Кіріспе
Американдық футбол стратегиясы: Батыс жағалауы – американдық футболда жүгіруге қарағанда пастың маңыздырақ болуына баса назар беретін шабуыл. Ұлттық футбол лигасының (NFL) екі ұқсас, бірақ әртүрлі шабуылдық стратегиялық жүйесі бар, олар жиі "Батыс жағалауы" деп аталады. Алғашқыда бұл термин Дон Кориелл Сан-Диего Чарджерс командасында танымал еткен Air Coryell жүйесін білдірген. Бірақ журналистік қатеге байланысты, қазір көбінесе Билл Уолш Синсинати Бенгалс командасының шабуыл үйлестірушісі қызметін атқарган кезде жасаған шабуылдық жүйе деп түсініледі. Бұл шабуыл қорғанысты "созу" үшін жүгіру ойындарының орнына қысқа, көлденең пастарға негізделген, бұл ұзақ жүгіруге немесе ұзақ пастарға мүмкіндік ашады. Уолш Сан-Франциско 49ers командасының бас жаттықтырушысы болған кезде бұл жүйе кеңінен танымал болды.
the American football strategy
The West Coast offense is an offense in American football that places a greater emphasis on passing than on running. There are two similar but distinct National Football League (NFL) offensive strategic systems that are commonly referred to as "West Coast offenses". Originally, the term referred to the Air Coryell system popularized by Don Coryell with the San Diego Chargers. Following a journalistic error, however, it now more commonly refers to the offensive system devised by Bill Walsh while he was the offensive coordinator of the Cincinnati Bengals. The offense is characterized by short, horizontal passing routes in lieu of running plays to "stretch out" defenses, opening up the potential for long runs or long passes. It was popularized when Walsh was the head coach of the San Francisco 49ers.
Терминнің тарихы мен қолданылуы
"Батыс жағалауындағы шабуыл" термині, көбінесе Цинциннати Бенгалс командасының квотербек жаттықтырушысы және кейіннен Сан-Франциско 49ers бас жаттықтырушысы Билл Уолшпен байланысты болса да, шын мәнінде Нью-Йорк Гигантс командасының жаттықтырушысы Билл Парселстің 1985 жылғы плей-оффта 49ers командасын 17:3 есебімен жеңгеннен кейін айтқан сөзінен туындаған болуы мүмкін. Парселлз – "ескі мектептің" қатал қорғанысын жақтаған, финеске бағытталған, жиі және жоғары пайыздық пастарға негізделген шабуылды жоққа шығарды және 49ers-тің шабуылын мына сөздермен сынай кетті: "Енді осы Батыс жағалауындағы шабуыл туралы не ойлайсыз?" 1993 жылы Sports Illustrated жазушысы Пол Циммерман ("Доктор Z") Берни Косардың 1993 жылғы Даллас Каубойс командасының шабуылын "Батыс жағалауындағы шабуыл" деп сипаттаған цитатын жариялады. Бастапқыда Косар 1970-ші жылдары Батыс жағалауындағы командалар, әсіресе Сан-Диего Чарджерс және Окленд Рейдерс қолданған "Эйр Кориелл" жүйесімен салыстыруды білдірді. Бір тілші Косардың мәлімдемесін Уолштың 49ers командасының 1980-ші жылдардағы шабуылына қатысты қолданды. Бастапқыда Уолш бұл терминді өзінің ерекше жүйесіне дұрыс қолданбауға қарсылық көрсетті және әсіресе "финес" сөзін өзінің күрделі шабуылдық схемаларына қатысты қолдануына ашуланды. Циммерман өзінің мақаласында терминді дұрыс қолданбағаны үшін ашуланған Уолштан телефон қоңырауы алғанын айтады: "Ол маған қоңырау шалып, бұл оның шабуылы емес екенін айтты". Дегенмен, бұл ат әлі күнге дейін қолданылып келеді. Қазір бұл термин көбінесе Air Coryell жүйесіне немесе Уолштың пастарға бағытталған стратегиясына тығыз байланысты емес, пастарға бағытталған шабуылдардың кең ауқымын сипаттау үшін қолданылады. Уолш ойлап тапқан шабуылдық жүйенің бастауы Кливленд Браунс және кейіннен Цинциннати Бенгалс командасының жаттықтырушысы Пол Браунға дейін жетеді. Браун басқарған кезде Уолшқа Бенгалс командасының квотербегі Вирджил Картерге сәйкес келетін шабуыл жоспарын жасау тапсырылды, ол дәл, бірақ салыстырмалы түрде әлсіз қолға ие болды. Оған жауап ретінде Уолш қысқа, жоғары пайыздық пастарға негізделген жүйені құрды, ол соңындағы Air Coryell жүйесіне бағытталған ұзақ пастардың қарқынына қарама-қарсы, он-он бес ярдтық тікелей және нақты пастарды ұнатты. Бұл жүйе квотербектің қолындағы кез келген әлсіздікті өтеді, өйткені ол допты қысқа және орташа қашықтыққа лақтыруға мүмкіндік берді, онда жүгіру қабілеті бар қабылдаушылар ұстағаннан кейін ярдтардың жетіспеушілігін өтеуге тырыса алатын еді. Уолштың жүйесі бірден нәтижесін берді, өйткені Вирджил Картер 1971 жылы лигадағы пастардың пайыздық көрсеткіші бойынша көш бастады. 