Сильви Вартан: Француз әншісі мен актрисасының өмірі мен мансабы

Кіріспе

Француз әншісі және актрисасы (1944 жылы туған)

Сильви Вартан (silvi vaʁtɑ̃; туған күні Сильви Жорж Вартанян 15 тамыз 1944 жылы) – болгар-француз әншісі және актрисасы. Ол француз және итальян теледидарында көптеген рет пайда болды. 1960-шы жылдар мен 1970-шы жылдардың ортасында Олимпиада мен Париж Конгресс сарайына оның сол кездегі күйеуі Джонни Холлидеймен бірге өткізген жыл сайынғы концерттеріне көрермендер көптеп жиналды.

Ерте өмір

Сильвия Вартан сол кездегі Болгария Корольдігінің София облысының Искрец қаласында дүниеге келген. Оның әкесі Жорж Вартанян (1912–1970) Францияда болгар анасы Славка мен армян әкесі болып туған. Ол Софиядағы француз елшілігінде атташе болып жұмыс істеді. Отбасы Вартанян есімін қысқартып, Вартан деп атады. Оның анасы Илона (құрметті аты Майер, 1914–2007), көрнекті сәулетші Рудольф Майердің қызы, венгр еврей тегінен шыққан. 1944 жылдың қыркүйегінде Кеңес әскері Болгарияға басып кірген кезде Вартаниан отбасының үйі мемлекеттік меншікке алынып, олар Софияға көшіп кетті. 1952 жылы Сильвияның әкесінің досы, кинорежиссер Дако Даковский оған Османдық оккупациясына қарсы болгар көтерілісшілері туралы «Под игото» фильмінде мектеп оқушысының рөлін ұсынды. Фильмде қатысу оның әртіс болу арманын орындады. «Renown» киім брендінің жарнамасы және «Patate» фильміндегі эпизодтық рөл оның даңқын арттырды. Ол сондай-ақ «The Ed Sullivan Show», «Shindig!», «Hullabaloo» телешоуларында және Канада, Оңтүстік Америка және Полинезияны қамтыған халықаралық концерттік турларда өнер көрсетті. Токиода ол 12 күнде 13 концерт берді. J. C. Averty Show-дың есімді дизайнында жасалған «Cette lettre là» Сильвия Вартанның теледидардағы әртүрлі кештік бағдарламаларының алғашқысы болды. 1966–1967 жылдары ол тағы да көптеген оригинал хиттерді жазды. «Dis moi, que tu m'aimes» 1967 жылдың 9 шілдесінде теледидарда тұңғыш рет орындалды, оған ерлер тобы сүйемелдеді. «Le jour qui vient» 1968 жылдың 14 қаңтарында француз теледидарының «Dim Dam Dom» бағдарламасында түсті форматта көрсетілді. «2'35 de bonheur» және «Comme un garçon» Франция, Италия, Бельгия, Жапония немесе Кореяда да бірінші орынды иеленді. Вартан 1968 жылдың желтоқсанында Париж Олимпиадасында жеке шоуларын жалғастырды; олар «Sylvie à L'Olympia» деректі фильмі ретінде жарық көрді. 1969 жылдың қысында тоғыз сенбі кештерінде Вартан RAI телеарнасының «Doppia coppia» әртүрлі кештерінде өнер көрсетіп, «Irrésistiblement» («Irresistibilmente») және «Le jour qui vient» («Una cicala canta») хиттерін итальян тілінде орындады. 1969 жылдың күзінде әлемдік турдан оралғаннан кейін ол Италияға «Festa negli occhi, festa nel cuore» әнімен «Canzonissima» әртүрлі кешінде және Мессина қаласындағы «Gattopardo» клубында жазылған «Incontro con Sylvie Vartan» телешоуында «C'est un jour à rester couché» әнін орындау үшін келді. Вартан гей-икона ретінде танылады.

Sylvie Vartan was born in Iskrets, Sofia Province, in the then Kingdom of Bulgaria. Her father, Georges Vartanian (1912–1970), was born in France to a Bulgarian mother named Slavka and an Armenian father. He worked as an attaché at the French embassy in Sofia. The family shortened the name Vartanian to Vartan. Her mother, Ilona (née Mayer 1914–2007), daughter of prominent architect Rudolf Mayer, was of Hungarian Jewish descent. When the Soviet Army invaded Bulgaria in September 1944, the Vartanian family house was nationalised and they moved to Sofia. In 1952, a friend of Sylvie's father, film director Dako Dakovski, offered her the role of a schoolgirl in the movie Pod igoto, a film about Bulgarian rebels against the Ottoman occupation. Participating in the film made her dream of becoming an entertainer come true. A commercial for the "Renown" clothing line and a supporting role in the film Patate increased her fame. She also appeared on The Ed Sullivan Show, Shindig!, Hullabaloo, and an international concert tour, including Canada, South America and Polynesia. In Tokyo she gave 13 concerts in 12 days. Set in the smart design of the J. C. Averty Show, "Cette lettre là" was the first of Sylvie Vartan's TV variety night performances. In 1966–67 she recorded more original hits. "Dis moi, que tu m'aimes" premiered on TV on 9 July 1967 was accompanied by a group of male dancers. "Le jour qui vient" was aired on the Dim Dam Dom program of the French Television 1 in color on 14 January 1968. "2'35 de bonheur" and "Comme un garçon" were other #1s in France, Italy, Belgium, Japan, or Korea. Vartan continued with her one woman shows at the Paris Olympia in December 1968; they were published as the documentary Sylvie à L'Olympia. For nine Saturday nights in winter of 1969, Vartan starred in the Doppia coppia variety nights of RAI, performing her hits "Irrésistiblement" ("Irresistibilmente") and "Le jour qui vient" ("Una cicala canta") in Italian. After her world tour in autumn 1969, she returned to Italy to perform "Festa negli occhi, festa nel cuore" on a Canzonissima variety night and "C'est un jour à rester couché" on the Incontro con Sylvie Vartan TV show, recorded in the Gattopardo Club of Messina. Vartan is regarded as a gay icon.

Жеке өмір

1962 жылы Париж Олимпиа залындағы екінші концерті барысында Вартан поп-рок әншісі Джонни Холлидеймен танысты. Олар 1965 жылдың 12 сәуірінде Оффенбург қаласында неке қиды. Олардың ұлы Дэвид Майкл Бенджамин Смет дүниеге келді, кейін ол Дэвид Холлидей деп танылды. Сильви Вартан мен Джонни Холлидей Франциядағы өз буынының "алтын жұбы" атанды, ал олардың некесі елдің басылымдары үшін ең көп бақыланатын қарым-қатынастардың бірі болды. Бірақ Холлидей бала тәрбиесіне қарағанда достарын ұнататын, соның салдарынан көптеген дау-жанжал туды және жұбайлар 1980 жылдың 4 қарашасында ажырасты. Кейін Вартан продюсер Тони Скоттиға тұрмысқа шықты, олар Дарина есімді болгар қызын өсінді. Сильвия – Эдди Вартанның ұлы Майкл Вартанның тәтесі.