Кіріспе
Микротолқынды мүйіз антеннасы (Holmdel Horn Antenna) – 1960 жылдары АҚШ-тың Нью-Джерси штатындағы Холмдел қалашығындағы Кроуфорд-Хилл төбесінде орналасқан Bell Telephone Laboratories кешенінде спутниктік байланыс антеннасы және радиотелескоп ретінде пайдаланылған ірі микротолқынды мүйіз антеннасы. Бұл Эдвин Хаббл 1920 жылдары ғаламның кеңейіп жатқанын көрсеткеннен бергі физикалық космологиядағы ең маңызды жаңалықтардың бірі болды. Ол Джордж Гамов пен Жорж Леметрдің ғаламның пайда болуы туралы "Ұлы жарылыс" теориясын растайтын дәлелдерді ұсынды. Бұл космология ғылымын, яғни ғалам тарихын зерттеуді, шексіз теориялық болжамдардан тікелей бақылауларға негіделген ғылымға айналдыруға көмектесті. 1978 жылы Пензиас пен Уилсон өздерінің ашқандығы үшін физика саласындағы Нобель сыйлығын алды.
The Holmdel Horn Antenna is a large microwave horn antenna that was used as a satellite communication antenna and radio telescope during the 1960s at the Bell Telephone Laboratories facility located on Crawford Hill in Holmdel Township, New Jersey, United States. This was one of the most important discoveries in physical cosmology since Edwin Hubble demonstrated in the 1920s that the universe was expanding. It provided the evidence that confirmed George Gamow's and Georges Lemaître's "Big Bang" theory of the creation of the universe. This helped change the science of cosmology, the study of the universe's history, from a field for unlimited theoretical speculation into a discipline of direct observation. In 1978 Penzias and Wilson received the Nobel Prize for Physics for their discovery.
Түсініктемелер
Арсонсон, Стив. "Жаратылыстың нұры: Арно А. Пензиас және Роберт У. Уилсонмен сұхбат". Bell Laboratories Record. 1979 жылғы қаңтар, 12–18 бб. Абелл, Джордж О. Ғаламды зерттеу. 4-ші басылым, Филадельфия: Saunders College Publishing, 1982. Асимов, Айзек. Асимовтың ғылым және технология энциклопедиясы. 2-ші басылым, Нью-Йорк: Doubleday & Company, Inc., 1982. Бернштейн, Джереми. Нөлден үш градус жоғары: Ақпарат дәуіріндегі Bell Labs. Нью-Йорк: Charles Scribner's Sons, 1984. Чоун, Маркус. "Үш градустағы ғарыштық қалдық", New Scientist, 1988 жылғы 29 қыркүйек, 51–55 бб. Кроуфорд, А. Б., Д. С. Хогг және Л. Э. Хант. "Эхо жобасы: ғарыш байланысы үшін рогтық рефлектор антеннасы", The Bell System Technical Journal, 1961 жылғы шілде, 1095–1099 бб. Дисней, Майкл. Жасырын ғалам. Нью-Йорк: Macmillan Publishing Company, 1984. Феррис, Тимоти. Қызыл шек: Ғалам шегін іздеу. 2-ші басылым, Нью-Йорк: Quill Press, 1978. Фридман, Герберт. Ғажайып ғалам. Вашингтон, округ Колумбия: National Geographic Society, 1975. Хей, Дж. С. Радиоастрономияның эволюциясы. Нью-Йорк: Neale Watson Academic Publications, Inc., 1973. Жастроу, Роберт. Құдай және астрономдар. Нью-Йорк: W. W. Norton & Company, Inc., 1978. Х. Т. Кирби Смит. АҚШ обсерваториялары: анықтамалық және саяхат жолсілкімі. Нью-Йорк: Van Nostrand Reinhold Company, 1976. Пензиас, А. А., және Р. У. Уилсон. "CAS A-ның 4080 МГц ағым тығыздығын өлшеу", Astrophysical Journal Letters, 1965 жылғы мамыр, 1149–1154 бб.