1972 жылы Картердің орнына Цинциннатидің бастауыш квотербегі болған күшті қолға ие Кен Андерсон Уолштың күрделі, жан-жақты схемаларын орындауда одан да сәтті болды, ол Бенгалс командасын оның бірінші жылы дивизиондық титулға жеткізді. 1975 жылы ол Батыс жағалауындағы шабуылды ұлттық теледидарда Бенгалс және Буффало Биллс командалары арасындағы дүйсенбі күнгі ойында танымал етті, олардың шабуылы лигадағы ең көп жүгірген ойыншы О.Джей. Симпсонға негізделген. Андерсонның 447 ярдтық пастары Симпсонның 197 ярдтық жүгірісін басып өтуге жеткілікті болды, бұл Бенгалс командасының жеңісі, бұл қорғанысқа бағытталған футболдың "ескі" жер ойыны мен Уолш көздеген жаңа ойын арасындағы айқын контрастты көрсетті – бұл жоғары есептермен, көбірек әрекеттермен және көптеген ұшумен сипатталатын ойын. 1975 жылғы маусым соңында Бенгалс командасының бас жаттықтырушысы Пол Браун зейнеткерлікке шықты және ол Уолш орнына Билл Джонсонды тағайындады. Бас жаттықтырушы болуға құштар Уолш Бенгалс командасынан кетіп, Цинциннатиден Батыс жағалауына кетті, ол Кен Андерсонның шабуылдық схемаларын орындаған фильмдерін алып, Уолш Сан-Диего Чарджерс командасының көмекші жаттықтырушысы болып тағайындалғаннан кейін квотербек Дэн Футсқа оқу құралы ретінде пайдалану үшін алып кетті. Содан кейін, Стэнфорд университетінде екі жыл бас жаттықтырушы болып жұмыс істегеннен кейін, Уолш Сан-Франциско 49ers командасының бас жаттықтырушысы болуға шақырылды және ұсынысты қабылдады. Ол көп ұзамай 49ers командасын орташа командадан тұрақты лиганың күшті құрамына айналдырды, бұл 1960-шы жылдардағы Винс Ломбардидің Грин-Бэй Пэкерс командасының және 1970-ші жылдардағы Чак Ноллдың Питтсбург Стиллерс командасының үстемдігін еске түсірді. Оның жан-жақты шабуылдық схемалары, жоғары пайыздық пастарға бағытталған ойыны және допты бақылауға баса назар аударуы, 49ers командасының бастауыш квотербегі болған Джо Монтананың дағдыларын толықтырды, ол Уолштың көрегендік жүйесін үлкен табысқа жеткізді. Батыс жағалауындағы шабуыл Уолштың шәкірттері тарапынан жалғастырылды және оның қағидалары бүгінгі күнге дейін қолданылып келеді.
Уолштың Батыс жағалаудағы шабуылы
Уолш 1968-1975 жылдары «Синсинати Бенгалс» командасының көмекші жаттықтырушысы болып жұмыс істеген кезінде, өз наставнигі Пол Браунның басшылығымен, кейін «Батыс жағалауының шабуылы» деп танымал болған тактиканы жасады. «Бенгалс» командасының квотербегі Виргиль Картер Уолш жүйесін сәтті енгізген алғашқы ойыншы болды, ол 1971 жылы NFL-де пас берудің нәтижелілігі бойынша көшбасшы атанды. Кейін Кен Андерсон Картердің орнын «Цинциннатидің» негізгі квотербегі ретінде басты және одан да табысты болды. NFL-дегі 16 жылдық мансабында Андерсон төрт рет Pro Bowl-ға қатысып, төрт мәрте үздік ойыншы атанды, 1981 жылы NFL-дің ең құнды ойыншысы (MVP) атанды және сол жылы Super Bowl XVI-ға қатысты, сондай-ақ 1982 жылы бір маусымдағы нәтижелі пас беру көрсеткіші бойынша рекорд (70.66%) орнатты. Уолш 1979-1988 жылдары «Сан-Франциско 49ers» командасының бас жаттықтырушысы болғанда осы жүйенің өңделген нұсқасын енгізді. Уолштің «49ers» командасы осы кезеңде үш Super Bowl жеңіп алды, бұл легендарлық квотербек Джо Монтананың керемет ойын беру қабілетінің арқасында мүмкін болды. Үш Super Bowl жеңісінен басқа, Уолш 6 NFC Батыс дивизионының титулын жеңіп алды және тұрақты маусымда 92–59–1 есебін көрсетті, ал NFL плей-оффында 10–4 есебін тіркеді. Осының нәтижесінде Уолштің нұсқасы «Батыс жағалауының шабуылы» деп аталды. Монтана көп жылдар бойы «49ers» командасының негізгі квотербегі ретінде өркендеді. Ол төрт Super Bowl титулын (олардың үшеуі Уолш басшылығымен), үш Super Bowl MVP сыйлығын және 1980-жылдары Сан-Францискода екі AP NFL MVP сыйлығын жеңіп алды. Монтана мен Уолш екеуі де Профессионалдык футбол Даңқы залына енгізілді.
