін керемет әндермен орындалатын эпикалық жазу болуы керек еді. Бұл идеяға тәнті болған Белоло Филадельфиядағы Sigma Sound Studios-та Моралидің ұзақ мерзімді жұмыс істеуіне қаржыландыруға келісті. Осылайша олардың ынтымақтастығы басталды. Олар үш қызды (Шерил Джекс, Кассандра Вутэн және Гвендолин Оливер) таңдап, топқа The Ritchie Family деген ат қойды. "Бразилия" үлкен сәттілікке ие болды және оларды ұзақ жылдарға серіктес еткен көптеген хиттердің біріншісі болды ("The Best Disco In Town" (1976), "Life Is Music" (1977), "African Queens" (1977), "Quiet Village" (1977) және "American Generation" (1978)). Олар авторлық құқықтың иесі, әндердің авторы және Black Scorpio Publishing баспасының редакторы болды.

Негізгі ағымы

Нью-Йорк қаласында Морали Гринвич Виллидждегі "Les Mouches" гей-дискотекасында өткен костюмді кеште болды. Бөлмеге қарағанда, ол кеш қонақтары бейнелеген "мачо еркек стереотиптеріне" қатты әсерленді. Оған әрқайсысы әртүрлі гей-фантазиялық кейіпкерді сомдайтын әншілер мен бишілер тобын құру идеясы келді. Бастапқыда Белоло бұл жобаға қатыспады, бірақ Моралидің "Casablanca Records" (дискотекалық лейблдердің бірі) компаниясымен лицензиялық келісімге қол жеткізгенін көрген соң, Белоло жобада оның жақын серігі болуға шешім қабылдады. The Village People әндеріне "San Francisco (You've Got Me)" (1977), "YMCA" (1978), "Macho Man" (1978), "In the Navy" (1979), "Go West" (1980) және "Sex Over the Phone" (1985) кіреді. Олар дискотека дәуіріндегі ең табысты топтардың біріне айналды, олардың әйгілі концептуалды альбомдары болды. Жак Моралидің музыкасын қарапайым аранжировкалар, ерекше "camp" сезімі, қарапайым мәтіндер және оңай есте қалатын әуендер сипаттайды. 1974 және 1982 жылдар аралығында ол 65-тен астам альбом жазды. Ол Патрик Джувет, Режин, Далида, Эрик Расселл, Шер, Патрисия Нортон, Джулиус Браун, Старлайт, Дива, Деннис Паркер, Дэвид Лондон, Уэйн Скотт, Лова Мур және Пиа Задора сияқты көптеген әртістерге әндер жазды. 1970-ші жылдардағы диско-эстетикаға қарсы толқыннан кейін ол Фред Заррмен бірлесіп жұмыс істей бастады, нәтижесінде Break Machine тобымен және 1984 жылғы Eartha Kitt-тің "I Love Men" альбомымен жұмыс істеді. 1970-ші жылдардың соңында ол әнші, актер және ересектер фильмдерінің жұлдызы Уэйд Николс/Деннис Паркермен қарым-қатынаста болды.

Өлім

Морали 1980-ші жылдардың ортасында ВИЧ жұқтырды. 1991 жылдың 15 қарашасында ол 44 жасында Париждегі ауруханада ЖИТС-ке байланысты аурулар салдарынан қайтыс болды. Морали Сент-Пол-де-Венс қаласында жерленді.