Уолш-тың жаттықтырушы ағашы
Білл Уолштың жаттықтырушы ағашының бірнеше мүшелері оның Батыс жағалау шабуыл жүйесін сәтті іске асырды. Джордж Сейферт 1989 жылы Уолштан кейін Сан-Францисконың бас бапкері болды және «49ers» командасымен екі Супер Боулды жеңіп алды; 1989 жылы Джо Монтанамен, ал кейіннен 1994 жылы Даңқ залынан Стив Янгпен бірге. Пол Хакетт – Уолшпен бірге жұмыс істеген тағы бір бұрынғы көмекші жаттықтырушы. Ол 1983 жылдан 1985 жылға дейін «49ers» көмекшісі болып қызмет етті, квотербектер мен қанатты қабылдаушыларды жаттықтырды. Осы уақыт ішінде Хакетт Сан-Францискоға XIX Супер Боулды жеңіп алуға көмектесті. Содан кейін ол 1986 жылдан 1988 жылға дейін Том Лэндридің басшылығымен «Даллас Каубойс» командасының шабуыл үйлестірушісі болды. Кейін Хакетт Уолштың шабуылдық тактикасын бірнеше жаттықтырушыларға үйретті, соның ішінде бұрынғы «Грин-Бэй Пэкерс» бас бапкері Майк Маккартиге. Маккарти 2006 жылдан 2018 жылдың желтоқсанына дейін «Пэкерс» командасының бас бапкері болды және 2010 жылы супержұлдыз квотербек Аарон Роджерстің көмегімен Батыс жағалау шабуылын пайдаланып Супер Боулды жеңіп алды. Майк Холмгрен – Билл Уолштың жаттықтырушы ағашының тағы бір көрнекті мүшесі. Ол алғаш рет Сан-Францискоға көмекші жаттықтырушы ретінде келген кезде 1986 жылдан 1988 жылға дейін Уолштың квотербек жаттықтырушысы болып жұмыс істеді. Ол 1989-1991 жылдары «49ers» командасының шабуыл үйлестірушісі болды. 1992-1998 жылдары Холмгрен «Грин-Бэй Пэкерс» клубының бас бапкері болды. Ол 1996 жылы «Пэкерс» командасымен Супер Боулды жеңіп алды. 1997 жылы ол қайтадан Супер Боулға қатысты, бірақ «Пэкерс» Майк Шанахан жаттықтырған «Денвер Бронкос» командасына жеңілді. Кейіннен Холмгрен «Сиэтл Сихокс» бас бапкері болды, оларды 1999 жылдан 2008 жылға дейін басқарды. Олар 2005 жылғы маусымнан кейін XL Супер Боулға қатысты. Бірақ «Сихокс» «Питтсбург Стиллерс» командасына жеңілді. Холмгрен Монтана, Янг, Фавр және Мэтт Хассельбек сияқты табысты квотербектерді қалыптастыруға көмектесті. Бас бапкер ретінде ол NFL-де жалпы 174–122 рекордты жинады: тұрақты маусымда 161–111, плей-оффта 13–11, 3 Супер Боулға қатысты және 1 Супер Боул титулын жеңіп алды. Холмгреннің бұрынғы көмекшілерінің бірі Джон Груден Батыс жағалау шабуылын өз бетінше сәтті пайдаланды. Ол бас бапкерлік мансабын «Оукленд Рейдерс» командасымен бастады, оларды 1998 жылдан 2001 жылға дейін басқарды және «Рейдерс» командасын плей-оффқа күшті үміткерге айналдырды. Содан кейін Груден 2002 жылғы маусымнан кейін Супер Боул XXXVII жеңіп алған «Тампа Бэй Буканерс» бас бапкері болды. Груден 2002 жылдан 2008 жылға дейін «Буканерс» командасын жаттықтырды. Бірнеше жыл ESPN Monday Night Football телеарнасының түстер комментаторы болғаннан кейін, ол 2018 жылғы NFL маусымында бас бапкер ретінде «Рейдерске» оралу туралы келісімге келді. Груден 2018 жылдан 2021 жылға дейін «Рейдерс» бас бапкері болды. Холмгреннің тағы бір жаттықтырушы штабының мүшесі Энди Рид өзінің «Филадельфия Иглз» және «Канзас-Сити Чифс» бас бапкері болған кезінде Батыс жағалау шабуылын табысты пайдаланды. 1999 жылдан 2012 жылға дейін Рид «Иглз» клубының бас бапкері болды. 2013 жылдан бері ол «Чифс» клубының бас бапкері болып жұмыс істеп келеді. Энди Ридтің ұзақ және табысты бас бапкерлік мансабында «Иглз» және «Чифс» командалары оның басшылығымен көптеген жеңіске жеткен маусымдарды бастан кешірді. Рид «Иглз» командасын 5 рет NFC Чемпионат ойындарына жаттықтырды (2001 жылдан 2004 жылға дейін 4 маусым және 2008 жылы). «Иглз» командасын негізінен QB Донован МакНабб басқарды. Содан кейін 2018 жылдан 2023 жылға дейін Рид «Чифс» командасын 6 рет АФК Чемпионат ойындарына жаттықтырды. 2018 жылдан бері оған супержұлдыз Патрик Магомес көмектесіп келеді. Рид бас бапкер ретінде Супер Боулда 5 рет өнер көрсетті: Супер Боул XXXIX-та «Иглз» командасымен, ал Супер Боулдар LIV, LV, LVII және LVIII-де «Чифс» командасымен. Ол «Чифс» командасымен 3 Супер Боул титулын жеңіп алды. 2023 жылғы NFL маусымының соңында Рид 26 плей-офф ойындарында жеңіске жетті және ол NFL бас бапкерінің ең көп жеңіске жетуі бойынша Билл Беличикке (31) ғана артта қалды. Ридтің бұрынғы екі көмекшісі Джон Харбо және Даг Педерсон бас бапкер ретінде Суперкубокқа жетіп, жеңіп шықты. Харбо 1999 жылдан 2007 жылға дейін Ридтің командасында «Иглз» командасының ассистенті болды. 2008 жылдан бері Харбо «Балтимор Рейвенс» бас бапкері ретінде сәтті жұмыс істеп келеді. Ол «Рейвенс» командасын Super Bowl XLVII-де жеңіске жеткізді. Балтимор Джонның інісі Джим Харбо жаттықтырған «Сан-Франциско 49ers» командасын жеңді. Педерсон алғаш рет 2009 жылдан 2012 жылға дейін Ридтің басшылығымен «Иглз» командасында жұмыс істеді, содан кейін 2013 жылдан 2015 жылға дейін Ридтің басшылығымен «Чифс» командасының шабуыл үйлестірушісі болды. Педерсон 2016 жылы «Филадельфия Иглз» бас бапкері болды және Батыс жағалау шабуылының өзінің нұсқасын орнатты. Келесі жылы, өсіп келе жатқан жұлдыз квотербек Карсон Вентцке жарақаты алғанша, Педерсон өз командасын әлем чемпионатына жеткізе алды. «Иглз» командасы, резервтік QB және Супер Боул MVP Ник Фоулздің көмегімен «Нью-Ингленд Пэтриотс» командасын Super Bowl LII-де жеңді. Педерсон 2016 жылдан 2020 жылға дейін «Иглз» бас бапкері болды. Майк Шанахан – Батыс жағалау шабуылын сәтті пайдаланған тағы бір NFL бас бапкері. Ол 1980-жылдары «Денвер Бронкос» командасымен NFL жаттықтырушылық мансабын бастады, қанатты қабылдаушыларды жаттықтырды, содан кейін 1984 жылдан 1987 жылға дейін Дэн Ривздің басшылығымен шабуыл үйлестірушісі болды. Шанаханның «Бронкос» шабуылымен жұмысы, әсіресе өсіп келе жатқан жұлдыз квотербек Джон Элвей, оған 1988 жылғы маусымда «Лос-Анджелес Рейдерс» командасының бас бапкері лауазымын алуға мүмкіндік берді. Оның бас бапкерлік мансабы бастапқыда қиындыққа тап болды, өйткені ол «Рейдерс» командасының тәуелсіз иесі Ал Дэвистің қасында тыныштық таба алмады. Шанахан «Лос-Анджелес» командасында 8–12 рекордты жинады және 1989 жылдың басында жұмыстан босатылды. «Бронкос» командасының көмекшісі ретінде қайта жұмыс істегеннен кейін, ол 1992 жылдан 1994 жылға дейін Джордж Сейферттің басшылығымен «49ers» командасының шабуыл үйлестірушісі болып жұмыс істеді, командаға Super Bowl XXIX жеңіп алуға көмектесті. Шанахан содан кейін 1995 жылдан 2008 жылға дейін «Бронкос» командасының ұзақ және табысты бас бапкері болды. Бас бапкер ретінде ол 1997 және 1998 жылдары «Бронкос» командасымен екі Супер Боулды жеңіп алды, Джон Элвейдің пас беру дағдыларын және көшбасшылық қабілетін пайдаланды. Шанаханның шабуылдық тактикасының ауыр нұсқасы, шабуыл үйлестірушісі Гэри Кубиактың басшылығымен, бұрыннан белгілі емес жүгіргіштерді пайдаланумен де танымал, соның ішінде 1998 жылғы NFL MVP Террелл Дэвис және оларды кішкентай, бірақ күшті, аймақтық блокадалық шабуылдық желілердің арқасында лиганың жетекші жүгіргіштерге айналдырумен. «Бронкос» командасының 1997 және 1998 жылдары жеңіске жеткен Супер Боул командаларының құрамында Элвей, Дэвис және тайт-энд Шеннон Шарп сияқты Даңқ залына енген ойыншылар бар болды. Шанахан 2010 жылдан 2013 жылға дейін «Вашингтон Редскинс» бас бапкері болды, бірақ оның Вашингтондағы уақыты «Бронкос» командасымен болған мерзімінен әлдеқайда сәтті болмады. 2012 жылы «Редскинс» командасын NFC East дивизионының жеңімпазы етіп, NFL плей-оффқа жолдағанмен, ол 4 маусымда 24–40 рекордты жинады және плей-оффта 0–1 рекордты көрсетті. Жалпы алғанда, Майк Шанахан NFL-де 178–144 рекордты жинады: тұрақты маусымда 170–138, плей-оффта 8–6 рекордты көрсетті, оның ішінде 2 Супер Боул жеңісі бар. Ол сонымен қатар үміт беруші, әсерлі жаттықтырушылар ағашын құрды. Гэри Кубиак өзінің NFL бас бапкері ретінде керемет мансапқа ие болды. Шанаханның «Бронкос» командасының шабуыл үйлестірушісі болып 1995 жылдан 2005 жылға дейін жұмыс істегеннен кейін Кубиак 2006 жылдан 2013 жылға дейін «Хьюстон Тексанс» командасының бас бапкері болды. 2014 жылы «Балтимор Рейвенс» командасының шабуыл үйлестірушісі болғаннан кейін, ол 2015 жылғы маусымда «Бронкос» командасының бас бапкері болды және Super Bowl 50 жеңіп алды. Майк Шанаханның «Вашингтон Редскинс» бас бапкері ретіндегі мансабы толығымен сәтті болмаса да, оның мансабы 3 өсіп келе жатқан бас бапкерді даярлады: оның ұлы Кайл Шанахан, Мэтт ЛаФлёр және Шон МакВэй. Кайл Шанахан 2017 жылдан бері «Сан-Франциско 49ers» командасының бас бапкері болып жұмыс істеп келеді. Жарақаттарға ұшыраған командаларды басқарғанмен, Шанахан «49ers» командасын физикалық, қатал...
Ұқсас колледж қылмыстары
Лавелл Эдвардс және Дьюи Уоррен 1973 жылы Бригам Янг университетінде (BYU) Батыс жағалауына ұқсас шабуылдық жүйені құрды. Осы нұсқаның табысқа жетуінің бір себебі – оның қарапайымдылығы болды. Норм Чоудың айтуынша, шабуылдарда шамамен 12 негізгі пас беру және 5 негізгі жүгіру ойыны қолданылды, олар түрлі формациялардан ойнатылды, тек кейбір ойындарға ғана қосымша мүмкіндіктер берілді, соның арқасында ойыншылар екінші күнінен бастап шабуылды жақсы білді. BYU шабуылының ең жоғары жетістігі – 1984 жылы NCAA I дивизионының ұлттық футбол чемпионаты және 1990 жылы Тай Детмердің Хейсман жүлдесі болды. Эдвардстың кезінде BYU NCAA-ның 100-ден астам рекордын жаңартты. BYU футбол бағдарламасымен байланысты болған бірнеше жаттықтырушылар мен ойыншылар осы шабуылмен BYU-да және басқа да жерлерде табысқа жетті, олардың ішінде Виргиль Картер, Майк Холмгрен, Энди Рид, Брайан Биллик, Тед Толльнер, Дуг Сковил, Норм Чоу, Джим МакМахон, Стив Янг, Тай Детмер және Стив Саркисян бар. Вашингтон Хаскис университеті Pac-10 командаларының алғашқыларының бірі болды және 1970 жылы жаттықтырушы Джим Оуэнс пен квотербек Сонни Сикскиллер басшылығымен, кейін Батыс жағалауы шабуылы деп аталатын нұсқаны қолданып, үлкен жетістіктерге қол жеткізді. Кейін, 2002 жылы жаттықтырушы Кит Гилбертсон мен квотербек Коди Пикетттің басшылығымен Хаскис Уолштің Батыс жағалауы шабуылының нұсқасын қолданып, конференциялық чемпионатта жеңіске жетті және ойынға орташа есеппен 352,4 ярдтық көрсеткіштерді ұсынды. Бүгінде Батыс жағалауы шабуылы тек батыс жағалауында ғана емес, сонымен қатар елдің әртүрлі мектептерінде, оның ішінде Бойз штаты мен Вандербильтте де кездеседі. Бұрынғы Питтсбург және Стэнфордтың бас жаттықтырушысы Уолт Харрис Питтсбургте жұмыс істеген кезінде Батыс жағалауы шабуылының бір түрін қолданды.
Теория
"Батыс жағалауы шабуылы" деген танымал термин, ойын немесе формациялар жиынтығынан гөрі, ойынға қатысты философия мен тәсілді білдіреді. Дәстүрлі шабуылдық ойлау бойынша, команда ең алдымен жүгіру ойынын қалыптастыруы керек, бұл қорғанысты жақындатып, алаң сызығына перпендикуляр бағытталған тік өту жолдарын ашады. Билл Уолштің Батыс жағалауы шабуылы дәстүрлі шабуылдан қорғанысты созуға көмектесетін қысқа, көлденең пас беруге баса назар аудару арқылы ерекшеленеді, соның арқасында ұзақ жүгіру және ұзақ пас беру мүмкіндіктері пайда болады. Уолштің Батыс жағалауы шабуылында қабылдаушылардың нақты орындалатын пас беру жолдары бар, олар шабуыл схемасының 65%-дан 80%-ын құрайды. Қорғаныс созылғаннан кейін, шабуыл қалған ойындарын 14 ярдтан асатын ұзақ пас беруге және орташа және ұзақ қашықтыққа жүгіруге бағыттай алады.
Қажетті нәтиже
Уолштың Батыс жағалауындағы шабуылы қорғанысты қысқа пас беруге шоғырландыру арқылы қақпашылар мен қабылдаушылар үшін жүгіру және өткізуге мүмкіндік беретін жолдарды ашуға тырысады. Көптеген қашықтық және жағдайларда пас немесе жүгіру арқылы шабуыл жасауға болатындықтан, шабуылдау ойынын болжаусыз ету және осылайша қорғаныстың ойынды "шынайы" ұстау, қорғаушыларды шабуылдан бір ғана мүмкіндікке назар аудармай, көптеген шабуылдық нұсқауларға дайындалуға мәжбүр ету мақсатында. Негізгі принциптен басқа, Уолштың Батыс жағалауындағы шабуылын басқаратын ережелер аз. Бастапқыда, бұл шабуыл екі қақпашыны қолданды, бұл оған тең емес орналасуды қамтамасыз етті, онда бес ойыншы доптың бір жағына, ал төрт ойыншы екінші жағына орналасты (квартербек пен орталық тікелей доптың артында). Бұл теңгерімсіздік қорғанысты өздерінің әдеттегі формацияларынан бас тартуға мәжбүр етті. Уолшқа ықпал еткен командалар қазір көбінесе екіден көп немесе аз қақпашыларды қолданса да, шабуылдың тепе-теңдігі оның қорғанысқа қарсы пастық философиясында әлі де көрініс табады және оны бір қақпашылы пастық шабуылдан ерекшелейді. Жылдар бойы жаттықтырушылар Билл Уолштың Пол Браун шабуылын жетілдіріп, өзгертіп, жеңілдетіп және күшейте берді. Формациялар мен ойындар әр түрлі, сондай-ақ ойынды таңдау да әр түрлі. Уолштың тағы бір маңызды бөлігі – "алғашқы пас, кейін жүгіру" болды. Уолштың мақсаты – допты пас беру арқылы ертерек көшбасшылыққа шығу, содан кейін ойын соңында шаршаған қорғанысқа жүгіру арқылы оларды одан әрі тозу және уақытты аяқтау. Сан-Франциско 49ers, Билл Уолш пен Джордж Сейферттің басшылығымен, бұл стратегияны жиі тиімді орындады. Уолш шабуылындағы тағы бір маңызды элемент – дәстүрлі жеті қадамдық кері шегініс немесе саптық формациялардың орнына үш қадамдық кері шегініс. Үш қадамдық кері шегініс квартербекке допты жылдамдатуға көмектесті, нәтижесінде қоршаулар азайды. "WCO" ойындары дәстүрлі шабуылдарға қарағанда жылдамдап өтеді және әдетте қабылдаушылардың уақытталған жолдарына негізделген. Бұл шабуылда қабылдаушылар да оқып, оларға ұсынылған қорғанысқа байланысты жолдарында өзгерістер жасайды. Квартербек үш рет оқиды және егер үш оқығаннан кейін мүмкіндік болмаса, QB кейін қақпашыға немесе тығыз аяққа қарайды. Қазіргі заманғы WCO-да бес және тіпті жеті қадамдық кері шегіністер қолданылады, өйткені қорғаныстың жылдамдығы 80-жылдардан бері артқан. Кейбір заманауи WCO-лар тіпті саптық формацияларды қолданды (мысалы, Грин-Бей '06 жылдан бері, Атланта '04, '06 жылдары, Филадельфия '04 жылдан бері).
Үлгілі пьесалар
Батыс жағалаудағы жолдардың көпшілігі ұрыс сызығынан 15 ярд қашықтықта өтеді. Квотербектың 3 және 5 қадамдық құлаулары жүгірудің орнын басады және қарсыластың қорғанысын осы аралық жолдарға ғана назар аударуға мәжбүрлейді. Көпшілік пікірге қайшы, шабуыл 7 қадамдық құлауды да жасыл айқыштарға, терең өткізілімдерге және кері қайтаруларға пайдаланады. Мысалы, бұрынғы Мичиган Вулверийнс командасының шабуылдарында 5 және 7 қадамдық құлаулар шамамен 85% уақыт бойы қолданылды, бұл схемаларды сол кездегі квотербек жаттықтырушысы Скот Лоффлер енгізген. Қазіргі заманғы қорғаныстың жылдамдығына байланысты, тек 3 және 5 қадамдық өткізу ойынын пайдалану тиімсіз болар еді, себебі қорғаныс қысқа және аралық лақтыруларда төменгі алаңға өтуден қорықпай, жылдам қимылдап, күшпен тоқтатуға дайын тұрар еді. Сид Гиллманның түпкілікті Батыс жағалау шабуылында да кейбір осы принциптер қолданылады (жұмысты орнату үшін өткізу, квотербек белгілі уақыттағы нүктелерге лақтырады), бірақ шабуылдық формациялар көбінесе қарапайым, көбірек қанатты ойыншылар мен қозғалыспен ерекшеленеді. Белгілі уақыттағы нүктелер Уолш стиліне қарағанда көбінесе алаңнан тереңірек орналасқан, ал жүйе дәстүрлі қалтадан өткізуге көбірек сенуді қажет етеді. Батыс жағалауды меңерудің ең қиын екенін көрсететін тағы бір фактор – бұл квотербек пен қабылдаушы арасындағы терең байланыс және ойын барысында қарым-қатынас жасау қабілеті. Кез келген жолда қабылдаушыда үш опция бар: тоқтау, қисық және тікелей жүгіру, бұл қорғаныс нені көрсетіп тұрғанына байланысты. Квотербек қорғанысты және қабылдаушының оған реакциясын тануға, сондай-ақ қажет болған жағдайда жолды түзетуге жауапты. Осы себепті Батыс жағалау шабуылындағы ойындарда жиі байланыс қателіктері болады, онда квотербек қабылдаушы қашып бара жатқан жерге лақтырады.
Сценарийлі пьесалар
Уолштың жаңашылдығы – ойынның алғашқы 15 шабуылдық комбинациясын қағазға түсіру еді. Уолш тіпті алғашқы 25 комбинацияның сценарийін жасады, бірақ көптеген командалар 15-те тоқтап қалады. Шабуылдағы команда алғашқы 15 комбинацияның сценарий бойынша орындалатынын білгендіктен, оларды қателеспеу үшін және пенальтилерді азайту үшін мінсіз деңгейде жаттықтыра алатын болды. Ойынның жағдайын ескермей, қарқынын арттыру арқылы жасалған сценарийлі комбинациялар қарсыластың қорғанысын шатастырып, ерте пенальтилерге итермеледі. Бұл комбинацияларды сәтті орындау ойынға деңгейіл беруге және ойын барысын анықтауға мүмкіндік берді. Бұдан бөлек, жаттықтырушылар штабына қорғанысқа қарсы сынақ комбинацияларын ойнау арқылы олардың ойын жағдайындағы реакциясын бағалауға мүмкіндік туды. Ойынның соңғы кезеңдерінде қарсыластың қорғанысының белгілі бір жағдайдағы әрекеттерін байқап, оны өз пайдасына қолдануға болады.
Талаптар мен кемшіліктер
Батыс жағалау шабуылына қарсыластардың ойыншыларына өте жақын қашықтықта, өте дәл және көбінесе соқыр түрде доп бере алатын квотербек қажет. Сонымен қатар, ол квотербекке бес қабылдаушының ішіндегі ең жақсысын жылдам таңдау қабілеті керек, бұл бұрынғы жүйелерге қарағанда әлдеқайда жылдам болуы тиіс. Көбінесе квотербек ойынды ойлауға уақыт таба алмайды және рефлекспен әрекет етуі керек, шабуыл координаторының нұсқауымен ойынды нақты орындауы керек, ол оған ойынды шақырады. Бұл басқа жүйелерде квотербектерден талап етілген рөлден өзгеше, онда олар күшті қолы бар және ойынды тиімді басқара білуі керек еді. Көптеген адамдар Джонни Юнитас сияқты, күшті қолы бар және жақсы басшылық қабілеті бар ойыншы, шабуыл координаторына бағынуға және оның кейде дөңгелектеуге ұшырайтын ұзақ пастарын Батыс жағалау жүйесінде пайдалана алмайтынын айтты. Батыс жағалау шабуылы квотербектер арасында әлі де байқалатын бөліске әкелді: Батыс жағалау стиліне жақсы бейімделгендер – Джо Монтана, Стив Янг, Бретт Фавр, Том Брэди және Мэтт Хассельбек; және ескі стильге көбірек үйлесім тапқандар – Дэн Марино, Джим Келли және Пейтон Мэннинг. Рич Ганнон – бір жүйеде екіншісінен жақсы ойнаған квотербекке жақсы мысал. Ганнон ескі стильдегі жүйеде күресіп, бірақ Окленд Рейдерс және бас тренерлер Джон Груден мен Билл Каллахан басқарған Батыс жағалау жүйесінде үлкен жетістікке жетті. Батыс жағалау шабуылына қатты қысымда да сенімді ұстай алатын, сенімді қабылдаушылар қажет, ал жүйе қысқа қашықтықта оңай ұсталатын, жылдам және ірі қабылдаушыларды төмендетеді. Соның салдарынан, Джери Райс сияқты Батыс жағалау жүйесіндегі қабылдаушылар ұзақ жылдар бойы сақталды, себебі жүйемен танысу және нақты сигнал беру, қабылдаушыдан "алаңды кеңейтуді" талап ететін жүйелерге қарағанда маңыздырақ, онда жылдамдық жоғалту үлкен кемшілік болып саналады. "WCO" жүйелері сондай-ақ, допты жүгіруден гөрі жиі ұстай алатын, епті шабуылшыларға да сенеді. Роджер Крейг көптеген жылдар бойы 49ers үшін жетекші қабылдаушы болды және 1985 жылы 1000 ярдтан жүгіріп, 1000 ярдтан қабылдады. Соңында, қабылдаушылар импровизацияға қарағанда нақты және күрделі жолдарды ұстануы керек, бұл тәуелсіз және жабайы спортшылардан гөрі мұқият және ақылды ойыншыларды бағалайды. Джерри Райстың бірегей дағдылары оны Уолш пен Сейферттің Батыс жағалау шабуылының нұсқаларында сенімді және берік активке айналдырды, және ол мансабында көптеген NFL қабылдау рекордтарын бұза алды. 2010 жылы Профутбол Даңқы залына енген Райс 1,549 қабылдау, 22,895 қабылдау ярд және 208 тачдаун тіркеді, бұл барлық үш санаттағы басқа NFL ойыншысынан көп. Батыс жағалау шабуылының тағы бір ерекшелігі – жылдам жүгіре алатын квотербектерді пайдалану. Жедел немесе қысқа аралықтағы жағдайларда Батыс жағалау шабуылының көптеген артықшылықтары жүгіру және доп беру жолдарын жабатын қорғаныстармен жоққа шығарылады. Жүгіре алатын квотербек өзінің жүгіруші ретінде әрекет етуімен, тым агрессивті қорғанысты шалқыта алады. Рэндалл Каннингэм және Майкл Вик сияқты квотербектер осы шабуылда сәтті жүгірді, сондай-ақ Джейк Пламмер, Донован МакНабб, Аарон Роджерс, Рассел Уилсон және Тайрод Тейлор сияқты басқа да епті квотербектер де бар. Батыс жағалау шабуылы қорғанысты жаңылыстыру және қабылдаушыларды ашу үшін ойын-сауық пастарын да пайдаланады, бұл әдетте жүгіре алатын квотербектермен сәтті болады. Батыс жағалау шабуылымен байланысы болмаса да, ұқсас "dink and dunk" шабуылы ескі жүйелерге бейімделген квотербектерге де көмектесті. Курт Уорнер (Эйр Кориеллдің вариациясының шәкірті) және Бен Ройтлисбергер (традициялық қарушы) – Батыс жағалаудан тыс квотербектердің көрнекті мысалы, олар "dink and dunk" жүйесінде мансаптық табысқа жетті.